VI SA/Wa 1681/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanowił zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r. Nr [...], działając na podstawie m.in. art. 18 ust.5 ustawy o transporcie drogowym, Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania S. sp z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 10 000 złotych za wykonywanie przewozu okazjonalnego osób z naruszeniem zakazów określonych w art. 18 ust.5 u.t.d. tj umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy oraz umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. W skardze do tutejszego Sądu, spółka zakwestionowała w/w rozstrzygnięcie zarzucając organowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust.5 ustawy o transporcie drogowym, naruszenie zasad postępowania administracyjnego prowadzących do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności a także brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego tj. art. 7,106, 77, 80, 107 k.p.a. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym spółka podniosła, iż zakazanie przedsiębiorcy posiadającemu licencję (lub zezwolenie) na wykonywanie transportu drogowego umieszczania w pojeździe taksometru a na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych oznaczałoby naruszenie fundamentalnych dla działalności gospodarczej zasad wolności jej prowadzenia oraz równości konkurencji co stanowiłoby o niezgodności tego przepisu z zapisami art. 2, 20 i 22 Konstytucji RP prawodawstwem Unii Europejskiej oraz ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. W piśmie procesowym z dnia 6 listopada 2007r. skarżąca wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. Do wniosku dołączono kopię wniosku O. w W. z dnia 17 września 2007 r. skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Wniosek ten zarejestrowano w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt Tw 37/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ze złożonej do akt kserokopii wniosku z dnia 17 września 2007 r. wynika, że O. w W. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (sygn. akt TW 37/07). Z akt innych spraw sądowych toczących się w przed tutejszym Sądem wynika, że przedmiotowy wniosek został złożony w Trybunale Konstytucyjnym w dniu 18 września 2007 r. (v. np. sprawa sygn. akt. VI SA/Wa 1099/07). W rozpatrywanej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r. utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji, którego podstawę stanowiło stwierdzone w trakcie kontroli naruszenie przez skarżącą spółkę art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego ch podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji - Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie bowiem niniejszego postępowania stwarza podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a) k.p.a. Stwierdzenie zaś w toku niniejszej sprawy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego obliguje Sąd do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Oceniając powyższe okoliczności w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania, gdyż przed tutejszym Sądem toczy się aktualnie kilkanaście postępowań ze skarg S. sp z o.o. na decyzje wydane na tej samej podstawie prawnej. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzic, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn TW 37/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125§ 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.