VI SA/Wa 1683/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-12-18
Skład orzekający: Olga Żurawska-Matusiak, Izabela Głowacka-Klimas, Maria Jagielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego złożony przez stronę, która nie jest stroną postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, może stanowić podstawę do zawieszenia postępowania przed WSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił zawieszenia postępowania, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki obligatoryjnego lub fakultatywnego zawieszenia postępowania określone w PPSA. Wniosek strony o zawieszenie postępowania nie mógł być uwzględniony, gdyż nie było zgodnego wniosku stron, a przesłanki z urzędu również nie zachodziły. Wystąpienie innego podmiotu do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności przepisu z Konstytucją nie stanowiło podstawy do zawieszenia postępowania przed WSA, zwłaszcza gdy kwestia ta nie była przedmiotem zaskarżenia w danej sprawie.Stan faktyczny
Skarżąca spółka P. sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymującą w mocy decyzję o cofnięciu jej licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego taksówką. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, argumentując to wystąpieniem innego podmiotu do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisu art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Sąd rozpoznał wniosek o zawieszenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] ([...]) o cofnięciu skarżącej, P. sp. z o.o. z siedzibą w W. licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
Pismem z dnia 21 marca 2007 r., skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższa decyzję zarzucając organowi rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym – dalej utd (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.); rażące naruszenie zasad rozporządzenia Rady Europy Nr 1017/68 z dnia 19 lipca 1968 r. w sprawie stosowania zasad konkurencji do transportu kolejowego, drogowego i żeglugi śródlądowej; naruszenie zasad postępowania, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności stanowiących podstawę wydania decyzji (art. 7, 77 i 80 kpa.).
Pismem z dnia 11 października 2007 r. (k. 82) pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie wskazując, jako okoliczność uzasadniającą wniosek wystąpienie przez O. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodność z Konstytucją RP przepisu art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Do wniosku strony załączono kserokopię wniosku O. w W. z dnia 17 września 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy należy zaznaczy, iż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w rozdziale 9 zatytułowanym "Zawieszenie i podjęcie postępowania" wskazuje przesłanki obligatoryjnego (art. 124 p.p.s.a.) i fakultatywnego (art. 125 p.p.s.a.) zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Samoistną przesłanką zawieszenia postępowania jest ponadto wynikający z art. 126 przypadek zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron. Przedmiotowy wniosek może być złożony na piśmie procesowym lub ustnie na rozprawie. O tym, że zawieszenie postępowania nastąpiło na zgodny wniosek stron, decydują zaprotokołowane lub stwierdzone pismem ich oświadczenia (vide: Tadeusz Woś (w;) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2005 r.). Powyższe nie miało miejsca w niniejszej sprawie, stąd złożony wniosek należało oddalić.
W ocenie Sądu złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek może stanowić dodatkowo informację, iż podmiot nie będący stroną toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, jakim w tym przypadku jest O. w W. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodność z Konstytucją RP przepisu art. 18 ust. 5 utd. Niezależnie od sugestii pełnomocnika Sąd z urzędu dysponował informacją w tym zakresie, bowiem powyższa kwestia jest przedmiotem wielu spraw toczących się obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Przepis będący przedmiotem zapytania dotyczy zagadnienia związanego z wykonywaniem przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, w trakcie którego zabrania się umieszczania i używania w pojeździe taksometru, umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem oraz telefonem przedsiębiorcy oraz umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. Kwestia ta nie stanowi przedmiotu zaskarżenia w zawisłej przed Sądem sprawie.
Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...]. W. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] ([...]) o cofnięciu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką wydana na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b) utd. Przepis ten stanowi, iż licencję cofa się jeżeli jej posiadacz rażąco naruszył warunki określone w licencji lub inne warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa.
W ocenie Sądu przedstawione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi również określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka do zawieszenia postępowania z urzędu.
W uzupełnieniu należy podnieść, iż wobec rozbieżności poglądów doktryny odnośnie możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia Sądu o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przychyla się do poglądu przeważającego tj. dopuszczającego taką możliwość. Zdaniem Sądu, z uwagi na brzmienie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. użyte w pierwszej części tego przepisu pojęcie "których przedmiotem jest zawieszenie postępowania" obejmuje zarówno postanowienie o zawieszeniu postępowania jak i postanowienie o odmowie jego zawieszenia. Za taka wykładnią przemawia sposób sformułowania dalszej części przepisu, w której jest mowa o postanowieniu, którego przedmiotem jest "odmowa podjęcia zawieszonego postępowania" (por. M. Niezgódka – Medek, komentarz do art. 131 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze , 2006 r., wyd. II; J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., str. 288, odmiennie: Tadeusz Woś (w;) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2005 r.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło