VI SA/Wa 1689/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska Protokolant st. spec. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia oddala skargę F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej również jako "skarżąca", "spółka" lub "strona"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej także jako "SKO", ""Kolegium", organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] marca 2024 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymana została w mocy decyzja Marszałka Województwa [...] (dalej też jako "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2022 roku nr [...], orzekająca o wykreśleniu skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19f ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 475, dalej jako "ustawa o promocji zatrudnienia"), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 570) oraz art. 127 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej "k.p.a."). Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie fatycznym: Pismem z dnia 1 marca 2023 roku Marszałek Województwa [...] wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, poprzez przedstawienie informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021. Wezwanie zostało doręczone spółce w dniu 8 marca 2022 r., przy czym skarżąca nie przedłożyła formularza Informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021 w zakreślonym terminie. Następnie organ I instancji pismem z dnia 29 kwietnia 2021 r., powołując się na art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.), poinformował skarżącą o uchybieniu przez nią terminu do przedłożenia informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2021 rok oraz o prawie złożenia przez nią, w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma, wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia i do złożenia formularza informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021. Spółka odebrała pismo w dniu 6 maja 2022 r., jednakże nie udzieliła na nie odpowiedzi, jak też nie wystąpiła w zakreślonym terminie z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, nie składając również samej wymaganej informacji. W zaistniałej sytuacji Marszałek Województwa [...] pismem z dnia 14 czerwca 2022 roku zawiadomił spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wykreślenia jej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Powyższe zawiadomienie zostało odebrane przez stronę w dniu 20 czerwca 2022 roku. W toku postępowania dnia 24 czerwca 2022 roku wpłynęło do organu I instancji odręcznie sporządzone pismo przez I. B., przedstawiającego się w nim jako krajowy menadżer spółki. Do pisma została dołączona m.in. kopia pełnomocnictwa z 22 czerwca 2022 r. do jej reprezentowania, udzielonego I. B. przez Prezesa Zarządu skarżącej – N. B. a także kopia informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2021 rok. W przedmiotowym piśmie jako przyczynę naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, wskazano zmianę zarządu spółki i okoliczność, że osoba odpowiedzialna za jej działalność przebywała poza granicami Polski, i nie miała dostępu do korespondencji urzędowej, którą kierowano do spółki. Sporządzający pismo przyznał przy tym, że wszelkie informacje otrzymał już po wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, zapewniając, że dołoży wszelkich starań w celu uregulowania obecnej sytuacji. Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] lipca 2022 roku nr [...], orzekł o wykreśleniu skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, na podstawie art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia. Organ I instancji podkreślił, że skarżąca jest wpisana w rejestrze podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia (nr wpisu [...]) i w związku z powyższym zobowiązana jest do przestrzegania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie o promocji zatrudnienia, w tym między innymi do złożenia formularza informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021 do dnia 31 stycznia 2022 r., czego nie uczyniła. Organ I instancji wskazał ponadto, iż złożona dopiero w dniu 24 czerwca 2022 r, informacja o działalności agencji zatrudnienia nie została wypełniona prawidłowo. Tym samym strona nie usunęła naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, również po otrzymaniu zawiadomienia. Zdaniem organu I instancji również pismo z dnia 24 czerwca 2022 roku nie zawiera uzasadnionych przesłanek do zaniechania prowadzenia postępowania, albowiem art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia obliguje organ administracji publicznej do określonego działania. Każda agencja zatrudnienia powinna być podmiotem profesjonalnym, działającym z należytą starannością, mając na uwadze usługi, które świadczy dla osób i innych podmiotów. Tym samym jako, iż jest to działalność regulowana, to przedsiębiorca może ją wykonywać tylko wówczas, gdy spełnia warunki określone ustawą. Natomiast w przedmiotowej sprawie podmiot warunku prowadzenia agencji zatrudnienia nie dopełnił, naruszył go, a zatem w świetle obowiązującego ustawodawstwa brak jest podstaw do wydania innej decyzji niż określonej w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przy czym, w opinii organu I instancji, zmiany w składzie zarządu spółki są jej wewnętrzną sprawą i nie powinny mieć wpływu na jej funkcjonowanie, a tym bardziej nie mogą l usprawiedliwiać naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. W odwołaniu od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2022 roku spółka zarzuciła naruszenie: - art. 18m ust 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez uznanie przez organ I instancji, że zaszły przesłanki do wykreślenia jej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, w sytuacji, gdy skarżąca usunęła naruszenie warunków prowadzenia agencji składając stosowne informacje oraz wyjaśniając przyczyny nie złożenia dokumentów w określonym terminie (a w domyśle, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia dokumentów); - art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez uznanie, że złożone przez skarżąca informacje o działalności agencji nie spełniają wymogu określonego przez ustawodawcę, bowiem spółka popełniła błąd arytmetyczny w złożonym formularzu, w sytuacji, gdy ustawa wymaga jedynie złożenia informacji przez podmiot, nie zaś zgłoszenia ich w sposób w pełni poprawny, a w przypadku ujawnienia błędów w złożonej przez skarżącą informacji organ I instancji winien wezwać ją do złożenia wyjaśnień bądź też uzupełnienia braków; - prawa strony do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na dokonanie określonych czynności i nierozpoznanie jej wniosku (złożonego w sposób dorozumiany pismem z dnia 24 czerwca 2022r.) o przywrócenie terminu na usunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji. Mając na uwadze powyższe zarzuty spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z poprawionej i przesłanej do organu informacji o działalności agencji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia oraz potwierdzeniem nadania dokumentacji listem poleconym a także uchylenie decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2022 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...] marca 2024 r. numer [...], utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2022 roku. SKO podkreśliło, że z przepisu art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia wynika, że w przypadku stwierdzenia naruszenia przez agencję prawa, decyzja o wykreśleniu podmiotu z rejestru jest obligatoryjna. Naruszenie któregokolwiek z warunków określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h ww. ustawy stanowi samodzielną podstawę do wydania takiej decyzji. Przy czym każde - choćby jednorazowe - nieprzestrzeganie wymienionych w tych przepisach zasad stanowi wystarczającą podstawę do wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia. Zatem, w ocenie SKO, w okolicznościach niniejszej sprawy, przy niepodważonych ustaleniach z prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego, organ pierwszej instancji zobligowany był do wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru skarżącej agencji za sam fakt wystąpienia zdarzenia nieprzestrzegania obowiązków poinformowania o działalności w ustawowym terminie i tym samym złamania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie. Kolegium podkreśliło, iż skarżąca zobowiązana była do złożenia formularza Informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021 do dnia 31 stycznia 2022 r., czego nie uczyniła. Nadto złożona dopiero w dniu 24 czerwca 2022 r. informacja o działalności agencji zatrudnienia nie została wypełniona prawidłowo. Odnosząc się przy tym do twierdzenia spółki, że były to tylko błędy arytmetyczne i nie mogą one decydować, czy strona złożyła formularz, czy nie, Kolegium, podkreśliło, że nie ma dowolności w wypełnianiu składanej informacji o działalności agencji zatrudnienia, dane przedstawiane w informacji określone są bowiem w przepisach prawnych. Nadto, załączona do odwołania kserokopia formularza Informacji o działalności agencji zatrudnienia również zawiera błąd w zakresie braku prawidłowych danych w pozycji "Podpis" (zgodnie z zawartym tam pouczeniem w przypadku informacji przekazanej w postaci papierowej należy podpisać czytelnie), nie wspominając o zakresie świadczonych usług w stosunku do posiadanego certyfikatu. Tym samym wraz z odwołaniem nie wpłynął prawidłowo wypełniony formularz informacji o działalności agencji zatrudnienia Spółki za rok 2021, a jedynie kserokopia ponownie z błędem. Tym samym, zdaniem SKO, spółka nie usunęła naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, również po otrzymaniu zawiadomienia. W ocenie SKO mamy zatem do czynienia z zaniedbaniem ze strony podmiotu, które nie może być przesłanką usprawiedliwiającą naruszenie warunku prowadzenia agencji zatrudnienia. Stroną postępowania jest przedsiębiorca, który jako podmiot profesjonalny obowiązany jest do spełniania zaostrzonych standardów w zakresie znajomości przepisów prawa powszechnie obowiązującego, dotyczących między innymi zasad prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że decyzja administracyjna orzekająca o wykreśleniu z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia nie jest decyzja uznaniową. W przypadku wystąpienia określonych okoliczności organ obligatoryjnie wykreśla podmiot z rzeczonego rejestru. Zdaniem SKO, spółka nie podała przy tym żadnych argumentów, jak też podstaw prawnych, w jaki sposób jej pismo z dnia 24 czerwca 2022 r. miałoby być uznane za wniosek o przywrócenie terminu. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że spółka naruszyła warunek prowadzenia agencji zatrudnienia określony w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, tj. nie przedłożyła formularza informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021 do dnia 31 stycznia 2022 r. ani w terminie wskazanym w wezwaniu z dnia 1 marca 2022 r. oraz piśmie z dnia 29 kwietnia 2022 r. Strona była informowana i wzywana do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, a mimo to nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie, zarówno przed wszczęciem postępowania administracyjnego jak i w jego trakcie. Strona nie skorzystała zatem z prawa do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia i była to jej świadoma decyzja, natomiast organ I instancji dopełnił wszelkich wymaganych prawem powinności i umożliwił stronie wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego, jak również do usunięcia owych naruszeń. W skardze na powyższą decyzję SKO z dnia 18 marca 2024 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności i nieprzeprowadzenie przez organ II instancji postępowania w sprawie, a jedynie ograniczenie się do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie przez organ I instancji i jego ocenę oraz oceny prawidłowości wydania rozstrzygnięcia przez organ I instancji, 2. art. 18m ust 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez uznanie przez organ odwoławczy, że zaszły przesłanki do wykreślenia spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, w sytuacji, gdy spółka usunęła przedmiotowe naruszenie, składając stosowne informacje oraz wyjaśnienia przyczyny nie złożenia dokumentów w określonym terminie (w domyśle, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia dokumentów) oraz złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wymaganych informacji wraz z jednoczesnym ich złożeniem, 3. art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez uznanie, że złożone przez skarżącą informacje o działalności agencji nie spełniają wymogu określonego przez ustawodawcę, bowiem popełniła ona błąd arytmetyczny w złożonym formularzu, w sytuacji, gdy ustawa wymaga jedynie złożenia informacji przez podmiot nie zaś zgłoszenia ich w sposób w pełni poprawny, a w przypadku ujawnienia błędów w złożonej przez spółkę informacji organ winien wezwać ją do złożenia wyjaśnień bądź też uzupełnienia braków, 4. prawa strony poprzez odmówienie prawa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na dokonanie określonych czynności i uznanie wniosek taki był niedopuszczalny oraz że nierozpoznanie wniosku strony (złożonego w sposób dorozumiany) o przywrócenie terminu na usunięcie naruszeń warunków prowadzenia agencji (treść pisma z dnia 24 czerwca 2022r.) było prawidłowe, - a także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji: a/ poprzez uznanie, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia informacji wymaganych zgodnie z art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i w następstwie tego uznanie, że nietrafiony był zarzut skarżącej w zakresie pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania, w sytuacji, gdy pismem z dnia 24 czerwca 2022r. skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek. b/ poprzez uznanie, że skarżąca nie złożyła wymaganych zgodnie z art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy informacji, w sytuacji, gdy skarżąca takie informacje przedłożyła wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na ich złożenie, a żaden z organów nie wezwał jej do uzupełnienia braków złożonej informacji ani też nie wskazał na błąd. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Marszałka Województwa [...] i umorzenie postępowania w sprawie; względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lipca 2022 roku a także zasądzenie od organu odwoławczego na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2022, poz. 2492 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej zwana "p.p.s.a."), sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skargi, w ocenie Sądu, stan faktyczny w sprawie został ustalony przez organy prawidłowo i zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji publicznej, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09). Przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. Z kolei podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia. I tak, zgodnie z art. 18m ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h. Z kolei, w myśl art. 19f cyt. ustawy, agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawiania marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni, zawierającej w szczególności: 1) liczbę osób, z uwzględnieniem obywatelstwa, które podjęły pracę za pośrednictwem agencji zatrudnienia według grup elementarnych zawodów zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy, a w przypadku kierowania do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych także z podaniem państw zatrudnienia; 2) liczbę pracodawców oraz osób korzystających z usług doradztwa personalnego i poradnictwa zawodowego; 3) liczbę osób skierowanych przez agencję zatrudnienia do pracy tymczasowej, z podaniem obywatelstwa cudzoziemców skierowanych do pracy tymczasowej; 4) informację o zrzeszeniu agencji zatrudnienia w związkach branżowych. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia ma charakter decyzji związanej i stanowi sankcję za naruszenie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Wśród tych warunków ustawodawca wskazał między innymi terminowe złożenie w danym roku informacji o działalności agencji dotyczącej roku poprzedniego. Istotnym jest, że samo wydanie decyzji musi być poprzedzone wystosowaniem przez organ wezwania do usunięcia uchybień w wyznaczonym w terminie. Dopiero bowiem nieuczynienie zadość wezwaniu obliguje do skreślenia agencji z rejestru. W realiach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że skarżąca nie przedstawiła w wymaganym terminie, czyli do dnia 31 stycznia 2022 roku, marszałkowi województwa informacji o swojej działalności w roku 2021. Tym samym marszałek województwa zobowiązany był wezwać spółkę do usunięcia powstałego naruszenia, co też uczynił. Z akt sprawy jasno wynika bowiem, że Marszałek Województwa [...] pismem z dnia 1 marca 2022 roku wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, poprzez przedstawienie informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021 (przypominając, że obowiązek ten winien był zostać wypełniony, zgodnie z dyspozycją art. 19 f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, do 31 stycznia 2022 r.). Jednocześnie Marszałek Województwa [...] wskazał prawidłowe sposoby przekazania ww. informacji (w wersji papierowej lub elektronicznej) oraz adres strony, gdzie formularz jest dostępny. Wezwanie to zostało doręczone pod adresem skarżącej w dniu 8 marca 2022 roku, przy czym w zakreślonym terminie wskazane w powyższym piśmie naruszenie nie zostało przez skarżącą usunięte. Jednocześnie, co istotne w realiach przedmiotowej sprawy, obowiązek złożenia przez skarżącą informacji, o której mowa w art. 19f cyt. ustawy, zaktualizował się w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, tj. w okresie od 20 marca 2020 r. (zob. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii; Dz. U. z 2022 r. poz. 340) do 15 maja 2022 r. (zob. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii; Dz. U. poz. 1027). Zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie dyspozycja przepisu art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy o covid, zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (ust. 2). Uwzględniając powyższe podkreślić należy, że w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów do złożenia odwołania (lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), na organie administracji publicznej ciążył obowiązek zawiadomienia strony o uchybieniu terminu. Jednocześnie organ, w tym przypadku, zobligowany jest do wyznaczenia stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. I w realiach niniejszej sprawy organ I instancji zrealizował powyższy obowiązek, bowiem pismem z dnia 29 kwietnia 2022 r., powołując się właśnie na art. 15zzzzzn2 ustawy o covid, poinformował skarżącą o uchybieniu przez nią terminu do przedłożenia informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2021 rok oraz o prawie złożenia przez nią, w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisma, wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia i do złożenia formularza informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2021. Spółka natomiast, pomimo odebrania tegoż pisma w dniu 6 maja 2022 r., nie wystąpiła w wyznaczonym jej terminie 30 dni z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia w zakresie złożenia wymaganej informacji. Jak już wspomniano powyżej, zgodnie z art. 18m ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy, w przypadku nieusunięcia przez podmiot wpisany do rejestru, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h, marszałek województwa wykreśla, go, w drodze decyzji, z rejestru. Konstrukcja powyższego przepisu wyklucza zatem w istocie jakąkolwiek możliwość zastosowania uznania administracyjnego za strony organu. Sankcja ta jest więc stosowana przez marszałka województwa, bez względu na okoliczności towarzyszące danemu naruszeniu. Niezasadne są przy tym podniesione w skardze zarzuty dotyczące nieuzasadnionego przyjęcia przez organy obu instancji, że pismo strony skarżącej, które wpłynęło do organu I instancji dnia 24 czerwca 2022 roku nie stanowiło wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wymaganej informacji. Po pierwsze, nie sposób z treści wspomnianego pisma wyinterpretować, że miałoby ono stanowić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wymaganej informacji. Bezpodstawnym jest zatem czynienie zarzutu organowi I instancji, że nie zakwalifikował pisma podpisanego przez I. B. które wpłynęło do tegoż organu w dniu 24 czerwca 2024 roku, jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia informacji wymaganych zgodnie z art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Po drugie podkreślenia wymaga, iż próba przedłożenia żądanych informacji i dokumentów, już w toku postępowania wszczętego zawiadomieniem Marszałka Województwa [...] z dnia 14 czerwca 2022 roku, jest działaniem oczywiście spóźnionym. Powyższe wynika z faktu, że zakreślony w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, termin na przedstawienie przez agencję zatrudnienia, marszałkowi województwa informacji o jej działalności, jest terminem prawa materialnego. Oznacza to, że czynność prawna dokonana po jego upływie jest pozbawiona skutków prawnych, a termin ten nie może co do zasady zostać przywrócony bez względu na przyczyny, z powodu zaistnienia których doszło do uchybienia terminu. A tym wyjątkiem od tejże zasady, w realiach niniejszej sprawy jest fakt, iż w czasie, w którym strona uchybiła przedmiotowemu terminowi, obowiązywał stan epidemii. Z tego też tytułu Marszałek Województwa [...] winien był z urzędu uwzględnić przepisy ustawy o COVID-19, w tym również przywołany powyżej przepis art. 15zzzzzn2, co też uczynił. Strona jednakże nie wystąpiła w wyznaczonym jej terminie 30 dni z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia w zakresie złożenia wymaganej informacji. W konsekwencji termin ten wyekspirował, skutkiem czego wygasła także możliwość wystąpienia przez stronę z kolejnymi wnioskami o przywrócenie terminu do dokonania czynności, o której mowa w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zatem, abstrahując od wykazanych w decyzji pierwszoinstancyjnej, jak i decyzji SKO, braków, jakimi dotknięta była przedłożona przez stronę w toku postepowania administracyjnego dokumentacja, samo jej złożenie na etapie postępowania dotyczącego wykreślenia skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia, z uwagi na nieusunięcie przez nią, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, określonych m.in. w art. 19 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jest irrelewantne dla oceny zasadności wystąpienia statuowanych w tymże przepisie okoliczności. Reasumując, w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.