VI SA/Wa 1694/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Asesor WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Komendant [...] Policji w W., po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji W. IV z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 15 000 złotych. Podstawę nałożenia kary stanowiło m. in. naruszenie zakazów określonych w art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 204, poz. 2088 ze zm.). Powyższą decyzję skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie jej uchylenie w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z powodu naruszenia prawa materialnego. Do skargi pełnomocnik strony załączył odpis wniosku O. w W., z jaki w dniu 19 września 2006 r. wystąpiła ona do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Powyższy wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt TW 21//06. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),dalej cytowana jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Na wstępie należy zaznaczyć, iż niezależnie od sugestii pełnomocnika skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powziął z urzędu wiadomość, iż w dniu 17 września 2007 r. O. w W. ponownie wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Przedmiotowy wniosek otrzymał w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturę Tw 32/07. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Komendanta Głównego Policji o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 15 000 złotych w związku z naruszeniem zakazów wynikających z treści w art. 18 ust. 5 utd. Mając na względzie powyższe okoliczności należało uznać, iż skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji to rozstrzygnięcie zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w pełni zależne jest od wyniku w sprawie o sygn. TW 32/07. Należało zatem uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i tym samym w pełni uzasadnione jest jego zawieszenie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania stwarza bowiem podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 a) k.p.a. Oceniając powyższe okoliczności w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd uznał, iż za celowością zawieszenie postępowania, przemawia również fakt, iż przed tutejszym Sądem toczy się aktualnie kilkanaście postępowań na decyzje wydane w oparciu o art. art. 18 ust. 5 utd. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.