VI SA/Wa 1694/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2007 r., [...] w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2007 r., [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 16 lipca 2007 r. skarżąca – A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2007 r., [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 15 000 złotych wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, iż obecnie Komendant [...] Policji utrzymał w mocy wiele decyzji nakładających na skarżącą kary pieniężne za naruszenie przepisu art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Kary te kształtują się na poziomie 15 000 złotych a zatem ich łączna wartość stanowi znaczne obciążenie dla skarżącej i może narazić prowadzoną przez nią działalność na znaczne i niepowetowane straty. W ocenie pełnomocnika Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winien mieć na uwadze wszystkie decyzje, jakie nakładają na skarżącą kary finansowe, a o których Sąd wie, gdyż na każdą z tych decyzji została złożona skarga a oceniając je w połączeniu z poważnymi zarzutami wobec przedmiotowej decyzji wstrzymać jej wykonanie. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1694/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny złożonej przez O. skargi na niezgodność przepisów art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucją RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (v. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 249 i n.). Ponadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż to po stronie wnioskodawcy występuje obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej podniósł, iż obecnie w obrocie prawnym funkcjonuje wiele decyzji nakładających na skarżącą kary pieniężne za naruszenie przepisów art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym oraz, że zapłata kwoty określonej wskazanymi decyzjami narazi skarżącego na znaczne i niepowetowane straty, co w połączeniu z poważnymi zarzutami wobec przedmiotowej decyzji uzasadnia wstrzymanie jej wykonania. Należy podkreślić, iż rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił postulat pełnomocnika skarżącej spółki i przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę argument dotyczący wielość spraw, jakie w obecnej chwili toczą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za naruszenie przepisu art. 18 ust 5 ustawy o transporcie drogowym. W każdej z tych spraw kara pieniężna nałożona w drodze decyzji administracyjnej wynosi 10 000 złotych. Dlatego też, Sąd zgodził się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, iż natychmiastowe wyegzekwowanie tak dużej kwoty nie pozostanie bez wpływu na pracę przedsiębiorstwa, a tym bardziej spowoduje nieodwracalne skutki w jego funkcjonowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż okoliczności, jakie wskazał w swoim wniosku pełnomocnik skarżącej w sposób wystarczający uzasadniają konieczność zastosowania w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.