VI SA/Wa 1694/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia w części zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z [...] lipca 2013 r., którą stwierdził wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w części dotyczącej punktów gier znajdujących się w W.: przy ul. W., przy ul. Ś. oraz przy ul. N. pawilon [...], udzielonego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. (zwana dalej "Skarżącą"). Jako podstawę zaskarżonej decyzji wskazano art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm., dalej "O.p.") w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540, ze zm., dalej "u.g.h."). Do wydania decyzji doszło w następujących okolicznościach. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., nr [...] przedłużoną decyzją z dnia [...] października 2009 r., udzielił spółce z ograniczoną odpowiedzialnością [...] z siedzibą w R., zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 205 punktach na terenie województwa [...]. Zgodnie z brzmieniem punktu V decyzji przedłużającej Strona była obowiązana kontynuować działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier począwszy od dnia [...] listopada 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w W. pismem z dnia [...] września 2012r. poinformował Dyrektora Izby Celnej w W., że w punktach gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanych w W.: przy ul. W., przy ul. Ś. oraz przy ul. N. pawilon [...], Strona nie rozpoczęła działalności objętej ww. zezwoleniem. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wygaśnięcia, w części dotyczącej ww. punktów gier na automatach o niskich wygranych, zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r., przedłużonego decyzją z dnia [...] października 2009 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] września 2012 r. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził wygaśnięcie, zezwolenia udzielonego Spółce decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r., przedłużonego decyzją z dnia [...] października 2009 r., na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w części dotyczącej ww. punktów gier na automatach o niskich wygranych, określanych mieszczących się w W.: przy ul. W., przy ul. Ś. oraz przy ul. N. pawilon [...]. W uzasadnieniu ww. decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. organ stwierdził, że prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych jest formą działalności gospodarczej, której prowadzenie wymaga uzyskania stosownego zezwolenia. Spółka, prowadzi działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...] na podstawie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r., przedłużoną decyzją nr z dnia [...] października 2009 r. Organ podkreślił w uzasadnieniu, że treścią zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych jest nie tylko prawo urządzania i prowadzenia przedmiotowej działalności, ale także warunki jakie Strona jest obowiązana spełnić po uzyskaniu tego zezwolenia. Treść zezwolenia określa, m.in. termin, w którym działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych powinna być ostatecznie rozpoczęta. Organ podkreślił, że w punkcie V decyzji przedłużającej, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.), został ustalony warunek - nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności (w przedmiotowej sprawie kontynuacji działalności) w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier począwszy od dnia [...] listopada 2009 r. W dalszej kolejności organ zezwalający I instancji dokonał ustaleń faktycznych i stwierdził, że z akt sprawy wynika bezspornie, że Strona w punktach gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanych w W.: przy ul. W., przy ul. Ś. oraz przy ul. N. pawilon [...], nie rozpoczęła działalności objętej zezwoleniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., przedłużonym decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 r. Tak, więc Strona nie dopełniła warunku określonego ww. zezwoleniu, tj. nie rozpoczęła działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w przedmiotowych punktach do dnia [...] listopada 2009 r., czyli w nieprzekraczalnym terminie rozpoczęcia działalności. Powyższe oznacza, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki określone art. 258 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, skutkujące stwierdzeniem wygaśnięcia zezwolenia w części dotyczącej ww. punktów gier. Reasumując organ zezwalający I instancji mając na uwadze całokształt stanu faktycznego oraz prawnego, tj. nie rozpoczęcie działalności w nieprzekraczalnym terminie jej rozpoczęcia w określonych punktach gier, na podstawie art. 207 w związku z art. 258 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, stwierdził wygaśnięcie, w części dotyczącej ww. punktów gier zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych. Skarżąca od powyższej decyzji z dnia [...] lipca 2013r. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Spółka zarzuciła powyższej decyzji naruszenie: - art. 48 ust. 2 oraz 129 ust. 1 i art. 121 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.), zwaną dalej "u.g.h." w związku z art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.), zwaną dalej "u.g.z.w." wskutek błędnego przyjęcia, że w stosunku do podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych można stwierdzić wygaśnięcie zezwolenia w części (na podstawie art. 48 ust, 2 u.g,h.) w sytuacji, gdy z treści wymienionych przepisów wynika, że może to nastąpić wyłącznie w całości (na podstawie art. 121 u.g.h. w związku z art. 36 ust. 5 u.g.z.w.) przy czym ta ostatnia możliwość jest wykluczona w realiach niniejszej sprawy; - art. 129 ust. 1 i art. 121 u.g.h. w związku z art. 36 ust. 5 u.g.z.w. wskutek błędnego przyjęcia, że w stosunku do podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych można stwierdzić wygaśnięcie zezwolenia w sytuacji, gdy podmiot taki (tak jak to miało miejsce w sprawie) rozpoczął działalność choćby w jednym punkcie gry na automatach o niskich wygranych; - art. 258 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 u.g.h. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 7) u.g.z.w. wskutek błędnego przyjęcia, że strona w realiach sprawy nie dopełniła przewidzianego w udzielonym jej zezwoleniu na urządzanie prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych warunku w zakresie terminu rozpoczęcia działalności, w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie należy odróżnić niedopełnienie przez stronę warunku oraz naruszenie terminu, gdyż są to dwie zupełnie odrębne i niezależne kwestie. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Dyrektor Izby Celnej utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję stwierdził, że zgodnie z art. 8 ustawy o grach hazardowych obowiązującej od dnia 1 stycznia 2010 r., do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, chyba że stanowi ona inaczej. W związku z tym, przepisami mającymi zastosowanie w przedmiotowej sprawie są przepisy tej ustawy. Organ wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 258 § 1 O.p. organ zezwalający, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli: 1) stała się bezprzedmiotowa; 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku; 3) strona nie dopełniła przewidzianych w tej decyzji lub w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania ulg; 4) strona nie dopełniła określonych w przepisach prawa podatkowego warunków uprawniających do skorzystania z ryczałtowych form opodatkowania. Za okoliczność bezsporną uznano nierozpoczęcie we wskazanych punktach znajdujących się w W.: przy ul. W., przy ul. Ś. oraz przy ul. N. pawilon [...] - przez Skarżącą działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych do dnia [...] listopada 2009 r., czyli w nieprzekraczalnym terminie rozpoczęcia działalności. Powyższe dla organu oznaczało, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 258 § 1 pkt 2 O.p. Dyrektor Izby Celnej uznał, że z regulacji art. 121 u.g.h. wynika, iż stwierdzenie wygaśnięcia działalności prowadzonej na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń wydanych przed 1 stycznia 2010 r. może nastąpić tylko na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004r. Nr 4, poz. 27, ze zm., dalej "ustawa o grach"), a więc wyłącznie przy zaistnieniu przesłanek określonych w tym przepisie. Dlatego, że ustawodawca w przepisach przejściowych wprost wskazał, że do wygaszenia działalności prowadzonej na podstawie zezwoleń udzielonych przed 1 stycznia 2010 r. należy stosować art. 36 ust. 5 ustawa o grach. Organ wyjaśnił również, że art. 48 ust. 2 u.g.h. nie mógł stanowić podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ w przepisach przejściowych nowej ustawy ustawodawca nie odsyła wprost do stosowania przepisu art. 48 ust. 2 u.g.h. Organ podniósł, że stosowania przepisu art. 258 § 1 pkt 2 O.p. na gruncie u.g.h. nie wyłączył sam ustawodawca, więc w ocenie organu przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż niezaprzeczalnie Skarżąca nie rozpoczęła działalności w punktach gier na automatach o niskich wygranych w znajdujących się w W.: przy ul. W., przy ul. Ś. oraz przy ul. N. pawilon [...]. Takie stanowisko wynika, jego zdaniem, z faktu, że przesłanką do zastosowania art. 258 § 1 pkt 2 O.p. jest samo stwierdzenie stanu faktycznego, a nie ustalenie powodów jego zastosowania, a zatem zarzuty odwołania uznał za nieuzasadnione. Dyrektor Izby Celnej dodatkowo zauważył także, że w poprzednim stanie prawnym również mógł stwierdzić wygaśnięcie zezwolenia w części na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 K.p.a., w wypadku, gdy podmiot nie dopełnił warunku wynikającego z decyzji zezwalającej. Za bezzasadne organ uznał także zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego. Na powyższą decyzję z dnia [...] lutego 2014r. [...] Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła zaskarżonej decyzji podobnie jak we wcześniejszym odwołaniu od decyzji z dnia [...] lipca 2013r. naruszenie: 1) art. 48 ust. 2 oraz 129 ust. 1 i art. 121 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.), zwaną dalej "u.g.h." w związku z art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.), zwaną dalej "u.g.z.w." wskutek błędnego przyjęcia, że w stosunku do podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych można stwierdzić wygaśnięcie zezwolenia w części (na podstawie art. 48 ust, 2 u.g,h.) w sytuacji, gdy z treści wymienionych przepisów wynika, że może to nastąpić wyłącznie w całości (na podstawie art. 121 u.g.h. w związku z art. 36 ust. 5 u.g.z.w.) przy czym ta ostatnia możliwość jest wykluczona w realiach niniejszej sprawy; 2) art. 129 ust. 1 i art. 121 u.g.h. w związku z art. 36 ust. 5 u.g.z.w. wskutek błędnego przyjęcia, że w stosunku do podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych można stwierdzić wygaśnięcie zezwolenia w sytuacji, gdy podmiot taki (tak jak to miało miejsce w sprawie) rozpoczął działalność choćby w jednym punkcie gry na automatach o niskich wygranych; 3) art. 258 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 u.g.h. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 7) u.g.z.w. wskutek błędnego przyjęcia, że strona w realiach sprawy nie dopełniła przewidzianego w udzielonym jej zezwoleniu na urządzanie prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych warunku w zakresie terminu rozpoczęcia działalności, w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie należy odróżnić niedopełnienie przez stronę warunku oraz naruszenie terminu, gdyż są to dwie zupełnie odrębne i niezależne kwestie. Skarżąca wskazała, że nieprawidłowe zastosowanie art. 258 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej miało negatywne skutki dla strony. Skarżąca podniosła także, że jej zdaniem nieprawidłowe stanowisko odnośnie stosowania art. 258 § 1 pkt 2 Op w podobnych sprawach prezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Przystępując do rozpoznania skargi wypada na wstępie stwierdzić, że istota problemu zaistniałego w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy, a jeżeli tak, to na jakich zasadach, dopuszczalne jest stwierdzenie wygaśnięcia w części zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, udzielonego na podstawie ustawy o grach i zakładach wzajemnych, w sytuacji, gdy podmiot nim dysponujący nie uruchomił w terminie wskazanym w zezwoleniu, działalności we wszystkich punktach wskazanych w tymże pozwoleniu. Zdaniem organu, podstawę prawną dla stwierdzenia wygaśnięcia takiego zezwolenia w części dotyczącej punktów, w którym nie uruchomiono w terminie działalności polegającej na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych, stanowi przepis art. art. 258 § 1 pkt 2 oraz § 2 O.p. w związku z art. 8 u.g.h. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., czyli pod rządami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) - u.g.h., która weszła w życie, co do zasady, w dniu 1 stycznia 2010 r. Stosownie do treści art. 8 u.g.h, do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 117 u.g.h., udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy, zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia. Wynika z powyższego, że generalnie do postępowania mają zastosowanie przepisy u.g.h. Przepis art. 129 ust. 1 u.g.h. stanowi, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 121 u.g.h. do wygaśnięcia, w związku z nierozpoczęciem działalności, zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, ze zm.). W myśl art. 36 ust. 5 ww. ustawy, zezwolenia w zakresie gier na automatach niskich wygranych wygasają, jeżeli w terminie jednego roku od dnia ich udzielenia nie podjęto działalności objętej zezwoleniem. Bezsporna w sprawie była okoliczność, że przedmiotowe zezwolenie zostało wydane pod rządami przepisów wcześniejszych, czyli ustawy o grach i zakreślało skarżącej nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności na dzień [...] listopada 2009 r. Z akt sprawy wynika, że w tym terminie, w opisanych powyżej punktach gier objętych zezwoleniem (zmienionym), taka działalność nie została rozpoczęta, czego sama Skarżąca nie zakwestionowała. Po przeprowadzonej analizie przepisów prawa obu ustaw Sąd nie dopatrzył się w rozstrzygnięciach obu instancji Dyrektora Izby Celnej w W. naruszenia prawa mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącego jak i organu II instancji, że organ orzekający nie mógł oprzeć swojej decyzji na art. 48 ust. 2 u.g.h., który stanowi, że w przypadku nierozpoczęcia działalności w terminie określonym w koncesji lub zezwoleniu, koncesja lub zezwolenie wygasają w całości lub w części, w której nie podjęto działalności. Podkreślenia wymaga, że z art. 129 ust. 1 u.g.h. wynika, iż działalność w zakresie m.in. gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy o grach hazardowych jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Żaden natomiast przepis przejściowy ustawy o grach hazardowych nie stanowi inaczej i nie nakazuje stosowania art. 48 ust. 2 u.g.h. w przypadku prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Ustawodawca w wielu miejscach wprowadził wyjątki od zasady uregulowanej w art. 129 ust. 1 u.g.h. przyjmując zastosowanie przepisów nowej ustawy, jednak nie do kwestii częściowego wygaśnięcia zezwolenia w przypadku nierozpoczęcia działalności w terminie określonym w zezwoleniu. Organ I instancji oparł swoją decyzję na art. 258 § 1 pkt 2 O.p. Niesłuszne zatem są zarzuty strony skarżącej dotyczące nieuprawnionego zastosowania art. 48 ust. 2 u.g.h. Odnośnie zarzutu nieprawidłowego zastosowania art. 258 § 1 pkt 2 O.p. Skarżąca opierała swój na przekonaniu, iż kwestia wygaśnięcia decyzji o udzieleniu zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych została w sposób wyczerpujący uregulowana w przepisach u.g.h. oraz ustawy o grach. Przepisy tych ustaw, zdaniem Skarżącej, mają charakter przepisów szczególnych i wykluczają stosowanie w powyższym zakresie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali. Sąd zauważa jednak, że kwestia wygaśnięcia decyzji o udzieleniu zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych, nie była całościowo uregulowana w przepisach ustawy o grach, a jak wskazano powyżej do stosowanie przepisów tej ustawy w niniejszej sprawie odsyła art. 129 ust. 1 u.g.h. Kwestię wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, regulował art. 36 ust. 5 ustawy o grach, miał on jednak zastosowanie do sytuacji, gdy dany podmiot nie podjął w terminie określonym w zezwoleniu, w ogóle działalności objętej zezwoleniem. W przedmiotowej sprawie zatem przepis ten miałby zastosowanie, gdyby Skarżąca nie podjęła działalności objętej zezwoleniem w żadnym z 205 punktów gry na terenie województwa [...]. Podkreślała to również sama Skarżąca przywołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II GSK 480/08, w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 36 ust. 5 ustawy o grach regulujący materię wygaśnięcia zezwolenia używa pojęcia "podjęcia działalności", które należy rozumieć jako zainicjowanie działalności chociażby w jednym punkcie w terminie w tym przepisie określonym. W końcowym okresie obowiązywania ustawy o grach i zakładach wzajemnych ustawodawca zmianą zawartą w art. 197 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej wprowadził w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o grach, który wszedł w życie 31 października 2009 r., możliwość cofnięcia zezwolenia w całości lub w części, w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w zezwoleniu lub w regulaminie, lub z przepisami regulującymi działalność objętą zezwoleniem. Nie była to jednak instytucja tożsama z trybem stwierdzenia wygaśnięcia decyzji uregulowanym w art. 258 O.p. Miała ona charakter fakultatywny i uzależniona była od uprzedniego wezwania podmiotu, dla którego wydane było zezwolenie, do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie. Oba zatem tryby się nie wykluczały, a już na pewno nie zachodziła między nimi reguła kolizyjna lex specialis derogat legi generali. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że na podstawie art. 8 u.g.h., do postępowań w sprawach określonych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy O.p., chyba że stanowi ona inaczej. Oznacza to, że do postępowań w zakresie działalności prowadzonej na podstawie zezwoleń wydanych przed wejściem w życie ustawy o grach hazardowych, stosuje się przepisy O.p. Znajduje to potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2011 r. sygn. akt II GSK 1262/11 (dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Sąd, nie podzielając zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego, uznał kontrolowane decyzje za zgodne z prawem. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.