VI SA/Wa 1698/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr. [...] w przedmiocie odwołania z funkcji członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" postanawia odrzucić skargę A. P. ("skarżąca"), pismem z dnia 21 maja 2019 r. - zatytułowanym "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy" - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] odwołujące ją z funkcji członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]". Pismem z dnia 9 lipca 2019 r., skarżąca wskazała, że ww. pismo należy traktować jako skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302, dalej "ppsa"). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w KPA oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest zatem kwestia oceny dopuszczalności wniesienia do sądu administracyjnego skargi na pismo Ministra Infrastruktury odwołujące skarżącą ze składu funkcji członka Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]". Sytuację prawną skarżącej związaną z pełnieniem funkcji członka rady nadzorczej, regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2017 r. o przedsiębiorstwie państwowym "Porty Lotnicze" (Dz. U. z 2017 r., poz. 1902). Na postawie art. 16 ust. 2 tej ustawy powoływanie i odwoływanie członków Rady Nadzorczej powierzono ministrowi właściwy do spraw transportu. Jest to zatem kompetencja Ministra Infrastruktury do dokonania czynności prawnej, przyznana temu organowi w omawianym przepisie. Uprawnienie do pełnienia funkcji członka rady nadzorczej nie wynika z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Akt powołania nie potwierdza wynikającego z przepisów prawa uprawnienia osoby do powołania na członka rady nadzorczej. Podobnie, odwołanie nie oznacza pozbawienia uprawnienia wynikającego z przepisu prawa, polegającego na pełnieniu funkcji członka rady nadzorczej. Odwołanie na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy o przedsiębiorstwie państwowym "Porty Lotnicze" nie jest więc aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Nie stanowi bowiem takiej konkretyzacji praw i obowiązków stosunku administracyjnoprawnego jak decyzja administracyjna, a tym samym nie można zaliczać go do spraw administracyjnych objętych kpa. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że odwołanie z organu przedsiębiorstwa nie spełnia przesłanek określających inny akt z zakresu administracji publicznej z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. W świetle powyższego należy przyjąć, iż skarga wniesiona do Sądu przez skarżącą podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, albowiem sprawa nie należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.