VI SA/Wa 1701/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2017 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu prawidłowego oznakowania napoju spirytusowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] marca 2017 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych na rzecz O. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), art. 21 i art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1604 z późn. zm.), w związku z: art. 3 pkt 1, 5 i 10, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1604 z późn. zm.), art. 2 ust. 2 lit. i, 1, m, n, art. 7 ust. 1 lit. a, art. 7 ust. 2, art. 17 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. WE L 304 z 22.11.2011, str. 18 z późn. zm.), art. 3 pkt 8, art. 8 ust. 1, art. 16, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), art. 9 ust. 1, do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz. Urz. UE L 39 z 13.2.2008, str. 16), decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (znak sprawy: [...]) nakazującą O. Sp. z o. o., [...] (zwaną dalej "skarżącą"), poddanie zabiegowi prawidłowego, zgodnego z przepisami prawa oznakowania partii 74,5 l napoju spirytusowego o nazwie "[...]" (oznaczenie partii: data produkcji [...], numer partii [...], wielkość partii produkcyjnej 120 l) poprzez: podanie prawidłowej kategorii napoju spirytusowego. Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniach [...] Inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...]: J. H. (numer legitymacji służbowej [...]) i M. P. (numer legitymacji służbowej [...]) przeprowadzili w spółce O. Sp. z o.o., [...], kontrolę w zakresie jakości handlowej napojów alkoholowych. Była to pierwsza kontrola spółki przeprowadzona przez WIJHARS w [...] (protokół kontroli nr [...]). W toku kontroli pobrano 3 próbki z następujących 3 magazynowych partii napojów spirytusowych o łącznej objętości 186,5l (łączna wielkość partii produkcyjnych: 300 l): 1) [...] - [...] - wielkość partii magazynowej 56,5 l (oznaczenie partii: data produkcji [...], numer partii [...], wielkość partii produkcyjnej 120l), 2) [...] - [...] - wielkość partii magazynowej 74,5 l (oznaczenie partii: data produkcji [...], numer partii [...], wielkość partii produkcyjnej 120 l), 3) [...] wielkość partii magazynowej 55,5 l (oznaczenie partii: data produkcji [...], numer partii [...], wielkość partii produkcyjnej 60 l), oraz partii wyrobu o nazwie 4) [...] - wielkość partii magazynowej 4,5l (oznaczenie partii: data produkcji [...], numer partii [...], wielkość partii produkcyjnej 85l). W toku kontroli stwierdzono, że w oznakowaniu produktu "[...]" na czołowej stronie etykiety, dużą czcionką podano "wódka" z boku etykiety dużo mniejszą czcionką podano "[...]" co uznano za niezgodne z art. 9 rozporządzenia nr 110/2008. Strona odnosząc się do stwierdzonej nieprawidłowości wskazała, że jest małą, polską firmą, której misją przewodnią jest produkcja i sprzedaż wyrobów spirytusowych najwyższej jakości. Ma na celu kultywowanie i odtwarzanie tradycyjnych metod produkcji i smaków alkoholi, produkowanych od wieków w Polsce. Wskazała, że na etykietach i opakowaniach produktów znajduje się czytelna informacja o kategorii wyrobu, zawartości alkoholu i pojemności, a także wskazanie producenta, miejsca produkcji oraz inne informacje umożliwiające konsumentowi dokładne zidentyfikowanie towaru. Zauważyła również, że nazwy jej produktów nie odbiegają znacząco od nazw innych wyrobów alkoholowych funkcjonujących w obrocie handlowym. "[...]" to nazwa handlowa napoju spirytusowego zawarta w znaku towarowym nawiązującym do historii tworzenia i produkcji wódek smakowych w Polsce. W recepturze zastosowano naturalne [...]. Wszystkie składniki są naturalnego pochodzenia, co znajduje potwierdzenie w recepturze i procesie produkcji. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych poinformował stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w oznakowaniu napojów spirytusowych. W toku postępowania strona wskazała, że w jej ocenie: 1) oznakowanie produktu [...] nie wprowadza świadomego konsumenta w błąd, ponieważ informacja o kategorii "[...]" znajduje się "w głównym polu widzenia''' zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. i), l), m) i n) rozporządzenia nr 1169/2011, przez co konsument może w sposób jednoznaczny zidentyfikować produkt jako "[...]"; 2) nazwę "[...]" należy rozpatrywać indywidualnie. Określenia te nie zostały użyte do opisu kategorii pkt 31 lit. d załącznika II do rozporządzenia nr 110/2008, gdzie tworzy się nazwę przez dodanie informacji o dominującym smaku. Rozporządzenie nie określa miejsca, w którym należy dodać określenie o dominującym smaku. W przypadku produktu [...] informację tę umieszczono w głównym polu widzenia a dodatkowo potwierdzono zamieszczając na boku etykiety określenie "[...]". Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nakazał poddanie zabiegowi prawidłowego, zgodnego z przepisami prawa oznakowania partii 74,5l napoju spirytusowego o nazwie "[...]" (oznaczenie partii: data produkcji [...], numer partii [...], wielkość partii produkcyjnej 120l). Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji zarzucając jej naruszenie: 1) art. 8 k.p.a. przez jego niezastosowanie, co polegało na uznaniu, że umiejscowienie nazwy "wódka" w głównym polu widzenia na opakowaniu napoju spirytusowego produkowanego przez odwołującego pomimo powiązania z nazwą "[...]" znajdującego się w górnej części etykiety wprowadza w błąd co do właściwości produktu w sytuacji, gdy w obrocie gospodarczym znajdują się produkty wódki smakowe nie zawierające nazwy "[...]". 2) art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez zaniechanie podania wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji; 3) art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. co polegało na niewłaściwej, dowolnej ocenie dowodów i pominięcie twierdzeń odwołującego; 4) art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1169/2011 oraz art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 110/2008 przez ich niewłaściwe zastosowanie, co polegało na przyjęciu, że nazwa i informacje zawarte na opakowaniu napoju spirytusowego wytwarzanego przez odwołującego wprowadzają w błąd co do kategorii napoju spirytusowego z uwagi na nieumieszczenie nazwy "wódka" w bezpośredniej bliskości słowa "[...]" bądź przez nieumieszczenie nazwy "[...]" we właściwy sposób w sytuacji, gdy wyrób ten zawiera nazwę "wódka", która ze względu na miejsce jej umieszczenia jest powiązana z nazwą "[...]", przez co należy uznać, że do nazwy "wódka" dodano nazwę dominującego smaku zgodnie z obowiązującymi przepisami, zaś konsument nie jest wprowadzony w błąd w tym zakresie; 5) art. 3 pkt 5 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych przez ich niewłaściwe zastosowanie, co polegało na przyjęciu, że napój alkoholowy, którego dotyczy decyzja nr [...] jest niewłaściwie oznakowany z uwagi na posłużenie się nazwą "wódka" bez określenia "smakowa" czy też bez dodania nazwy dominującego smaku. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie, bądź ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych rozpoznając odwołanie wskazał, że przedmiotem postępowania wyjaśniającego jest ocena zgodności z przepisami prawa żywnościowego nazwy i oznakowania produktu [...]. Organ podkreślił, że przedmiotowy produkt stanowi artykuł rolno-spożywczy w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Organ wskazał na regulacje prawne jakim podlegają artykułu rolno – spożywcze, w szczególności na brzmienie art. 3 pkt 5 i art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Organ wyjaśnił, że Prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie: oszukańczym lub podstępnym praktykom; fałszowaniu żywności, oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd Podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów (art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002). Wyjaśnił, że w myśl art. 16 rozporządzenia nr 178/2002, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd. W związku z powyższym artykuły rolno-spożywcze powinny być zgodne z wymaganiami jakości handlowej na każdym etapie produkcji. Organ uznał, że nieprawidłowość wykryta w oznakowaniu przedmiotowej partii produktu, ściśle związana była z faktem właściwego odczytania jego nazwy. Organ pierwszej instancji wskazał jako nazwę "[...] 40% obj. a'500 ml". Prócz niej na etykiecie produktu znajdowały się również oznaczenia "wyrób manufakturowy", "wódka" oraz "produkt polski". Z boku etykiety, pod logiem producenta znajduje się napis "[...]". Główny Inspektor podzielił w tej kwestii stanowisko organu I instancji. Uznał, że znajdujące się w oznakowaniu określenie "wódka", przez zastosowany układ graficzny, oddzielne tło i czcionkę nie współtworzy nazwy produktu, a stanowi odrębne od niej oznaczenie kategorii napoju spirytusowego. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011 nazwą środka spożywczego jest w pierwszej kolejności jego nazwa przewidziana w przepisach. Dopiero przy braku takiej regulacji stosuje się nazwę zwyczajową, a w przypadku jej braku lub niestosowania - nazwę opisową. Prawidłowość oznakowania produktu [...]. w ocenie organu należało oceniać w oparciu o rozporządzeniu nr 110/2008. Zgodnie z pkt 15 lit. a załącznika II do rozporządzenia nr 110/2008 dla określenia napoju spirytusowego nazwą wódka, musi być on "wytwarzany z alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego otrzymywany w wyniku fermentacji - przeprowadzanej z użyciem drożdży - następujących produktów: (i) ziemniaków lub zbóż; albo (ii) innych surowców rolniczych; który jest następnie destylowany lub rektyfikowany w sposób zapewniający selektywną redukcję właściwości organoleptycznych użytych surowców oraz produktów ubocznych fermentacji". [...] zaś, zgodnie z pkt 31. ww. załącznika to "wódka, której nadano dominujący smak, inny niż smak surowców". Organ uznał, że ze względu na fakt, że przedmiotowy produkt jest wódką smakową, jego producent może podać informację o kategorii napoju spirytusowego w sposób właściwy dla wódek (znakując produkt jako "wódka" w rozumieniu pkt 15 załącznika II do rozporządzenia nr 110/2008) lub wódek smakowych (zgodnie z pkt 31 lit. d załącznika II do rozporządzenia nr 110/2008 "Wódkę smakową można sprzedawać również pod nazwą któregokolwiek dominującego smaku dodaną do wyrazu "wódka").  Przepisy zakreśliły możliwość wyboru przez producenta jednego z dwóch sposobów informowania o kategorii napoju spirytusowego. Nie zmienia to jednak faktu, że producent, po zdecydowaniu o sposobie znakowania, powinien być w tej decyzji konsekwentny. W ocenie bowiem organu do zrozumienia dla konsumenta oznakowania produktu kategorią "wódka" nie powinno towarzyszyć dodatkowe oznaczenie kategorii "[...]" w innej części etykiety. Informacja o żywności przekazywana konsumentowi poprzez oznakowanie staje się wówczas niespójna, przez co pojawia się ryzyko, że konsument nie rozpozna, z jakiej kategorii produktem ma do czynienia. Jednocześnie, Główny Inspektor podkreślił, że praktyka innych producentów w zakresie znakowania produktów, udokumentowana za pomocą załączonych do odwołania zdjęć, nie świadczy o zgodności oznakowania tych produktów z prawem żywnościowym. Występowanie artykułu rolno-spożywczego w obrocie nie oznacza, że jego oznakowanie jest prawidłowe, a jedynie, że podmiot wprowadzający go do obrotu przyjął odpowiedzialność za deklarowaną jakość handlową produktu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 k.p.a., organ odwoławczy stwierdził, że w obowiązującym stanie prawnym wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych nie wymaga akceptacji ani notyfikacji organów Inspekcji. Producent, jako podmiot profesjonalny wprowadzający artykuł rolno-spożywczy odpowiada za jakość tego artykułu, która może zostać zweryfikowana w trakcie kontroli. Również za bezpodstawny organ uznał zarzut skarżącej odnoszący się do sposobu zebrania i oceny materiału dowodowego przez organ I instancji. Uznał, że gromadzenie dowodów ma na celu przede wszystkim właściwe odtworzenie stanu faktycznego zaistniałego w sprawie. Główny Inspektor JHARS uznał, że w przedmiotowej sprawie został zebrany cały niezbędny w tym zakresie materiał dowodowy. Dlatego też po dokonaniu analizy akt sprawy, Główny Inspektor nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany decyzji wydanej w I instancji przez [...] Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie: 1) art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 par. 1 i 3 k.p.a. przez zaniechanie podania wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji co polegało na ograniczeniu się do przytoczenia przepisów mających zdaniem organu zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy i prostej negacji twierdzeń skarżącej ze wskazaniem stanowiska poprawnego według opinii organu. 2) art. 77 par 1 k.p.a. w zw. z art. 75 par 1 k.p.a. co polegało na niewłaściwej, dowolnej ocenie dowodów i pominięcie twierdzeń strony co w prostej konsekwencji doprowadziło organ do uznania, że wskazana partia napoju spirytusowego jako nie zawierająca prawidłowego wymaganego przepisami oznaczenia kategorii napoju spirytusowego powinna być poddana zabiegowi prawidłowego oznakowania, 3) art. 7 ust. 1 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności oraz 4) art. 9 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych - przez ich niewłaściwe zastosowanie, co polegało na przyjęciu, że nazwa informacje zawarte na opakowaniu napoju spirytusowego wytwarzanego przez skarżącego wprowadzają w błąd co do kategorii napoje spirytusowego z uwagi na nie umieszczenie nazwy "wódka" w bezpośredniej bliskości słowa "[...]" oraz umieszczenie na opakowaniu również odrębnie nazwy "[...]" co oznaczać ma, że skarżąca posługuje się nazwami dwóch kategorii napojów spirytusowych w sytuacji gdy wyrób ten zawiera nazwę "wódka" która ze względu na miejsce jej umieszczenia jest powiązana z nazwą "[...]", przez co należy uznać że do nazwy "wódka" dodano nazwę dominującego smaku zgodnie z obowiązującymi przepisami zaś konsument nie jest wprowadzony w błąd w tym zakresie 5) art. 3 pkt 5 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przez ich niewłaściwe zastosowanie, co polegało na uznaniu, że napój alkoholowy którego dotyczy skarżona decyzja jest niewłaściwie oznakowany z uwagi na posłużenie się nazwą "wódka" bez określenia "smakowa" czy też bez dodania nazwy dominującego smaku i jednocześnie podano odrębnie nazwę kategorii "[...]" w innym miejscu opakowania. W związku z powyższym zarzutami wniosła o: 1) uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych ewentualnie: 2) uchylenie skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie podzielając podniesionych w niej zarzutów i podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w myśl § 2 ww. artykułu, kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej p.p.s.a. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] marca 2017 r. naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Według oceny Sądu organy orzekające w sprawie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niepełną, niewłaściwą i dowolną ocenę materiału dowodowego w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., nr 187 poz. 1577) poprzez uznanie, że zakwestionowana partia napoju spirytusowego powinna być poddana zabiegowi prawidłowego oznakowania. Zdaniem organu znakowaniu produktu kategorią wódka nie powinno towarzyszyć dodatkowe oznaczenie kategorii "[...]" w innej części etykiety, gdyż może to prowadzić do wprowadzenia w błąd nabywcę tego towaru. Według oceny Sądu producent napoju alkoholowego wbrew twierdzeniom organu, zachował konsekwencję w podaniu kategorii napoju spirytusowego. Zgodnie z treścią załącznika nr II pkt 31 lit. d) do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w nazwie napoju spirytusowego będącego wódką smakową człon "smakowa" może być zastąpiony przez nazwę dominującego smaku. W przypadku napoju spirytusowego, którego dotyczą zakwestionowane decyzje komponent smakowy wódki został oznaczony jako "[...]". [...] jest to występująca pospolicie roślina o silnie ulistnionej łodydze. Na etykiecie napoju umieszczono nazwę "[...]" a poniżej "wódka". Nie ulega wątpliwości, że oba te określenia stanowią kompozycyjną całość i nabywca towaru potraktuje ten napój alkoholowy jako wódkę smakową co zostało dodatkowo powtórzone w bocznej części etykiety. W tej sytuacji nie doszło do naruszenia art. 9 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 w sprawie definicji opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89, jak również art. 7 ust. 1 pkt a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011, albowiem informacje umieszczone na etykiecie zakwestionowanego napoju alkoholowego nie były mylące dla nabywcy tego towaru. Jednocześnie niezasadne jest twierdzenie organu o naruszeniu przez stronę skarżącą art. 3 pkt 5 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych albowiem napój alkoholowy był prawidłowo oznakowany, co nie uzasadniało zastosowania art. 29 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, uznając skargę za zasadną na mocy art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.