VI SA/Wa 1706/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W wyniku sprawy przedstawionej przez Ministerstwo Sprawiedliwości w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. zostało wszczęte postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec Skarżącej - rzeczoznawcy majątkowego E. C.. Całość akt przedmiotowej sprawy przekazano Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. 2. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] orzekł o zastosowaniu wobec Skarżącej kary dyscyplinarnej w postaci zawieszenia uprawnień zawodowych na okres 6 miesięcy. 3. Pismem z dnia [...] października 2012 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2012 r. 4. W związku z ww. pismem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pismem z dnia [...] listopada 2012 r., zwrócił się do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej o ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie z tytułu odpowiedzialności zawodowej Skarżącej. 5. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Skarżąca wniosła o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu wyjaśnienia przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zagadnień wstępnych m.in. rozpatrzenia wniosku o uchylenie wydanej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...] września 2012 r. 6. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej odmówił zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej Skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, że nie stwierdzono zaistnienia okoliczności, która obligowałaby organ do zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) – dalej: "k.p.a." 7. Skarżąca w dniu [...] marca 2013 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zwróciła uwagę na konieczność wstrzymania wykonania decyzji z [...] września 2012 r. orzekającej o zastosowaniu kary dyscyplinarnej w postaci zawieszenia uprawnień zawodowych na okres 6 miesięcy w oparciu o art. 159 § 1 k.p.a. z uwagi na to, iż ww. decyzja została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Ponadto w ocenie Skarżącej organ nie dokonał analizy zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego oraz naruszył procedury dotyczące postępowania administracyjnego. 8. Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Minister Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2013 r. W uzasadnieniu powołał się na treść art. 97 § 1 k.p.a. dotyczący zawieszenia postępowania. Wskazał, że postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej Skarżącej zostało wszczęte w związku ze sporządzeniem operatu szacunkowego z dnia [...] grudnia 2011 r. dotyczącego określenia wartości rynkowej nieruchomości zabudowanej znajdującej się w G. przy ul. [...] nr [...]. W pierwszej instancji została wydana decyzja o zastosowaniu kary zawieszenia uprawnień zawodowych na okres 6 miesięcy. Skarżąca odwołała się od tego rozstrzygnięcia i jednocześnie wniosła o zawieszenie przedmiotowego postępowania, podnosząc uwagi co do prowadzonego postępowania i przyjętego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu rozstrzygnięta może być jedynie kwestia istnienia przesłanek do zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej Skarżącej, a nie prawidłowości prowadzenia postępowania dyscyplinarnego. Wskazał, że we wniosku o zawieszenie postępowania Skarżąca zakwestionowała prawidłowość prowadzonego wobec niej postępowania dyscyplinarnego i do czasu odpowiedzi na te zarzuty (czyli rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego) jej zdaniem przedmiotowe postępowanie powinno zostać zawieszone. Po wydaniu odmownego postanowienia Skarżąca zmodyfikowała swoje żądanie, wnosząc o wstrzymanie wykonalności decyzji z dnia [...] września 2012 r. w oparciu o art. 159 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w postępowaniu dotyczącym zawieszenia prowadzonego postępowania, o co wniosła Skarżąca, nie jest możliwe zastosowanie przepisu art. 159 § 1 k.p.a. dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji, gdyż przepis ten stanowi o wstrzymaniu wykonalności decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Dodał, że instytucja wstrzymania wykonalności decyzji jest czymś zupełnie innym, niż zawieszenie postępowania. Wyjaśnił, że wstrzymanie wykonalności decyzji może być zastosowane jedynie w przypadku, gdy decyzja podlega wykonaniu. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] września 2012 r. nie podlega wykonaniu, bowiem Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i obecnie jest prowadzone postępowanie w tym zakresie. Mimo powyższego Skarżąca w dalszym ciągu żąda w postępowaniu prowadzonym w sprawie zawieszenia postępowania, wstrzymania wykonalności decyzji, która nie podlega wykonaniu. Niezależnie od powyższego, wobec złożonego przez Skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej odmową zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego, organ odwoławczy wskazał, że należy ponownie zbadać czy w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania, określone w art. 97 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności, wskazane we wniosku o zawieszenie postępowania i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonego postanowienia nie stanowią przesłanek wymienionych w art. 97 § 1 k.p.a., bowiem rozstrzygnięcie, czy postępowanie dyscyplinarne wobec Skarżącej zostało prawidłowo wszczęte może zapaść jedynie w decyzji kończącej powyższe postępowanie. Podobnie sprawa wygląda w przypadku przekazania sprawy do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Ewentualne naruszenie prawa, na co wskazuje Skarżąca nie jest zagadnieniem wstępnym, którego wystąpienie powinno doprowadzić do zawieszenia prowadzonego postępowania. W związku z powyższym, wniosek o zawieszenie postępowania prawidłowo nie został uwzględniony w toku pierwszej instancji i w dalszym ciągu brak jest podstaw do jego uwzględnienia i w efekcie zawieszenia postępowania. 9. Pismem z [...] maja 2013 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie zasady dwuinstancyjności prowadzonego postępowania administracyjnego poprzez uchylanie się od starannej i wszechstronnej analizy dowodów i delegowanie tej czynności na Komisję Odpowiedzialności Zawodowej. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] lutego 2013 r., a także "decyzji cząstkowej Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wyrażonej pismem [...] z dnia [...] listopada 2012 r. przekazującej sprawę do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej.".. Skarżąca w skardze zakwestionowała przede wszystkim prawidłowość prowadzonego wobec niej postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. 10. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna. 4. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie pozostawała kwestia konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej Skarżącej. Odmawiając zawieszenia postępowania organy wskazały, że nie stwierdzono zaistnienia okoliczności, która obligowałaby organ do zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej na podstawie art. 97 § 1 k.p.a., a podnoszone przez Skarżącą okoliczności nie stanowią zagadnienia wstępnego. 5. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zawieszenie postępowania przez organ administracji może nastąpić tylko w ściśle określonych przypadkach. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W przypadku, gdy w postępowaniu administracyjnym powstaje do rozstrzygnięcia zagadnienie wstępne, organ administracji obowiązany jest zawiesić postępowanie. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, będącej przedmiotem postępowania przed organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem innej kwestii, mającej istotne znaczenie dla tegoż postępowania, stanowiącej wypowiedź co do uprawnienia, obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego lub innych okoliczności mających istotne znaczenie prawne. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne musi być w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jeżeli chodzi o tą ostatnią przesłankę to organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Zważywszy na okoliczność, że zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, to winno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych w ustawie, a przesłanki zawieszenia nie powinny być wykładane rozszerzająco. 6. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem kwestia rozpatrzenia wniosku o uchylenie wydanej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...] września 2012, nie stanowi rozstrzygnięcia prawnego warunkującego możliwość zawieszenia przez organ przedmiotowego postępowania. Wskazać należy, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] orzekł o zastosowaniu wobec Skarżącej kary dyscyplinarnej w postaci zawieszenia uprawnień zawodowych na okres 6 miesięcy. Następnie pismem z dnia [...] października 2012 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2012 r. W związku z ww. pismem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej pismem z dnia [...] listopada 2012 r., zwrócił się do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej o ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie z tytułu odpowiedzialności zawodowej Skarżącej. Wówczas pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Skarżąca wniosła o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu wyjaśnienia przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zagadnień wstępnych m.in. rozpatrzenia wniosku o uchylenie wydanej w niniejszej sprawie decyzji z dnia [...] września 2012 r. Skarżąca kwestionowała w skardze m.in. prawidłowość prowadzonego wobec niej postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Zgodnie z przepisem art. 194 w zw. z art. 178 u.g.n. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wszczyna postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej z urzędu, po czym przekazuje sprawę Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej kończy się wydaniem przez Ministra, na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego, decyzji o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy majątkowego kary dyscyplinarnej bądź o umorzeniu postępowania. Rzeczoznawcy majątkowemu przysługuje następnie złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 k.p.a. Istotą ponownie prowadzonego postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy jest zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w przepisie art. 15 k.p.a. rozpatrzenie sprawy od nowa. W związku z powyższym również w tej sprawie przeprowadzana była ponownie cała procedura wynikająca z przepisów prawa regulujących postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Komisja Odpowiedzialności Zawodowej przeprowadziła zatem od nowa postępowanie wyjaśniające i na nowo bada wszystkie okoliczności sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ ponownie ocenia pracę rzeczoznawcy majątkowego w kontekście wypełnienia przez niego obowiązków zawartych w art. 175 u.g.n. Organ zwraca również uwagę na ewentualne błędy popełnione w postępowaniu w pierwszej instancji, które w ponownie prowadzonym postępowaniu ma możliwość naprawić. Dopiero po przeprowadzeniu całości postępowania, przy wydawaniu przez Ministra decyzji, uwzględniającej cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, możliwe jest rozstrzygnięcie, czy postępowanie zostało wszczęte i przeprowadzone prawidłowo. Nie ma więc racji Skarżąca zarzucając organowi, że sam powinien przeprowadzić postępowanie drugoinstancyjne, niejako bez udziału Komisji. Przeciwne do Skarżącej stanowisko w sprawie zajmuje zarówno doktryna jak i judykatura. Po wszczęciu postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej minister przekazuje sprawę do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Jak stanowi art. 194 ust. 2 u.g.n., postępowanie wyjaśniające przeprowadzane przez tę komisję dotyczy wypełniania obowiązków, o których mowa w art. 158, 175, 181, 186 i 186a u.g.n. Kierując sprawę do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej, minister powinien wskazać zarzuty, jakie mają zostać zbadane (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 października 2005 r., I SA 1507/04, niepubl.). Postępowanie wyjaśniające nie jest tożsame z postępowaniem z tytułu odpowiedzialności zawodowej - wchodzi w skład tego postępowania, stanowiąc jego część, ale jest prowadzone nie przez organ, lecz przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej na potrzeby organu prowadzącego postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej (zob. więcej E. Bończak-Kucharczyk, Komentarz do art.194 ustawy o gospodarce nieruchomościami, LEX). WSA Warszawa w orzeczeniu z 14 listopada 2005 r., I SA/Wa 1824/04, LEX nr 192636, uznał, że organ rozpoznając ponownie sprawę ma obowiązek ustosunkowania się do treści złożonego wniosku, a nie tylko ograniczenia się do potwierdzenia zasadniczych ustaleń przyjętych w poprzedniej decyzji. Ponieważ postępowanie o zastosowanie kary dyscyplinarnej z tytułu odpowiedzialności zawodowej prowadzone przez organ administracji opiera się na wynikach postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej, dlatego też, tak jak przy pierwszym rozpoznaniu sprawy, tak też w postępowaniu prowadzonym z wniosku o ponowne jej rozpatrzenie, niezbędne jest zwrócenie się do tej Komisji o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. W spornej sprawie organ procesował więc prawidłowo. Natomiast w tym kontekście wniosek Skarżącej o zawieszenie postępowania przed Komisją do czasu zakończenia postępowania w sprawie uchylenia wydanej decyzji z [...] września, dotyczy w istocie tego samego postępowania. To bowiem w trakcie postępowania wszczętego pismem Skarżącej z dnia [...] października 2012 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2012 r., organ zwrócił się do Komisji o ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie odpowiedzialności zawodowej Skarżącej. Postępowanie wyjaśniające nie jest odrębnym ani tożsamym z postępowaniem z tytułu odpowiedzialności zawodowej - wchodzi w skład tego postępowania, stanowiąc jego część, ale jest prowadzone nie przez organ, lecz przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej na potrzeby organu prowadzącego postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej Przymiot zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą mieć tylko te rozstrzygnięcia, które warunkują wydanie orzeczenia merytorycznego, co w niniejszej sprawie nie występuje. W gruncie rzeczy to bowiem w trakcie postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komisja raz jeszcze przeprowadza postępowanie wyjaśniającego w sprawie odpowiedzialności zawodowej Skarżącej. Zawieszenie tego postępowania uniemożliwiło by więc w istocie procedowanie organowi ponownie rozpoznającemu sprawę na wniosek Skarżącej. Przytoczyć w tym miejscu należy, podzielane przez Sąd orzekający, stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1612/09 (wszystkie przytaczane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie - orzeczenia.nsa.gov.pl), według którego zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, w której rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia, którego w ogóle nie jest możliwe wydanie decyzji administracyjnej w postępowaniu głównym. W niniejszej sprawie rozpoznanie i rozstrzygniecie sprawy będącej przedmiotem postępowania nie jest uwarunkowane koniecznością zakończenia postępowania wyjaśniającego przed Komisją, gdyż to postępowanie wyjaśniające toczy się właśnie w ramach postępowania głównego związanego z ponownym rozpoznaniem sprawy przez organ. 6. Strona w sprawie podnosi kilkakrotnie m.in. w skardze, że przez organ niesłuszne było domniemane, że jej wniosek o zawieszenie postępowania został złożony w trybie art. 97 § 1 k.p.a. i ponadto w związku okolicznością, która nie mieści się w katalogu tam zawartym. Nie wskazuje jednak wprost na inne okoliczności na podstawie których postępowanie w jej sprawie powinno być zawieszone Tymczasem zawieszenie postępowania jest możliwie tylko na podstawie art. 97 k.p.a. – obligatoryjnie i art. 98 k.p.a. Ten drugi przepis stanowi o tzw. fakultatywnym zawieszeniu postępowania, które oparte jest w postępowaniu administracyjnym na zasadzie dyspozycyjności stron. Fakultatywne zawieszenie postępowania uzależnione jest od łącznego wystąpienia czterech przesłanek. Oświadczenie woli strony zawieszenia postępowania musi być wyrażone m.in. w sposób niebudzący wątpliwości i utrwalone w formie pisemnej, a zatem bądź przez złożenie podania w formie określonej w art. 63 § 1 kp.a. zawierającego żądanie, bądź do protokołu podpisanego przez stronę. Ponadto zawieszenie postępowania nie może zagraża interesowi społecznemu. Oceny w tym zakresie dokonuje organ administracji publicznej, kierując się znaczeniem ukształtowania danego stosunku materialnoprawnego dla interesu społecznego. Skuteczność czynności procesowej strony (wniosku o zawieszenie) pozostawiona jest ocenie organu administracji publicznej, od jego oceny zależy bowiem zawieszenie bądź odmowa zawieszenia postępowania. W tej sprawie organ uznał, że nie jest możliwe zawieszenie postępowania. W ocenie Sądu również z powodów wyżej opisanych nie jest możliwe zawieszenie przedmiotowego postępowania. Przede wszystkim zaś ze względu na fakt, że postępowanie wyjaśniające, którego zawieszenia żąda strona, toczy się właśnie w ramach postępowania głównego związanego z ponownym rozpoznaniem sprawy przez organ na wniosek strony. Bez jego przeprowadzenia ie nie możliwe byłoby zakończenie postępowania głównego. 7. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.