VI SA/Wa 1708/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek ( spr.) Sędziowie: Asesor WSA Małgorzata Grzelak WSA Olga Żurawska-Matusiak Protokolant: Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2006r. sprawy ze skargi S. S.A. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rezerwacji częstotliwości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] stycznia 2006r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz S. S.A. w W. kwotę 455;(czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. zwrócić skarżącej S. S.A. w W. z kasy Sądu Wojewódzkiego w Warszawie kwotę 7800;(siedem tysięcy osiemset) złotych tytułem nienależnie wpłaconego wpisu stałego. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (prezes UKE) decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Prezesa URTiP) z dnia [...] stycznia 2006 r. [...] odmawiając skarżącej (spółka) - "S. S.A." w W. zmiany rezerwacji częstotliwości udzielonej dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...]. Wydając zaskarżoną decyzję organ powołał się na przepis art. 138 § 1 pkt 1) w związku z art 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r, -Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 114 ust. 2, ust. 3 pkt 2 i w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) zwanej dalej Prawo telekomunikacyjne" a także na przepis art. 2 i 3 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz.U. Nr 261, poz.2258). Organ wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, złożonego po wydaniu przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. odmawiającej zmiany rezerwacji częstotliwości z dnia [...] grudnia 2003 r. Wnioskująca spółka, żądała zmiany decyzji w zakresie określenia przeznaczenia częstotliwości objętych rezerwacją z wykorzystywania "dla radiowego dostępu abonenckiego w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej" na wykorzystywanie "dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przeznaczeniem określonym w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r., w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134, poz.1127), to jest z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej ruchomej lub stałej". Spółka uzupełniła swój wniosek, informując o przekształceniu O. P. Sp. z o.o, w spółkę akcyjną o nazwie S. S.A. Decyzją pierwszoinstancyjną z dnia [...] stycznia 2006 roku Prezes URTiP odmówił dokonania wnioskowanej przez Spółkę zmiany w przedmiotowej rezerwacji z uwagi na to iż ; 1. w zakresie 824 - 830 MHz brak jest możliwości ochrony tych częstotliwości, w przypadku wykonywania służby ruchomej, przed zakłóceniami powodowanymi przez służbę stałą, która w tym zakresie jest służbą pierwszej ważności, 2. zakres częstotliwości 869 - 870 MHz w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 roku w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz.U Nr 134, poz.1127) przeznaczony jest dla wykorzystania rządowego, a przy skorzystaniu z zastrzeżenia POL.34 do wykorzystywania przez użytków: cywilnych w służbie stałej na potrzeby radiowego dostępu abonenckiego w systemach CDMA, 3. w zakresie 870 - 875 MHz, wnioskowana zmiana prowadziłaby do nieefektywnego wykorzystywania częstotliwości, w przypadku gdy częstotliwości z zakresów 824 - 830 MHz i 869 - 870 MHz nie zostały przeznaczone zgodnie z wnioskiem strony do wykorzystywania w służbie ruchomej. We wniosku ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka podniosła, iż zakres częstotliwości: - 824 - 830 MHz decyzją Prezesa URTiP z dnia [...] października 2005 roku zarezerwowany do wyłącznej dyspozycji S. S.A., a zatem nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości do dnia [...] grudnia 2018 roku dla innego niż S. S,A. podmiotu. W związku z tym zdaniem skarżącej nie będzie możliwe wykorzystywanie w.w zakresu na potrzeby radiodyfuzji, a tym samym w jej ocenie nie ma niebezpieczeństwa, że w przypadku zezwolenia S. S.A. na wykonywanie na tych częstotliwościach także usługi w służbie ruchomej będzie ona zaburzona przez inną służbę radiokomunikacyjną, wykonywaną jako służbę pierwszej ważności; - 870 - 875 MHz w połączeniu z zakresem 824 - 830 MHz są zdaniem spółki wystarczającymi zasobami, aby skutecznie uruchomić i świadczyć usługi w służbie ruchomej, zaś argument nieefektywnego wykorzystywania częstotliwości nie uzasadnia stan faktyczny niniejszej sprawy. Spółka podzieliła argumentacją organu co do zakresu 869 - 870 MHz, zgodnie z którą zakres ten na podstawie POL 34 użytkownicy cywilni, tacy jak S. S.A. mogą wykorzystywać te częstotliwości jedynie na potrzeby realizacji radiowego dostępu abonenckiego w systemie CDMA wykonywanego w służbie stałej. W piśmie z dnia [...] marca 2006 roku Spółka uzupełniła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przedstawiając rozwinięcie argumentacji zawartej we wniosku, a także powołując nowe argumenty, świadczące zdaniem Spółki o błędnej interpretacji zarówno obowiązującego prawa, jak i stanu faktycznego, zaprezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie Spółki Prezes URTiP jedynie skonstatował w uzasadnieniu okoliczność istnienia określonych regulacji prawnych i jednocześnie nie wykazał, iż wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem skarżącej doprowadziłoby do naruszenia zasad zawartych w przepisach ustawy i Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Nadto wskazano, że samo istnienie uregulowań zawartych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości nie oznacza, że w określonej, indywidualnej sprawie zaistniały okoliczności pozwalające stwierdzić istnienie stanu zagrożenia dla niezakłóconego korzystania z posiadanych częstotliwości w sposób zgodny z prawem. Po otrzymaniu wniosku organ stwierdził, że z uwagi na przystąpienie do opracowania planu zagospodarowania częstotliwości m. in. w zakresach 470 - 862 MHz, 868 - 870 MHz i 870 - 876 MHz, Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 roku wyznaczył nowy termin rozpatrzenia wniosku Spółki do dnia [...] kwietnia 2006 roku. Zarządzeniami z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], nr [...] oraz nr [...] opublikowanymi w Dzienniku Urzędowym Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr 6 z dnia 21 czerwca 2006 r., Prezes UKE ustalił plany zagospodarowania częstotliwości. Wydając zaskarżoną decyzję organ stwierdził, że zgodnie z posiadaną przez S. S.A. rezerwacją przyznane Spółce częstotliwości 824-830 MHz i 868-875 MHz mogą być wykorzystywane do świadczenia usług jedynie stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej w ramach systemu radiowego dostępu abonenckiego. Takie wykorzystywanie przyznanych częstotliwości w pełni odpowiada Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Wskazano, że wniosek Spółki z dnia [...] listopada 2005 r., jak i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] stycznia 2006 r., obejmował zmianę określonego w rezerwacji rodzaju służby radiokomunikacyjnej poprzez dopuszczenie do wykorzystywania zarezerwowanych częstotliwości, także w służbie ruchomej oraz umożliwienie realizacji systemów radiowego dostępu abonenckiego we wszystkich publicznych sieciach telekomunikacyjnych. Zdaniem organu dopuszczalność zmiany rezerwacji częstotliwości należało oceniać z uwzględnieniem ustawowych przesłanek, do dokonania rezerwacji częstotliwości. Przesłanki te określa art. 114 ust. 3 pkt 2) Prawa telekomunikacyjnego. Zdaniem organu dla wydania decyzji pozytywnej konieczne jest stwierdzenie, że częstotliwości objęte wnioskiem zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem. Zdaniem organu musi dojść do kumulatywnego spełnienia warunków zgodności wniosku z przepisami Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości oraz planu zagospodarowania częstotliwości. Organ podzielił argumentację Spółki, iż dolna cześć zakresu posiadanych przez S. S.A. częstotliwości (869-875 MHz) mieszcząca się w zakresie 862-870 MHz, przeznaczona jest w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości wyłącznie dla użytkowania rządowego. Tym samym, w zakresie częstotliwości 869-870 MHz, nie zachodzi przesłanka przeznaczenia tych częstotliwości dla wnioskowanej przez stronę cywilnej ruchomej służby radiokomunikacyjnej. Okoliczność ta w postępowaniu odwoławczym nie była kwestionowana przez spółkę, która ograniczyła w tym zakresie wniosek. Zdaniem Organu z uwagi na obowiązujące plany zagospodarowania częstotliwości dla zakresów 470-862 MHz, 870-876 MHz oraz 915-921 MHz i 868-870 MHz, zgodnie z którymi nie przewiduje się wykorzystywania częstotliwości z zakresów 824-830 MHz i 869-875 MHz w ruchomej służbie radiokomunikacyjnej, argumentacja podniesiona przez Spółkę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy co do możliwości zmiany rezerwacji częstotliwości, jest bezzasadna. Wskazano, że zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresu 470-862 MHz, zakres 470-846 MHz w służbie ruchomej może być wykorzystywany jedynie przez urządzenia SAP/SAB w tym urządzenia ENG/OB. Stosownie do Zarządzenia Nr [...] w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresu 870-876 MHz oraz 915-921 MHz, zakres 875-876 MHz nie jest wykorzystany i stanowi odstęp ochronny pomiędzy systemami, radiowego dostępu abonenckiego CDMA, a systemami wykorzystującymi zakresy częstotliwości powyżej 876 MHz. Zarządzenie to nie przewiduje wykorzystywania zakresów 870-876 MHZ dla służby ruchomej, z wyjątkiem zakresu 870-875 MHz, który został przeznaczony do wykorzystywania w służbie ruchomej lotniczej. Zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości zakresu 868-870 MHz, zakres 868-870 MHz w służbie ruchomej jest użytkowany jako rządowy, z wyjątkiem służby ruchomej lotniczej. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, plany zagospodarowania częstotliwości ustalone przez Prezesa UKE Zarządzeniem Nr [...], Zarządzeniem Nr [...] oraz Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r, nie przewidują wykorzystywania zakresów 824-830 MHz i 869-875 MHz dla wnioskowanej przez skarżącą cywilnej ruchomej służby radiokomunikacyjnej. Organ stwierdził, że wnioskowana przez S. S.A. zmiana nie jest zgodna zarówno z przepisami Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości jak i postanowieniami planu zagospodarowania częstotliwości. Powyższą decyzję zaskarżyła spółka wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenia kosztów. Decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 7, art. 8 i art. 11 oraz 107 § 3 kpa oraz rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 114 ust. 3 pkt 2) ustawy prawo telekomunikacyjne poprzez jego błędna interpretacje, oraz art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Wskazała, że wniosek z dnia [...] listopada 2005 r. o zmianę Rezerwacji Częstotliwości obejmował zmianę określonego w Rezerwacji Częstotliwości rodzaju służby radiokomunikacyjnej oraz sieci telekomunikacyjnej, w której częstotliwości objęte rezerwacją mogą być wykorzystywane poprzez rozszerzenie możliwości wykorzystywania częstotliwości do świadczenia usług nie tylko za pomocą sieci stacjonarnej, ale też ruchomej. Spółka wskazała, że wniosek obejmował w szczególności, o zmianę przeznaczenia wykorzystywania zarezerwowanych częstotliwości (zakresy 824-830 MHz oraz 870-875 MHz) w ten sposób, by częstotliwości te zarezerwowane dotychczas "do wykorzystywania dla radiowego dostępu abonenckiego w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej" mogły zostać wykorzystane także "dla radiowego dostępu abonenckiego w publicznych sieciach telekomunikacyjnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z przeznaczeniem określonym w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134 póz. 1127), to jest z przeznaczeniem do wykonywania służby cywilnej ruchomej lub stałej." Zdaniem Spółki wniosek był zgodny z przeznaczeniem przedmiotowych częstotliwości w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. Nr 134 poz. 1127 ("Krajowa Tablica Przeznaczeń Częstotliwości") obowiązującym w dniu złożenia wniosku. Tak więc był on zgodny z prawem i uzasadnione interesem Spółki. Zdaniem spółki Prezes URTiP wydał decyzje z dnia [...] stycznia 2006 roku wbrew obowiązującym przepisom. Wskazała, że opracowane w trakcie postępowania odwoławczego Plany Zagospodarowania Częstotliwości wprowadzone Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., opublikowanymi w Dzienniku Urzędowym Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr 6 z dnia 21 czerwca 2006 r., Prezes UKE, ustalające nowe plany zagospodarowania częstotliwości ("Nowe Plany Zagospodarowania Częstotliwości") nie uwzględniały stanowiska Spółki z dnia [...] marca 2006 r., a były wręcz z tym stanowiskiem całkowicie sprzeczne. W ocenie Skarżącej Prezes UKE wydając Nowe Plany Zagospodarowania Częstotliwości, naruszył konstytucyjną zasadę rzetelnej legislacji poprzez nie wprowadzenie przepisów przejściowych w ww. zarządzeniach dla spraw będących w toku i jednocześnie złamał standardy demokratycznego państwa prawa nakazujące organom państwowym działać tak, by nie naruszyć zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez niego prawa. Wskazano, że postępowanie przed Prezesem URTiP a następnie przed Prezesem UKE toczyło się od [...] listopada 2005 r. tj. od dnia złożenia przez Skarżącą wniosku o zmianę posiadanej przez nią Rezerwacji Częstotliwości. Wskutek odmownej decyzji wydanej przez Prezesa URTiP Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przedstawiając i wyjaśniając organowi wszelkie elementy niezbędne, by decyzja o zmianie rezerwacji częstotliwości mogła zostać wydana zgodnie z prawem, uwzględniając zarówno słuszny interes strony, jakim było w tym postępowaniu rozszerzenie rodzaju służb radiokomunikacyjnych, możliwych do wykonywania na przyznanych Spółce częstotliwościach, jak i jeden z głównych celów Prawa Telekomunikacyjnego, jakim jest efektywne gospodarowanie częstotliwościami. Podniesiono, że Prezes UKE, 28 lutego 2006 r. ogłosił w Biuletynie Urzędu Komunikacji Elektronicznej, iż przystąpił do opracowania planu zagospodarowania częstotliwości, a następnie powołując się na trwające nad nim prace, kolejnymi postanowieniami przesuwał termin rozpatrzenia wniosku Skarżącej. Dopiero po wprowadzeniu zarządzeniami z dnia [...] czerwca 2006 r. regulacji uniemożliwiających wydanie pozytywnej decyzji na rzecz Skarżącej, wydał [...] lipca 2006 r. decyzję utrzymującą zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. w mocy. Takie postępowanie organu administracji - w ocenie Skarżącej - łamie wszelkie zasady rzetelnego postępowania, a zmiana regulacji drogą zarządzenia nie przewidująca żadnych regulacji przejściowych dla postępowań już wszczętych łamie konstytucyjną zasadę ochrony interesów w toku, wynikającą z art. 2 Konstytucji oraz godzi w fundamentalne zasady ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Wskazano, że zarówno opracowując Nowe Plany Zagospodarowania Częstotliwości, a następnie wydając decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., Prezes UKE nie wykazał także, iż istnieje jakiś inny, godny ochrony interes społeczny, powodujący iż nie jest możliwe uwzględnienie, słusznego interesu strony Skarżącej. Zdaniem skarżącej, Spółka spełniła wymogi prawne, by Prezes UKE mógł wydać pozytywną decyzję o zmianie Rezerwacji Częstotliwości. Odwlekanie rozpatrzenia wniosku nie miało żadnych podstaw prawnych, gdyż w momencie jego złożenia zachodziły wszelkie podstawy, by wniosek mógł zostać pozytywnie rozpatrzony zgodnie z obowiązującym wówczas stanem prawnym. Zdaniem Spółki wprowadzenie Nowych Planów Zagospodarowania Częstotliwości wykluczających możliwość pozytywnego rozpatrzenia sprawy w trakcie toczącego się już postępowania, drogą zarządzeń nie przewidujących wprowadzenia przepisów przejściowych, jest naruszeniem wspomnianych wyżej konstytucyjnych zasad, a także jest sprzeczne z zasada praworządności wyrażoną w art. 8 KPA. W ocenie Spółki pewność prawa nie należy rozumieć jako zakazu wprowadzania zmian do systemu prawnego jednak zmiany te winny być wprowadzane z ustanawianiem (odpowiedniego) vacatio legis oraz do należytego formułowania przepisów przejściowych. W świetle powyższego wprowadzenie Nowych Planów Zagospodarowania Częstotliwości drogą zarządzeń przez Prezesa UKE, w toku toczącego się postępowania, nie przewidujących przepisów przejściowych nie spełnia zdaniem skarżącej wyżej przedstawionych wymogów. Nadto wskazano, że podstawą decyzji rozstrzygającej o prawach Skarżącej było zarządzenie, a więc akt nie należący do aktów prawa powszechnie obowiązującego wymienionych w art. 87 Konstytucji mieszczący się niewątpliwie w kategorii tzw. "innych aktów administracyjnych" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 KPA. Taki akt powinien tym bardziej spełniać wszelkie wymogi poprawnej legislacji, gdyż w przeciwnym razie organ je wydający, mógłby w sposób arbitralny decydować o prawach i obowiązkach obywateli lub innych podmiotów prawa. Zdaniem Spółki udzielenie ustawowej delegacji do wydania stosownych planów zagospodarowania częstotliwości nie jest tożsame ze swobodnym kształtowaniem sytuacji prawnej podmiotów w toczących się postępowaniach. Skoro, na podstawie uregulowań ustawowych oraz regulacji wynikających z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości istniały wszelkie przesłanki pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy Skarżącej, a dopiero po opublikowaniu zarządzeń Prezesa UKE stało się to niemożliwe. W ocenie skarżącej są podstawy by sądzić, iż Prezes UKE nadużył uprawnień w sferze kształtowania sytuacji prawnej podmiotów, ograniczając katalog możliwości wykorzystania częstotliwości. Skarżąca podnosi, iż brak było jakichkolwiek podstaw do zawarcia w Nowych Planach Zagospodarowania Częstotliwości takich regulacji, które prowadziły by do ograniczenia praw Skarżącej, wynikających z Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości, tj. aktu wyższego rzędu. Prawa i obowiązki obywateli mogą być bowiem kształtowane jedynie na podstawie aktów prawnych rangi ustawowej lub rozporządzeń wydanych na podstawie i zgodnie z przepisami ustawy. Zgodnie z tą zasadą, uprawnienie Prezesa UKE do wydania Nowych Planów Zagospodarowania Częstotliwości, nie może wiązać się z możliwością wydania, z powołaniem na delegację zawartą w art. 114 ust. 3 pkt 2 Prawa Telekomunikacyjnego takich regulacji, które kształtowałyby prawa stron. Plany zagospodarowania częstotliwości mogą zawierać jedynie mające charakter techniczny uszczegółowienie regulacji zawartych w aktach prawnych wyższego rzędu. Wnioskodawca ponadto zarzucił Prezesowi UKE, iż dokonał błędnej interpretacji 114 ust. 3 pkt 2) Prawa Telekomunikacyjnego, bowiem nie jest zgodna z zasadami demokratycznego państwa prawnego oraz z zasadami pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, taka interpretacja prawa, która umożliwia Prezesowi UKE, podczas trwającego postępowania, wydawania powszechnie obowiązujących zarządzeń, mogących mieć znaczący wpływ na tok indywidualnego postępowania, a wręcz umożliwiających w rezultacie wydanie decyzji negatywnej dla strony. Ponadto, podniesiono, iż decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. nie spełnia wymogów formalnych zawartych w art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Spółki decyzja niekorzystna dla strony powinna być bowiem należycie uzasadniona i nie może być w takich sprawach lakoniczne, oparte na sformułowaniach nie wyjaśniających motywów takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Zdaniem spółki Prezes UKE po zakwestionowaniu argumentacji zastosowanej w Decyzji z dnia [...] stycznia 2006 roku, nie odniósł się do merytorycznych argumentów Spółki w Decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. a za podstawę utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] stycznia 2006 roku przyjął całkowicie nowe okoliczności. Spółka wskazała, że przedmiotem jej wniosku o zmianę Rezerwacji Częstotliwości, zmodyfikowanym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, były częstotliwości w zakresie od 824 MHz do 830 MHz oraz od 870 MHz do 875 MHz. Jej zdaniem zgodnie z art. 114 ust. 3 pkt 2 Prawa Telekomunikacyjnego udzielenie rezerwacji częstotliwości może nastąpić, gdy rezerwowane częstotliwości mogą być chronione przed zaburzeniami elektromagnetycznymi. Wskazała, że zdaniem Prezesa URTiP, przedstawionym w decyzji z [...] stycznia 2006 roku służba ruchoma wykonywana przez Spółkę na częstotliwościach 824-830 MHz nie będzie mogła być skutecznie chroniona przed zaburzeniami, ze względu na przeznaczenie tych częstotliwości do wykonywania służby ruchomej jedynie jako służby drugiej ważności, przeznaczenie tych częstotliwości do radiodyfuzji (dla naziemnej telewizji cyfrowej zgodnie z zarządzeniem Prezesa URTiP) jako służby pierwszej ważności. Zdaniem Spółki powyższe argumenty organu należy uznać za bezpodstawne, gdyż częstotliwości 824-830 MHz zostały już zarezerwowane decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienionej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r., do wyłącznej dyspozycji Spółki, na potrzeby wykonywania służby stałej. W związku z tym, nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego niż Skarżąca podmiotu. Nie ma więc niebezpieczeństwa, że w przypadku zezwolenia Spółce na wykonywanie na tych częstotliwościach także służby ruchomej, będzie ona zaburzana przez inną służbę radiokomunikacyjną, wykonywaną w pierwszej ważności, bowiem to tylko Spółka będzie mogła taką służbę wykonywać. Zdaniem Spółki zmiana Rezerwacji Częstotliwości w sposób wnioskowany przez Spółkę, w stosunku do częstotliwości z zakresu 824-830 MHz jest możliwa i zgodna z przepisami Prawa Telekomunikacyjnego. Zdaniem Spółki w przypadku uzyskania prawa do korzystania z częstotliwości także w służbie ruchomej, Spółka z oczywistych względów musiałaby zsynchronizować prace swoich urządzeń tak, by nie dochodziło do zakłóceń. Konieczność taka wynikała by z: (i) interesu Spółki zapewnienia sobie niezakłóconej pracy urządzeń w obszarze obu służb, oraz (ii) niemożności zwrócenia się do Prezesa UKE z żądaniem ochrony przed zakłóceniami wywoływanymi przez urządzenia należące do Spółki (lub do podmiotów działających na jej zlecenie). Analogiczna sytuacja występuje w przypadku wykonywania na przedmiotowych częstotliwościach radiodyfuzji. Wydanie rezerwacji częstotliwości dla innego niż Spółka podmiotu, z przeznaczeniem przedmiotowych częstotliwości na potrzeby wykonywania radiodyfuzji, uwzględniając już wydane przez Prezesa URTiP na rzecz Spółki decyzje, nie jest możliwe. Zdaniem Spółki, zmiana Rezerwacji Częstotliwości w sposób wnioskowany przez Spółkę, w stosunku do częstotliwości z zakresu 824-830 MHz, na okres do [...] grudnia 2018 r., jest możliwa z technicznego punktu widzenia, jak również zgodna z przepisami Prawa telekomunikacyjnego. Nadto wpisuje się ona w jeden z głównych celów Prawa telekomunikacyjnego, czyli zapewnienia efektywnego wykorzystania częstotliwości. Spółka wskazała, że obecnie przedmiotowe częstotliwości wykorzystywane są jedynie do świadczenia usług przy wykorzystaniu sieci stacjonarnych. Po uwzględnieniu wniosku Spółki mogłyby być wykorzystane także do świadczenia usług w sieciach mobilnych. Odnośnie zakresu częstotliwości 870-875 MHz Spółka wskazała, że zgodnie z uzasadnieniem decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. Prezes URTiP odmówił zmiany Rezerwacji Częstotliwości w zakresie 870-875 MHz ze względu na to, iż zmiana ta prowadziłaby do nieefektywnego wykorzystania częstotliwości, w przypadku gdy częstotliwości z zakresów 824-830 MHz nie zostały przeznaczone zgodnie z wnioskiem strony do wykorzystania w służbie ruchomej. Zdaniem Spółki, Prezes URTiP zaprezentował w uzasadnieniu decyzji [...] jedynie tezę, której nie poparto żadnymi argumentami ani analizami technicznymi. Prezes URTiP w uzasadnieniu po prostu ocenił takie wykorzystanie częstotliwości jako nieefektywne, nie popierając swojego stwierdzenia żadnym wywodem merytorycznym. Uzasadnienie nie zawiera wskazania chociażby przesłanek takiej nieefektywności a tym bardziej przeprowadzenia dowodu, że zarzucane zagrożenie nieefektywnego wykorzystania częstotliwości przez Spółkę jest w świetle okoliczności sprawy nieuchronne. Zdaniem Sferii, po dokonaniu analizy technicznej, Spółka będzie mogła skutecznie uruchomić i świadczyć usługi w służbie ruchomej przy wykorzystaniu zakresów częstotliwości 824-830 MHz oraz 870-875 MHz. Powyższa sytuacja będzie korzystna pod względem efektywności wykorzystania częstotliwości, gdyż zakresy częstotliwości używane w obecnej chwili jedynie do świadczenia usług w sieciach stacjonarnych zaczną być wykorzystywane także do świadczenia usług w sieciach ruchomych, ale też pozwoli na uniknięcie jakichkolwiek kłopotów z ewentualnym zakłócaniem jednej sieci przez drugą, czego zdaniem spółki niesłusznie obawiał się Prezes URTiP w decyzji z dnia z dnia [...] stycznia 2006 r. a co podtrzymał Prezes UKE w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. Zarówno bowiem usługi w sieciach mobilnych jak i stałych świadczone będą na przedmiotowych częstotliwościach przez jeden i ten sam podmiot. Zdaniem Spółki do powyższych argumentów Prezes UKE nie odniósł się w toku postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz wydał w toku tegoż postępowania opisane powyżej Nowe Plany Zagospodarowania Częstotliwości, w brzmieniu, które pozwoliło Prezesowi UKE znaleźć formalne uzasadnienie dla decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. będącej przedmiotem niniejszej skargi. Takie postępowanie Prezesa UKE Skarżąca uważa za nieuzasadnione i sprzeczne z prawem. Biorąc pod uwagę te argumenty Spółka wnosiła jak na wstępie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że Skarżąca dowodząc zasadności naruszenia przez Prezesa UKE konstytucyjnej zasady przyzwoitej legislacji, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP, podniosła, iż ustalony Zarządzeniem Nr [...] Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2006 r. plany zagospodarowania częstotliwości nie zawierały przepisów przejściowych dla spraw będących w toku. Podniesiono, że zgodnie art. 134 § l ustawy sąd administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice orzekania wyznaczone są, w rozumieniu cytowanego przepisu, tylko i wyłącznie granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjno-prawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji. Zasada związania sądu administracyjnego granicami danej sprawy oznacza zdaniem organu, że Sąd związany jest granicami przedmiotu zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność kwestionowany przez uprawniony podmiot. Skoro zatem sąd administracyjny ma orzekać co do legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej to słusznym jest wniosek, że granice orzekania wyznacza ogół elementów stosunku administracyjno - prawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego zasadnym jest zdaniem organu twierdzenie, iż w przedmiotowej sprawie kwestia zamieszczenia w zarządzeniach Prezesa UKE dotyczących planu zagospodarowania częstotliwości przepisów przejściowych wykracza poza granice orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Organ wskazał, że zarzut Skarżącej dotyczący tego, iż Prezes UKE wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił słusznego interesu Skarżącej, który winien być uwzględniony zgodnie z art. 155 Kpa. jest bezzasadny. Wskazano, iż rozstrzygnięcie decyzji wydanej w dniu [...] stycznia 2006 r., przez Prezesa URTiP oparte zostało na podstawie art. 114 ust 3 pkt 2, 3 i 7 Pt. Zgodnie z tym przepisem rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz częstotliwości objęte wnioskiem zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem, mogą być chronione przed zaburzeniami elektromagnetycznymi oraz nie prowadzą do nieefektywnego wykorzystania częstotliwości. Z uwagi na fakt, iż w toku postępowania Prezes URTiP uznał, iż przesłanki wskazane przez organ w podstawie prawnej decyzji, nie zostały spełnione, wydana została decyzja odmawiająca uwzględnienia wniosku strony z dnia [...] listopada 2005 r., Takie działanie organu pozostaje w zgodzie z brzmieniem art. 155 Kpa. Skoro bowiem ustawodawca w przepisie tym uzależnił możliwość uchylenia bądź zmiany decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawo, od kumulatywnego spełnienia przesłanek w nim określonych, to niespełnienie jednej z nich powoduje konieczność wydania decyzji odmownej. W przedmiotowej sprawie zmianie decyzji objętej wnioskiem strony sprzeciwiły się przepisy Prawa telekomunikacyjnego, co zdaniem organu zostało szeroko wykazane w treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. Zdaniem organu decyzja z dnia [...] lipca 2006 r., wydana została z uwzględnieniem zmian jakie miały miejsce od daty wydania decyzji I instancyjnej do dnia [...] lipca 2006 r., w świetle art. 155 Kpa odpowiada prawu. Nie jest bowiem możliwa zmiana bądź uchylenie decyzji ostatecznej mocą której strona nabyła prawo, gdy przepis szczególny sprzeciwia się takiej zmianie. Prezes UKE wydając decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., wskazał w podstawie prawnej, iż decyzja oparta została między innymi na podstawie art. 114 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 Pt. a powołany przepis art. 114 ust. 3 pkt 2 Pt stanowi, iż rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem. Skoro zatem, jak to zostało wykazane w uzasadnieniu decyzji zmiana o jaką wniosła strona byłaby sprzeczna z ustaleniami dokonanymi w planach zagospodarowania częstotliwości obowiązującymi w dniu wydania decyzji to nie było możliwym na etapie postępowania odwoławczego wydania decyzji zgodnie z wnioskiem strony. Tym bardziej, ze organ odwoławczy wydając decyzję ma obowiązek uwzględnić zarówno zmiany stanu faktycznego jak i zmiany stanu prawnego jakie nastąpiły od wydania decyzji I instancyjnej do dnia wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym. W zakresie zarzutu przewlekłości postępowania prowadzonego przez Prezesa UKE organ wskazał, że działania podejmowane przez Prezesa UKE w toku postępowania pozostają w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności z brzmieniem art. 36 § 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organy administracji mają obowiązek informowania strony postępowania o każdym niezałatwieniu sprawy w terminie, o którym mowa w art. 35 Kpa, wskazując jednocześnie nowy termin załatwienia sprawy. Dyspozycję art. 36 § 1 Kpa wypełnił Prezes UKE w przedmiotowym postępowaniu. Z uwagi na fakt, iż w toku postępowania wszczętego z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podjęte zostały prace nad opracowaniem planów zagospodarowania częstotliwości Prezes UKE uznał, iż wniosek Skarżącej nie może zostać rozpatrzony aż do dnia opracowania tych planów. Odnosząc się do zarzutu, iż podstawę prawną zaskarżonej decyzji, organ przyjął zarządzenie Prezesa UKE, a więc akt nie należący do aktów powszechnie obowiązujących wymienionych w art. 87 Konstytucji RP wskazano, iż zarzut jest błędny. Zdaniem organu zarówno w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r., jak i w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., w podstawie prawnej zostały powołane jedynie przepisy Kpa, przepisy Pt oraz ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r., o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 267, póz. 2258). Jedynie w uzasadnieniu decyzji organ regulacyjny odniósł się do obowiązujących w dacie wydawania decyzji planów zagospodarowania częstotliwości, jednak powołanie w uzasadnieniu aktu administracyjnego zarządzeń Prezesa UKE nie dowodzi, iż podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowiły zarządzenia Prezesa UKE. Zdaniem organu powołane zarządzenia wyznaczały jedynie treść rozstrzygnięcia co do odmowy zmiany rezerwacji częstotliwości. Obowiązek uwzględnienia postanowień planu zagospodarowania częstotliwości nakłada na Prezesa UKE art.114 ust. 2 pkt 2 Pt, z którym rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia określone ustawą wymagania oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem. Zdaniem organu tylko w przypadku spełnienia przesłanek wskazanych przez ustawodawcę w wyżej przywołanym przepisie Prezes UKE może dokonać zmiany o jaką wnioskują podmioty, na rzecz których została dokonana rezerwacja częstotliwości. Jeżeli natomiast w dacie wydania decyzji plany zagospodarowania częstotliwości przewidują inne niż wnioskowane przez stronę przeznaczenie częstotliwości wówczas Prezes UKE nie może dokonać zmiany. Obowiązek takiego działania organu regulacyjnego wynika wprost z art. 114 ust 3 pkt 2 Pt. Odnosząc się do poszczególnych zakresów częstotliwości o zmianę których wniosła Skarżąca wskazano, iż: 1. podtrzymuje się argumentację zawartą w decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r., a z którą zgadza się również S. S.A., iż dolna część zakresu posiadanych przez S. S.A. częstotliwości (869-875 MHz), mieszcząca się w zakresie 862-870 MHz, przeznaczona jest w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości wyłącznie dla użytkowania rządowego. Oznacza to, że częstotliwości te, nie zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości do wykorzystywania przez użytkowników cywilnych, do których niewątpliwie należy zaliczyć Skarżącą. Wprowadzone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości zastrzeżenie POL.34 zezwala na wykorzystanie przez użytkowników cywilnych, zakresu częstotliwości 869-870 MHz jedynie w służbie stałej na potrzeby radiowego dostępu abonenckiego CDMA. Tym samym, w zakresie częstotliwości 869-870 MHz, nie zachodzi przesłanka przeznaczenia tych częstotliwości dla wnioskowanej przez stronę cywilnej ruchomej służby radiokomunikacyjnej, określona w art. 114 ust. 3 pkt 2 Prawa telekomunikacyjnego. 2. z uwagi na obowiązujące, w dniu wydania zaskarżonej decyzji tj. decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., plany zagospodarowania częstotliwości dla zakresów 470-862 MHz, 870-876 MHz oraz 915-921 MHz i 868-870 MHz, zgodnie z którymi nie przewiduje się wykorzystywania częstotliwości z zakresów 824-830 MHz i 869-875 MHz w ruchomej służbie radiokomunikacyjnej, Prezes UKE nie mógł dokonać zmiany rezerwacji zgodnie z wnioskiem Skarżącej. Zgodnie bowiem z Zarządzeniem Nr [...] w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresu 470-862 MHz, zakres 470-846 MHz w służbie ruchomej może być wykorzystywany jedynie przez urządzenia SAP/SAB, w tym urządzenia ENG/OB. Stosownie do Zarządzenia Nr [...] w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresu 870-876 MHz oraz 915-921 MHz, zakres 875-876 MHz nie jest wykorzystywany i stanowi odstęp ochronny pomiędzy systemami, radiowego dostępu abonenckiego CDMA, a systemami wykorzystującymi zakresy częstotliwości powyżej 876 MHz. Ww. Zarządzenie nie przewiduje wykorzystywania zakresów 870-876 MHZ dla służby ruchomej, z wyjątkiem zakresu 870-875 MHz, który został przeznaczony do wykorzystywania w służbie ruchomej lotniczej. Zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresu 868-870 MHz, zakres 868-870 MHz w służbie ruchomej jest użytkowany jako rządowy, z wyjątkiem służby ruchomej lotniczej. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzono, że plany zagospodarowania częstotliwości nie przewidywały zagospodarowania częstotliwości 824-830 MHz i 869-875 MHz zgodnego z żądaniem strony postępowania. Tym samym, nie została spełniona przesłanka warunkująca możliwość zmiany rezerwacji częstotliwości, określona w art. 114 ust.3 pkt 2 Pt. Organ wskazał, że w chwili wydawania decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., obowiązywały plany zagospodarowania częstotliwości wprowadzone przez Prezesa UKE zarządzeniem nr [...]. Plany te w ocenie organu (zgodnie z stanowiskiem NSA prezentowanym w wyroku z dnia 25 maja 2006 r.), stanowią swoiste źródła prawa administracyjnego jakimi są akty planowania, które wyznaczają zamierzenia administracji publicznej i stanowią jedną z materialnych przesłanek aktów wydawanych przez organy administracyjne, i z tego powodu, że Prezes UKE opierając decyzję na tych planach miał obowiązek uwzględnić obowiązującą ich treść w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Plany opracowane wyżej powołanymi zarządzeniami Prezesa UKE stanowiły bowiem materialną przesłankę aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna z dnia [...] lipca 2006 r. Takie działanie organu pozostaje w zgodzie zarówno z przepisami procedury administracyjnej (art. 6 Kpa) jak i w zgodzie z przywołanym wyżej stanowiskiem NSA. Wskazując na powyższe organ wnosił jak na wstępie. Strony na rozprawie podtrzymały argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uchylenie, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzje administracyjne, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, odmawiająca podmiotowi uzyskanie prawa musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej decyzje administracyjne. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Prezesa URTiP) z dnia [...] stycznia 2006 r. [...], mocą której odmówiono zmiany rezerwacji częstotliwości udzielonej dnia [...] grudnia 2003 r . Jako podstawę prawną decyzji powołano przepisy kpa oraz art. 114 ust. 2 i 3 pkt 2 i w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r., - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) zwanej dalej Prawo telekomunikacyjne a także przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz.U. Nr 261, poz. 2258). Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 1 rezerwacja częstotliwości, określa częstotliwości, które w okresie rezerwacji pozostają w dyspozycji podmiotu, na rzecz którego dokonano rezerwacji. Przepis ust. 3 powołanego artykułu przewiduje, że rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem m.in. 1) są dostępne; 2) zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem; 3) mogą być chronione przed zaburzeniami elektromagnetycznymi. Zgodnie z tym przepisem rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz częstotliwości objęte wnioskiem zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej oraz plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem, mogą być chronione przed zaburzeniami elektromagnetycznymi oraz nie prowadzą do nieefektywnego wykorzystania częstotliwości. Częstotliwości 824-830 MHz podobnie jak zakresy 870-875 MHz decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienione decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r., zostały zarezerwowane do wyłącznej dyspozycji Spółki, na potrzeby wykonywania służby stałej, i nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego niż Skarżąca podmiotu. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości (Dz. U. z dnia 21 lipca 2005 r.) Lp. 282, częstotliwości 824-830 MHz przeznaczone są do służby cywilnej STAŁEJ, RADIODYFUZJI, Stałej rządowej oraz Ruchomej cywilnej. Częstotliwości 870-875 MHz przewidziano dla służby cywilnej STAŁEJ oraz cywilnej RUCHOMEJ z wyjątkiem ruchomej lotniczej 5.317A. Zarządzenie Nr [...] Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresów 870-876 MHz (oraz 915-921 MHz - Dz.Urz.UKE z 2006, nr 6, poz. 19 w Lp. 287) przewiduje dla częstotliwości 870-876 MHz służbę STAŁĄ oraz RUCHOMĄ z wyjątkiem ruchomej lotniczej 5.317A. Stosownie do tego Zarządzenia, zakres 875-876 MHz nie jest wykorzystywany i stanowi odstęp ochronny pomiędzy systemami, radiowego dostępu abonenckiego CDMA, a systemami wykorzystującymi zakresy częstotliwości powyżej 876 MHz. Zarządzenie Nr [...] Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie planu zagospodarowania częstotliwości dla zakresów 824-830 MHz (Dz.Urz.UKE z 2006, nr 6, poz. 18) w Lp. 282 przewiduje dla w.w częstotliwości służbę STAŁĄ, RADIODYFUZJĘ (służby cywilne), stałą (rządową), ruchomą cywilną. Skarżąca wniosła, o zmianę posiadanej rezerwacji częstotliwości z dnia [...] grudnia 2003 r. Wniosek obejmował zmianę określonego w rezerwacji rodzaju służby radiokomunikacyjnej oraz sieci telekomunikacyjnej, w której częstotliwości objęte rezerwacją mogą być wykorzystywane. Wniosek dotyczył częstotliwości w zakresie 824 - 830 MHz, 869 - 870 MHz oraz 870 - 875 MHz. Odnośnie zakresu 869 - 870 MHz, skarżąca zrezygnowała z żądania wniosku i strony zgodnie twierdzą, że zakres ten na podstawie POL 34 użytkownicy cywilni, tacy jak S. S.A. mogą wykorzystywać te częstotliwości jedynie na potrzeby realizacji radiowego dostępu abonenckiego w systemie CDMA wykonywanego w służbie stałej. Organ wskazał, że z uwagi na obowiązujące, w dniu wydania zaskarżonej decyzji tj. decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., plany zagospodarowania częstotliwości dla zakresów 470-862 MHz, 870-876 MHz oraz 915-921 MHz i 868-870 MHz, zgodnie z którymi nie przewiduje się wykorzystywania częstotliwości z zakresów 824-830 MHz i 869-875 MHz w ruchomej służbie radiokomunikacyjnej, Prezes UKE nie mógł dokonać zmiany rezerwacji zgodnie z wnioskiem Skarżącej. Ta argumentacja jest jedyną argumentacją przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Kompetencja Prezesa URTiP do ustalenia planów zagospodarowania częstotliwości wynikają z art. 112 pr. tel. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2006 r. (II GSK 43/06), plany te stanowią swoiste źródła prawa administracyjnego jakimi są akty planowania, które wyznaczają zamierzenia administracji publicznej stanowią jedną z materialnych przesłanek aktów wydawanych przez organy administracyjne. Podzielając stanowisko NSA zaprezentowane w przywołanym orzeczeniu należy zauważyć, iż zapadło ono w odniesieniu do konkretnego stanu prawnego. Stosownie do art. 223 dawnego pr. tel., przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. To rozwiązanie ustawowe obejmuje także plany zagospodarowania częstotliwości. Można je było wtedy zaliczyć do "przepisów wykonawczych", skoro zostały wydane na podstawie art. 106 dawnego pr. tel. Przepisy dawnego pr. tel. zawierały rozwiązania międzyczasowe odnoszące się do rozstrzygnięć indywidualnych wydanych na podstawie poprzedniej ustawy (art. 224 i 227). Ustawodawca w tamtym stanie prawnym nie zamierzał automatycznie pozbawić planu zagospodarowania częstotliwości mocy obowiązującej od dnia wejścia w życie nowej ustawy, zagrażałoby ładowi w gospodarce częstotliwościami. Jak wynika z art. 112 ust. 4 pr. tel., plany są instrumentem realizacji polityki państwa w zakresie gospodarki częstotliwościami a także radiofonii i telewizji, jak również zapewniają spełnienie wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej, obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego. Ponadto plany uwzględniają uzgodnienia dokonane w ramach Unii Europejskiej oraz potrzebę efektywnego wykorzystania częstotliwości, a także założenia polityki wydawania uprawnień wymagających rezerwacji częstotliwości. Z przytoczonego przepisu wynika, że plany zagospodarowania częstotliwości służą uporządkowanemu i efektywnemu wykorzystaniu dobra, którego zasoby są ograniczone. Z art. 1 ust. 2 pkt 3/ pr. tel. wynika, że jednym z celów ustawy jest stworzenie warunków do zapewnienia ładu w gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi. Charakter postanowień planu zagospodarowania częstotliwości, zawartych w zarządzeniach organu jak przyznaje Naczelny Sąd Administracyjny i komentatorzy jest trudny do jednoznacznego zakwalifikowania. Plany są generalne ze względu na krąg potencjalnych adresatów, nadto ze względu na ich treść odznaczają się niejednakowym i zróżnicowanym stopniem abstrakcyjności i konkretności. Plan zagospodarowania częstotliwości nie jest aktem normatywnym prawa powszechnie obowiązującego, ponieważ nie spełnia wymagań określonych w art. 87 i 92 Konstytucji. Można go zaliczyć do grupy swoistych źródeł prawa administracyjnego, jaką są akty planowania (por. J. Zimmermann, Prawo administracyjne. Zakamycze 2005, s. 86 i n.), które wyznaczają zamierzenia administracji publicznej i stanowią jedną z materialnych (treściowych) przesłanek aktów wydawanych przez organy administracyjne. Skutki planu zagospodarowania częstotliwości nie zamykają się w ramach organizacyjnych administracji rządowej. W szczególności, postanowienia planu są brane pod uwagę przy podejmowaniu rozstrzygnięć dotyczących rezerwacji częstotliwości (art. 114 ust. 3 pkt 2/ pr. tel.) oraz pozwoleń radiowych (art. 148 ust. 1 pkt 2/ lit b/ pr. tel.). Należy zauważyć, że samo istnienie uregulowań zawartych w wydanych zarządzeniach nie oznacza, że w określonej, indywidualnej sprawie zaistniały okoliczności pozwalające odmówić żądaniu. Właśnie z uwagi na tę niedookreśloność prawną Planów oraz ich oddziaływanie wewnętrzne oraz wywoływanie skutków zewnętrznych organ winien szczegółowo w decyzji odnieść się do wniosku strony. Plany nie mogą być interpretowane w sposób wykraczający poza regulację przewidzianą w ustawie i rozporządzeniu. Należy zauważyć, że w świetle przepisów obowiązującej Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, stanowiącej o zamkniętym katalogu źródeł prawa, pozycję prawną obywateli mogą kształtować jedynie przepisy prawne tam opisane. Tak więc postanowienia planów stanowiące jak wyżej wskazano jedną z materialnych przesłanek aktów wydawanych przez organy administracji mogą stanowić przesłankę interpretacyjną dokonywaną w ramach aktów powszechnie obowiązujących. Plan ten nie może spowodować zmiany pozycji prawnej obywatela w stosunku do przepisów ustawy i rozporządzenia a tak jest w tym konkretnym wypadku. Badając ponownie sprawę organ wskaże, czy samo istnienie uregulowań zawartych w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości, której zapisy w ocenie Sądu nie stanowią przeszkody dla zrealizowania wniosku Skarżącej oraz istnienie negatywnych dla Skarżącej Planów oznacza, że w określonej, indywidualnej sprawie zaistniały okoliczności pozwalające stwierdzić istnienie stanu wykluczającego możliwość pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącej. Należy wykazać czy faktycznie istnieją zagrożenia dla niezakłóconego korzystania z posiadanych częstotliwości w sposób zgodny z prawem oraz czy uwzględnienie wniosku prowadzić będzie do nieefektywnego wykorzystania częstotliwości i sprzeczne będzie z międzynarodowymi zobowiązaniami Polski. Nadto organ wskaże przepis prawa powszechnie obowiązującego będącego podstawą decyzji. W zaskarżonej decyzji wskazano wprawdzie przepis ustawy ale nie dokonano interpretacji tego przepisu w sposób wymagany przez kodeks postępowania administracyjnego. Należy zauważyć, że faktycznie podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowiły zarządzenia Prezesa UKE, które wyznaczały treść rozstrzygnięcia co do odmowy zmiany rezerwacji częstotliwości. Obowiązek uwzględnienia postanowień planu zagospodarowania częstotliwości nakłada na Prezesa UKE art.114 ust. 2 pkt 2 Pt. Zgodnie z tym przepisem rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia określone ustawą wymagania oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem zostały przeznaczone w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości dla wnioskowanej służby radiokomunikacyjnej a plan zagospodarowania częstotliwości przewiduje ich zagospodarowanie zgodnie z wnioskiem. Faktem jest, że służba ruchoma w tym zakresie częstotliwości jest służbą radiokomunikacyjną drugiej ważności i nie powinna powodować szkodliwych zakłóceń w pracy stacji służb pierwszej ważności, oraz nie może żądać ochrony przed szkodliwymi zakłóceniami ze strony stacji służb pierwszej ważności, którym częstotliwości już przydzielono lub mogą być przydzielone w późniejszym terminie, ale może żądać ochrony przed szkodliwymi zakłóceniami ze strony stacji tej samej lub innych służb drugiej ważności, dla których częstotliwości mogą być przydzielone w późniejszym terminie. Organ nie wykazał aby wnioskowane częstotliwości zostały przydzielone innym służbom. W tym stanie rzeczy brak rozważań w zakresie słusznego interesu skarżącej nie powinien mieć miejsca. Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.