VI SA/Wa 1718/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. z siedzibą w [...] na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji K. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego. W skardze profesjonalny pełnomocnik – adwokat, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu pełnomocnik wskazała, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem w sytuacji ustanowienia zarządcy komisarycznego, zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1910 ze zm. – dalej ustawa o skok) przejmuje on na zasadach pełnej substytucji komisarycznej kompetencje wszystkich organów kasy (z wyjątkiem zmiany jej statutu), może więc – w szerokich granicach jej Statutu – dowolnie kształtować działalność k. Pełnomocnik podkreśliła, że zarządca komisaryczny nie jest reprezentantem członków K., lecz wykonuje kompetencje powierzone przez organ nadzoru, nie będąc właściwie ograniczonym w podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości K.. Kolejnym etapem ingerencji organu nadzoru (po ustanowieniu zarządcy komisarycznego) staje się przejęcie K. przez bank, a decyzja wydana w tym zakresie wywołuje ze swej istoty nieodwracalne skutki prawne (art. 74c ust. 9 ustawy o skok), dlatego też skutki decyzji o ustanowieniu zarządcy komisarycznego mogą być nieodwracalne jeżeli nie nastąpi wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 3 tej ustawy. Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pod pojęciem "wyrządzenia znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Komisji Nadzoru Finansowego ustanawiająca zarządcę komisarycznego, na którego KNF nałożył obowiązki informacyjne i prawno – organizacyjne w zakresie programu postępowania naprawczego [...] lub wypracowania koncepcji restrukturyzacyjnej tej K. W literaturze przedmiotu podnosi się, że decyzja o ustanowieniu zarządcy komisarycznego nie ma wpływu na organizację i sposób działania kasy. Oznacza to, że K. nadal prowadzi działalność na rzecz członków. Z kolei zasadniczym zadaniem zarządcy komisarycznego jest opracowanie, przy aktywnym udziale KNF, programu postępowania naprawczego, a następnie jego realizacja oraz bieżące informowanie KNF, Rady Nadzorczej K. lub K. o kolejnych etapach jego wdrażania. Może on również realizować wszystkie zadania, którymi obciążyła go KNF (vide: Piotr Zakrzewski w: A. Herbert, S. Pawłowski, P. Zakrzewski Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe. Komentarz Warszawa 2014 r. Wydawnictwo Prawnicze C.H. Beck str. 418-419). Argumentacja wniosku K. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji nakierowana była nie na faktyczne wykazanie wpływu jaki zaskarżona decyzja ma lub będzie miała na funkcjonowanie [...] np. na jej obecną lub dalszą kondycję finansową – a co za tym idzie na wykazanie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., lecz na wykazanie niewłaściwej, w ocenie skarżącej postawy ustanowionego przez organ zarządcy komisarycznego, który w swoim postępowaniu i przy podejmowaniu decyzji dotyczących [...] kieruje się nie interesem K, lecz wykonywaniem zaleceń organu nadzoru. Trudno też mówić, analizując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by ewentualne przejęcie K. przez bank mogło stanowić uzasadnienie dla tego wniosku. Poczynione przez pełnomocnik skarżącej założenie, dotyczy hipotetycznych działań zarządcy komisarycznego niekorzystnych dla przyszłości [...] zakończonych likwidacją tej K. Tymczasem zarządca komisaryczny, zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy o skok, ustanawiany jest na czas nie dłuższy niż do końca realizacji programu postępowania naprawczego. Ponadto, ewentualne przejęcie [...] przez bank, będzie kolejnym etapem nadzoru nad tą K., wymagającym jednak wydania odrębnej decyzji, ta zaś jest wydawana w ściśle określonej sytuacji uregulowanej przepisem art. 74c ust. 1-4 ustawy o skok. W ocenie Sądu, tak przedstawione uzasadnienie złożonego wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej - w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - jest niewystarczające dla oceny, czy w przypadku skarżącej zachodzą przesłanki warunkujące jej udzielenie, określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 124/17). Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa, że ochrona tymczasowa nie służy odwróceniu następstw wykonanych już decyzji, albowiem warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana, gdyż nie spowoduje odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 156/12). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.