VI SA/Wa 1725/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę T. sp. z o.o. z siedzibą w S. dalej "skarżąca", "spółka"), pismem z dnia 7 maja 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z ujawnionymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA, spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu ze swojego KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej - na adres wskazany w skardze, 14 września 2020 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi bezskutecznie upłynął 21 września 2020 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 p.p.s.a. i art. 29 p.p.s.a. Z przywołanych wyżej unormowań prawnych wynika, w ocenie sądu jednoznacznie, że w niniejszym postępowaniu sądowym obowiązkiem osoby, która powołuje się na legitymację do reprezentowania strony skarżącej, było przedstawienie żądanych dokumentów, z których wynikałby aktualny sposób reprezentacji strony skarżącej i osoby uprawnione do jej sprawowania. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 700 ze zm.), a od dnia 1 stycznia 2012r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4a tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami kodeksu spółek handlowych. Brak formalny skargi w postaci niedołączenia do złożonej skargi odpisu z KRS podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu ze swojego KRS, z którego wynika sposób oraz osoby umocowanie do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi. Spółka została także pouczona o skutkach prawnych niezastosowania się do tego wezwania w zakreślonym terminie. Ostatnim dniem na wykonanie wezwania przez spółkę był 21 września 2020 r. Skarżąca nie uzupełniła niniejszego braku formalnego w terminie, bowiem nadała korespondencję zawierająca wymagany dokument w dniu 23 września 2020 r., czyli po terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. – o czym orzeczono w sentencji postanowienia.