VI SA/Wa 1726/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w części zmiany lokalizacji punktu gier postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca – O. Sp. z o.o. z siedzibą w R., wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia jest ostateczna, wobec czego skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej - w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. O takim trybie zaskarżenia skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ w skarżonej decyzji. Jak wynika z akt zaskarżoną decyzję skarżąca odebrała dnia 13 marca 2014 r., a skargę na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nadała dnia 7 kwietnia 2014 r. (k. 15 akt). Skarga ta została przez Sąd wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod VIKO 108/14 (k. 18 akt) i dnia 15 kwietnia 2014 r. przekazana - w myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), cytowana dalej jako p.p.s.a., według właściwości do Dyrektora Izby Celnej w W. (k. 19 akt), o czym skarżąca została poinformowana (z.p.o. k. 20 akt). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi, jako złożonej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję skarżąca otrzymała 13 marca 2014 r., wobec czego ostatnim dniem terminu dla skutecznego wniesienia od niej skargi, za pośrednictwem organu, był 14 kwietnia 2014 r. (12 kwietnia 2014 r. była to sobota). Sąd badając tryb i terminowość wniesienia skargi ustalił, że skarżąca złożyła ją bezpośrednio do Sądu, tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 16 kwietnia 2014 r. (data nadania skargi przez Sąd na adres organu). Zatem ów dzień – 16 kwietnia 2014 r., należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 16 kwietnia 2014 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 14 kwietnia 2014 r., skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Nadto Sąd stwierdza, że skarżąca w tej sprawie nie zgłosiła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. .