VI SA/Wa 1728/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z/w w R. z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia skarżący J. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę, gdyż pozbawi go jak i jego pięcioosobową rodzinę środków do życia. Wniosek motywował również faktem zbliżającego się roku szkolnego i koniecznością zapewnienia dzieciom wyprawki szkolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powołany przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wymaganych do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, którymi są wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Dodać także wypada, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). W realiach niniejszej sprawy skarżący pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczył się jedynie do twierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi jego rodzinę środków do życia, nie wskazując żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej, czy majątkowej, uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek wymaganych do wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.