VI SA/Wa 1732/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Dnia 17 lipca 2008 r. F. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu. Dyrektor Izby Skarbowej w [...], w odpowiedzi na skargę, poinformował, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], organ uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem powołanych przepisów i na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; później także p.p.s.a.), postanowił uchylić własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. W zaistniałym stanie faktycznym, organ na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania w dniu [...] sierpnia 2008 r. postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przedmiotem w rozpoznawanej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., Nr [...] odmawiające przyznania wynagrodzenia F. za dozór pojazdu. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...], skutkiem którego utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu skarbowego [...] z dnia [...] maja 2008 r., w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu marki [...] o nr rej. [...] za okres od 13 listopada 2007 r. do 2 kwietnia 2008 r., zostało postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r., usunięte z obrotu prawnego przez jego uchylenie. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz wniosek o umorzenie postępowania zawarty w odpowiedzi na skargę, wpłynęły do Sądu w dniu [...] sierpnia 2008 r., tj. przed wyznaczeniem terminu rozprawy, czyli z zachowaniem wymogu z art. 54 § 3 p.p.s.a. (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). W tych warunkach postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i w związku z tym, na podstawie wymienionego przepisu, orzeczono jak w sentencji.