VI SA/Wa 1735/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska Protokolant st. sekr. sądowy Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi A. S. i Z.C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz A. S. i Z. C. kwotę 2 217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z 14 kwietnia 2025 r. nr [...], na podstawie art. 15221 z związku z art. 1321 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 ustawy z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1170, dalej: "P.w.p."), oddalił sprzeciw wniesiony 17 marca 2023 r. przez Z.C., W., Polska; A. S., J., Polska ("Wnoszący sprzeciw", "Skarżący") wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego [...] dokonanego 17 listopada 2022 r., pod numerem [...]przez P. O., B., W., Polska ("Zgłaszający", "Uczestnik"). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wyjaśnił, że jako podstawę prawną Wnoszący sprzeciw wskazali art. 1321 ust. 1 pkt 1 oraz art. 1321 ust. 1 pkt 5 P.w.p. Podnieśli, że zgłoszony znak towarowy [...] narusza przysługujące im autorskie prawa majątkowe. Wskazali, iż Zgłaszający prowadził wspólnie ze Z. C. działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (w latach 2015-2019), a jedynym przedmiotem aktywności spółki cywilnej było prowadzenie hostelu [...] w N. D. M.. UP opisując stanowisko Wnoszących sprzeciw wskazał, że w ich ocenie Zgłaszający nie jest twórcą znaku słowno-graficznego [..]. Właścicielem znaku słowno-graficznego są każdorazowi wspólnicy spółki cywilnej [...] S.C. Wspólnicy spółki cywilnej [...]S.C. (w latach 2015-2019 również Zgłaszający) od samego początku swojej działalności nazwę [..].wykorzystywali do oznaczenia hostelu [..].w N. D. M.. Jest to brand pod którym spółka cywilna faktycznie prowadzi działalność i jako taki stanowi własność wspólników spółki cywilnej i stanowi składnik przedsiębiorstwa spółki cywilnej. Zgłaszający występując ze spółki cywilnej "wyzbył" się niejako jakichkolwiek praw do składników majątku przedsiębiorstwa spółki cywilnej, w tym znaku towarowego. Rejestracja znaku towarowego objętego zgłoszeniem [...]naruszy prawa osobiste wspólników spółki cywilnej [...]S.C. Jedynym celem zgłoszenia znaku towarowego przez wnioskodawcę, jest zgłaszanie wobec wspólników spółki cywilnej [...] S.C. bezpodstawnych roszczeń finansowych bazujących na rejestracji znaku towarowego. UP pismem z 23 maja 2023 r. zawiadomił Zgłaszającego o wniesieniu sprzeciwu oraz doręczył mu odpis sprzeciwu. Organ poinformował ponadto strony o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia im pism. Po bezskutecznym upływie okresu przeznaczonego na ugodę, UP pismem z 26 września 2023 r. wezwał Zgłaszającego do udzielenia odpowiedzi na sprzeciw. Zgłaszający, w piśmie z 11 października 2023 r. wskazał, że jest jedynym właścicielem znaku słowno-graficznego nr [...][..]., który zgłosił 17 listopada 2022 r. w celu uzyskania ochrony. Oświadczył, że zgłoszony znak został zaprojektowany przez autora na podstawie umowy z 20 sierpnia 2015 r. Na podstawie tej umowy jest jedynym właścicielem autorskich praw majątkowych. Nikomu znaku nie przekazał ani nie udzielił nikomu zgody na wykorzystywanie znaku W załączeniu przekazał kopię przedmiotowej umowy. Jak wskazał UP przedstawiając stanowisko Zgłaszającego, w ocenie Zgłaszającego Wnoszący sprzeciw nie mieli i nie mają żadnych praw do posługiwania się znakiem. Zgłaszający wyjaśnił, że umowę dotyczącą ww. znaku zawarł 20 sierpnia 2015 r., tymczasem umowa spółki cywilnej "[...]spółka cywilna" została zawarta 18 września 2015 r. Znak nigdy nie został w jakikolwiek sposób przeniesiony do spółki cywilnej [...]. Poza tym spółka cywilna nie ma osobowości prawnej więc jako "podmiot" nigdy spółka cywilna nawet nie mogła by być właścicielem znaku - co niejako mogło by wynikać z pisma uzasadniającego sprzeciw. Zgłaszający wskazał, że nie przeniósł również praw na byłego wspólnika Z. C., ani też na obecną współwłaścicielkę spółki A. S.. Zgłaszający wskazał, że w żaden sposób Z. C. nie uczestniczył w powstawaniu nazwy i znaku [..].. Od 1993 r., Zgłaszający zajmuje się zawodowo projektowaniem nazw i znaków firmowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Z. C. zajmuje się budownictwem. Zgłaszający wskazał ponadto, że nie jest też prawdą, że wykonawca strony internetowej [...]M. K. wykonał projekt nazwy i znaku [..].. Przedstawiona przez pełnomocnika kopia faktury z 30 czerwca 2016 r. wyraźnie wskazuje, że przedmiotem zamówienia i realizacji przez spółkę "[...]spółka cywilna było: "Wykonanie serwisu [...]. M. K. w ramach prowadzonej przez siebie działalności pod nazwą [...]zajmuje się projektowaniem serwisów internetowych. W ocenie Zgłaszającego załączone przez Wnoszących sprzeciw kopie dokumentów w żaden sposób nie są związane z autorskimi prawami majątkowymi do znaku będącego przedmiotem zgłoszenia. UP zwrócił się następnie pismem z 4 marca 2024 r. do Wnoszących sprzeciw i doręczył im odpowiedź na sprzeciw, wyznaczając jednocześnie termin na przedstawienie swojego stanowiska odnośnie twierdzeń i dowodów przedstawionych przez Zgłaszającego. Wnoszący sprzeciw w replice z 11 kwietnia 2024 r., wnieśli o przeprowadzenie dowodów z dokumentów: 1) Rachunku z 8 lutego 2016 roku na fakty: daty sporządzenia projektu graficznego logo firmowego, nabywcy autorskich praw majątkowych do logo firmowego, danych wykonawcy, 2) Wydruku zrzutu z ekranu przedstawiającego listę dokumentów na fakty: prawdziwości i rzetelności rachunku z 8 lutego 2016 roku, daty otrzymania rachunku i jego zapisaniu w dokumentach spółki, 3) Faktury nr [...]z 10.06.2016 r. na fakt daty zakupu domeny, 4) Faktury VAT nr [...]z 23 lipca 2016 roku na fakt: braku posługiwania się logiem firmy w okresie przed zakończeniem procesu oznaczania hostelu, 5) Faktury nr [...] z 3 września 2016 roku na fakt daty zawarcia współpracy z serwisem booking.com, 6) Wydruków wizualizacji projektów graficznych loga firmowego hostelu, których dotyczy rachunek z 8 lutego 2016 roku na fakty: powstania logo w trakcie trwania spółki cywilnej, różnic w odniesieniu do logo zamówionego przez Zgłaszającego w umowie z 20 sierpnia 2015 roku, 7) Zdjęć [...]" 1-4 na fakty: wizualizacji logo zleconych przez Zgłaszającego w umowie z 20 sierpnia 2015 roku, różnic w odniesieniu do logo którym posługiwała się spółka cywilna; 8) Zdjęć "[...]" 1-3 na fakt aktualnego wyglądu logo hostelu. Wnoszący sprzeciw wskazali, że nie posiadali wiedzy o umowie o wykonanie projektu i przeniesienie własności autorskich praw majątkowych z 20 sierpnia 2015 roku przedłożonej przez Zgłaszającego z odpowiedzią na sprzeciw, dlatego też zakwestionowali jej prawdziwość i rzetelność. Wskazali, że w czasie zawarcia wskazanej umowy spółka cywilna nie prowadziła jeszcze działalności, gdyż jak wynika z załączonych do sprzeciwu dowodów, umowa spółki cywilnej pod nazwą [...]spółka cywilna została zawarta 18 września 2015 roku. Jedynym przedmiotem aktywności spółki cywilnej było prowadzenie hostelu [..].w N. D. M., jednakże zwrócili uwagę, że proces oznaczania hostelu zakończył się dopiero we wrześniu 2016 roku po założeniu domeny, strony internetowej, nawiązaniu współpracy z serwisem booking.com oraz otrzymaniu projektów graficznych znaku towarowego, co przedstawiają załączone dokumenty. Początkowo spółka wystawiając faktury za świadczone przez siebie usługi nie umieszczała swojego logo na fakturze, ponieważ nim nie dysponowała. Wnoszący sprzeciw potwierdzili, że autorem projektu graficznego znaku firmowego hostelu jest J. L., jednakże działał on na zlecenie spółki cywilnej [...], co potwierdza rachunek z 8 lutego 2016 roku, wystawiony właśnie na rzecz spółki cywilnej. Ponadto, wskazali, że nie wykluczają, że przedłożona przez Zgłaszającego umowa o wykonanie projektu i przeniesienie własności autorskich praw majątkowych z 20 sierpnia 2015 roku mogła zostać zawarta, gdyż w okresie od sierpnia 2015 roku do dnia zawarcia umowy spółki cywilnej Zgłaszający wynajmował budynek hostelu. Mogła ona dotyczyć jednakże innego logo, ponieważ zgodnie z wiedzą Wnoszących sprzeciw otrzymana 16 września 2015 roku wizualizacja wyraźnie różniła się od szyldów stworzonych dla spółki cywilnej, którymi ostatecznie do dnia dzisiejszego posługuje się hostel. W ocenie Wnoszących sprzeciw świadczy to o tym, że Zgłaszający nie jest twórcą znaku słowno-graficznego [..]., a właścicielem znaku słowno-graficznego są każdorazowi wspólnicy spółki cywilnej [...]S.C. UP, pismem z 23 kwietnia 2024 r. doręczył Zgłaszającemu pismo Wnoszących sprzeciw, oraz wyznaczył termin na zajęcie stanowiska w sprawie. Zgłaszający w piśmie z 23 maja 2024 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i odniósł się do twierdzeń zawartych w piśmie Wnoszących sprzeciw. Rozpoznając sprzeciw UP w pierwszej kolejności odniósł się do zarzutu Wnoszących sprzeciw, że udzielenie prawa ochronnego na zgłoszony słowno-graficzny znak towarowy [..].nastąpiłoby z naruszeniem art. 1321 ust. 1 pkt 1 P.w.p. UP uznał, że należy zbadać czy sporne oznaczenie słowno-graficzne [..].w istocie stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Podkreślił, że godnie z nauką przedmiotu autorskie prawa osobiste to tzw. prawa "ojcostwa utworu" i obejmują przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Wskazał, że z utworem (twórczością w myśl prawa autorskiego) wiążą się także w sposób "zbywalny" autorskie prawa majątkowe, które obejmują monopol praw majątkowych na rzecz autora utworu i jako takie nie mogą zaistnieć bez istnienia autorskich praw osobistych. Wyjaśnił także, że z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub osoba, która nabyła (od twórcy) określone prawa majątkowe. UP wskazał następnie, że zgłaszający jako źródło swojego uprawnienia do posługiwania się zgłoszonym znakiem [..].wskazał treść umowy z 20 sierpnia 2015 r., zgodnie z którą twórca oznaczenia J. L. przekazał odpłatnie na rzecz Zgłaszającego majątkowe prawa autorskie do zaprojektowanego znaku firmowego [..].. Organ stwierdził, że istotne znaczenie ma fakt, że mimo iż wskazana umowa nie zawiera informacji o jaką postać znaku [..].chodzi, przedmiotowe oznaczenie używane było przez wspólników spółki cywilnej [...]jako oznaczenie słowno-graficzne o ubogiej warstwie graficznej ograniczającej się jedynie do kształtu czcionki. Zatem charakter odróżniający przedmiotowego oznaczenia [..].wynikał jedynie ze słowa "[..].", które ma charakter dominujący we wszystkich wskazanych w materiale dowodowym postaciach oznaczenia. Organ dodał, że w piśmie z 11 kwietnia 2024 r. Wnoszący sprzeciw przedstawili rachunek z 8 lutego 2016 r., na mocy którego twórca oznaczenia J. L. przekazał spółce [...]spółka cywilna autorskie prawa majątkowe do projektu graficznego znaku [..].. UP stwierdził, że z akt sprawy nie wynika jednak jakiego prawa dotyczy rachunek. Nie ma informacji czy chodzi o jakiś inny projekt czy też twórca przekazał prawa, które wcześniej przekazał już Zgłaszającemu. Zatem w ocenie UP, Wnoszący sprzeciw w toku postępowania nie wykazali uprawnień do używania przedmiotowego oznaczenia [..].. Nie przedłożyli jakiejkolwiek umowy, która dawałaby im takie uprawnienie. Również umowa spółki [...]spółka cywilna, jak wskazał UP, nie odnosi się do możliwości wykorzystania oznaczenia [..].. UP, dokonując zatem analizy materiału dowodowego wskazanego przez Wnoszących sprzeciw stwierdził, że dotyczą one okresu po nabyciu przez Zgłaszającego majątkowego prawa autorskiego do przedmiotowego oznaczenia a zatem na ich podstawie nie można uzasadnić jakiegokolwiek uprawnienia do oznaczenia [..].. Odnosząc się do drugiej podstawy prawnej sprzeciwu z art. 1321 ust. 1 pkt 5 P.w.p., UP wyjaśnił, że znak towarowy powszechnie znany to oznaczenie, które cieszy się szerokim uznaniem wśród konsumentów i jest rozpoznawane w danym obszarze rynku. W prawie znaków towarowych oznacza to, że dany znak nie tylko ma charakterystyczne cechy, ale także jest tak znany, że jego użycie przez inne podmioty mogłoby wprowadzać w błąd konsumentów co do pochodzenia towarów lub usług. Znaki towarowe powszechnie znane są objęte szczególną ochroną prawną, co oznacza, że mogą być chronione niezależnie od rejestracji, o ile ich powszechna znajomość w danym sektorze rynku jest udowodniona. Ochrona ta ma na celu zapobieganie nieuczciwej konkurencji i ochronę konsumentów przed myleniem różnych produktów lub usług. UP stwierdził, że w toku przedmiotowego postępowania Wnoszący sprzeciw nie przedstawili jakichkolwiek dokumentów, innych dowodów czy twierdzeń odnoszących się do stopnia rozpoznawalności oznaczenia [..].. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu, zarzut wynikający z art. 1321 ust. 1 pkt 5 P.w.p., nie został potwierdzony w niniejszym postępowaniu. UP uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony pod numerem [...]znak towarowy na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 P.w.p. Pismem z 13 maja 2025 r. Skarżący, reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z 14 kwietnia 2025 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucili naruszenie: 1) art. 1321 ust. 1 pkt 1 P.w.p., poprzez przyjęcie, że znak [..].nie narusza praw majątkowych lub osobistych, w sytuacji gdy znak przed rejestracją był wykorzystywany w działalności spółki cywilnej [...] S.C. - każdorazowi wspólnicy spółki nabyli prawa do znaku (na co wskazuje faktura [...]), a także przyjęcie, że w związku z nieprzysługiwaniem Skarżącym wcześniejszego majątkowego prawa autorskiego nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające sprzeciw, pomimo faktu korzystania ze znaku [..].do oznaczania działania hotelu, a także nabycia prawa do znaku przez każdorazowych wspólników spółki, a próba rejestracji znaku prowadzi do naruszenia dóbr osobistych Skarżących, 2) art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509, dalej: "u.p.a.p.p."), poprzez uznanie, że słowno- graficzne oznaczenie [..].posiada indywidualny charakter i należy je uznać za utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim, w sytuacji, gdy w orzecznictwie wskazuje się, że pojedynczy wyraz (także neologizm) nie ma charakteru indywidualnego i nie może być objęty ochroną w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, 3) Art. 15220 P.w.p., poprzez rozpatrywanie sprzeciwu w granicach wykraczających poza granice wskazane w sprzeciwie, tj. poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie art. 1 ustawy o prawie autorskim na potrzeby "rozstrzygnięcia" czy znak słowno-graficzny jest utworem, pomimo iż Skarżący nie odnosili się do zagadnienia utworu, a jedynie wskazywali że są właścicielami znaku [..].w związku z jego zakupem (dobro osobiste pozostające pod ochroną K.c. niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach), 4) art. 1321 ust 1 pkt 5 P.w.p., poprzez przyjęcie, że znak towarowy powszechnie znany to oznaczenie, które "cieszy się szerokim uznaniem", podczas gdy wystarczy jego rozpoznawalność u konkretnej grupy odbiorców w danym regionie, a także poprzez nierozstrzygnięcie, czy zachodziło prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towaru lub usługi, podczas gdy znak [..].jeszcze przed wnioskiem o jego rejestrację służył do oznaczania działalności hotelu [..]., 5) art. 80 K.p.a., poprzez dowolne przyjęcie założenia co do okoliczności faktycznych, że Zgłaszający nabył autorskie prawa majątkowe, poprzez oparcie się jedynie na dowozie z umowy kwestionowanej przez Skarżących, 6) art. 80 K.p.a., poprzez dowolną (nie zaś swobodną) ocenę zebranych dowodów, w tym przede wszystkim rachunku z 8 lutego 2016, wydruków wizualizacji projektu, zdjęć dotyczących znaku oraz dokumentów księgowych (faktur) - w szczególności faktury [...], a w konsekwencji przyjęcie błędnych ustaleń faktycznych, że na ich podstawie nie można uzasadnić uprawnienia Skarżących do oznaczenia [..]., a także poprzez nie odniesienie się do not korygujących z lat 2015-2017, Księgi HCCP, miesięcznego rejestru mycia i dezynfekcji, pism do kontrahentów oraz umów zleceń z 2016 r. wskazujących na posługiwanie się przez wspólników spółki znakiem słowno-graficznym [..]., tj. pominięcie oceny niektórych dowodów. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie z 9 lipca 2025 r. stanowiącym replikę na odpowiedź na skargę, Skarżący podnieśli m.in., że w realiach sprawy Skarżącym przysługują prawa do oznaczenia "[..]." wynikające z jego używania jako identyfikatora ich przedsiębiorstwa. Nazwa "[..]." była od 2015 r. oznaczeniem działalności hostelu prowadzonego przez wspólników spółki cywilnej [...]. Znak ten stanowi tym samym oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 A1 pkt 1 K.c., a więc jeden ze składników majątkowych przedsiębiorstwa (nazwa handlowa). Każdorazowi wspólnicy spółki - w tym obecni Skarżący - nabywali prawa do tego oznaczenia w toku sukcesji uniwersalnej przy zmianie składu osobowego spółki (co zostało udokumentowane m.in. fakturą VAT nr [...], wskazaną w skardze). Próba rejestracji nazwy "[..]." przez Zgłaszającego - osobę wcześniej zaangażowaną w działalność hostelu - godzi zatem w prawa Skarżących do oznaczenia przedsiębiorstwa oraz narusza ich dobra osobiste, takie jak prawo do firmy i do ochrony renomy prowadzonej działalności. W szczególności, przejęcie przez osobę trzecią nazwy, pod którą Skarżący wypracowali renomę lokalnego obiektu noclegowego, stanowi naruszenie ich dóbr osobistych, niezależnie od istnienia formalnych praw wyłącznych. Skarżący dodali, że organ błędnie skoncentrował się wyłącznie na braku wcześniejszego prawa autorskiego po stronie Skarżących, ignorując inne aspekty naruszenia praw. Zdaniem Skarżących, nawet jeśli UP uznał, że Skarżący nie wykazali skutecznego nabycia autorskich praw majątkowych do logo "[..]." (czemu Skarżący zaprzeczają), to nie zwalniało to organu z obowiązku rozważenia, czy samo używanie przez Zgłaszającego spornego oznaczenia nie będzie naruszać np. prawa Skarżących do oznaczenia ich działalności. Skarżący podnieśli również, że organ w decyzji, a następnie w odpowiedzi na skargę, skupił się na analizie, czy oznaczenie słowno-graficzne "[..]." posiada indywidualny charakter utworu w rozumieniu prawa autorskiego. W ocenie Skarżących była to okoliczność nieobjęta granicami sprzeciwu, a jej roztrząsanie doprowadziło organ do nieprawidłowych wniosków. Skarżący stwierdzili ponadto, że wymaganie udowodnienia znajomości marki w skali ogólnopolskiej czy wśród połowy wszystkich konsumentów jest nieadekwatne. Innymi słowy, znak używany na ograniczonym obszarze może być powszechnie znany w tymże obszarze lub wśród określonej grupy docelowej odbiorców, mimo że nie będzie znany szerokiej publiczności w całym kraju. Ustawa nie wymaga, by notoryjność miała charakter ogólnokrajowy - istotne jest, czy na danym rynku właściwym (tu: rynek usług hotelarskich w regionie działalności Skarżących) oznaczenie było na tyle znane, że kojarzono je powszechnie z usługami określonego przedsiębiorcy. Zdaniem Skarżących, w niniejszej sprawie Skarżący wykazali, że oznaczenie "[..]." funkcjonowało przez wiele lat jako nazwa własna hostelu prowadzonego przez nich. Znak ten był obecny na budynku (szyld), w korespondencji handlowej, na fakturach, w Internecie (media społecznościowe, portale rezerwacyjne) - słowem, we wszystkich kanałach, w których hostel komunikował się z klientami i kontrahentami. Skarżący podnieśli także, że organ nie dokonał pełnej analizy wymogów z art. 1321 ust. 1 pkt 5 P.w.p., poprzestając na zarzucie braku "szerokiego uznania". Nawet gdyby uznać, że stopień znajomości marki "[..]." wśród potencjalnych klientów wymaga dalszego wykazania, to i tak konieczne było zbadanie drugiej przesłanki, tj. czy istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług. Organ w ogóle nie rozstrzygnął kwestii prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, mimo że przepis wprost tego wymaga. W piśmie z 15 lipca 2025 r. Uczestnik wniósł o oddalenie skargi przedstawiając stanowisko zbieżne ze stanowiskiem UP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem sprawy jest oddalenie przez UP sprzeciwu Wnoszących sprzeciw wobec zgłoszenia przez Zgłaszającego znaku towarowego słowno-graficznego [..].. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 132¹ ust. 1 pkt 1 i pkt 5 P.w.p., które Wnoszący sprzeciw wskazali jako podstawę sprzeciwu. Zgodnie z art. 132¹ ust. 1 pkt 1 P.w.p., po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy, którego używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Treść tego przepisu merytorycznie odpowiada poprzedniej regulacji zawartej w art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p. oraz wcześniejszej regulacji zawartej w art. 8 pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5 poz. 17 ze zm.). Względna przeszkoda udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy z określona w art. 132¹ ust. 1 pkt 1 P.w.p., występuje wówczas, gdy używanie znaku narusza istniejące już prawo osobiste lub majątkowe osób trzecich. W niniejszej sprawie Wnoszący sprzeciw podnieśli, że znak słowno-graficzny [..].stanowi brand wykorzystywany w działalności spółki cywilnej spółki [...] S.C. i jako taki stanowi składnik przedsiębiorstwa prowadzonego przez wspólników spółki cywilnej. Od początku prowadzonej działalności znak słowno-graficzny [..].służył do oznaczania działalności hostelu [..]., którego właścicielem byli i są wspólnicy spółki cywilnej [...] S.C. (a w latach 2015-2019 również Zgłaszający). Zgłaszający natomiast podniósł, w odpowiedzi na sprzeciw, że jest jedynym właścicielem znaku słowno-graficznego [..]., który został zaprojektowany przez autora na podstawie umowy z 20 sierpnia 2015 r. Na podstawie tej umowy jest jedynym właścicielem autorskich praw majątkowych. Nikomu znaku nie przekazał ani nie udzielił nikomu zgody na wykorzystywanie znaku Z powyższego wynika, że Wnoszący sprzeciw powołali się na prawo do oznaczenia swojej działalności – hostelu, spornym oznaczeniem [..]., Zgłaszający natomiast na autorskie prawo majątkowe do spornego oznaczenia nabyte od autora, który zaprojektował to oznaczenie. Sąd stwierdza, że w tej sytuacji UP słusznie stwierdził, że podczas ustalenia czy zgłoszony znak towarowy narusza prawa osobiste i majątkowe Wnoszących sprzeciw, zasadniczą kwestią jest ustalenie istnienia praw do oznaczenia [..].. Kluczową bowiem kwestią jest ustalenie, czy rzeczywiście Zgłaszający nabył wcześniej prawo majątkowe do spornego oznaczenia od autora, który zaprojektował sporne oznaczenie zanim Wnoszący sprzeciw zaczęli używać sporne oznaczenie do oznaczania prowadzonej działalności – hostelu. Z tego względu za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 15220 P.w.p., poprzez rozpatrywanie sprzeciwu w granicach wykraczających poza granice wskazane w sprzeciwie, tj. poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie art. 1 u.p.a.p.p. na potrzeby "rozstrzygnięcia" czy znak słowno-graficzny jest utworem, pomimo iż Skarżący nie odnosili się do zagadnienia utworu, a jedynie wskazywali że są właścicielami znaku [..].w związku z jego zakupem (dobro osobiste pozostające pod ochroną K.c. niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach). Wnoszący sprzeciw jako podstawę sprzeciwu wskazali art. 132¹ ust. 1 pkt 1 P.w.p., obie strony postępowania sprzeciwowego powoływały się na przysługujące im prawo do spornego oznaczenia [..]., co wymagało ustalenia przez organ pierwszeństwa prawa do oznaczenia [..].. Ze względu natomiast na prawo majątkowe do spornego oznaczenia, na które powołał się Zgłaszający, organ słusznie dokonał analizy czy oznaczenie słowno-graficzne [..].posiada indywidualny charakter utworu w rozumieniu prawa autorskiego, natomiast bezzasadne jest stanowisko Skarżących, że była to okoliczność nieobjęta granicami sprzeciwu. Sąd stwierdza, że niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 1 u.p.a.p.p., poprzez uznanie, że słowno-graficzne oznaczenie [..].posiada indywidualny charakter i należy je uznać za utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim, w sytuacji, gdy w orzecznictwie wskazuje się, że pojedynczy wyraz (także neologizm) nie ma charakteru indywidualnego i nie może być objęty ochroną w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 1 u.p.a.p.p., przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Jak natomiast wynika z ust. 2 pkt 1 tego artykułu, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem. W orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie istotnie przyjmuje się, że brak indywidualnego charakteru nie pozwala uznać pojedynczych słów za utwór chroniony prawem autorskim, na co zresztą wskazał organ oraz Skarżący. W niniejszej sprawie jednak sporne oznaczenie stanowi słowno-graficzną kompozycję, zapisaną określoną czcionką w kolorze czarnym, słusznie zatem uznał UP, że słowno-graficzne oznaczenie [..]., zapisane określoną czcionką w kolorze czarnym jest oryginalne i posiada indywidualny charakter, a zatem w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych należy uznać ją za utwór. W istocie, stanowisko to potwierdzają również Skarżący podnosząc w postępowaniu przed organem, że byli nabywcami prawa do tej formy słowno-graficznej nazwy [..].od wykonawcy strony internetowej - [...]M. K., co ma być potwierdzone załączoną fakturą VAT [...], czy też od autora projektu graficznego znaku firmowego hostelu – J. L., działającego na zlecenie spółki cywilnej [...], co ma potwierdzać rachunek z 8 lutego 2016 r., wystawiony na rzecz tej spółki cywilnej. Sąd stwierdza natomiast, że UP dochodząc do wniosku, że Zgłaszający nabył prawo majątkowe do spornego oznaczenia na podstawie umowy z 20 sierpnia 2015 r., zawartej z twórcą tego oznaczenia naruszył przepisy postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy zauważyć, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się kopia umowy z 20 sierpnia 2015 r. o wykonanie projektu i przeniesienie własności autorskich praw majątkowych zawarta pomiędzy Zgłaszającym a J. L. nazywanym w umowie Autorem, na podstawie której Autor miał zaprojektować i opracować m.in. znak firmowy wraz z zasadami jego używania, oznakowanie zewnętrzne (...). W § 2 ust. 1 tej umowy strony uzgodniły wykonanie przedmiotu umowy w terminie 60 dni kalendarzowych licząc od dnia zawarcie umowy. W § 4 ust. 1 tej umowy strony ustaliły wysokość wynagrodzenia za wykonanie przedmiotu zamówienia, a w ust. 3 uzgodniły, że zapłata za wykonanie umowy obejmuje przeniesienie autorskich praw majątkowych. Dodatkowo w ust. 4 § 4 umowy strony ustaliły, że przeniesienie własności utworów, powoduje również przejście autorskich praw majątkowych do utworów oraz własności egzemplarza projektu. Z umowy zatem wynika, że przeniesienie autorskich praw majątkowych na Zgłaszającego uzależnione jest od zapłaty za wykonanie umowy, w aktach administracyjnych sprawy natomiast brak jest dowodu potwierdzającego zapłatę wynagrodzenia Autorowi przez Zamawiającego za wykonanie umowy. W istocie zatem w aktach administracyjnych sprawy brak jest dowodu potwierdzającego przejście autorskich praw majątkowych do spornego oznaczenia na Zgłaszającego na podstawie omawianej umowy. W ocenie Sądu, organ słusznie wskazał, że pomimo, że omawiana umowa nie zawiera informacji o jaką postać znaku [..].chodzi, przedmiotowe oznaczenie używane było przez wspólników spółki cywilnej [...]jako oznaczenie słowno-graficzne o ubogiej warstwie graficznej ograniczającej się jedynie do kształtu czcionki, a wspólnikiem tej spółki w latach 2016-2019 był Zgłaszający. Organ słusznie również wskazał, że wszystkie dowody przedstawione przez Skarżących w postępowaniu sprzeciwowym na okoliczność nabycia przez nich prawa do spornego oznaczenia, dotyczą okresu po zawarciu umowy z 20 sierpnia 2015 r. przez Zgłaszającego oraz Autora, a zatem jeżeli na jej podstawie Zgłaszający nabył majątkowe prawo autorskiego do przedmiotowego oznaczenia, na podstawie tych dowodów nie można uzasadnić jakiegokolwiek uprawnienia Skarżących do oznaczenia [..].. Ustalenie zatem w sposób nie budzący wątpliwości nabycia przez Zgłaszającego na podstawie umowy z 20 sierpnia 2015 r. prawa do spornego oznaczenia [..].jest kluczowe w niniejszej sprawie. UP natomiast bez dowodu potwierdzającego wywiązanie się z postanowień tej umowy przez obie strony umowy, a więc bez dowodu potwierdzającego zapłatę wynagrodzenia przez Zgłaszającego Autorowi za wywiązanie się z umowy, w dowolny a nie swobodny sposób uznał, że na podstawie tej umowy Zgłaszający nabył prawo od Autora do spornego oznaczenia (art. 80 K.p.a.) co oznacza również, że nie wyjaśnił w sposób dokładny stanu faktycznego sprawy w zakresie istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych sprawy (art. 7 K.p.a.). Z tych względów Sąd uznał, że skarga wniesiona przez Skarżących jest zasadna. Rozpoznając ponownie sprawę, jeżeli strony postępowania sprzeciwowego nie przedłożą dodatkowego materiału dowodowego, organ dokona ponownej oceny dotychczasowego materiału dowodowego uwzględniając stanowisko Sądu dotyczące znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy kopii umowy z 20 sierpnia 2015 r. o wykonanie projektu i przeniesienie własności autorskich praw majątkowych zawartej pomiędzy Zgłaszającym a Autorem. Ponieważ w sprawie nie doszło do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przedwczesne jest odniesienie się przez Sąd do zarzutu naruszenia przez organ przepisu materialnego – art. 132¹ ust. 1 pkt 1 P.w.p. Sąd stwierdza, że niezasadny jest natomiast zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 132¹ ust. 1 pkt 5 P.w.p., zgodnie z którym po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, który przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego był w Rzeczypospolitej Polskiej powszechnie znany i używany jako znak towarowy przeznaczony do oznaczania towarów identycznych lub podobnych pochodzących od innej osoby, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem powszechnie znanym. Skarżący swój zarzut oparli na stanowisku, że organ przyjął, że znak towarowy powszechnie znany to oznaczenie, które "cieszy się szerokim uznaniem", podczas gdy wystarczy jego rozpoznawalność u konkretnej grupy odbiorców w danym regionie, a także poprzez nierozstrzygnięcie, czy zachodziło prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towaru lub usługi, podczas gdy znak [..].jeszcze przed wnioskiem o jego rejestrację służył do oznaczania działalności hostelu [..].. Należy zauważyć, że organ rozpatrując wystąpienie powołanej przez Wnoszących sprzeciw względnej przeszkody rejestracji znaku towarowego z art. 132¹ ust. 1 pkt 5 P.w.p. wskazał, że znak towarowy powszechnie znany to oznaczenie, które cieszy się szerokim uznaniem wśród konsumentów i jest rozpoznawane w danym obszarze rynku. Organ prawidłowo zatem wskazał w niniejszej sprawie, że znak powszechnie znany powinien być rozpoznawalny w danym obszarze rynku, nie na całym rynku oraz że powinien cieszyć się szerokim uznaniem wśród konsumentów, co oznacza niewątpliwie, że chodzi o znajomość oznaczenia przez szeroki krąg odbiorców. Organ nie stwierdził w zaskarżonej decyzji, że znak powszechnie znany musi być rozpoznawalny w skali ogólnopolskiej, jak również nie wskazał procentowej ilości rynku przez którą znak powszechnie znany powinien być rozpoznawany. Ponadto organ stwierdził, że Wnoszący sprzeciw nie przedstawili jakichkolwiek dokumentów, innych dowodów odnoszących się do stopnia rozpoznawalności oznaczenia [..].. Sąd stwierdza, że analiza materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy potwierdza powyższe stanowisko UP. Dowody przedłożone przez Wnoszących sprzeciw wykazują, że sporne oznaczenie było używane przez wspólników spółki cywilnej do oznaczania działalności – prowadzonego hostelu, jednak w żaden sposób nie wskazują przez jak szeroki krąg odbiorców było rozpoznawalne sporne oznaczenie, również na rynku lokalnym. Dlatego zdaniem Sądu prawidłowe jest stwierdzenie UP, że zarzut wynikający z art. 1321 ust. 1 pkt 5 P.w.p., nie został potwierdzony w niniejszym postępowaniu przez Wnoszących sprzeciw. Wyjaśnienia również wymaga, że dla skuteczności zarzutu z art. 1321 ust. 1 pkt 5 P.w.p., konieczne jest kumulatywne wykazanie wszystkich przesłanek opisanych w tym przepisie. Niespełnienie jednej z nich czyni ten zarzut niezasadnym, a organ nie musi badać, czy w sprawie wystąpiły pozostałe przesłanki. Bak zatem wykazania przez Wnoszących sprzeciw powszechnej znajomości spornego oznaczenia wśród potencjalnych odbiorców, zwalniał organ z badania prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia świadczonych usług w związku ze zgłoszeniem do rejestracji przez Zgłaszającego spornego oznaczenia. Z tych względów nie można uznać za skuteczny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 132¹ ust. 1 pkt 5 P.w.p. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe wyjaśnienia, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 oraz art. 209 tej ustawy, w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), zasądzając od organu na rzecz Skarżących kwotę 2217 zł, obejmującą zwrot: wpisu w wysokości 1000 zł, wynagrodzenia reprezentującego Skarżącego pełnomocnika w wysokości 1200 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł.