VI SA/Wa 1736/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie koncesji w zakresie obrotu bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oddala skargę Zaskarżoną przez J. S. decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, powołując się na art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 z późn. zm.) utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 20007 r. nr [...], którą na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 1 ww. ustawy oraz art. 105 § 1 k.p.a., cofnął koncesję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] udzieloną skarżącemu w zakresie obrotu bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udzielił J. S. koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego P. w zakresie obrotu rodzajami broni i amunicji określonymi w ust. 1-28 załącznika nr 1 Rodzaje broni i amunicji – BA – do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. Nr 145, poz. 1625 z późn. zm.) oraz obrotu wyrobami lub technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym – określonymi w pozycjach WT II-XIV załącznika nr 2 Wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym – WT - do ww. rozporządzenia. W dniu [...] października 2006 r. powołany przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zespół kontrolny przeprowadził kontrolę działalności gospodarczej prowadzonej przez J. S. na podstawie ww. koncesji. W trakcie czynności kontrolnych oraz po analizie zgromadzonego materiału ustalono, iż w działalności przedsiębiorcy występują nieprawidłowości. W związku z powyższym, organ pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. zawiadomił J. S., dalej zwanego skarżącym, o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia przedmiotowej koncesji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji cofnął J. S. posiadaną koncesję w zakresie obrotu bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w takcie kontroli oraz w czasie postępowania wyjaśniającego ustalono, iż zgodnie z umową zawartą z O. w Ż. skarżący zobowiązał się wyprodukować i dostarczyć elementy opancerzenia do samochodu S.. Płyty opancerzone, które zostały wyprodukowane według norm wojskowych i są odpowiednie do użytkowania wojskowego zostały wskazane w pozycji WT XII ust. 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja. Będące przedmiotem wzmiankowanej umowy elementy opancerzenia zostały, zgodnie z informacją uzyskaną przez organ koncesyjny od S., wytworzone według normy wojskowej G.. Koncesja nr [...] została udzielona w zakresie obrotu i nie uprawnia do realizacji procesów wytwórczych materiałów objętych załącznikiem nr 2 do ww. rozporządzenia Rady Ministrów. Jak wynika z oświadczenia skarżącego uzyskanego w trakcie czynności kontrolnych, obróbka płyt następowała w O.i realizowana była przez pracowników innej firmy. Wytworzone i sprzedane płyty nie zostały również ujęte w dokumentacji ewidencyjnej firmy. W związku z powyższym organ uznał, iż w prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej nastąpiły następujące nieprawidłowości: - prowadzenie działalności poza zakresem posiadanej koncesji – naruszenie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym, - brak stosownej ewidencji wytworzonych i sprzedanych blach – naruszenie art. 23 ust. 1 i art. 29 ust. 1 ww. ustawy, - zatrudnianie pracowników niespełniających warunków określonych w art. 22 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ww. ustawy, - prowadzenie koncesjonowanej działalności w obiektach nieobjętych stosowną opinią – naruszenie art. 8 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy. Organ odniósł się także do zawartych w piśmie z dnia 14 maja 2007 r. twierdzeń skarżącego, iż wykonanie elementów z blach dla O. w Ż. nie podlega koncesji, ponieważ podział arkusza blachy na mniejsze elementy nie było "wytwarzaniem", a zamówienie opiewało na zgodność z nieaktualną normą wojskową przyjętą od Związku Radzieckiego. Organ wskazał, iż działalność skarżącego zgodnie z zawartą umową polegała na wyprodukowaniu i dostarczeniu elementów opancerzenia do samochodu S., co w praktyce związane było z obróbką zakupionych arkuszy blach. Nie istnieją żadne podstawy prawne, aby uznać, iż czynności wykonywane przez skarżącego nie były działalnością wytwórczą. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zaznaczył, że organ koncesyjny nie ma kompetencji do rozstrzygania aktualności norm wojskowych, podkreślił również fakt, iż skarżący w momencie zawierania umowy miał pełną świadomość, iż dostarczane przez niego elementy muszą spełniać normy wojskowe. W ocenie organu ww. nieprawidłowości świadczą, iż skarżący rażąco naruszył warunki wykonywania działalności koncesjonowanej określone w przepisach prawa i tym samym spełniona została przesłanka do cofnięcia koncesji określona w przepisie art. 17 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją skarżący podnosił, iż cofnięcie koncesji jest zbyt surowym środkiem w odniesieniu do ujawnionych nieprawidłowości. Jego zdaniem naruszenie warunków wykonywania działalności koncesjonowanej nastąpiło przy obrocie płytami pancernymi, a nie bronią, amunicją czy innymi środkami bojowymi, a podmiotem zamawiającym była jednostka wojskowa, a nie jakaś nieznana firma. Ponadto w ocenie skarżącego cofnięcie koncesji na zawsze pozbawi go możliwości prowadzenia koncesjonowanej działalności. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. Organ podkreślił, że posiadana przez skarżącego koncesja nie uprawniała do wyprodukowania elementów opancerzenia do samochodu S., a zatem nie ulega wątpliwości iż skarżący wytwarzał i obracał blachami pancernymi objętymi reglamentacją koncesyjną. Procesy wytwórcze dotyczące reglamentowanego materiału zgodnie z przepisami dotyczącymi koncesjonowanej działalności gospodarczej mogą być realizowane jedynie w obiektach objętych stosowną opinią. Działalność taka wiąże się również z obowiązkiem prowadzenia ewidencji oraz zatrudnienia przy niej pracowników spełniających stosowne kryteria. Zdaniem organu w przeprowadzonym postępowaniu udowodniono, że powyższe warunki nie zostały przez skarżącego spełnione. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji sprostował z urzędu w ww. decyzji oczywistą omyłkę pisarską w tej sposób, że w miejscu decyzji określającym podstawę prawną cofnięcia koncesji tj. "art. 17 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1" zastąpił wpisem "art. 17 ust. 2 pkt 2". Na powyższą decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym. Skarżący wskazał, iż w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji organ powołał się na art. 17 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, który stanowi, iż organ koncesyjny może cofnąć koncesję lub zmienić jej zakres ze względu na zagrożenie obronności bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli, a także w razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy. Z decyzji I jak i II instancji nie wynika, jakie konkretne czynności skarżącego kwalifikowane są jako zagrażające obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli. Ponadto skarżący ponownie podkreślił, iż obróbka blach wyprodukowanych przez inne przedsiębiorstwo nie jest "wytworzeniem" w pojęciu ustawy i stanowi działalność niepodlegającą koncesjonowaniu, oraz że cofnięcie koncesji jest zbyt drastycznym środkiem wobec ujawnionych nieprawidłowości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Organ, odnosząc się do zarzutu przytoczenia w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 17 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, wskazał, iż stanowiło to oczywistą omyłkę pisarską, sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Odnosząc się do zarzutu skarżącego odnoszącego się do definicji "wytwarzania" organ powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji II instancji. Natomiast ustosunkowując się do argumentu zastosowania w przedmiotowej sprawie zbyt surowej kary, organ wskazał, iż nie doszło do przekroczenia uznania administracyjnego, albowiem wykazane nieprawidłowości należy uznać za rażące. Zdaniem organu jednym z ustawowych warunków uzyskania omawianej koncesji jest posiadanie przez przedsiębiorcę przygotowania zawodowego oraz wiedzy niezbędnej do wykonywania działalności objętej koncesją, stąd też wynikają surowe kryteria oceny stwierdzonych nieprawidłowości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola, stosownie do § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowiły przepisy art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 ze zm.). Stosownie do art. 17 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy organ koncesyjny cofa koncesję w przypadku, gdy przedsiębiorca rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej określone przepisami prawa, a w szczególności przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust 1 pkt 1 lit. g (lit. a), pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1 (lit. b), uniemożliwia przeprowadzenie kontroli przez uprawnione organy, nie przedstawił aktualnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy (lit. c). Z treści powołanego przepisu wynika, iż wymienione pod lit. a-c sytuacje są jedynie przykładowym wskazaniem przypadków uznawanych przez ustawodawcę za rażące naruszenie warunków określonych w koncesji skutkujące jej obligatoryjnym cofnięciem przez organ koncesyjny. Organ uznał, iż rażącym naruszeniem warunków koncesji w rozumieniu powołanego przepisu jest prowadzenie koncesjonowanej działalności z naruszeniem zasad podejmowania i wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określonych w ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym, tj.: - art. 6 ust. 1 poprzez prowadzenie działalności poza zakresem posiadanej koncesji, - art. 23 ust. 1 i art. 29 ust. 1 poprzez nieprowadzenie obowiązkowej ewidencji wytworzonych i sprzedanych blach, - art. 22 ust. 1 i art. 28 ust. 1 poprzez zatrudnianie pracowników niespełniających warunków określonych w ww. ustawy, - art. 8 ust. 2 pkt 2 poprzez prowadzenie koncesjonowanej działalności w obiektach nieobjętych stosowną opinią. Należy zgodzić się z oceną organu, iż dopuszczenie się powyższych nieprawidłowości przez przedsiębiorcę posiadającego koncesję stanowi rażące naruszenie warunków koncesji. Przedsiębiorca posiadał koncesję w precyzyjnie określonym zakresie, miał świadomość obowiązków ciążących na nim, wynikających z cyt. ustawy, więc zawarcie umowy, która wykraczała poza zakres udzielonej koncesji a następnie jej realizacja z naruszeniem warunków wykonywania działalności koncesjonowanej, należało uznać za rażące naruszenie warunków koncesji. Nie można zgodzić się ze twierdzeniem skarżącego, iż skoro tylko dzielił (ciął) blachy to nie można zarzucać mu procesu wytwarzania. Jak zasadnie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, skarżący zobowiązał się do wyprodukowania i dostarczenia elementów opancerzenia do samochodów wojskowych. Stosownie do definicji wytwarzania zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym, wytwarzanie to m. in. działalność wytwórcza. Pocięcie blachy, tak aby stanowiły elementy opancerzenia z całą pewnością należy zaliczyć do działalności wytwórczej. Należy podkreślić, iż doszło do kumulacji naruszeń przez skarżącego zasad prowadzenia działalności koncesjonowanej, co w ocenie Sądu uzasadnia twierdzenie organu, iż skarżący rażąco naruszył warunki koncesji. Powyższe ustalenia organu uznane za rażące naruszenie warunków koncesji stanowiły w świetle art. 17 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy przesłankę obligatoryjnego cofnięcia koncesji. Powołany przepis stanowi bowiem o obowiązku cofnięcia koncesji w przypadku rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji. Organ zasadnie zatem cofnął koncesję z powyższej przyczyny. Podnoszony w skardze zarzut wskazania w zaskarżonej decyzji niewłaściwego przepisu został sprostowany przez organ postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.