VI SA/Wa 1738/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-11-09
Skład orzekający: Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie skargi na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, gdy skarżący złożył wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności przepisu stanowiącego podstawę tej decyzji z Konstytucją RP?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy przedmiotem wniosku do Trybunału Konstytucyjnego jest zgodność z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.Stan faktyczny
Skarżący W. P. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji nakładającą karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, w tym art. 18 ust. 5 tej ustawy. Skarżący zarzucił organowi naruszenie prawa materialnego i procesowego, a także podniósł zarzut niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucją RP. Następnie, pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania, dołączając kserokopię wniosku skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności wskazanych przepisów z Konstytucją RP.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić z urzędu postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
W dniu 21 września 2007 r. skarżący W. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W skardze do tutejszego Sądu, skarżący zakwestionował rozstrzygnięcie organu, w zakresie kar administracyjnych nałożonych na stronę m.in. za naruszenie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.
Strona zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, naruszenie zasad postępowania administracyjnego prowadzących do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności a także brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego tj. art. 7,10, 77, 107 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym spółka podniosła, iż zakazanie przedsiębiorcy posiadającemu licencję (lub zezwolenie) na wykonywanie transportu drogowego umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem oraz telefonem przedsiębiorcy oznaczałoby naruszenie fundamentalnych dla działalności gospodarczej zasad wolności jej prowadzenia oraz równości konkurencji co stanowiłoby o niezgodności tego przepisu z zapisami art. 2, 20 i 22 Konstytucji RP oraz ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Komendant Główny Policji z pismem z dnia 4 października 2007 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p.p.s.a) przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Pismem procesowym z dnia 16 października 2007 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny [...] wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie. Do w/w wniosku dołączył kserokopię wniosku [...] z dnia [...] września 2007 r. skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Z odciśniętej na wniosku prezentaty wynika, iż został on złożony w Trybunale Konstytucyjnym w dniu 18 września 2007 r. Pełnomocnik oświadczył ponadto, iż powyższy wniosek został zarejestrowany w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt Tw 37/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się
postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Ze złożonej do akt sprawy kserokopii wniosku z dnia 17 września 2007 r. wynika, że [...] wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (sygn. akt TW 37/07).
W rozpatrywanej sprawie Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...], którego podstawę stanowiło stwierdzone w trakcie kontroli, naruszenie przez skarżącą m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.
W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji - Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie bowiem niniejszego postępowania stwarza podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a) k.p.a. Stwierdzenie zaś w toku niniejszej sprawy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego obliguje Sąd do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn. Tw 37/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło