VI SA/Wa 1741/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2009 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że decyzja, o której mowa w punkcie 1 wyroku nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457,00 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r. o odmowie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod reklamę przy ul. S. w rejonie ul. W. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] maja 2007 r. do Zarządu Dróg Miejskich w W. wpłynął wniosek firmy S. sp. z o.o. o "przedłużenie decyzji" zezwalającej na zajęcie pasa drogowego przy ul. S. do dnia [...] grudnia 2008 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. wnioskodawca powiadomił organ, że na skutek połączenia spółek i przejęcia majątku C. sp. z o.o. przez S. spółka z o.o. wszelkie prawa i obowiązki C. sp. z o.o. przejęła firma S. spółka z o.o. Informację tę potwierdzał stosowny odpis z KRS. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Dyrektor ds. Inwestycji Zarządu Dróg Miejskich, działający z upoważnienia Prezydenta W. odmówił firmie S. spółka z o.o. wydania wnioskowanego zezwolenia. Odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. wniosła pismem z dnia [...] sierpnia 2007r. firma S. spółka z o.o. Odwołanie sporządził radca prawny P. G i dołączył do niego pełnomocnictwo do występowania w imieniu firmy S. sp. z o.o. Odwołanie nie zostało podpisane. Decyzją z dnia [...] września 2007 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając odwołanie utrzymało w mocy decyzję I instancji z dnia [...] lipca 2007 r. Decyzja II instancji została skierowana do firmy S. sp. z o.o. Skargę na tę decyzję wniósł w imieniu firmy S. sp. z o.o. radca prawny P. G., który podniósł, że decyzja została skierowana do podmiotu, który nie był stroną w sprawie [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. SKO w [...] działając w trybie autokontroli, powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zmianami, dalej zwana p.p.s.a.) uchyliło w całości swoją pierwszą decyzję. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. SKO w [...] po rozpoznaniu odwołania S. sp. z o.o. utrzymało w mocy w całości decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...]. Skargę na tę decyzję SKO wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu S. sp. z o.o. radca prawny P. G. W tekście skargi wyjaśnił, że działa w imieniu S. sp. z o.o. i dołączył pełnomocnictwo tej spółki. Na wezwanie Sądu dołączył właściwe pełnomocnictwo tj. pełnomocnictwo udzielone mu przez S. sp. z o.o. i właściwy wypis z KRS dotyczący S. sp. z o.o. W skardze podniesione zostały zarzuty merytoryczne wadliwego zastosowania art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 204 poz. 2086 z późn. zmianami, dalej cytowana jako udp) zamiast art.38 udp. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Badając w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że narusza ona prawo, choć z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Odwołanie jest czynnością procesową strony, która aby odniosła zamierzony skutek musi spełniać wymagania co do formy, treści, terminu i trybu jej dokonania. Odwołanie przede wszystkim musi czynić zadość wymogom stawianym pismu procesowemu. Zgodnie z art. 63 § 3 k.p.a. pismo procesowe powinno być podpisane przez wnoszącego. Brak podpisu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu na wezwanie organu dokonane w trybie art.64 § 2 k.p.a. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest pogląd, że uznanie za odwołanie i rozpatrzenie pisma niepodpisanego przez osobę wnoszącą odwołanie powoduje, że organ II instancji bez podstawy prawnej działa w charakterze organu odwoławczego i jego decyzja dotknięta jest wadą nieważności z art.156 § 1 p 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994 r. sygn. akt SA/Gd 2365/93, wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 września 2000 r. sygn. akt III SA 417/00, B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz" Wyd. C.H.Beck Warszawa 2003 r. s. 563). Taka właśnie sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej, w której odwołanie wniesione w imieniu S. spółka z o.o. nie zostało przez nikogo podpisane, a dołączone do odwołania pełnomocnictwo dla P. G. pochodziło od innej firmy – S. sp. z o.o. Organ nie wezwał do uzupełnienia wskazanych braków i nie zostały one uzupełnione. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do potraktowania pisma z dnia [...] sierpnia 2007 r. jako odwołania, a wydanie w wyniku rozpatrzenia tego pisma decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. powodowało, że decyzja ta dotknięta była wadą nieważności. W tym stanie rzeczy zbędne było rozpoznawanie pozostałych zarzutów skargi, gdyż decyzja dotknięta nieważnością, niezależnie od innych przyczyn, musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. wezwie autora pisma do uzupełnienia jego braków formalnych i dopiero po uzupełnianiu braków (podpis pełnomocnika i właściwe pełnomocnictwo od strony postępowania) rozpatrzy sprawę merytorycznie. Zważywszy powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 p. 2 p.p.s.a w związku z art.156 § 1 p.2 k.p.a. orzekł jak w sentencji. O niewykonywaniu decyzji Sąd orzekł na podstawie art.152 p.p.s.a O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i 205 § 1 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 p. 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163 z 2002 r. poz. 1349 z późn. zmianami) i zasądził kwotę 200,00 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, kwotę 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 17,00 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.