VI SA/Wa 1750/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić W. G. kwotę 450 złotych (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący – W. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – w prawidłowym trybie i terminie, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego karę pieniężną w kwocie 15.000 złotych. Wobec tego, że skarga nie została należycie opłacona Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu w kwocie 450 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 10 akt). Wezwanie to zostało doręczone na adres wskazany w skardze i jego odbiór dnia 20 czerwca 2014 r. pokwitował skarżący (z.p.o. k. 12 akt). Jak wynika z akt wpis od ww. skargi został uiszczony na konto Sądu, w prawidłowej kwocie, dnia 3 lipca 2014 r. (k. 13 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. W rozpoznawanym przypadku wezwanie w przedmiocie wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu dnia 20 czerwca 2014 r. wraz z pouczeniem, że ma zostać on uiszczony w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zatem skarżący obowiązany był uiścić ów wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 21 czerwca, a ostatnim 27 czerwca 2014 r. Z akt sprawy wynika, że wpis został wprawdzie uiszczony, jednakże nastąpiło to dnia 3 lipca 2014 r., a zatem po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu, o przywrócenie którego skarżący nie wnosił. Wobec tego Sąd odrzuca skargę, czyniąc to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zwracając skarżącemu kwotę 450 złotych, Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.