VI SA/Wa 1755/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oddala skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad ("GDDKiA") decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] , znak [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] marca 2017 r., znak [...] , nakładającą na M. P. ("strona", "skarżący") karę pieniężną w wysokości 96,80 zł za umieszczenie w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] w km 2+900 w m. [...] , gm. [...] , rejon skrzyżowania z ul. [...] ziemnego odcinka sieci światłowodowej o pow. całkowitej rzutu poziomego 0,44 m2 od dnia 5 października 2016 r. (od dnia następnego po okresie zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi objętego decyzją z dnia [...] października 2016 r. , znak [...] , do dnia 29 marca 2017 r. (za 176 dni) bez zezwolenia zarządcy drogi, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 18 marca 2016 r. Rejon w [...] otrzymał informację o nielegalnym umieszczeniu w pasie drogowym drogi [...] w m. [...] , gm. [...] w km 2+900, rejon skrzyżowania z ul. [...] ziemnego odcinka sieci światłowodowej o pow. całkowitej rzutu poziomego 0,44 m2 pod obiektem drogowym. Pismem z dnia 22 marca 2016 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 k.p.a. oraz z uwagi na treść przepisu art. 40 ust. 12 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 poz. 1440 ze zm.), dalej "u.d.p.", organ wszczął postępowanie administracyjne w sprawie obciążenia Pana M. P. karą pieniężną za samowolne zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. Strona w piśmie z dnia 25 marca 2016r. wyjaśniła, że odcinek sieci światłowodowej został ułożony w gruncie w pasie drogowym drogi powiatowej nr [...] w m. [...] na podstawie zezwolenia wydanego w formie decyzji administracyjnej przez Powiatowy Zarząd Dróg w [...] , dalej "PZD". Ponadto Strona w piśmie z dnia 7 kwietnia 2016r. przesłała kopię decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. wydaną przez PZD w [...] z siedzibą w [...] zezwalająca na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej obejmującej swym zakresem następujące drogi: 1) DP nr [...] - ul. [...] w [...] gm. [...] , 2) DP nr [...] - ul. [...] i ul. [...] w [...] gm. [...] , 3) DP nr [...] - ul. [...] w [...] i ul. [...] w [...] gm. [...] , 4) DP nr [...] - ul. [...] i ul. [...] w [...] gm. [...] . Organ w dniu 18 maja 2016 r. na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. wezwał PZD w [...] z siedzibą w [...] do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie, tj. do przekazania na piśmie parametrów technicznych przewodu światłowodowego będącego przedmiotem decyzji administracyjnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. PZD w [...] z siedzibą w [...] . W odpowiedzi PZD wyjaśnił, że zgoda na lokalizację wynikająca z decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. dotyczyła wyłącznie części będącej w zarządzie PZD w [...] , a inwestor nie występował o zgodę na zajęcie pasa drogowego w celu wykonania robót związanych z umieszczeniem światłowodu i na umieszczenie go w pasie drogowym drogi powiatowej [...] ulicy [...] w [...] , której część zlokalizowana jest w pasie drogowym [...] . Kierownik Rejonu w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dnia [...] czerwca 2016 r. wydał decyzję, którą nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 56,65 zł za umieszczenie bez zezwolenia zarządcy drogi, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] w km 2+900 w m. [...] , rejon skrzyżowania z ul. [...] ziemnego odcinka sieci światłowodowej o pow. całkowitej rzutu poziomego 0,44 m2 od dnia 18 marca 2016 r., tj. od dnia stwierdzenia umieszczenia ww. odcinka sieci światłowodowej w pasie drogowym do dnia 28 czerwca 2016 r. (za 103 dni). Po ponownym rozpatrzeniu sprawy GDDKiA uznał, iż kara wymierzona decyzją administracyjną z dnia [...] czerwca 2016 r., jest zasadna i ustalona w oparciu o obowiązujący stan prawny, zarówno co do zasady jak i wyliczonej kwoty i decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie organ pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. na podstawie art. 61 § 1 i § 4 k.p.a. oraz z uwagi na treść przepisu art. 40 ust. 12 u.d.p. wszczął kolejne postępowanie administracyjne w sprawie obciążenia skarżącego karą pieniężną za samowolne zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, a po przeprowadzeniu postępowania, na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. i art. 104 k.p.a. Kierownik Rejonu w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dnia [...] października 2016 r. wydał decyzję, którą nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 53,90 zł za umieszczenie bez zezwolenia zarządcy drogi, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] w km 2+900 w m. [...] , rejon skrzyżowania z ul. [...] ziemnego odcinka sieci światłowodowej o powierzchni całkowitej rzutu poziomego 0,44 m2 od dnia 29 czerwca 2016 r. (od dnia następnego po okresie zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi objętego decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r.) do dnia 4 października 2016 r. (za 98 dni), bez zezwolenia zarządcy drogi którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ uznał, iż kara wymierzona decyzją administracyjną z dnia [...] października 2016 r. jest zasadna i ustalona w oparciu o obowiązujący stan prawny, zarówno co do zasady jak i wyliczonej kwoty i decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Potem, pismem z dnia 10 lutego 2017 r. na podstawie art. 61 § 1 i § 4 k.p.a. oraz z uwagi na treść przepisu art. 40 ust. 12 u.d.p. organ wszczął kolejne (trzecie) postępowanie administracyjne w sprawie obciążenia strony karą pieniężną za samowolne zajecie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania strona w piśmie z dnia 27 lutego 2017 r. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na wniesienie skarg do WSA w Warszawie na decyzje dotyczące kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi za wcześniejsze okresy. Zdaniem strony organ zawiesza postępowanie "gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd", a według strony taka sytuacja zaistniała w jej przypadku. W związku z powyższym na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. i art. 104 k.p.a. Kierownik Rejonu w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dnia [...] marca 2017 r. wydał decyzję, którą nałożył karę pieniężną na M. P. za umieszczenie bez zezwolenia zarządcy drogi, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] w km 2+900 w m. [...] , rejon skrzyżowania z ul. [...] ziemnego odcinka sieci światłowodowej o pow. całkowitej rzutu poziomego 0,44 rn2 od dnia rn2 od dnia 5 października 2016 r. (od dnia następnego po okresie zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi objętego decyzją z dnia [...] października 2016 r.) do dnia 29 marca 2017 r. (za 176 dni), bez zezwolenia zarządcy drogi którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Kara pieniężna została wyliczona w następujący sposób: Stawka opłat rocznych: 356 dni = stawka dzienna za umieszczenie urządzenia w poprzek drogi 20 zł : 366 dni : 0,055 zł 0,055 (zł/m2/dzień) x 1,00(m2) x 176 (dni) x 10(x) = 96,80 zł. We wniosku z dnia 10 kwietnia 2017 r. strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] marca 2017 r. i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz odstąpienie od obciążenia strony karą pieniężną i umorzenie postępowania. Pełnomocnik strony zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a także przepisów materialnych poprzez zastosowanie art. 40 ust 12 pkt 1 u.d.p. poprzez błędne uznanie, że strona spełnia wymogi określone tym przepisem. We wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. GDDKiA utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu powyższe zarzuty skarżącego są nieuzasadnione. Wyjaśnił, że pismem z dnia 18 maja 2016 r. wezwał Powiatowy Zarząd Dróg w [...] z siedzibą w [...] do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie, tj. do przekazania na piśmie parametrów technicznych ww. przewodu światłowodowego będącego przedmiotem decyzji administracyjnej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Organ ten pismem z dnia 30 maja 2016 r. stwierdził, że zgoda na lokalizację nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. dotyczyła wyłącznie części będącej w zarządzie PZD w [...] , a inwestor nie występował o zgodę na zajęcie pasa w celu wykonania robót związanych z umieszczeniem światłowodu i na umieszczenie go w pasie drogowym drogi powiatowej [...] ulicy [...] w [...] , której część zlokalizowana jest w pasie drogowym [...] . GDDKiA wyjaśnił, że wszczął postępowanie w związku z powziętą informacją o fizycznym odkryciu kabla w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] podczas prac inwentaryzacyjnych prowadzonych w terenie pasa drogowego przez projektanta działającego na rzecz organu w związku z inwestycją obejmującą dobudowę drugiej jezdni do drogi ekspresowej [...] na odcinku "[...] -[...] ". Ziemny odcinek sieci światłowodowej został umieszczony przez skarżącego w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] w km 2+900 w m. [...] , gm. [...] , rejon skrzyżowania z ul. [...] . Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego skarżący w dniu 19 sierpnia 2013 r. złożył pismo do Powiatowego Zarządu Dróg w [...] w sprawie jednootworowej kanalizacji światłowodowej na terenie gminy [...] . W dniu [...] sierpnia 2013 r. na podstawie art. 39 ust. 3 i 3a) u.d.p. i art. 104 k.p.a. została wydana przez PZD w [...] Decyzja Nr [...] . zezwalająca skarżącemu na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej obejmującej swym zakresem następujące drogi: 1. DP nr [...] - ul. [...] w [...] gm. [...] , 2. DP nr [...] - ul. [...] i ul. [...] gm. [...] , 3. DP nr [...] - ul. [...] w [...] i ul. [...] w [...] gm. [...] , 4. DP nr [...] - ul. [...] i ul. [...] w [...] gm. [...] , według następujących warunków: 1. Niezbędnym jest dostarczenie 1 egz. powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej w zakresie obejmującym teren robót oraz naniesienie obiektu na zasoby geodezyjne. 2. Obowiązuje projekt zmiany organizacji ruchu drogowego oraz zabezpieczeń robót zgodnie z zasadami bezpieczeństwa ruchu drogowego na czas budowy. Powyższa decyzja wywołuje skutki prawne po uzyskaniu pozwolenia na budowę lub po dokonaniu zgłoszenia budowy (robót) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z art. 40 u.d.p. zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w nim urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego i prowadzenia robót związanych z tym umieszczeniem może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem zarządcy drogi, wydanym w drodze decyzji. Organ wyjaśnił, że z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania wynikało, że skarżący wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2014 r. zwrócił się do Powiatowego Zarządu Dróg w [...] w sprawie naliczenia opłaty za umieszczenie urządzenia obcego w pasie drogowym ulic: [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] gm. [...] . W związku z powyższym została wydana Decyzja PZD w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie opłaty rocznej w wysokości 3.240,00 zł sukcesywnie naliczana od 2013 r. za umieszczenie kablowej linii światłowodowej. W ocenie organu skarżący od 2013 r. posiadał zezwolenie na umieszczenie światłowodu zlokalizowanego przy drodze DP nr [...] - ul. [...] i ul. [...] w [...] gm. Mierzęcice. Zezwolenie to jednak obejmowało wyłącznie części drogi powiatowej będącej w zarządzie PZD w [...] , któremu skarżący płacił opłatę roczną (poza pasem drogowym [...] ). Ponadto skarżący nie wprowadził światłowodu do osnowy geodezyjnej z uwagi na brak zgłoszenia w Wydziale Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w [...] . W ocenie organu odwoławczego, zgodnie z art. 25 ust. 3 u.d.p. "budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowania autostrady lub drogi ekspresowej z innymi drogami publicznymi, wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania, należy do zarządcy autostrady lub drogi ekspresowej". Wobec powyższego PZD nie posiadał kompetencji do wydania zezwolenia na lokalizację kabla na odcinku ul. [...] w granicach pasa drogowego drogi ekspresowej [...] , gdzie kabel faktycznie był umieszczony (obszar skrzyżowania). GDDKiA wyjaśnił, że obszar skrzyżowania drogi ekspresowej [...] z drogą powiatową [...] zgodnie z treścią art. 25 u.d.p. pozostaje w zarządzie tego organu. Wobec powyższego wszystkie obowiązki i uprawnienia wynikające z u.d.p. należą do zarządcy drogi, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad niezależnie od stanu własności gruntu. W niniejszej sprawie w rejestrze gruntów działka nr [...] , na której zlokalizowana jest droga powiatowa (w tym w obszarze skrzyżowania z drogą ekspresową [...] ) stanowi własność Powiatu i nie ma urządzonej księgi wieczystej. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ wyjaśnił, jak rozumie się pojęcie "zagadnienie wstępne", i stwierdził, że pomiędzy prowadzonymi przez organ różnymi postępowaniami administracyjnymi nie istnieje zależność polegająca na tym, że nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w niniejszej sprawie bez wydania uprzedniej decyzji ostatecznej w sprawie przekazanej do WSA w Warszawie. Analizując ponownie sprawę organ wskazał na brzmienie art. 40 ust. 3 u.d.p. i art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. organ wyjaśnił, że w obu przypadkach organ jest zobowiązany pobrać opłatę zarówno za zajęcie pasa drogowego, jak i za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, przy czym ta druga opłata ma charakter kary administracyjnej. W obu natomiast przypadkach naliczenie opłaty lub kary następuje w sposób określony w ustawie w drodze decyzji administracyjnej. W obu przypadkach zarządca drogi jest obowiązany wydać decyzję, w której w pierwszym przypadku występują elementy uznania administracyjnego, ale tylko w odniesieniu do kwalifikacji ustawowo określonego celu, który uzasadnia wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, w drugim zaś ma miejsce pełne związanie administracji. Stwierdzenie zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi zobowiązuje zatem organ do naliczenia według zasad określonych w ustawie, kary nakładanej w drodze decyzji administracyjnej. W ocenie organu skarżący przed przeprowadzeniem robót polegających na umieszczeniu odcinka sieci światłowodowej w pasie drogowym drogi ekspresowej [...] powinien uzyskać wcześniej zgodę. Skoro nie uzyskał zgody zarządcy drogi ekspresowej [...] , którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na umieszczenie odcinka sieci światłowodowej organ był obowiązany wymierzyć skarżącemu zgodnie z art. 40 ust. 12 u.d.p. karę pieniężną. W powyższej sytuacji zgodnie z treścią art. 40 ust. 12 u.d.p. "za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi - zarządca drogi wymierza w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6 u.d.p.". W niniejszej sprawie zaistniała sytuacja, o której mowa w art. 40 ust. 12 u.d.p., tj. zajęcie pasa drogowego drogi krajowej ekspresowej [...] bez zezwolenia zarządcy drogi. Wobec powyższego stanu faktycznego, w myśl ww. przepisu tj. art. 40 ust. 12 u.d.p. zarządca drogi jest zobowiązany do wymierzenia w drodze decyzji administracyjnej kary pieniężnej za cały okres zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia. Wobec powyższego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ uznał, iż kara w toku postępowania w pierwszej instancji ustalona została w sposób prawidłowy i wobec tego organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję. Następnie skarżący złożył skargę do Sądu, w której zarzucił naruszenie przez organy obu instancji prawa poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 6, 7, 8, 80, 107 § 3 k.p.a. oraz niezastosowanie 77 § 1 k.p.a. co miało istotny wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przez organy obu instancji przepisów postępowania polegające na: 1) bezpodstawnym przyjęciu przez te organy, że dana okoliczność została udowodniona na podstawie całego zebranego materiału dowodowego i na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. nałożenie na skarżącego karę pieniężną, które to naruszenie również miało istotny wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji, 2) niezastosowanie art. 25 ust. 1 w zw. z art. 19 ust. 4 ustawy o drogach publicznych, co również miało istotny wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a."). Uwzględniając powyższe Sąd uznaje skargę za niezasadną. W postępowaniu administracyjnym nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. Sąd stwierdza, że nie znajdują one potwierdzenia albowiem organ z należytą starannością zebrał i ocenił materiał dowodowy w sprawie i do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. wydaną przez PZD w [...] z siedzibą w [...] skarżący uzyskał zezwolenie na lokalizację jednootworowej kanalizacji światłowodowej obejmującej swym zakresem m.in. drogę powiatową nr [...] ul. [...] i ul. [...] w [...] gm. [...] . Poza tym decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. PZD w [...] z siedzibą w [...] ustalił stałą opłatę za umieszczenie urządzenia w pasie drogowym w kwocie 3240,00 zł, płatną do dnia 15 stycznia każdego roku z góry za dany rok do chwili zgłoszenia zarządcy drogi demontażu urządzenia. Ulica [...] w m. [...] gm. [...] , będąca w zarządzie PZD w [...] z siedzibą w [...] krzyżuje się z drogą [...] administrowaną przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. W myśl art. 25 ust. 3 u.d.p. budowa, przebudowa, remont, utrzymanie i ochrona skrzyżowania autostrady lub drogi ekspresowej z innymi drogami publicznymi wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania należy do zarządcy autostrady lub drogi ekspresowej. W tym stanie rzeczy niezależnie od zezwolenia na umieszczenie światłowodu w pasie drogowym drogi powiatowej (ul. [...] ) wydanego przez zarządcę tej drogi, tj. PZD w [...] z siedzibą w [...] , skarżący powinien uzyskać zezwolenie wydane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczące skrzyżowania ul. [...] z drogą [...] . Skarżący uzyskując zgodę PZD w [...] z siedzibą w [...] nie miał podstaw do przyjęcia - powołując się na treść art. 19 ust. 1 u.d.p. - że zgoda ta obejmuje również skrzyżowanie dróg. Należy podkreślić, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2013 r. PZD w [...] z siedzibą w [...] została wydana na rzecz działającej na zlecenie skarżącego P. ul. [...] , [...] . W niniejszej sprawie występowały więc dwa podmioty gospodarcze, trudniące się zawodowo tego rodzaju działalnością, stąd też były obowiązane wyjaśnić dokładnie zezwolenia, jakich organów powinny uzyskać w celu umieszczenia światłowodu w pasie drogowym drogi ul. [...] w [...] gm. [...] , w tym pod obiektem inżynieryjnym na skrzyżowaniu z drogą [...] . Powołany zaś w skardze przepis art. 19 ust. 4 u.d.p. stanowi podstawę prawną do przekazywania zarządzania drogami publicznymi w drodze porozumień zawieranych pomiędzy zarządcami dróg. W skardze nie wyjaśniono, w jaki sposób organ naruszył ww. przepis stąd nie możliwym jest odniesienie się do zarzutów skarżącego w ww. zakresie. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że nie doszło do naruszenia art. 6 k.p.a., albowiem Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wydając zaskarżone decyzje działał na podstawie i granicach prawa. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. Zasada wyrażona w tym przepisie nie nakłada na organ administracji publicznej nowych obowiązków w toku postępowania. Realizacja tej zasady uzależniona jest od przestrzegania reguł postępowania przyjętych w k.p.a. W niniejszej zaś sprawie organ nie naruszył prawa. Reasumując, Sąd nie podzielił sformułowanych w skardze zastrzeżeń strony dotyczących sposobu prowadzenia postępowania dowodowego oraz jego wyników. Postępowanie dowodowe nie jest bowiem celem samym w sobie. Przedmiotem dowodzenia i ustalania mogą być jedynie okoliczności istotne dla sprawy, a nie wszystkie okoliczności, które w sposób pośredni lub bezpośredni się z nią w jakikolwiek sposób wiążą. Organ zaś ustalił okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy niezbędne do wydania zaskarżonej decyzji. Fakt zaś, że materiał dowodowy zebrany w sprawie został odmiennie od woli skarżącej i inaczej oceniony przez organ, nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania zawartych w k.p.a. Wobec stwierdzenia, że skarżący nie uzyskał zezwolenia na umieszczenie światłowodu pod obiektem inżynieryjnym na skrzyżowaniu drogi powiatowej z drogą [...], organ był zobowiązany nałożyć na skarżącego karę pieniężną na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1 u.d.p. Wobec bezskuteczności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.