VI SA/Wa 1765/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) Asesor WSA Andrzej Kuna Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi B. M. i W. M. wspólników "W." s. c. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie tarcz tachografu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. W dniach od [...] maja 2004 r. do [...] maja 2004 r. w przedsiębiorstwie prowadzonym przez W. M. i B. M. wspólników spółki cywilnej "W." w W. przeprowadzona została kontrola przez upoważnionego funkcjonariusza transportu drogowego. Kontrolowany okres obejmował miesiące luty i marzec. W trakcie kontroli ustalono, iż w przedsiębiorstwie zatrudnionych jest 7 kierowców i stwierdzono, iż kontrolowani przedsiębiorcy nie przechowują tarcz tachografu przez wymagany przepisami prawa okres 12 miesięcy, a posiadają jedynie wykresówki bieżące. W sumie stwierdzono brak [...] szt. tarcz tachografu. Składając wyjaśnienia odnośnie przeprowadzonej kontroli, w piśmie z dnia [...] lipca 2004r. W. M. oświadczył, iż transport w jego przedsiębiorstwie ma charakter pomocniczy i nie jest obliczony na zysk. Potwierdził jednocześnie fakt nieprzechowywania wykresówek przez okres roku a jedynie z ostatniego tygodnia. Obecnie zatrudnił na stanowisku kierownika do spraw transportu osobę, która zagwarantuje archiwizowanie tarcz przez wymagany okres i prawidłową pracę kierowców. Mając na uwadze powyższe ustalenia, decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 93 ust. 1, art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125. poz. 1371, ze zm.) oraz lp.: 1.11.11 lit. a załącznika do wskazanej ustawy nałożył na B. M. i W. M. wspólników spółki cywilnej "W." karę pieniężną w łącznej wysokości 30.000 zł.-/słownie/:- trzydzieści tysięcy z tytułu nieokazania do kontroli [...] tarcz tachografu. Pismem z dnia [...] sierpnia 2004 r. W. M. złożył odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, iż wymierzona kara jest niewspółmiernie wysoka do rodzaju przewinienia, zwłaszcza iż nie było ono uporczywe i świadome. Wskazał ponadto, iż firma odwołującego się jest mała, a transport nie odgrywa w niej decydującej roli i również z tego powodu obowiązek archiwizowania tarcz tachografu przez okres 12 miesięcy umknął uwadze. Nie uchylając się od odpowiedzialności W. M. wniósł o zmniejszenie nałożonej kary do kwoty 10.000 zł. Rozpatrując złożone odwołanie Główny Inspektor Transportu Drogowego zwrócił się do organu I instancji - o nadesłanie ewidencji czasu pracy kierowców kontrolowanego przedsiębiorstwa za kontrolowany okres od [...].02.2004 r. do [...].04.2004 r. albo innych dokumentów na których podstawie nałożono określoną w decyzji karę. W celu uzyskania powyższych dokumentów organ I instancji zwrócił się do kontrolowanego przedsiębiorcy i otrzymał listy obecności zatrudnionych pracowników z okresu luty i marzec, umowy o pracę zawarte z kierowcami G. R., Z. T., R. C. i J. K., dokumenty potwierdzające zgłoszenie wskazanych kierowców do ubezpieczenia społecznego oraz wykresówki obejmujące kontrolowany okres, których w czasie kontroli wspólnicy kontrolowanego przedsiębiorstwa nie posiadali. Decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 i Dz. U. z 2001 Nr 49 poz. 509, Dz. U. z 2002 r. Nr 113 poz. 984 ), art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 z późn. zm.) oraz lp. 1.11.11 ust 1 lit. a załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 ), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez stronę, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, po analizie nadesłanych przez odwołujących się dodatkowych dokumentów tj. list obecności zatrudnionych w kontrolowanym przedsiębiorstwie z okazanymi do kontroli tarczami z tachografu oraz zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdu w poszczególnych dniach przez poszczególnych kierowców ustalił, iż faktycznie brakuje [...] tarcz tachografu, co uzasadniało nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 30.000 zł. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. B. M. i W. M. skierowali skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8, art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o część zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż wydając zaskarżoną decyzję Główny Inspektor Transportu Drogowego nie uwzględnił wszystkich dowodów w sprawie, a mianowicie tarcz tachografów złożonych w dniu [...] lutego 2005 r. młodszemu inspektorowi transportu drogowego M. K. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.). Rozpatrując wniesioną skargę z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż zasługuje ona na uwzględnienie. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Organ administracji zobowiązany jest przestrzegać zasady dochodzenia prawdy materialnej (art. 7 i art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego ), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie czyni w sprawie własnych ustaleń faktycznoprawnych, jego zadaniem jest wyłącznie ocena, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał procesowy jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający do wydania decyzji. Na wstępie podkreślić należy , ich zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dna [...] czerwca 2005 r. uchylona została wyłącznie z przyczyn proceduralnych. W niniejszej sprawie bezspornym bowiem jest, iż w trakcie przeprowadzanej kontroli w przedsiębiorstwie skarżących B. i W. M. w dniach [...] - [...] maja 2004 r. nie okazali oni tarcz tachografu za kontrolowany okres [...].02.2004 r. - [...].04.2004 r. Jednocześnie składając wyjaśnienia; jak i odwołując się od decyzji I instancji skarżący W. M.twierdził, iż nie był mu znany obowiązek przechowywania tarcz tachografu przez okres 12 miesięcy i posiadał wykresówki wyłącznie z ostatniego tygodnia. Wykresówki za kontrolowany okres luty i marzec 2004r. skarżący okazał dopiero na etapie postępowania odwoławczego w dniu [...] kwietnia 2005 r., co nie zmienia faktu iż nie okazał ich w czasie przeprowadzonej w przedsiębiorstwie kontroli. Obowiązek przechowywania przez przedsiębiorcę wykresówek przez okres co najmniej 1 roku i okazywania ich na żądanie funkcjonariusza służb kontroli wynika z art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, w kontrolowanym pojeździe zarejestrowanym w państwie członkowskimi wykorzystywanym do transportu drogowego osób lub rzeczy, powinno być zainstalowane urządzenie rejestrujące - tachograf. Ponadto zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców - kierowca, który w określonych dniach nie prowadził pojazdu albo prowadził pojazd, do którego nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia nr 3820/85/EWG, na żądanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli przedstawia zaświadczenie, które powinno zawierać w szczególności następujące dane: imię i nazwisko kierowcy, okres, którego dotyczy, wskazanie przyczyny nieposiadania wykresówek, o których mowa w art. 15 ust. 7 rozporządzenia nr 3821/85/EWG, miejsce i data wystawienia, podpis pracodawcy. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pracodawca wystawia i wręcza kierowcy przed rozpoczęciem przez kierowcę przewozu drogowego. W przypadku, gdy kierowca w określonych dniach nie prowadził pojazdu w trakcie wykonywania danego zadania przewozowego, pracodawca niezwłocznie wystawia i przekazuje zaświadczenie na żądanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli. Ustawodawca za nieprzestrzeganie powyższych obowiązków dokumentowania przez przedsiębiorcę czasu pracy kierowców i okazywania tych dokumentów w czasie kontroli przewidział karę pieniężną w wysokości określonej w załączniku do ustawy o transporcie drogowym pod pozycją lp.1.11.11 pkt 1 lit a) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, podstawą dla wydania zaskarżonej decyzji był protokół kontroli przedsiębiorstwa z dnia [...]-[...] maja 2004 r. sporządzony przez inspektora tego organu w następstwie przeprowadzonych czynności kontrolnych. Dokument ten w ocenie Sadu wywołuje jednak zastrzeżenia. Przede wszystkim nie określa w sposób wyczerpujący zakresu przedmiotowego kontroli i dokonanych czynności kontrolnych, w tym nie wynika z niego kto w skarżącej firmie zatrudniony jest na stanowisku kierowcy, czy kontrolowano tarcze tachografu wszystkich 7 zatrudnionych kierowców czy tylko niektórych z nich, od kiedy kontrolowani kierowcy są zatrudnieni i za które dni brakuje tarcz tachografu, zwłaszcza iż przedsiębiorca przedstawił kilkanaście zaświadczeń o nieprowadzeniu pojazdów przez poszczególnych kierowców. Elementy formalne i materialne prawidłowego protokołu określa przepis art. 68 § 1 kpa ("Protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby"). Zatem niezbędne jest sprecyzowanie rodzaju dokonanych czynności i stwierdzonych naruszeń co do poszczególnych kierowców. Tymczasem w protokole kontroli pojawiło się ogólne stwierdzenie, iż przedsiębiorstwo nie przechowuje wykresówek z ostatnich 12 miesięcy i stwierdzono brak [...] tarcz tachografu. Powyższych wątpliwości nie usunęły dokumenty nadesłane w trakcie postępowania odwoławczego. Dokumenty są niekompletne i na ich podstawie nadal trudno ustalić, kto w skarżącej firmie zatrudniony jest na stanowisku kierowcy, tarcze których kierowców skontrolowano oraz od kiedy i za które konkretnie dni brakuje tarcz tachografu, a w konsekwencji na jakiej podstawie ustalono brakującą sumę [...] tarcz tachografu. I tak np. umowy o pracę znajdujące się w aktach administracyjnych dotyczą czterech kierowców tj. panów: G., K., T. i C. i w większości zawarte zostały po dniu kontroli tj. [...] kwietnia 2004 r. Biorąc jednak pod uwagę, iż w aktach administracyjnych znajdują się oświadczenia m.in. wskazanych kierowców o nieprowadzeniu pojazdów w określonych dniach lutego i marca domniemywać należy, iż zatrudnieni byli w okresie objętym kontrolą tj. w miesiącu lutym i marcu 2004 r. Powyższych wątpliwości jest więcej, a rozstrzygnięcie Sądu nie może opierać się na domniemaniach. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. W oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.