VI SA/Wa 1766/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi E. B.Turcja na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 245 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, dalej "P.w.p."), decyzją z [...] marca 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy E., T. (dalej: "Uprawniony", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję z [...] lipca 2013 r. nr [...], odmawiającą uznania prawa ochronnego na znak towarowy BURSA ULUDAG Efsane Gazoz, zarejestrowany pod numerem [...], na rzecz ww. podmiotu w trybie Protokołu do Porozumienia Madryckiego i wyznaczony na Polskę z pierwszeństwem z 16 listopada 2007 r. Urząd Patentowy w uzasadnieniu decyzji z [...] lipca 2013 r., wydanej na podstawie na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 1522 P.w.p. wskazał, że po przeprowadzeniu badań stwierdził podobieństwo znaku towarowego BURSA ULUDAG Efsane Gazoz, przeznaczonego do oznaczania towarów zawartych w klasie 32 klasyfikacji nicejskiej – lemoniady gazowane, do wcześniejszych znaków towarowych: uludag CARLTON TURK MAO, zarejestrowanego w trybie Protokołu do Porozumienia Madryckiego i wyznaczonego na Polskę z pierwszeństwem z [...] listopada 2002 r. pod numerem [...] na rzecz U., T. i przeznaczonego do oznaczania towarów zawartych w klasie 32: tj. wody mineralne, - uludag, zarejestrowanego w trybie Protokołu do Porozumienia Madryckiego i wyznaczonego na Polskę z pierwszeństwem z [...] stycznia 2003 r. pod numerem [...] na rzecz U.i przeznaczonego do oznaczania towarów zawartych w klasie 32: tj. wody mineralne, toniki, wody gazowane, - Uludag, znaku wspólnotowego zgłoszonego pod numerem [...] z pierwszeństwem z [...] lutego 2001 r. na rzecz Y., N. i przeznaczonego do oznaczania towarów zawartych w klasach: 29, 30 i 32 - Uludag, znaku wspólnotowego zgłoszonego pod numerem [...] z pierwszeństwem z 1 maja 2000 r. przez M., N. i przeznaczonego do oznaczania towarów zawartych w klasach: 29, 30, 32. Urząd Patentowy, na wniosek Uprawnionego, uzasadnionego faktem, iż Uprawniony podjął szereg działań zmierzających do wyeliminowania kolizji znaków towarowych, zawiesił przedmiotowe postępowanie. Urząd Patentowy podjął zawieszone postępowanie [...] lipca 2012 r. Uprawniony wskazał, że wobec faktu wycofania zgłoszenia znaku [...] znak ten nie stanowi przeszkody do uznania ochrony na przedmiotowy znak towarowy. Natomiast drugi ze znaków wspólnotowych, tj. znak [...], po zakończeniu procedury przed Urzędem OHIM jest zarejestrowany wyłącznie dla towarów w klasach 29 i 30, a więc innych niż wskazane w przedmiotowym znaku, towary: lemoniady gazowane zawarte w klasie 32. Odnośnie pozostałych dwóch znaków towarowych, Uprawniony stwierdził, że nie są one podobne do przedmiotowego znaku towarowego. W związku z ograniczeniem wykazu towarów w znaku wcześniejszym [...] oraz wobec wycofania zgłoszenia [...], Urząd Patentowy oparł odmowę na dwóch znakach wcześniejszych: uludag CARLTON TURK MAO, nr [...] i uludag, nr [...]. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Uprawniony poinformował, że nabył prawa do wskazanych w decyzji odmownej Urzędu Patentowego znaków wcześniejszych o numerach [...] i [...], wobec czego kolizja ma charakter pozorny. Następnie w piśmie z [...] października 2013 r. Uprawniony przedłożył formularz MM5(E) potwierdzający nabycie przez niego praw do wcześniejszych znaków towarowych wskazanych w decyzji Urzędu Patentowego. Urząd Patentowy podkreślił, że Uprawniony nie zakwestionował podobieństwa towarów, ani podobieństwa samych znaków. Natomiast odnosząc się do informacji o przeniesieniu znaków wcześniejszych Urząd Patentowy wyjaśnił, że zgodnie z wpisami w Rejestrze Międzynarodowym znaków towarowych, tylko jeden ze znaków wcześniejszych o numerze [...] faktycznie został przeniesiony w stosunku do Polski na rzecz Uprawnionego i aktualnie jego wyznaczenie w stosunku do Polski znajduje się pod numerem [...] (data wpisu cesji w Rejestrze Międzynarodowym to [...] września 2013 r.). Znak ten należy więc do Uprawnionego, wobec czego nie może stanowić skutecznej przeszkody w przedmiotowym postępowaniu. Urząd Patentowy zrezygnował z przeciwstawiania tego znaku w przedmiotowym postępowaniu. Jednak drugi znak wcześniejszy o numerze [...], zgodnie z danymi widniejącymi w Rejestrze Międzynarodowym ciągle figuruje na rzecz innej firmy, w związku z czym należy uznać, że stanowi on ciągle ważną przeszkodę w przedmiotowym postępowaniu. Urząd Patentowy podtrzymał zatem, wszystkie argumenty w zakresie podobieństwa i możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców wskazane w decyzji odmownej z dnia [...] lipca 2013 r., wyłącznie w odniesieniu do porównania znaku przedmiotowego do znaku wcześniejszego o numerze [...]. W decyzji I instancji Urząd Patentowy wskazał, że bezsporne jest podobieństwo towarów w przedmiotowej sprawie. Przedmiotowy znak przeznaczony jest do oznaczania lemoniad gazowanych, natomiast przeciwstawiony znak przeznaczony jest do oznaczania wód mineralnych. Towary te służą do zaspokojenia pragnienia. Dostępne są w tych samych sklepach, umieszczane obok siebie, a nabywcą jest przeciętny odbiorca. Należą do produktów codziennego użytku, przy których to nabywca (często dziecko) zwykle nie zwraca szczególnej uwagi na oznaczenia jak i kwotę wydatków na te towary. Urząd Patentowy podkreślił następnie, że znaki porównuje się w trzech płaszczyznach - wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej a do uznania znaków za podobne wystarczy podobieństwo w jednej z tych płaszczyzn. Znaki towarowe porównuje się całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem elementów o charakterze dominującym. O ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Przedmiotowy znak przedstawia butelkę, na której w górnej części (na szyjce) znajduje się czerwone koło z napisami "BURSA", niżej większą czcionką ULUDAG (prawie w środkowej części kola), a pod nim znajdują się zarysy gór. Na zewnątrz koła znajduje się wyrażenie "Efsane Gazoz". W znaku przeciwstawionym słowo "uludag" zostało umieszczone na pierwszym miejscu i zapisane znacznie większą czcionką niż występujące poniżej słowo "CARLTON" oraz znajdujący się w elipsie napis "TURK MAO". Urząd Patentowy podniósł, że w porównywanych znakach występują identyczne znaczeniowo elementy: "uludag", które są dominujące, ponieważ zostały zamieszczone w centralnym miejscu porównywanych znaków i zapisane zdecydowanie większą czcionką niż pozostałe elementy znaków, stąd mają decydujące znaczenie przy porównaniu przeciwstawionych znaków. W warstwie wizualnej porównywane znaki będą ze względu na ten element utożsamiane przez odbiorców. Na ocenę tę nie wpływa fakt, iż znaki mają postać słowno-graficzną i słowno-graficzno-przestrzenną, gdyż przeciwstawiony słowno-graficzny znak towarowy również umieszczany jest na butelkach z napojami. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem, jak wskazał Urząd Patentowy, przy ocenie podobieństwa znaków kombinowanych zasadnicze znaczenie mają z reguły elementy słowne. Odnosząc się do warstwy znaczeniowej Urząd Patentowy wskazał, że dominujące elementy "uludag", dla polskiego odbiorcy w odniesieniu do towarów i usług w analizowanym przypadku są fantazyjne. Ma to istotne znaczenie, gdyż znak fantazyjny łatwiej zostaje w pamięci odbiorcy. Przeciętny odbiorca może uznać znak przedmiotowy za odmianę znaku już chronionego. W warstwie fonetycznej podobieństwo również, zdaniem Urzędu Patentowego, nie ulega wątpliwości, gdyż w obu znakach występują wyraźnie słyszalne elementy "uludag". W opinii Urzędu Patentowego, występuje duże prawdopodobieństwo, iż konsumenci w momencie zetknięcia się z towarami oznaczanymi porównywanymi znakami będą je utożsamiać jako pochodzące od tego samego podmiotu, względnie przedsiębiorców ze sobą ściśle powiązanych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] maja 2014 r., Skarżący zaskarżył decyzję Urzędu Patentowego z [...] marca 2014 r. w całości, wniósł o jej uchylenie w całości oraz o zasądzeni od Urzędu Patentowego na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych i zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 7 i art. 8 K.p.a., polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy poprzez: a) pominięcie faktu, że prawo ochronne na znak wcześniejszy "uludag CARLTON Turk Mao" o numerze [...] wygasło [...] listopada 2012 r., tj. przed dniem wydania zaskarżonej decyzji, b) niedokonanie całościowej oceny podobieństwa oznaczeń poprzez pominięcie w płaszczyźnie fonetycznej elementów tworzących te znaki, tj. "bursa efsane gazoz" oraz "CARLTON Turk Mao" i uznanie podobieństwa fonetycznego na podstawie wyłącznie jednego elementu "uludag" występującego w porównywanych znakach, c) niedokonanie całościowej oceny podobieństwa oznaczeń poprzez pominięcie warstwy graficznej porównywanych znaków towarowych, 2. art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że znak towarowy z wcześniejszym pierwszeństwem, na który udzielone zostało prawo ochronne na rzecz innej osoby to także znak, którego ochrona wygasła; 3. art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że podobieństwo znaków towarowych, których przedmiotowa sprawa dotyczy, przy jednoczesnym podobieństwie towarów, jest tego rodzaju, aby zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, a w konsekwencji błędne rozstrzygnięcie przesłanki ryzyka konfuzji; 4. art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p, poprzez jego niezastosowanie, który w niniejszym stanie faktycznym powinien być przez Organ zastosowany; 5. art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 252 P.w.p., poprzez niewyjaśnienie wszystkich przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy oraz brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie ustaleń faktycznych, jak i podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji; 6. art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w szczególności pominięcie okoliczności, iż prawo ochronne na cytowany jako przeszkoda międzynarodowy znak towarowy "uludag CARLTON Turk Mao" nr [...] wygasło [...] listopada 2012 r., tj. przed dniem wydania zaskarżonej decyzji. Skarżący w uzasadnieniu skargi podkreślił, że Urząd Patentowy pominął okoliczność, iż prawo ochronne na znak towarowy "uludag CARLTON Turk Mao" nr [...] wygasło z dniem [...] listopada 2012 r., tj. przed dniem wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto Urząd Patentowy, dokonując analizy podobieństwa znaków w oparciu o art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. błędnie przyjął, iż znak zarejestrowany z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innego podmiotu to także znak towarowy, którego ochrona już wygasła. Powołany przez Urząd Patentowy art. 132 ust.2 pkt 2 P.w.p. dotyczy bowiem znaków towarowych pozostających w mocy, których ochrona w dalszym ciągu obowiązuje. Urząd Patentowy nie dokonał żadnej analizy, co do tego jaki jest status prawny porównywanego znaku towarowego nr [...] i czy w dalszym ciągu stanowi on przeszkodę do rejestracji znaku towarowego Skarżącego o nr [...]. Skarżący ponadto dodał, że podobieństwo w jednej płaszczyźnie nie może być wystarczające dla uznania porównywanych znaków za podobne (por. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lutego 2008 r. VI SA/Wa 1791/2007). Analiza podobieństwa znaków towarowych nr [...] i nr [...] w warstwie fonetycznej przeprowadzona przez Urząd Patentowy, nastąpiła z pominięciem wszystkich elementów, które tworzą te znaki, tj. "bursa efsane gazoz" oraz "CARLTON Turk Mao" i została oparta na stwierdzeniu, że podobieństwo fonetyczne nie ulega wątpliwości bowiem najbardziej słyszalnym elementem jest słowo "uludag". Okoliczność ta doprowadziła do nieprawidłowego uznania podobieństwa oznaczeń w trzech płaszczyznach fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej. Przeprowadzona przez Urząd Patentowy analiza podobieństwa w warstwie wizualnej została dokonana z pominięciem analizy elementów graficznych, które te znaki zawierają i wbrew ukształtowanemu w orzecznictwie Europejskim Trybunału Sprawiedliwości oraz Urzędu ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, poglądowi, iż w postępowaniu zgłoszeniowym należy badać całościowo przeciwstawione oznaczenia tzn. przeprowadzić syntetyczną ocenę ogólnego wrażenia jakie wywołują porównywane znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy towarów opatrznych tymi znakami. Należy więc brać pod uwagę wszystkie elementy składające się na te oznaczenia. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy nie zgodził się z zarzutami Skarżącego i wniósł o oddalenie skargi. Urząd Patentowy podkreślił, że Skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w piśmie uzupełniającym ten wniosek nie odniósł się w żaden sposób do podobieństwa porównywanych znaków oraz towarów. Nie kwestionował więc oceny podobieństwa znaku przedmiotowego do znaków wcześniejszych dokonanego przez Urząd w zaskarżonej decyzji. Urząd Patentowy dodał, że faktem jest, że prawo ochronne na znak wcześniejszy o numerze [...] wygasło [...] listopada 2012 r., nie może mieć to jednak wpływu na ocenę stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie. Stosownie bowiem do przepisu art. 123 P.w.p., pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego oznacza się według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym, za którą to datę uważa się dzień, w którym zgłoszenie wpłynęło do Urzędu. W przypadku rejestracji międzynarodowych jest to dzień wyznaczenia znaku na teren Polski. Konsekwencją takiej regulacji, jest zasada, iż porównując podobne znaki towarowe, przeznaczone do oznaczania podobnych towarów, Urząd bierze pod uwagę ich datę zgłoszenia (lub odpowiednio wyznaczenia na Polskę), gdyż od tej daty liczony jest okres ochrony znaku, a więc również z tą datą uprawniony do znaku towarowego otrzymuje prawo wyłączne. Przedmiotowy znak towarowy o numerze –[...] został wyznaczony na Polskę w dniu [...] listopada 2007 r., w dacie tej trwała ochrona znaku wcześniejszego o numerze [...], która wygasła dopiero [...] listopada 2012 r. Zatem, w dacie wyznaczenia przedmiotowego znaku na Polskę, okres ochronny na przeciwstawiony znak o numerze [...] jeszcze nie upłynął i przeciwstawienie tego znaku było zgodne z dyspozycją art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Urząd Patentowy dodał, że w przedmiotowej sytuacji nie może mieć zastosowania wskazany przez Skarżącego art. 132 ust. 1 pkt 1 P.w.p., ponieważ dotyczy on innej sytuacji, a mianowicie takiej, gdy ochrona znaku wcześniejszego wygasa i od daty wygaśnięcia jego prawa ochronnego do daty zgłoszenia podobnego znaku późniejszego nie minęły dwa lata - tego rodzaju stan faktyczny nie występuje w przedmiotowej sprawie. Odnośnie zarzutu niedokonania całościowej oceny podobieństwa oznaczeń Urząd Patentowy utrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i powtórzył zawartą w niej argumentację. Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Analizowane pod tym kątem zarzuty skargi, w ocenie Sądu, nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem tych zarzutów są, w istocie rzeczy, dwie kwestie. Przyjęcie za ważną przeszkodę uznania prawa ochronnego spornego znaku towarowego, istnienie prawa ochronnego wcześniejszego, przeciwstawionego znaku towarowego, które jednak wygasło przed rozstrzygnięciem sprawy w drodze decyzji oraz ocena podobieństwa spornego i przeciwstawionego znaku towarowego, dokonana przez Urząd Patentowy. Sąd zgadza się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego w obu kwestiach. Zgodnie z art. 123 ust. 1 P.w.p., pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się, z zastrzeżeniem art. 124 i 125, według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Jak wynika z ust. 2 tego artykułu, zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym wpłynęło ono do Urzędu Patentowego. Słusznie wskazał Urząd Patentowy, że w przypadku międzynarodowych rejestracji jest to dzień wyznaczenia znaku na teren Polski. Przeciwstawiony, słowno-graficzny znak towarowy nr [...], został zarejestrowany w trybie Protokołu do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków, sporządzonego w Madrycie dnia 27 czerwca 1989 r., obowiązującego w Polsce od 1 kwietnia 1996 r. (Dz. U. z 2003 r., Nr 13, poz.129), i wyznaczony na teren Polski z pierwszeństwem od 12 listopada 2002 r. Prawo ochronne na ten znak wygasło zatem [...] listopada 2012 r. Sporny znak towarowy, również zarejestrowany w trybie Protokołu do Porozumienia madryckiego, został wyznaczony na teren Polski z pierwszeństwem od [...] listopada 2007 r. Urząd Patentowy, prawidłowo przyjął, iż ocenę zdolności rejestrowej spornego znaku towarowego, należy dokonać według daty wyznaczenia tego znaku na Polskę, a nie w dacie wydania decyzji Urzędu Patentowego rozstrzygającej niniejszą sprawę. W dacie wyznaczenia spornego znaku na Polskę trwał jeszcze okres ochronny przeciwstawionego znaku nr [...]. W Rejestrze Międzynarodowym nie istnieje zapis o przeniesieniu przeciwstawionego znaku towarowego na rzecz Skarżącego. W związku z powyższym, zastosowanie przez Urząd Patentowy art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. i dokonanie analizy pod kątem tego przepisu spełnienia przez sporny znak towarowy warunków uzyskania prawa ochronnego, było działaniem zgodnym z prawem. Zgodzić się należy z Urzędem Patentowym, że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p., gdyż odnosi się on do sytuacji zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego już po wygaśnięciu prawa ochronnego na identyczny lub podobny znak towarowy przeznaczony dla identycznych lub podobnych towarów, a od daty wygaśnięcia prawa ochronnego do dnia zgłoszenia tego znaku nie upłynął okres 2 lat. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo ocenił również, podobieństwo spornego i przeciwstawionego znaku towarowego. Jak wynika z art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis ma zatem zastosowanie wówczas, gdy kumulatywnie spełnione zostały trzy następujące przesłanki: po pierwsze, wystąpi podobieństwo lub identyczność oznaczeń, po drugie, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług do oznaczania których przeznaczone są dane znaki towarowe oraz po trzecie, możliwość spowodowania wśród części odbiorców błędu polegającego w szczególności na skojarzeniu między znakami, spowodowanym używaniem znaku towarowego. W przedmiotowej sprawie oba porównywane znaki przeznaczone były do oznaczania towarów w klasie 32. Sporny znak do oznaczania lemoniad gazowanych, natomiast znak przeciwstawiony do oznaczania wód mineralnych. Nie ulega zatem wątpliwości podobieństwo towarów w przypadku obu znaków, wynikające, jak wskazał Urząd Patentowy, z przeznaczenia tych towarów do zaspokajania pragnienia, dostępności ich w tych samych sklepach na sąsiednich półkach. Są to towary codziennego użytku, których zakup nie wymaga szczególnej staranności i namysłu. Przesądzenie o podobieństwie towarów implikuje konieczność dokonania porównania samych oznaczeń. Oceny podobieństwa oznaczeń dokonuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej mając na uwadze to, że decydujące znaczenie ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Porównywane znaki są znakami kombinowanymi. Sporny znak jest znakiem słowno-graficzno-przestrzennym, przeciwstawiony znak jest znakiem słowno-graficznym. Zgodzić się należy ze stwierdzeniem Urzędu Patentowego, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Dokonując analizy podobieństwa tych oznaczeń Urząd Patentowy trafnie uznał, iż dominującym elementem w obu znakach jest element słowny "uludag", z uwagi na jego lokalizację w centralnym miejscu tych znaków i zapisanie zdecydowanie większa czcionką. Centralne umiejscowienie oraz wyeksponowanie większa czcionką, spośród innych, mniej widocznych elementów słownych, powoduje, iż ten element przykuwa uwagę potencjalnego odbiorcy i dominuje wśród pozostałych elementów słownych i graficznych porównywanych znaków. Jest to też element fantazyjny dla polskiego odbiorcy, (nie posiadający określonej treści), jak zresztą pozostałe, nie rzucające się w oczy słowne elementy obu znaków, które również nie niosą dla polskiego odbiorcy jasnego i zrozumiałego przekazu treściowego – w spornym znaku "Bursa, Efsane Gazoz", w przeciwstawionym znaku "Carlton Turk Mao". Dominującego charakteru słownego elementu "uludag" w spornym znaku, nie zmienia fakt, iż jest to znak przestrzenny, w formie butelki. Słusznie bowiem wskazał Urząd Patentowy, że przeciwstawiony znak towarowy, również jest umieszczany na butelkach, co sprawia, iż w spornym znaku towarowym, nie jest to element wyróżniający. Konsument zatem, poszukujący ponownie napoju oznaczonego spornym znakiem towarowym, będzie kierował się nazwą zamieszczoną na butelce, a nie butelką. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo ocenił wizualne podobieństwo porównywanych znaków towarowych. Ze względu na występowanie w obu znakach wyraźnie słyszalnego elementu "uludag", nie można zakwestionować ich podobieństwa fonetycznego, a podobieństwo znaczeniowe jest oczywiste. Przy porównywaniu znaków towarowych należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają u odbiorcy, a zatem dla odbiorcy decydujące znaczenie mają elementy dominujące, jakie występują w porównywanych znakach, jeżeli zatem elementem dominującym w obu znakach są ich cechy wspólne, to zachodzi między nimi podobieństwo stwarzające ryzyko konfuzji w znaczeniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Jeżeli natomiast dominują różnice, to ryzyko takiej konfuzji jest mało prawdopodobne u przeciętnego, dobrze zorientowanego, rozważnego odbiorcy określonego rodzaju towarów (teza do wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 września 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 878/07, LEX nr 372749). Urząd Patentowy oceniał podobieństwo porównywanych znaków według dominującej, mającej dystynktywny charakter, cech wspólnej obu znaków, wpływającej w sposób decydujący na ogólne wrażenia jakie wywołują porównywane znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy towarów opatrzonych tymi znakami. Podobieństwo tego elementy na wszystkich płaszczyznach porównawczych stwarza ryzyko wprowadzenia potencjalnego odbiorcy w błąd. Przyjmuje się, iż ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd może mieć dwojaki charakter - bezpośredni albo niebezpośredni. Po pierwsze, odbiorca może w ogóle nie dostrzec różnicy pomiędzy nowo napotkanym w obrocie oznaczeniem a wcześniejszym, znanym znakiem towarowym i nabyć towar oznaczany tym znakiem pod wpływem błędnego przekonania, iż pochodzi on od uprawnionego do znaku wcześniej zarejestrowanego. Po drugie zaś, odbiorca może być świadomy różnic pomiędzy znakami lub rodzajem towarów oznaczanych tymi znakami, jednak ze względu na ogół okoliczności może błędnie uznać, iż towary oznaczane nowo napotkanym znakiem pochodzą od podmiotu powiązanego z uprawnionym do znaku wcześniejszego i zostały wprowadzone do obrotu za jego zgodą. Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak : stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami oraz towarami, do oznaczania których są one przeznaczone, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi oznaczeniami, czy stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszych znaków. Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, Urząd Patentowy ocenił z pozycji przeciętnego konsumenta, nabywającego towary codziennego użytku, nie zwracającego szczególnej uwagi na oznaczenia. Zdaniem Urzędu Patentowego istnieje zatem niebezpieczeństwo, że osoba taka mogłaby zostać wprowadzona w błąd co do źródła pochodzenia towarów oznaczonych spornym znakiem towarowym, a Sąd podziela tę ocenę. Z przedstawionych względów Sąd nie zgadza się z zarzutem naruszenia przez Urząd Patentowy prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 jak również art. 132 ust. 1 pkt 3 P.w.p. Analiza podobieństwa towarów oraz znaków towarowych, a także ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, została dokonana przez Urząd Patentowy prawidłowo bez naruszenia przepisów procesowych w stopniu istotnym, które mogłoby być podstawą do uwzględnienia skargi. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkie przesłanki, którymi się kierował przy rozstrzygnięciu sprawy, przedstawił prawidłowo ustalony stan faktyczny oraz przywołał i wyjaśnił podstawy prawne rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia zatem wymogi określone przez art. 107 § 3 K.p.a. Okoliczność, iż prawo ochronne na przeciwstawiony znak towarowy wygasło przed dniem rozstrzygnięcia przez Urząd Patentowy niniejszej sprawy nie miała wpływu na wynik sprawy. W związku z tym, nie budzi też wątpliwości Sądu, zebrany materiał dowodowy w oparciu, o który Urząd Patentowy podjął swoje rozstrzygnięcie, co odpowiada wymogom art. 77 § 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę oddalił.