VI SA/Wa 1767/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] (Białoruś) na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] z siedzibą w [...] (Białoruś) uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. [...] z siedzibą w [...] na Białorusi (dalej "skarżąca", "strona"), pismem z 17 lipca 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Skarga została podpisana przez Pana J. G.. Do skargi dołączono kilka załączników. Jednym z nich jest kserokopia pełnomocnictwa z dnia 26 lutego 2019 r. udzielona J. G. (adresowana do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...]), w którym wskazano m. in. zakres pełnomocnictwa, dokładny adres ww. osoby z jednoczesnym zaznaczeniem, iż jest on adresem pełnomocnika do doręczeń. Pełnomocnictwo to podpisał Dyrektor – H. I.(vide k. 24). Skarga została należycie opłacona. Wobec ujawnionych braków formalnych skargi, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 25 października 2019 r. wezwano skarżącą, za pośrednictwem pełnomocnika do doręczeń – J. G., do ich usunięcia, poprzez: - nadesłanie skargi podpisanej przez osoby/-ę upoważnione/-ą do jej reprezentacji; - złożenia dokumentu określającego osoby/-ę umocowane/-ą do działania w imieniu skarżącej – odpisu z właściwego rejestru handlowego skarżącej według stanu na dzień wniesienia skargi wraz z jej tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Na wykonanie wezwania Sąd zakreślił stronie siedem dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 6 listopada 2019 r. (z.p.o. na k. 40). Działając z zachowaniem terminu do wykonania wezwania Sądu, przy piśmie nadanym w placówce pocztowej w dniu 13 listopada 2019 r. J. G. przedłożył oryginał przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego "Odpisu z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych i Przedsiębiorców Indywidualnych dotyczący osoby prawnej według stanu na dzień 25.07.2019". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że skarga na akt organu administracji publicznej wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi formalne określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a"). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Wskazać trzeba, że na mocy art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Do dokumentów, o których mowa w art. 29 p.p.s.a., zalicza się - w przypadku spółki mającej siedzibę za granicą – odpis z właściwego rejestru handlowego spółki. Wymieniony dokument (wraz tłumaczeniem przysięgłym na język polski) stanowi wymóg formalny pisma (skargi) w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżącą jest spółka, która ma siedzibę za granicą (Białoruś). Jak wynika z akt sprawy, prawidłowo sformułowane wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie skargi podpisanej przez osobę upoważnioną do jej reprezentacji oraz złożenie dokumentu określającego osobę umocowaną do reprezentowania (działania w imieniu) strony skarżącej, tj. odpisu z właściwego rejestru handlowego strony skarżącej według stanu na dzień wniesienia skargi wraz z jego tłumaczeniem przysięgłym na język polski, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi do doręczeń spółki w dniu 6 listopada 2019 r. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach procesowych jego zaniechania. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie przesłała "Odpis z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych i Przedsiębiorców Indywidualnych dotyczący osoby prawnej według stanu na dzień 25.07.2019" (dalej "odpis z rejestru") Sąd jednoznacznie stwierdza, że dokument ten dotyczy strony skarżącej. Rzeczony dokument został podpisany przez Naczelnika działu gospodarczego Rejonowego Komitetu Wykonawczego. Dokonując analizy ww. dokumentu Sąd stwierdza, że organem państwowym, który dokonał rejestracji państwowej skarżącej spółki był Wietecki Rejonowy Komitet Wykonawczy (vide lp.8 odpisu). W dalszej części odpisu z rejestru wskazano m. in.: - jej siedzibę i dane kontaktowe (vide lp. 12-16 odpisu z rejestru); - przedmiot przeważającej działalności osoby prawnej (vide lp. 17 odpisu z rejestru); - informacje o funduszu zakładowym osoby prawnej (vide lp. 18-19 odpisu z rejestru); - dane właściciela mienia (założycieli, udziałowców); - dane kierownika (przewodniczącego komisji likwidacyjnej (likwidatora), zarządcy tymczasowego (antykryzysowego) w postępowaniu w sprawie upadłości (bankructwa), vide lp. 24-28 odpisu z rejestru. Sąd zwraca uwagę na to, że jako kierownik wskazany został Pan R. G.(zapis odnoszący się do Pani T. G. świadczy z kolei, iż jest ona właścicielem mienia (założycielem, udziałowcem). Jednakże w zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie nadesłała skargi, która byłaby podpisana przez osobę upoważnioną do jej reprezentacji, wynikającą z zapisów przesłanego rejestru. Tym samym uznać należy, że braki formalne skargi, do których strona została wezwana pismem z dnia 31 października 2019 r., nie zostały uzupełnione. Tymczasem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a., którego Sąd nie ma możliwości zmiany. W rozpoznawanej sprawie termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 13 listopada 2019 r. Ponadto strona była prawidłowo pouczona o skutkach prawnych nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Zobowiązana została do przedłożenia egzemplarza skargi podpisanego przez osobę upoważnioną do reprezentacji skarżącej, czego nie wykonała. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.