VI SA/Wa 1770/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. C. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 złotych (słownie dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 19 sierpnia 2009 r. P. C. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Rejonowego Policji W. z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...]. Mając na uwadze art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komendant Policji w odpowiedzi na skargę, wniósł o odrzucenie skargi. Wskazując na treść art. 127 § 1 k.p.a. organ podał, że skarżący nie wyczerpał dwuinstancyjnego toku postępowania administracyjnego, gdyż przedmiotem skargi uczynił decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 cytowanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania. Skarga z dnia 19 sierpnia 2009 r. dotyczy decyzji Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2009 r. wydanej na podstawie art. 158 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r. Zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a., właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Decyzja wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji jest decyzją w nowej sprawie, a więc decyzją pierwszej instancji i służy od niej odwołanie w postępowaniu instancyjnym lub wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 1981 r. sygn. akt SA 472/81). Do postępowania określonego w art. 156 k.p.a. stosuje się zatem art. 15 k.p.a., który stanowi, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że Komendant Rejonowy Policji W. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1300 złotych za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji z wyłączeniem taksówek oraz wykonywanie przewozów okazjonalnych. Od powyższej decyzji nie zostało wniesione odwołanie do organu drugiej instancji. Pismem z dnia 2 kwietnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. Komendant Policji decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., na podstawie art. 158 § 1 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Rejonowego Policji W. z dnia [...] stycznia 2009 r., pouczając skarżącego, że od ww. decyzji służy stronie odwołanie do Komendanta Głównego Policji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał, stosownie do treści art. 127 § 1 i § 2 k.p.a., toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym poprzez wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia, tj. Komendanta Głównego Policji, o czym skarżący został prawidłowo pouczony (k. [...] akt administracyjnych). W związku z powyższym, skargę, której przedmiotem skarżący uczynił decyzję organu I instancji czyli decyzję nieostateczną, należało uznać za niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnośnie punktu 2, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a wskazanej ustawy.