VI SA/Wa 1771/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika sądowego oddala skargę K. S. – skarżąca w niniejszej sprawie, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję z [...] lipca 2009 r. o odwołaniu jej z dniem 11 października 2009 r. ze stanowiska komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...]. Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Minister Sprawiedliwości decyzją z [...] lutego 1998 r., działając na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191, ze zm.) – dalej uks. powołał skarżącą na stanowisko Komornika Sądowego Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w [...]. Skarżąca w piśmie z [...] czerwca 2005 r. wniosła o zmianę ww. decyzji wskazując na konieczność dostosowania obszaru rewiru komorniczego do właściwości miejscowej Sądu Rejonowego [...] w [...], który utworzony został w miejsce Sądu Rejonowego w [...] w drodze rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 czerwca 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz. 945). Organ decyzją z [...] lipca 2005 r. zmienił przedmiotową decyzję, powołując skarżącą na stanowisko komornika sądowego rewiru I przy Sądzie Rejonowym [...], a decyzją z [...] stycznia 2008 r. zmienił decyzję z lipca 2005 r., powołując skarżącą na stanowisko komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji z [...] stycznia wskazał, że 28 grudnia 2007 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 769), znosząca zgodnie z art. 10 ust. 1 dotychczasowe rewiry komornicze i podkreślił, iż obecnym rewirem jest obszar właściwości sądu rejonowego, przy którym działa komornik. Z tych względów organ zobowiązany jest do doręczenia komornikom, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, decyzji zmieniającej decyzję o powołaniu na stanowisko komornika sądowego. Pismem z [...] czerwca 2009 r. organ zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie odwołania jej ze stanowiska komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] i następnie decyzją z [...] lipca 2009 r., działając na podstawie art. 15a ust. 1 pkt 3 uks. odwołał skarżącą z dniem 11 października 2009 r. ze stanowiska komornika sądowego. Od ww. decyzji skarżąca złożyła odwołanie, w którym wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i wskazała, że skoro dzień 11 października przypada w niedzielę, to terminem określonym w decyzji nie może być, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Kodeksie cywilnym, dzień wolny od pracy, a zatem odwołanie jej z tego stanowiska powinno nastąpić z dniem 12 października 2009 r. Minister Sprawiedliwości decyzją z [...] lipca 2009 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kpa. oraz w związku z art. 15a ust. 1 pkt 3 uks., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że spoczywa na nim obowiązek zakreślony treścią ww. artykułu uks. i w ramach swoich kompetencji nie jest władny do przedłużania okresu zatrudnienia komornika, niezależnie od jego kondycji psychofizycznej. Podkreślił, że termin, o którym mowa w art. 15a ust. 1 pkt 3 uks. jest terminem materialnym, nieprzekraczalnym, nie zaś procesowym, stwarzającym, przy spełnieniu określonych warunków, możliwość jego skracania lub wydłużania. W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz wstrzymanie jej wykonania. Uznała, że rozstrzygnięcie organu stanowi naruszenie zakazu dyskryminacji ze względu na wiek, który określony jest w dyrektywie Rady UE z 27 listopada 2000 r. nr 200/78/WE ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. U. L 303 z dnia 2 grudnia 2000 r.). Ponadto według skarżącej zaskarżona decyzja jest niezgodna z linią orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego, prezentowaną w sprawach o podobnym przedmiocie. W dalszej części podniosła zarzuty wskazane w odwołaniu, a dotyczące określenia terminu, z upływem którego zostaje odwołana ze stanowiska komornika sądowego. Nie przedstawiła argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania tej decyzji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia zakazu dyskryminacji ze względu na wiek organ stwierdził, iż zarzut jest bezzasadny. Wyjaśnił, iż powołanie danej osoby na stanowisko komornika oznacza nadanie tej osobie przez upoważniony organ statusu funkcjonariusza publicznego upoważnionego przez państwo do prowadzenia egzekucji sądowej, a odwołanie oznacza pozbawienie tego statusu. Wskazana przez skarżącą dyrektywa i powołane orzecznictwo SN dotyczą zakazu dyskryminacji ze względu na wiek przy zwalnianiu pracowników zatrudnionych w ramach stosunku pracy. W odniesieniu do terminu odwołania ze stanowiska komornika Minister Sprawiedliwości podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W toku postępowania administracyjnego skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu o odwołaniu jej z dniem 11 października 2009 r. ze stanowiska komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] w [...]. Argumentowała, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył zakaz dyskryminacji ze względu na wiek oraz nieprawidłowo określił dzień, z upływem którego ma być odwołana z zajmowanego stanowiska. Stwierdziła, że odwołanie jej ze stanowiska powinno dokonać się z dniem 12 października 2009 r., a nie jak wskazał organ w dzień wolny, niedzielę 11 października. Ze stanowiskiem skarżącej zgodzić się nie można, a przedstawiona przez nią argumentacja jakoby organ, odwołując ją ze stanowiska komornika, dopuścił się dyskryminacji ze względu na wiek, czym naruszył dyrektywę Rady UE 2000/78/WE jest, w ocenie Sądu, chybiona. Przywołana dyrektywa dotyczy wprawdzie wspomnianego zakazu, jednak dotyczy ona zwalniania pracowników zatrudnionych wyłącznie w ramach stosunku pracy. Nie można natomiast odnosić warunków określonych wskazanym aktem prawnym do sytuacji skarżącej, która decyzją administracyjną, a więc w drodze władczego aktu właściwego organu administracji publicznej, została powołana na stanowisko komornika sądowego i w tym samym trybie z funkcji komornika została odwołana. Prezentowane przez skarżącą orzecznictwo Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego, czy też stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich zawarte między innymi w artykule pt. "Przepisy nie mogą zmuszać do zwolnienia starszych pracowników", odnoszą się do poszanowania zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz zasad państwa prawa w szeroko pojmowanym aspekcie zatrudnienia i pracy. Nie mogą zatem stanowić punktu odniesienia dla argumentów skarżącej, która w oparciu o przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji została powołana na stanowisko komornika. Skarżąca została odwołana z zajmowanego stanowiska na podstawie art. 15a ust. 1 pkt 3 uks., wedle którego Minister Sprawiedliwości odwołuje komornika z zajmowanego stanowiska, jeżeli komornik ukończył 65 rok życia. W cytowanym przepisie ustawodawca posłużył się zwrotem "odwołuje", czym stworzył dla upoważnionego organu bezwzględnie wiążący go obowiązek określonego działania. Obowiązek ten należy łączyć ze spełnieniem przesłanki określonej przepisem, w tym przypadku – z ukończeniem wskazanego przepisem wieku. Dodać należy, że ani przepis art. 15a uks., ani żadne inne przepisy tej ustawy nie przewidują rozwiązań prawnych, które upoważniałyby Ministra do odstąpienia od nałożonego na niego obowiązku działania w razie ziszczenia się jednej z przesłanek wskazanych w art. 15a ust.; 1 pkt 1) do 9) lub wykonania tego obowiązku w późniejszym czasie, a tym samym do przedłużenia okresu wykonywania funkcji komornika. Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 1998 r. w sprawie o sygn. akt II SA 636/98. Spełnienie przesłanki ukończenia określonego wieku nakłada na organ obowiązek odwołania komornika z tym dniem, niezależnie od kondycji zdrowotnej osoby odwoływanej, ani od jej sytuacji materialnej czy rodzinnej. Skarżąca na stanowisku komornika sądowego pracowała niespełna 12 lat i ukończyła 11 październiku 2009 r. 65 rok życia, a zatem w myśl cytowanego wyżej przepisu Minister Sprawiedliwości obowiązany był odwołać ją z tym dniem z zajmowanego stanowiska komornika sądowego. Bez znaczenia jest tu okoliczność, że dzień ten przypadł w dniu wolnym od pracy, istotny jest bowiem sam upływ czasu przewidzianego przepisami ustawy o komornikach sądowych i egzekucji na wykonywanie obowiązków komornika. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.