VI SA/Wa 1778/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odrzucić skargę Z akt sprawy wynika, że D. P., za pośrednictwem Komisji Nadzoru Audytowego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, drogą elektroniczną, skargę na postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2013 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w sprawie skreślenia D. P. z rejestru biegłych rewidentów. Powołaną skargę skarżący nadał za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP) 30 kwietnia 2014 r., przy piśmie przewodnim opatrzonym podpisem elektronicznym, a skarga wraz z pismem przewodnim została wydrukowana przez uprawnionego pracownika organu w dniu 2 maja 2014 r. (por. data prezentaty zamieszczonej na piśmie przewodnim, przy którym złożona została skarga, k. 2 akt sądowych). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, zaskarżone postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2014 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie, ostatni trzydziesty dzień do wniesienia skargi liczony od dnia 31 marca 2014 r. przypadał na dzień 30 kwietnia 2014 r., w którym skarżący nadał drogą elektroniczną skargę. Skardze tej nadany został jednak wymiar materialny w dniu 2 maja 2014 r., w którym skarga została wydrukowana, co skutkowało możliwością przyjęcia, że skarga w tej dacie została wniesiona do Sądu. Skuteczne wniesienie skargi do Sądu dopiero w dniu 2 maja 2014 r. oznacza jednak, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu. Stanowisko to znajduje oparcie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny ponadto przesądził, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym spełnia warunek formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślił także, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. Pismo procesowe złożone w postaci elektronicznej - w zakresie nieunormowanym szczególnymi przepisami - nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa wiąże ze złożeniem pisma procesowego, przy czym nie chodzi o brak formalny pisma, lecz o jego pierwotny, nieusuwalny brak skuteczności spowodowany użyciem nieautoryzowanej techniki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2009 r., I KZP 39/08, OSNKW 2009, nr 5, poz. 36, z dnia 15 lipca 2010 r., III SW 87/10, OSNP 2011, nr 3-4, poz. 53 oraz z dnia 25 października 2011 r., III SW 70/11, OSNP 2012, nr 11-12, poz. 144). Najwcześniejszą datę, w której pismo - nadane drogą elektroniczną, może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania. Wówczas pismo takie uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy, jako pismo wpływające do sądu, oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem sądu, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników, to jednak w rzeczywistości nie rozstrzyga ona o czasie wykonania wydruku i strona może wykazywać, że wydruku dokonano w innej chwili. Innymi słowy, jakkolwiek w praktyce chwila wydrukowania najczęściej będzie tożsama z chwilą oznakowania pisma prezentatą, to jednak miarodajny jest rzeczywisty czas wydrukowania, wtedy bowiem zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną - tradycyjną, papierową - formę (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r. sygn., III CZP 9/12). Skoro zatem w niniejszej sprawie wniesienie skargi do Sądu nastąpiło w dacie jego wydrukowania przez pracownika organu, co miało miejsce w dniu 2 maja 2014 r., a ostatni dzień na wniesienie skargi przypadał na dzień 30 kwietnia 2014 r. przyjąć należy, że skarga złożona została z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, wobec wniesienia skargi z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.