VI SA/Wa 178/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant apl. prok. Łukasz Pastuszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2009 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru znaków towarowych informacji o udzieleniu zabezpieczenia na znak towarowy CROS nr [...] 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej M. D. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. D. (dalej zwana również "skarżącą") jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (UP RP) z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] na mocy której uchylono decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. o wpisie do rejestru znaków towarowych pod numerem [...] - w rubryce D informacji o udzieleniu zabezpieczenia na znak towarowy CROS na mocy postanowienia Sądu Apelacyjnego w K. – Wydziału I Cywilnego sygn. akt [...]. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2007 r. M. D. wystąpiła do UP RP o wpis w rejestrze znaków towarowych informacji o zabezpieczeniu prawa ochronnego na znak towarowy CROS [...]. W uzasadnieniu swego żądania przedłożyła postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. - Wydziału I Cywilnego z dnia [...] czerwca 2007 r. sygn. akt [...] w sprawie z powództwa M. D. przeciwko G. Sp. z o.o. z siedzibą w K., którym Sąd ustanowił zakaz dokonywania przez pozwaną spółkę jakichkolwiek czynności prowadzących lub mogących prowadzić do rozporządzenia należącymi do niej znakami towarowymi między innymi znakiem CROS [...]. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 229 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) wydał decyzję o dokonaniu w rejestrze znaków towarowych w rubryce D wpisu o brzmieniu: "w dniu [...] czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny w K. - Wydział I Cywilny wydał postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia na znak towarowy [...] (sygn. akt [...])" oraz zarządzeniu ogłoszenia w Wiadomościach Urzędu Patentowego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka G. podniosła, że treść przedmiotowego wpisu pozostaje w sprzeczności z przepisem § 15 pkt 4 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie rejestrów prowadzonych przez Urząd Patentowy RP (Dz. U. Nr 80, poz. 723), zgodnie z którym w rubryce D księgi rejestrowej zamieszczane są wpisy informujące o prawach ograniczających prawo ochronne. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie z przedmiotowego wpisu nie wynika, zdaniem odwołującej się, jaki sposób zabezpieczenia zastosowano i czy jest to sposób polegający na ustanowieniu prawa ograniczającego prawo ochronne, co w świetle rozporządzenia ma fundamentalne znaczenie dla oceny legalności wpisu. Ponadto zaskarżona decyzja została wydana w ramach postępowania nie przewidzianego prawem. Z przedłożonego postanowienia Sądu Apelacyjnego w K. wynikało, iż w rozpoznawanej przez ten sąd sprawie Sąd Apelacyjny spośród katalogu sposobów zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych, przewidzianych w przepisie art. 755 § 1 k.p.c., wybrał zabezpieczenie polegające jedynie na zakazie rozporządzania przez pozwaną spółkę należącymi do niej znakami towarowymi (art. 755 § 1 pkt 2 k.p.c.), nie nakazując zarazem wpisania stosownego ostrzeżenia w księdze wieczystej lub we właściwym rejestrze (zgodnie z art. 755 § 1 pkt 5 k.p.c.). Pismem z dnia [...] września 2008 r. Urząd Patentowy zawiadomił M. D. o złożeniu przez G. Sp. z o.o. powyższego wniosku, informując jednocześnie o możliwości zapoznania się stron z aktami sprawy oraz składania przez nie wniosków i zastrzeżeń w terminie 30 dni od daty doręczenia przedmiotowego zawiadomienia. Pismo zostało przesłane również do wiadomości spółce G. W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., Urząd Patentowy RP na podstawie art.10 §1, 61 §4, 77§1 , 107§ 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 252 oraz art. 245 ust.1 p.w.p. uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż zakwestionowane rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem szeregu przepisów proceduralnych i jako wadliwe powinno zostać usunięte z obrotu prawnego. Organ uznał bowiem, iż decyzja z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie odpowiada wszystkim wymaganiom określonym w art. 107 k.p.a. a to z uwagi na brak uzasadnienia stanowiącego integralną jej część. Organ podkreślił, że jego zdaniem, w rozpatrywanej sprawie nie zachodziły przesłanki wynikające z przepisów art. 107 § 4 i 5 k.p.a., uprawniające do odstąpienia od uzasadnienia decyzji. Dodatkowo, powołując się na zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organ wyjaśnił, iż w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 61 § 4 k.p.a., organ powinien zawiadomić spółkę G. o wszczęciu postępowania z wniosku innej strony, umożliwiając jej jednocześnie podjęcie określonych czynności w obronie swoich interesów. Braki dostrzeżone w decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., organ uznał za wady istotne, skutkujące uchyleniem decyzji. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. D. zarzuciła organowi: -naruszenie art. 39 k.p.a. w związku z art. 9, 10, 14 k.p.a. i w związku z art. 252 p.w.p. przez niedoręczenie skarżącej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez spółkę G., a w konsekwencji pozbawienie strony możliwości należytej obrony swoich praw; -naruszenie art. 245 ust. 1 p.w.p. przez wydanie decyzji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy bez rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, tj. bez odniesienia się co do zasadności wpisu w rejestrze znaków towarowych wnioskowanej informacji oraz -naruszenie art. 7, 77 i 80 k.p.a. w związku z art. 229 i art. 252 p.w.p. - przez brak wszechstronnego zbadania i wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji wydanie decyzji w oparciu o błędne ustalenia faktyczne i prawne. W uzasadnieniu skargi, strona powołując się na zasadę oficjalności doręczeń wyrażoną w art. 39 k.p.a. podkreśliła, iż na organach administracji publicznej ciąży ustawowy obowiązek doręczania z urzędu stronom postępowania wszelkich pism, z którymi strony powinny być zaznajomione, związanych ze sprawą będącą przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ. Skarżąca podkreśliła, że organ zawiadamiając stronę pismem z dnia [...] września 2008 r. jedynie powiadomił ją o złożonym przez spółkę G. wniosku i poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o możliwości składania wniosków i zastrzeżeń. Zdaniem skarżącej, takie zawiadomienie bez doręczenia stronie istotnych dla postępowania dokumentów nie czyni zadość zasadom postępowania administracyjnego. Ponadto skarżąca zaakcentowała, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] listopada 2008 r. jest decyzją o charakterze kasacyjnym, natomiast w świetle art. 245 ust. 1 p.w.p. takie rozstrzygnięcie nie jest dopuszczalne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie podzielając zarzutów w niej podniesionych. Urząd Patentowy ponowił argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślając, że podstawowym celem postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy była konieczność sanowania wad formalnych postępowania pierwszoinstancyjnego. Wyjaśnił, że tylko w warunkach umożliwiających stronom skorzystanie z prawa wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a., organ pierwszej instancji będzie mógł uwzględnić całokształt okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Podsumowując podkreślił, iż gdyby w ramach postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy przesądził o zasadności czy też bezzasadności wniosku o wpis żądanej informacji do rejestru znaków towarowych powieliłby błędy postępowania pierwszoinstancyjnego, z powodu których uchylił decyzję, co w konsekwencji czyniłoby zasadnym zarzut uniemożliwienia stronom udziału w każdym stadium postępowania, skutkujący wystąpieniem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są uzasadnione. Nie jest trafny zarzut naruszenia art. 39 k.p.a. w związku z art. art. 9, 10 i 14 k.p.a. oraz art. 252 p.w.p. Odpierając powyższy zarzut należy wskazać, iż zgodnie z art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższy przepis dotyczy zatem zakresu stosowania Kodeksu postępowania administracyjnego przez Urząd Patentowy w sprawach nieuregulowanych w ustawie Prawo własności przemysłowej. Stosownie do art. 244 ust. 1 p.w.p. od decyzji Urzędu Patentowego stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Pewne odmienności tego postępowania nakreślają dalsze jednostki redakcyjne wymienionego art. 244, jednakże nie odnoszą się one do doręczania stronie przeciwnej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powołany w skardze art. 39 k.p.a. określa jedynie sposób doręczania pism przez organ administracji publicznej, a nie obowiązek ich doręczania stronom postępowania, natomiast przepisy posiłkujące wspomniany zarzut z art. 39 k.p.a. (art. 9, art. 10 i art. 14 k.p.a.) dotyczą obowiązku informowania stron przez organ administracji publicznej o ich prawach i obowiązkach, umożliwienia im czynnego udziału w postępowaniu oraz określają zasadę pisemności załatwiania spraw. Zatem zgodnie z art. 252 p.w.p. kwestia zarzutu skarżącej o niedoręczeniu jej wniosku spółki G. o ponowne rozpatrzenie sprawy powinna być rozpatrzona na gruncie art. 131 k.p.a., bowiem zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. do tego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Stosownie do wymienionego art. 131 k.p.a. o wniesieniu odwołania organ administracji publicznej, który wydał decyzję zawiadamia strony. W rozpatrywanej sprawie Urząd Patentowy pismem z dnia [...] września 2008 r. zawiadomił ustanowionego przez skarżącą pełnomocnika o wniesieniu przez spółkę G. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz poinformował skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy (a więc również z przedmiotowym wnioskiem) w terminie 30 dni od doręczenia wzmiankowanego zawiadomienia. Faktu otrzymania omawianego zawiadomienia skarżąca nie kwestionuje. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że organ prawidłowo zrealizował obowiązek zawarty w art. 9, 10 i 131 k.p.a W tym stanie rzeczy zarzut M. D. o braku doręczenia wniosku o ponowne rozpatrzenie wniesionego przez spółkę G. należało uznać za nietrafny. Trzeba w tym miejscu nadmienić, że analizując akta sprawy Sąd stwierdził, iż pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. organ zawiadomił spółkę G. w trybie art. 61 § 4 k.p.a o wszczęciu przedmiotowego postępowania administracyjnego. Działanie to należy ocenić jako oczywiście wadliwe albowiem organ powinien dokonać powyższego zawiadomienia niezwłocznie po wpłynięciu wniosku M. D. o wpis a nie dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji. Stwierdzone uchybienie nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż dotyczyło spółki G., która ostatecznie wzięła udział w postępowaniu administracyjnym składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zasługuje natomiast na uwzględnienie podniesiony przez M. D. zarzut naruszenia art. 245 ust.1 p.w.p. albowiem Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wydał zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2008 r. nie mieszczące się w zamkniętym katalogu określonym w art. 245 ust.1 p.w.p. czym naruszył powyższy przepis w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przywołanym przepisem art. 245 ust.1 p.w.p w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją w całości lub w części i rozstrzyga, co do istoty sprawy. Z powyższego uregulowania wynika zatem w sposób nie budzący wątpliwości, że przepis ten po pierwsze samodzielnie reguluje sposoby rozstrzygnięcia przez Urząd Patentowy w postępowaniu prowadzonym z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, po drugie zawiera zamknięty katalog tych rozstrzygnięć. W związku z tym do kwestii sposobu rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym nie miał zastosowania art. 252 p.w.p. odsyłający w sprawach nieuregulowanych w ustawie Prawo własności przemysłowej do Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. obok art. 245 ust.1 p.w.p wskazano również art. 252 p.w.p. uznać należy, że organ dokonał wadliwej interpretacji pierwszego z wymienionych przepisów. Z uwagi na argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji oraz odpowiedzi na skargę wyjaśnienia wymaga, że podane motywy odnoszą się do innego stanu faktycznego, a mianowicie do sytuacji w której przedmiotem sprawy jest odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji kiedy to wydanie decyzji kasacyjnej w stosunku do decyzji pierwszoinstancyjnej byłoby faktycznym odniesieniem się do zagadnienia merytorycznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie VI SA/Wa 1468/06 utrzymany w mocy wyrokiem NSA z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie II GSK 428/07). Jak już wspomniano, powołany przepis art. 245 ust.1 p.wp. zawiera zamknięty katalog rozstrzygnięć, dlatego nadanie mu innej treści niż wynikająca z tego przepisu - co miało miejsce w niniejszej sprawie, gdyż organ wydał decyzję kasacyjną - stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a więc uzasadnia uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Reasumując, w wyniku ponownego rozpatrzenia niniejszej sprawy w trybie art. 245 ust. 1 analizowanej ustawy Urząd Patentowy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzygnąć w tym zakresie co do istoty sprawy. Uchylając zaskarżoną decyzję, Urząd Patentowy nie może przekazać sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji dla przeprowadzenia w tym zakresie postępowania wyjaśniającego. Wszelkie mankamenty postępowania, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie sprawy co do istoty decyzją ostateczną, powinny być usunięte na etapie postępowania w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy ( tak też: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 sierpnia 2004 r. sygn. akt II SA 2415/03, ONSAiWSA 2006/6/158) O niewykonywaniu uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. natomiast o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ będzie związany stosownie do treści art.153 p.p.s.a. ocena prawną i wskazaniami wyrażonymi w niniejszym wyroku.