VI SA/Wa 1785/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2013 r., odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na przedmiot zgłoszenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić skarżącemu J. J. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący – J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na przedmiot zgłoszenia. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę, uznając, że ponownie złożona na tę samą decyzję skarga, w sytuacja gdy ta pierwsza skarga została prawomocnie rozpoznana, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Skarżący wniósł od powyższego postanowienia skargę kasacyjną, która została postanowieniem Sądu z dnia 24 stycznia 2013 r. odrzucona, bowiem skarżący nie zastosował się do wymogu przymusu adwokacko – radcowskiego, warunkującego skuteczne jej wniesienie. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, został doręczony skarżącemu 1 lutego 2013 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta 51). W dniu 6 lutego 2013 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Z kolei przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jednocześnie, stosownie do uregulowań zawartych w art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie skarżący, wniósł osobiście sporządzone i podpisane przez samego siebie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie dochowując tym samym wymogu określonego przepisem art. 194 § 4 p.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a w związku z art. 178 p.p.s.a, odrzucił zażalenie, jako niewłaściwie sporządzony i w tym rozumieniu niedopuszczalny w niniejszej sprawie środek odwoławczy. O zwrocie wpisu orzeczono w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.