VI SA/Wa 1786/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] w sprawie ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji P sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego J. C., dnia 30 sierpnia 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na skarżącą spółkę wielokrotnie w ciągu krótkiego okresu nałożono decyzjami administracyjnymi kary pieniężne w wysokości 10.000 i 15.000 zł, w łącznej wysokości 152.500 zł – na dzień 30 sierpnia 2007 r. Zdaniem skarżącej kary takie, rozpatrywane całościowo, mogły znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej. Konieczność ich uiszczenia mogłaby doprowadzić skarżącą do bankructwa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygniecie (v. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 249 i n.). Ponadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż to po stronie wnioskodawcy występuje obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej podniósł, iż do dnia 30 sierpnia 2007 r. łączna suma kar finansowych nałożonych na skarżącą, między innymi za naruszenie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, wynosiła 152.500 złotych oraz że zapłata takiej kwoty może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej a nawet doprowadzić do bankructwa firmy. Należy podkreślić, iż rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił postulat pełnomocnika skarżącej spółki i przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę argument dotyczący wielości spraw, jakie w obecnej chwili toczą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za naruszenie przepisu art. 18 ust 5 ustawy o transporcie drogowym. W każdej z tych spraw kara pieniężna nałożona w drodze decyzji administracyjnej kształtuje się na poziomie od 10 000 do 15 000 złotych. Dlatego też, Sąd zgodził się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, iż natychmiastowe wyegzekwowanie tak dużej kwoty nie pozostanie bez wpływu na pracę przedsiębiorstwa, a tym bardziej spowoduje nieodwracalne skutki w jego funkcjonowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż okoliczności, jakie wskazał w swoim wniosku pełnomocnik skarżącej w sposób wystarczający uzasadniają konieczność zastosowania w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.