VI SA/Wa 1789/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę W dniu 3 lutego 2016 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w [...] w W. wpłynął wniosek P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w [...]". Pismem z dnia 9 lutego 2016 r. organ wezwał stronę do uzupełnienia złożonego wniosku. Strona wniosek uzupełniła. W dniu 18 lutego 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] zwrócił się do Okręgowej Rady Aptekarskiej w [...] o udzielenie opinii w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie ww. apteki ogólnodostępnej w W.. Pismem z dnia 25 lutego 2016 r. [...] Okręgowa Izba Aptekarska w [...] zwróciła się do Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] z prośbą o udzielenie rękojmi dla mgr. K. S., przewidzianego na stanowisko kierownika ww. apteki. Pismem z dnia 1 marca 2016 r. organ zawiadomił stronę o terminie lustracji lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną, położonego w W. Uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej pozytywnie zaopiniowało wniosek w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w W.". W dniu [...] marca 2016 r. została przeprowadzona kontrola doraźna (lustracja) lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną, zlokalizowanego w W. W dniu 10 marca 2016 r. do kancelarii [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w [...] wpłynęła uchwała Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] z dnia [...] marca 2016 r., którą pozytywnie zaopiniowano wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej apteki ogólnodostępnej oraz wskazano, iż osoba przewidziana na kierownika apteki nie budzi zastrzeżeń. W piśmie z dnia 14 marca 2016 r. strona złożyła wyjaśnienia do protokołu z lustracji lokalu. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] pozytywnie zaopiniował lokal przeznaczony na aptekę ogólnodostępną położony w W. W trakcie prowadzonego postępowania, organ ustalił, że w lokalu, w którym ma być prowadzona apteka ogólnodostępna pod nazwą: "[...]" działa obecnie apteka ogólnodostępna "[...]", prowadzona przez W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. W związku z powyższym pismem z dnia 12 kwietnia 2016 r. organ wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w tym zakresie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. organ zawiadomił stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie, jednocześnie wskazując nowy termin załatwienia sprawy: [...] maja 2016 r. Organ wskazał, iż niezałatwienie sprawy w terminie spowodowane jest koniecznością ustalenia okoliczności, która została ujawniona w toku postępowania o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki - czy w przedmiotowym lokalu działa inna apteka ogólnodostępna. Ze względu na niezłożenie wyjaśnień przez stronę, pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. organ ponownie wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. organ ponownie zawiadomił stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu. W dniu [...] maja 2016 r. sporządzono notatkę służbową z czynności, której celem było sprawdzenie prowadzenia apteki w lokalu przy ul. [...]. Do notatki potwierdzającej prowadzenie działalności, załączono paragony oraz zdjęcia. W dniu 23 maja 2016 r. do Kancelarii WIF wpłynęło pismo pełnomocnika strony z dnia 17 maja 2016 r., którym pełnomocnik zgłosił się do postępowania i wyraził stanowisko w sprawie, stanowiące odpowiedź na pismo WIF z dnia 27 kwietnia 2016 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. WIF zawiadomił pełnomocnika strony o zamiarze zakończenia postępowania i wydania decyzji. Pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. pełnomocnik strony podtrzymał wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, zlokalizowanej w W. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] na podstawie art. 99 ust. 1 i 2 w zw. z art. 97 ust. 1 oraz art. 101 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. nr 45 poz. 271 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa. odmówił P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w W. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że przepisy ustawy Prawo farmaceutyczne oraz rozporządzeń wykonawczych nakładają na podmiot ubiegający się o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej obowiązek spełnienia szeregu wymogów, dotyczących między innymi miejsca świadczenia usług farmaceutycznych, tj. lokalu apteki. Prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest dopuszczalne wyłącznie w wyodrębnionym, odpowiednio przystosowanym pomieszczeniu. Zgodnie z art. 97 ust. 1 prawa farmaceutycznego, apteka ogólnodostępna może stanowić odrębny budynek lub może być usytuowana w obiekcie o innym przeznaczeniu, pod warunkiem wydzielenia od innych lokali obiektu i innej działalności. Lokal apteki musi spełniać wymagania techniczne, sanitarno-higieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy dla budynku użyteczności publicznej i pomieszczeń, a ponadto wymogi określone w rozporządzeniach wydanych na podstawie przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne. W ocenie organu że sam fakt posiadania tytułu prawnego do lokalu nie przesądza o spełnieniu przez wnioskodawcę wszystkich wymogów niezbędnych do uzyskania zezwolenia na powadzenie apteki. W tym samym lokalu może być prowadzona tylko jedna apteka ogólnodostępna. W sytuacji, gdy inny przedsiębiorca występuje o zezwolenie na prowadzenie apteki w lokalu, w którym wcześniej była prowadzona apteka ogólnodostępna, zezwolenie może zostać wydane dopiero po uprawomocnieniu się decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie wcześniejszego zezwolenia. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji udzielającej zezwolenia. Strona zarzuciła naruszenie: 1. Przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 101 pkt 1 w zw. art. 97 ust.1 ustawy Prawo farmaceutyczne. 2. Przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj. - art. 6, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 13 k.p.a, poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, a w głównej mierze w części dotyczącej spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej obejmujące zezwolenie, w tym posiadania tytułu prawnego do pomieszczeń lokalu; - art. 77 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a., art. 86 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym dla prawidłowego określenia stanu faktycznego sprawy. Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. nr. [...] na podstawie art. 115 ust. 1 pkt 4, art. 99 ust. 1, art. 97 ust. 1 w związku z art. 101 pkt 1 ustawy Prawo farmaceutyczne oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść przepisów mających w sprawie zastosowanie. Organ stwierdził, że decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą: "[...] zlokalizowanej w W., jest zasadna. Zaznaczył, że W. sp. z o.o. nie zrezygnowała z prowadzonej działalności w przedmiotowym lokalu, a pozostawanie w obrocie prawnym zezwolenia na prowadzenie apteki udzielonego na rzecz innego podmiotu i jednoczesne udzielenie zezwolenia skarżącej w tym samym lokalu, jest sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania. Ratio legis art. 97 pr. farm. oraz przepisów dających kompetencje nadzorcze organom Inspekcji Farmaceutycznej, a także podmiotowo-przedmiotowy charakter zezwoleń, nie pozwalają na udzielenie zezwolenia przedsiębiorcy, na lokal, którym strona nie dysponuje oraz w którym prowadzona jest inna działalność. Organ odwoławczy podkreślił, że udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest potwierdzeniem, iż zostały spełnione wszystkie formalne oraz materialnoprawne przesłanki. Utworzenie apteki, pod pewnymi warunkami, może nastąpić w sytuacji wystąpienia podmiotu o udzielenie promesy, czyli przyrzeczenia wydania zezwolenia. Ustawodawca przewidział więc możliwość niespełniania przez wnioskodawcę wszystkich warunków niezbędnych dla wydania zezwolenia i jedynie w tym aspekcie można mówić o uprawnieniu utworzenia apteki. Organ za bezzasadne uznał zarzuty strony, w tym naruszenia art. 6, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art., 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a., art. 86 k.p.a. Ustalenia organu I instancji były trafne, a dążenie do ustalenia prawdy materialnej wnikliwe. Organ I instancji, zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu oraz informował stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, realizując zasadę wyrażoną w art. 9 i art. 10 k.p.a. Strona miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy na każdym etapie postępowania i była informowana o dokonywanych czynnościach, a przed wydaniem decyzji strona została pouczona o możliwości wypowiedzenia się, co do zgromadzonego w sprawie materiału, a także o możliwości jego uzupełnienia. Zdaniem organu odwoławczego, [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny dokonując oceny stanu faktycznego dysponowania przez skarżącą lokalem, w którym zamierza prowadzić aptekę, prawidłowo ocenił i uzasadnił swoje stanowisko odmawiając udzielenie zezwolenia. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie P. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 101 pkt 1 w zw. art. 97 ust. 1 ustawy prawo farmaceutyczne; 2. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 6, art. 8, art. 9, airt.10 ,art. 11, art. 77 § 1, i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez naruszenia zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, a w głównej mierze w części dotyczącej spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej obejmujące zezwolenie, w tym posiadania tytułu prawnego do pomieszczeń lokalu. - art. 77 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a., 81a k.p.a. art. 86 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym dla prawidłowego określenia stanu faktycznego sprawy, oraz brak zastosowania regulacji w zakresie rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony w szczególności w zakresie dysponowania przez skarżącą tytułem prawnym do pomieszczeń apteki ogólnodostępnej spełniającym wszelkie ustawowe przesłanki do uzyskania zezwolenia. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że odmowa udzielenia wynika tylko z faktu obecnego prowadzenia działalności w danym lokalu przez innego przedsiębiorcę, na tej samej powierzchni, co do której złożony został wniosek. W ocenie skarżącej, dokonana w tym kontekście przez organ wykładania prawa jest nieuprawniona. Lokal apteki w pasażu [...], którego dotyczy sprawa, wyodrębniony jest rzeczowo od innych działalności zlokalizowanych na terenie supermarketu. Zarówno od strony ekspedycji jak i placu/parkingu prowadzą do apteki osobne wejścia, a żadna z powierzchni podstawowych czy pomocniczych nie jest współdzielona z innymi działalnościami. Podobnie rzecz się ma pod względem funkcjonalnych. Wyodrębnienie lokalowe ma charakter pełny i nie pozwala na prowadzenie jakiejkolwiek innej działalności niż dyspensowanie leków. Okoliczność ta została potwierdzona wizją lokalową, zaś [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] pozytywnie zaopiniował lokal przeznaczony na aptekę. Przywołany przez organ przepis art. 97 ust.1 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może mieć więc zastosowania albowiem dotyczy sytuacji braku spełniania wymagań lokalowych, a nie okoliczności zajmowania powierzchni przez inny podmiot, który uzyskał wstrzymanie wykonania decyzji organu wydanej w innej sprawie. W ocenie skarżącej brak jest podstaw do stwierdzenia, że nie została spełniona przesłanka "wydzielenia lokalu", bowiem konstrukcja ta nie dotyczy tego samego lokalu, a jedynie wyodrębnienia danego lokalu z lokali sąsiednich. W toku postępowania zostało potwierdzone, że P. sp. z o.o. dysponuje aktualnym i ważnym tytułem prawnym do pomieszczeń lokalu zgodne z art. 100 ust. 2 pkt.1 ww. ustawy. Organ nie może więc wymagać, aby na etapie składania wniosku strona dysponowała wolnym lokalem w którym ma być prowadzona apteka. Skoro ustawodawca wymaga jedynie posiadania tytułu prawnego do pomieszczeń apteki to skarżąca takowy tytuł w postaci umowy podnajmu posiada. Co więcej dysponuje oświadczeniem wydzierżawiającego w którym zobowiązuje się on do wydania przedmiotu najmu niezwłocznie po uzyskaniu przez skarżącą zezwolenia. W tej sytuacji brak jest podstaw do twierdzenia, że konieczne jest uprawomocnienie się decyzji o wygaszeniu lub cofnięciu zezwolenia, aby inny przedsiębiorca mógł wystąpić z nowym wnioskiem o wydanie zezwolenia na ten sam lokal. Organ w sprawie niniejszej nie przeprowadził postępowania dowodowego jakie miałoby na celu udowodnienie, kto w jakim zakresie i do jakiego czasu może prowadzić aptekę ogólnodostępną. Oddalił też osobowe wnioski dowodowe powołane na okoliczność spełniania przesłanek uzyskania zezwolenia oraz wymagań lokalowych dla prowadzenia apteki ogólnodostępnej, a w szczególności, że z chwilą wydania zezwolenia najemcy dotychczasowy wynajmujący odda lokal skarżącej w wykonaniu umowy podnajmu z dnia 15 stycznia 2016 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny podtrzymując dotychczasową argumentację wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracyjny orzekając w sprawie nie naruszył prawa materialnego i obowiązujących przepisów procesowych w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz utrzymana nią w mocy decyzja wydana przez organ I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza, że decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą: "[...]" zlokalizowanej w W., jest zasadna. Organ słusznie wskazał, że inny podmiot tj. W. sp. z o.o. nie zrezygnowała z prowadzonej działalności w przedmiotowym lokalu, a pozostawanie w obrocie prawnym zezwolenia na prowadzenie apteki udzielonego na rzecz innego podmiotu i jednoczesne udzielenie zezwolenia skarżącej na prowadzenie apteki w tym samym lokalu, jest sprzeczne z przepisem art. 97 prawa farmaceutycznego. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że ratio legis art. 97 pr. farm. oraz przepisów dających kompetencje nadzorcze organom Inspekcji Farmaceutycznej, a także podmiotowo-przedmiotowy charakter zezwoleń, nie pozwalają na udzielenie zezwolenia przedsiębiorcy, na lokal, którym strona nie dysponuje oraz w którym prowadzona jest działalność przez inny podmiot. Sąd pragnie zauważyć, że udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest potwierdzeniem, iż zostały spełnione wszystkie formalne oraz materialnoprawne przesłanki. Utworzenie apteki, pod pewnymi warunkami, może nastąpić w sytuacji wystąpienia podmiotu o udzielenie promesy, czyli przyrzeczenia wydania zezwolenia. Ustawodawca przewidział więc możliwość niespełniania przez wnioskodawcę wszystkich warunków niezbędnych dla wydania zezwolenia i jedynie w tym aspekcie można mówić o uprawnieniu utworzenia apteki. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie, nie została spełniona przesłanka wydzielenia lokalu przeznaczonego na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez P. sp. z o.o. od innego lokalu oraz innej działalności, bowiem w miejscu objętym wnioskiem skarżącej, prowadzona jest działalność gospodarcza innego podmiotu prowadzącego aptekę. Zgodnie z art. 65 ust. 1 pr. farm. obrót produktami leczniczymi może być prowadzony tylko na zasadach określonych w ustawie, a na podstawie art. 68 ust. 1 pr. farm. obrót detaliczny produktami leczniczymi prowadzony jest w aptekach ogólnodostępnych (z zastrzeżeniem przepisów ust. 2, art. 70 ust. 1 i art. 71 ust. 1). Natomiast, zgodnie z art. 99 ust. 1 pr. farm. apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki. Zaś na podstawie art. 101 pkt 1 pr. farm. wojewódzki inspektor farmaceutyczny odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, gdy wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w art. 88, art. 97, art. 99 ust. 4, 4a i 4b oraz art. 100 ust. 2 i ust. 4. Prowadzenie apteki jest działalnością reglamentowaną, a więc stanowi ten szczególny obszar działalności gospodarczej, w którym ustawodawca na rzecz ochrony zdrowia zdecydował się na ograniczenie swobody działalności gospodarczej. Zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest zezwoleniem podmiotowo-przedmiotowym, wydawanym określonemu podmiotowi na określony lokal, po spełnieniu warunków określonych w art. 97 pr. farm. oraz w przepisach szczególnych, m.in. w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki. Decyzja organu ma charakter związany, co wprost wynika z treści art. 99 ust.1 pr. farm. oraz art. 101 pkt 1 pr. farm. Zatem, wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest możliwe po spełnieniu wszystkich przesłanek ustawowych, w momencie wnioskowania, a ich brak, tj. w przedmiotowej sprawie brak wydzielenia lokalu od innego przedsiębiorcy i innej działalności, implikuje odmowę udzielenia zezwolenia. Podkreślenia wymaga, że nie ma możliwości zapewnienia przez organy Inspekcji Farmaceutycznej nadzoru i bezpieczeństwa nad obrotem detalicznym w sytuacji prowadzenia dwóch aptek w jednym lokalu, przez dwóch różnych przedsiębiorców. Nie bez znaczenia pozostaje także konieczność oceny tytułu prawnego do lokalu (umowa podnajmu) w aspekcie oświadczenia W. sp. z o.o. Skoro wnioskodawca swój tytuł prawny wywodzi z umowy podnajmu to w sytuacji, gdy główny najemca zamierza w dalszym ciągu prowadzić aptekę nie można uznać, że wnioskodawca dysponuje stosownym lokalem do prowadzenia apteki ogólnodostępnej. Tytuł prawny do lokalu wynikający z umowy najmu (podnajmu), kreuje na gruncie zobowiązaniowym taki stosunek prawny, w którym najemca faktycznie włada cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Odnosząc się do oświadczenia W. sp. z o.o., należy wskazać, iż przedłożony dokument, jedynie potwierdza, iż przedsiębiorca P. sp. z o.o. nie dysponuje wydzielonym od innej działalności lokalem, gdyż lokal, wskazany we wniosku o udzielenie zezwolenia zajmowany jest przez inny podmiot. Należy podkreślić, iż W. sp. z o.o. nie zrezygnowała z prowadzonej działalności (prowadzenie apteki), postanowieniem sądu wstrzymano wykonanie decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki udzielone spółce W., ponadto sąd zawiesił ww. postępowanie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie, akceptuje stanowisko organu, że istnienie w obrocie prawnym zezwolenia na prowadzenie apteki udzielonego na rzecz innego podmiotu i jednoczesne udzielenie zezwolenia skarżącej w tym samym lokalu, jest sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania i celami art. 97 pr. farm. Zdaniem Sądu nie jest możliwe udzielenie zezwolenia na prowadzenie kolejnej apteki ogólnodostępnej w lokalu, w którym taka działalność już jest prowadzona. W tych okolicznościach Sąd uznał, że badane rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Farmaceutycznego jest zgodne z prawem. W zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przez art. 107 § 1 kpa, w szczególności zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne – stosownie do wymogów art. 107 § 3 kpa. Stan faktyczny sprawy opisany w decyzji nie wymaga dodatkowych ustaleń, jest wyczerpujący, natomiast uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawy prawne zaskarżonej decyzji. Z kolei sam fakt, że strona skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu administracji, nie przesądza o tym, iż w sprawie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia, 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.