VI SA/Wa 179/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Śledzik Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z siedzibą w G. obecnie Mleczarnia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego w dniu [...] września 2010 r. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] dotyczącej wymierzenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kary pieniężnej w wysokości 2000 złotych za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] września 2010 r. do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Warszawie wpłynęło przekazane przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] odwołanie od decyzji tegoż Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...]. Powyższą decyzję doręczono stronie w dniu [...] sierpnia 2010 r. Decyzja zawierała pouczenie o środkach zaskarżenia. Od decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. zostało w ustawowym terminie wniesione odwołanie przez pełnomocnika strony, które organ I instancji przesłał do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Do wniesionego odwołania zostało załączone pełnomocnictwo z dnia [...] września 2010 r., udzielone radcy prawnemu [...] M. Z. z Kancelarii Radcy Prawnego M. Z. do reprezentowania podmiotu T. Sp. z o.o. przed organami administracji publicznej podpisane przez Dyrektora Generalnego [...] M. C.. Przystępując do rozpoznania odwołania organ II instancji uznał, że [...] M. C. nie posiada uprawnienia do udzielania pełnomocnictw do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym przed organami administracji publicznej. Wniosek taki Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wywiódł z dokumentu z dnia [...] września 2009 r. "określenie uprawnień Dyrektora Generalnego przekazanie uprawnień" (część I lit. 1 pkt 1 i 2). W związku z powyższym z uwagi na braki formalne odwołania Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych pismem z dnia [...] października 2010 r. wezwał stronę do usunięcia braku poprzez przedstawienie ciągu pełnomocnictw upoważniających radcę prawnego [...] M. Z. do reprezentowania strony w przedmiotowym postępowaniu w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Pismem z dnia [...] października 2010 r. strona przedstawiła kopię pełnomocnictwa do reprezentacji spółki T. Sp. z o.o. [...] P. S. oraz pełnomocnictwo z dnia [...] października 2010 r. udzielone radcy prawnemu [...] M. Z. z Kancelarii Radcy Prawnego M. Z. do reprezentowania podmiotu T. Sp. z o.o. przed organami administracji publicznej i podpisane przez Dyrektora Przedsiębiorstwa T. Sp. z o.o. [...] P. S.. Tymczasem odwołanie od decyzji organu I instancji zostało opatrzone datą [...] września 2010 r. W tym stanie rzeczy Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych uznał, że w dniu [...] września 2010 r. radca prawny [...] M. Z. nie posiadała upoważnienia do reprezentacji T. Sp. z o.o. w charakterze strony przed organami administracji publicznej, a tym samym podpisania przedmiotowego odwołania. W tym stanie rzeczy organ uznał, że strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego, dlatego też postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania. Na postanowienie z dnia [...] listopada 2010 r. T. Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jego uchylenia. Strona zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 33 § 3, art. 103 § 1, art. 104 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie konieczności zastosowania instytucji pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym przepisów kodeksu cywilnego i wynikającej z nich zasady, że ważność czynności dokonanej przez pełnomocnika zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę, a potwierdzenie to ma charakter uniwersalny zarówno co do formy, terminu i prawem przewidzianych skutków, 2) art. 134 w zw. z art. 33 § 3 k.p.a. poprzez nieuprawnione stwierdzenie niedopuszczalności odwołania wniesionego przez skarżącego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] na skutek nieprawidłowego przyjęcia przez organ odwoławczy, że Dyrektor M. C. nie posiadał uprawnienia do udzielenia dalszych pełnomocnictw do reprezentowania skarżącej w postępowaniu administracyjnym przed organami administracji publicznej na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa Zarządu skarżącego P. M., 3) art. 7 k.p.a. poprzez niezrealizowanie przez organ odwoławczy celu postępowania administracyjnego, którym jest załatwienie sprawy i prowadzenie postępowania administracyjnego w taki sposób, który nie doprowadzi do realizacji tego celu. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że instytucja pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym ma charakter ściśle proceduralny, dodatkowo jest niepełna i znacznie zawężona. W materialnym prawie administracyjnym nie występują przepisy odnoszące się do tej kwestii. Stwierdzenia te prowadzą do dwóch wniosków tj.: w postępowaniu administracyjnym brak jest sformalizowanych wymagań odnoszących się do ustanowienia pełnomocnika, a poza tym w razie wątpliwości należy sięgać do przepisów kodeksu cywilnego. W prawie cywilnym przyjęta została zasada potwierdzania ważności czynności dokonanej przez pełnomocnika w przypadku braku umocowania. Wynika to z art. 103 § 1 i 104 k.c. Potwierdzenie to ma uniwersalny charakter, albowiem obejmuje tak porę jak i termin dokonania czynności. Niedołączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma wnoszonego przez pełnomocnika jest brakiem usuwalnym. Oznacza to, że organ administracyjny winien wezwać do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli usunięcie braku nastąpiło w ustawowym terminie to bez znaczenia jest data udzielenia pełnomocnictwa dla osoby, która wniosła pismo dotknięte brakiem. Dzień udzielenia pełnomocnictwa może być późniejszy niż dzień wezwania do usunięcia braku. Rozstrzygający jest zakres pełnomocnictwa i fakt udzielenia pełnomocnictwa do danej sprawy. Niezależnie od powyższego nietrafnie organ odwoławczy podniósł, że odwołanie z dnia [...] września 2010 r. zostało wniesione przez osobę nie posiadającą przymiotu strony. Radca prawny, którego podpis widnieje na odwołaniu nie działał w postępowaniu we własnym imieniu, lecz w imieniu i na rzecz skarżącego. Stroną w postępowaniu jest skarżący, a nie reprezentujący go radca prawny. Uzasadniając drugi z zarzutów skargi skarżąca wywodziła, że pierwsze pełnomocnictwo złożone do sprawy zostało udzielone radcy prawnemu przez Dyrektora Generalnego M. C. Zdaniem organu M. C. nie miał upoważnienia do udzielania dalszych pełnomocnictw. Twierdzenie to organ wyprowadził z tych fragmentów dokumentu "określenie uprawnień Dyrektora Generalnego, Przekazanie uprawnień", w których wprost mowa o notariuszach, radcach prawnych, prawnikach lub innych przedstawicielach zawodów prawniczych. Natomiast w ogóle nie uwzględnił i nie odniósł się do części II powołanego pełnomocnictwa. W pkt 4 części II dokumentu znajduje się postanowienie na mocy którego Dyrektor M. C. uprawniony jest m.in. do składania wszelkich oświadczeń. W dalszym fragmencie części II pełnomocnictwa wpisano, że "Dyrektor Generalny posiada prawo dalszego udzielania zgodnie z własnym uznaniem i obowiązującymi przepisami regulującymi i precedensami prawnymi – dowolnych lub wszystkich uprawnień wymienionych wyżej w części II i jest odpowiedzialny za wykorzystywanie wszelkich zasobów materialnych, ludzkich, technicznych i finansowych Spółki dla realizacji przepisów ustawowych i regulacyjnych powołanych w części I i II wyżej". Zdaniem skarżącej powyższe świadczy, że wolą skarżącego było umocowanie Dyrektora M. C. do reprezentowania skarżącego w postępowaniach administracyjnych przed organami administracji. Z tego względu błędne jest stanowisko organu odwoławczego według którego Dyrektor M. C. nie był władny udzielić pełnomocnictwa radcy prawnemu M. Z. do wniesienia w imieniu skarżącego odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...]. W okolicznościach danej sprawy doszło również do naruszenia art. 7 k.p.a., albowiem organ jeżeli powziął wątpliwość co do prawidłowości pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu, to powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując oceny zasadności skargi wniesionej przez skarżącą na postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2010 r. Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. p 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 p 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli ze strony Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania spółki wniesionego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] dotyczącej wymierzenia stronie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne". W niniejszej sprawie organ stwierdził niedopuszczalność odwołania, albowiem według jego oceny w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braku odwołania polegających na wykazaniu umocowania pełnomocnika do złożenia w dniu [...] września 2010 r. odwołania od decyzji, wydanej w I instancji. Rozstrzygnięcie takie nie może się ostać z przyczyn następujących. Na wstępie należy podnieść, iż Dyrektor M. C., jak to trafnie podniósł organ, nie posiadał upoważnienia do udzielenia dalszych pełnomocnictw do reprezentowania skarżącej w postępowaniu administracyjnym przed organami administracji publicznej na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa Zarządu Spółki P. Wniosku takiego bowiem nie da się wyprowadzić ze znajdującego się w aktach sprawy dokumentu z dnia [...] września 2009 r. " określenie uprawnień Dyrektora Generalnego Przekazanie uprawnień" (część I lit. 1 pkt 1 i 2). Natomiast dokonana przez stronę interpretacja części drugiej dokumentu jest za daleko idąca. Gdyby przyjąć rozumowanie strony należałoby bowiem uznać, że uregulowanie z części I lit. 1 pkt 1 i 2 jest zbyteczne. W tym stanie rzeczy organ prawidłowo uznał, że odwołanie strony dotknięte jest barkiem formalnym w postaci braku należytego upoważnienia radcy prawnego do jego złożenia, czego konsekwencją było wezwanie strony do usunięcia tego braku w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Jednakże wbrew twierdzeniom organu, według oceny Sądu, strona w zakreślonym terminie usunęła barki odwołania, albowiem zgodnie z żądaniem organu złożyła pełnomocnictwo Prezesa Zarządu Spółki P. dla P. S. do reprezentowania spółki przed organami administracji publicznej, ten zaś udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu. Trafnie podnosi skarżąca, że jeżeli usunięcie braku nastąpiło w ustawowym terminie, to bez znaczenia jest data udzielenia pełnomocnictwa dla osoby, która wniosła pismo dotknięte barkiem. Poprzez udzielenie pełnomocnictwa temu samemu radcy prawnemu mocodawca potwierdził czynność prawną uprzednio przez niego dokonaną. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do wydania w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. Z tych wszystkich względów Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c) p.p.s.a., 152 i 200 p.p.s.a. orzekł, jak w wyroku.