VI SA/Wa 179/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej w 2009 r. postanawia odrzucić skargę M. S.A. z siedzibą w G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej w 2009 r. Zarządzeniami z dnia 19 lutego 2019 r., doręczonymi w dniu 4 marca 2019 r. pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skarg, poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynika umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej, a także do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 1733 złote. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie wykonała wezwań Sądu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 11 marca 2019 r., a ponieważ w zakreślonym terminie wezwania te nie zostały wykonane, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.