VI SA/Wa 1790/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu 8 września 2010 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2008 r. o nałożeniu na M. G. kary pieniężnej w wysokości 3800,00 złotych. W odpowiedzi na wniesioną skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego poinformował Sąd, że w dniu 3 września 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., załączając do akt zawiadomienie o wszczęciu tego postępowania skierowane do M. G.. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. W dniu [...] maja 2011 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję nr [...], w której na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. Jak wynika z informacji pozyskanej z organu z dniem [...] czerwca 2011 r. decyzja z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] uzyskała walor ostateczności (k. 49 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na skutek stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji prawomocną decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. W piśmiennictwie i judykaturze panuje zgodny pogląd, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 739). Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem w wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] – wyeliminowana ona została z obrotu prawnego, co spowodowało, że przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego przestał istnieć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 §1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie sądowe.