VI SA/Wa 1793/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu partii miodu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Skarżący – R. Z., w terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, którą zakazano wprowadzenia do obrotu partii miodu o nazwie "[...]", w ilości 33 opakowań. Wraz ze skargą skarżący uiścił od niej należny wpis oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że nieuchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności może narazić na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci upływu minimalnych terminów do spożycia zabezpieczonej partii miodu, co w konsekwencji uniemożliwi wprowadzenie go do obrotu gospodarczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ów stanowi również, że odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem rozpoznawanego wniosku jest decyzja, którą zakazano wprowadzenia do obrotu partii miodu w ilości 33 opakowań, o wartości brutto 2.395,20 złotych oraz z datą minimalnej trwałości "najlepiej spożyć przed: 26.07.2015". We wniosku tym skarżący wskazał, że niewstrzymanie owej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci upływu minimalnych terminów do spożycia zabezpieczonej partii miodu, co w konsekwencji uniemożliwi wprowadzenie go do obrotu gospodarczego. Zdaniem Sądu przywołane przez skarżącego okoliczności - upływu minimalnego terminu do spożycia - oznaczony na lipiec 2015 r. oraz w konsekwencji uniemożliwienie wprowadzenia miodu do obrotu gospodarczego, nie dowodzą istnienia w niniejszym przypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wskazano data przydatności miodu do spożycia jest oznaczona do lipca 2015 r., zatem miód ów jeszcze przez dwa lata będzie mógł być wprowadzony do obrotu. Mają powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie okoliczności przywołane przez skarżącego nie stanowią o "znacznej szkodzie", czy też "trudnych do odwrócenia skutkach", a więc żadna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez skarżącego wykazana, co powoduje, że wniosek nie może zostać uwzględniony. Wobec powyższego - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.