VI SA/Wa 1794/11
WyrokWSA w Warszawie2012-01-30
Skład orzekający: Piotr Borowiecki, Zbigniew Rudnicki, Grażyna Śliwińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba pobierająca emeryturę, która prowadziła działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży obnośnej w sposób sezonowy i okazjonalny, podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia tej działalności?Ratio decidendi
Sąd uznał, że działalność polegająca na sprzedaży obnośnej, nawet jeśli miała charakter sezonowy i okazjonalny, spełniała przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów prawa, ponieważ miała cel zarobkowy i cechowała się powtarzalnością czynności. Fakt pobierania emerytury nie wyłączał obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym skarga została oddalona.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezesa NFZ utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora OW NFZ, która stwierdziła objęcie jej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w określonych okresach. Skarżąca kwestionowała charakter swojej działalności, określając ją jako doraźną i okazjonalną sprzedaż obnośną, a także wskazała na pobieranie emerytury. Organy administracji uznały, że działalność miała charakter zorganizowany i ciągły, a fakt pobierania emerytury nie wyłączał obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata S. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT, a ponadto kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem uiszczonej opłaty skarbowej.
M. G. (dalej także jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Powyższą decyzją organ stwierdził objęcie skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w następujących okresach:
od [...] maja 1999 r. do [...] września 1999 r.,
od [...] maja 2000 r. do [...] września 2000 r.,
od [...] września 2002 r. do [...] września 2002 r.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 8 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153, z późn. zm.) obowiązującej do dnia 31 marca 2003 r., zgodnie z którym obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które były osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi.
Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] zwrócił się do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego skarżącej z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej.
W toku postępowania organ zebrał materiał dowodowy obejmujący między innymi decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta [...], z której wynika, iż skarżąca rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej od dnia [...] października 1994 r. pod numerem wpisu [...] z określeniem działalności gospodarczej - wyrób i sprzedaż palm i wieńcy, handel okrężny artykułami branży przemysłowej, rolno-spożywczej pochodzenia krajowego i zagranicznego. Z dniem [...] marca 2011 r. skarżąca została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej.
Jednocześnie z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat w [...] wynika, iż w trakcie analizy dokumentacji zaewidencjonowanej w Kompleksowym Systemie Informatycznym ZUS na koncie płatnika składek M. G. zidentyfikowano:
zgłoszenie płatnika składek ZUS ZFA (dot. wpisu nr [...]) od [...] grudnia 1998 r. oraz zgłoszenie do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego ZUS ZZA od [...] stycznia 1999 r. z tytułu pozarolniczej działalności,
wyrejestrowanie z ubezpieczeń ZUS ZWUA od [...] stycznia 1999 r., z podanym kodem wyrejestrowania 140 tj. zaprzestanie prowadzenia działalności,
zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] maja 1999 r.,
wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] lipca 1999 r.,
zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] sierpnia 1999 r.,
zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 1999 r. (data nadania [...] września 1999 r.),
wyrejestrowanie płatnika składek z dniem [...] września 1999 r. (data nadania [...] września 1999 r.),
zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 1999 r. (data nadania [...] września 1999 r.),
wyrejestrowanie płatnika składek z dniem [...] września 1999 r. (data nadania [...] września 1999 r.),
wyrejestrowanie płatnika składek z dniem [...] września 1999 r. (data nadania [...] września 1999 r.),
- zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] maja 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek z dniem [...] maja 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek z dniem [...] maja 2000 r.,
- zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] maja 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] maja 2000 r.,
- zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] sierpnia 2000 r.,
- zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2000 r.,
- zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2000 r.,
- zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2000 r.,
- wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2000 r.,
zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2000 r.,
wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2000 r.,
zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2002 r.,
wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2002 r.,
zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2002 r.,
wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2002 r.,
zgłoszenie płatnika składek oraz zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego z dniem [...] września 2002 r.,
wyrejestrowanie płatnika składek oraz wyrejestrowanie z ubezpieczeń z dniem [...] września 2002 r.
Ponadto Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] Inspektorat [...] poinformował, iż skarżąca nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej z uwagi na przyznane świadczenia emerytalne.
Skarżąca w toku postępowania wskazała, iż działalność gospodarczą prowadziła w latach 1999-2000 oraz 2002 r. w okresach, kiedy zgłaszała się do ZUS. Od 2003 r. zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej i nie prowadziła jej do dnia wykreślenia z ewidencji tj. [...] marca 2011 r. Sprecyzowała ponadto, że działalność gospodarczą prowadziła w pogodne dni na odpustach.
Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, po analizie przedstawionych dokumentów, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. stwierdził objęcie skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w następujących okresach:
od [...] maja 1999 r. do [...] września 1999 r.,
od [...] maja 2000 r. do [...] września 2000 r.,
od [...] września 2002 r. do [...] września 2002 r.
Organ pierwszej instancji, po dokonaniu analizy dokumentacji zgłoszeniowo – wyrejestrowującej, jaką skarżąca składała w ZUS uznał, iż faktycznie wykonywała działalność jedynie w miesiącach, w których zgłaszała się do ubezpieczenia zdrowotnego.
Od decyzji z dnia [...] maja 2011 r. skarżąca wniosła odwołanie, uzasadniając je błędnymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez organ w zakresie uznania podejmowanych przez nią czynności za zorganizowaną i zaplanowaną działalność gospodarczą. Zdaniem skarżącej handel, który prowadziła, miał charakter incydentalny i doraźny.
Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Prezes NFZ utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r. Odnosząc się do argumentacji zaprezentowanej w odwołaniu, Prezes NFZ podniósł, iż krótkotrwałe przerwy w wykonywaniu działalności gospodarczej nie mogą stanowić podstawy do wyłączenia z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Istotą działalności jest jej prowadzenie w sposób ciągły i zorganizowany, na własny rachunek i ryzyko, dlatego też ubezpieczenie zdrowotne nie jest zależne od częstotliwości zgłaszanych przerw. Organ odwoławczy podkreślił, iż w okresie, kiedy przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą nie wykonuje konkretnych działań, w dalszym ciągu posiada uprawnienia do wykonywania tej działalności, może w tym okresie gromadzić towary, prowadzić działania zmierzające do pozyskania nowych klientów, prowadzić z nimi negocjacje, oczekiwać na nowe zlecenia.
Na powyższą decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącej organ błędnie przyjął, iż czynności, jakie podejmowała w związku z handlem obnośnym, wypełniały znamiona działalności gospodarczej. Skarżąca zaznaczyła, iż nie miały one charakteru zorganizowanego i z góry zaplanowanego, lecz okazjonalny i doraźny. Skarżąca wskazała także na fakt, iż od 1996 roku pobiera emeryturę.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszy Zdrowia wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., dalej zwanej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest skarga na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2011 r., utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] maja 2011 r., którą orzeczono, iż skarżąca jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w następujących okresach: od dnia [...] maja 1999 r. do dnia [...] września 1999 r., od dnia [...] maja 2000 r. do dnia [...] września 2000 r. oraz od dnia [...] września 2002 r. do dnia [...] września 2002 r.
W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do niego przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
Istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy skarżąca w wymienionych powyżej okresach czasu podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, biorąc pod uwagę charakteru podejmowanych przez nią czynności w ramach handlu okrężnego.
Udzielając wymaganej odpowiedzi należy na wstępie zaznaczyć, że powszechny obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego obejmujący okres, którego dotyczy rozpoznawana sprawa, wynikał z obowiązującego do dnia 31 marca 2003 r. art. 8 pkt 1 lit. c) ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, w myśl którego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały osoby prowadzące pozarolniczą działalność lub osoby z nimi współpracujące. Jednocześnie, w myśl art. 22 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, jeżeli spełnione zostały przesłanki do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z więcej niż jednego tytułu, składkę na ubezpieczenie zdrowotne należało opłacać z każdego z tych tytułów odrębnie.
Co do warunków objęcia ubezpieczeniami społecznymi, zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, obowiązującym do dnia 19 września 2008 r., obowiązek ubezpieczenia emerytalnego, rentowego, chorobowego i wypadkowego dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, powstawał od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje ustawowe należy podkreślić, że czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego jest tożsamy z czasem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (w brzmieniu obowiązującym w okresach wskazanych w zaskarżonej decyzji) - działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy jest zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, budowlana, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i eksploatacja zasobów naturalnych, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1391/10 odnosząc się do zdefiniowania kwestii działalności gospodarczej na gruncie ww. ustawy (uchylonej w powyższym zakresie z dniem 1 stycznia 2004 r. wskutek wejścia w życie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej) podstawową cechą działalności gospodarczej jest jej zarobkowy charakter. Dana działalność jest zarobkowa, jeżeli jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami - czyli kosztami - tej działalności. Zatem o kwalifikacji danej działalności ostatecznie powinno przesądzać kryterium obiektywne, tj. ustalenie, czy dany podmiot faktycznie prowadzi działalność, która obiektywnie może przynosić dochód. Działalność gospodarcza jest bowiem faktem, kategorią o charakterze obiektywnym. Zarobkowy charakter danej działalności oznacza zarazem, iż jest ona prowadzona na zaspokojenie cudzych potrzeb. Można ją określić jako działalność prowadzoną "na zbyt".
Kolejnym elementem pozwalającym odróżnić działalność gospodarczą od innych form aktywności osób fizycznych jest jej ciągłość. Przesłanka ta ma na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć jednorazowych (względnie podejmowanych sporadycznie). Nie należy jej jednak rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy (np. przez cały rok, cały miesiąc, a tym bardziej przez cały dzień). Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu. Wykonywanie działalności gospodarczej może być przez osobę fizyczną w zasadzie w dowolnym momencie rozpoczęte, jak i zakończone. Możliwość taka wynika z zasady wolności działalności gospodarczej zapisanej w art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorca może zatem faktycznie wykonywać działalność w okresie dowolnie przez siebie wybranym. Okres jej wykonywania może zaś poprzedzić przygotowaniem do jej prowadzenia lub podejmować takie czynności, które w danej chwili nie przynoszą jeszcze dochodu, czy nawet przychodu, ale z uwagi na zamierzony cel są niezbędne do jego uzyskania lub maksymalizacji.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej wyrażonym w skardze. W jej ocenie podejmowana przez nią działalność zarobkowa w istocie nie spełniała przesłanek charakteryzujących działalność gospodarczą. Skarżąca wywodzi, iż sprzedaż, jaką prowadziła, miała charakter doraźny, okazjonalny, nie była zaplanowanym i zorganizowanym procesem. Brak było więc podstaw dla stwierdzenia, iż z tego tytułu objęta była obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym. W świetle przedstawionych powyżej cech definiujących działalność gospodarczą stwierdzić należy, iż czynności skarżącej wykonywane w ramach prowadzonej przez nią sprzedaży pozwalają stwierdzić, iż w wymienionych przez organ w zaskarżonej decyzji okresach prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu ówcześnie obowiązujących przepisów ustawy – Prawo działalności gospodarczej. Po pierwsze, działalność ta miała niewątpliwie cel zarobkowy. Nie jest przy tym istotnym, czy w rzeczywistości udało się skarżącej uzyskać w określonym przedziale czasowym dochód, rozumiany jako wartość dodana po odjęciu od przychodu kosztów jego uzyskania. Kluczowe znaczenie ma tu bowiem sam zamiar uzyskania dochodu wskutek podejmowanych czynności. Po drugie, wbrew stanowisku skarżącej, ewidentnie widoczna jest powtarzalność tych czynności. W wymienionych w zaskarżonej decyzji przedziałach czasowych skarżąca cyklicznie, w następujące po sobie kolejne niedziele, prowadziła handel okrężny. Tym samym nie można uznać tych czynności za okazjonalne, czy też doraźne. Miały one wyraźny rys pewnej zorganizowanej działalności, co prawda o niewielkiej skali, jednakże pozwalające przyjąć, iż skarżąca prowadziła działalność gospodarczą. Ciągłość jako cecha działalności gospodarczej oznacza zamiar podmiotu podejmującego i wykonującego działalność gospodarczą, który objawia się pewną metodą postępowania (powtarzalność czynności) właściwą rodzajowi działalności gospodarczej (A. Powałowski, S. Koroluk, Podejmowanie działalności gospodarczej w świetle regulacji prawnych, Bydgoszcz-Gdańsk 2005, s. 37). Prawidłowo przy tym organy obydwu instancji przyjęły, że skarżąca faktycznie wykonywała działalność jedynie w miesiącach, w których zgłaszała się do ubezpieczenia zdrowotnego. Organy uwzględniły zatem sezonowy charakter prowadzonej przez skarżącą działalności. Podkreślenia zarazem wymaga, że ciągłość nie wyklucza prowadzenia działalności gospodarczej sezonowo. Ciągłość bowiem może charakteryzować działanie w pewnym okresie – sezonie (zob. W.J. Katner, Prawo działalności gospodarczej. Komentarz. Orzecznictwo. Piśmiennictwo, Warszawa 2003, s. 23 i n.). Także przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej (między czynnościami), jeśli tylko są ponawiane, to spełniają cechę ciągłości działalności gospodarczej (tak J. Odachowski, Ciągłość działalności gospodarczej, Glosa 2003, nr 10, s. 30 i n.).
Zgodzić należy się ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym nie można zawęzić okresu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży jedynie do dnia, w którym faktycznie ta sprzedaż ma miejsce. Oczywistym jest bowiem, iż jest to jedynie jeden z etapów działalności. Działalność tego typu wiąże się z szeregiem innych czynności, takich jak zakup towarów, ich transport, magazynowanie, czy też w końcu prowadzenie właściwej formy ewidencjonowania przychodów. Całość powyższych działań daje dopiero pełen obraz prowadzenia działalności gospodarczej. Powyższej oceny nie niweluje przy tym akcentowany w skardze rozmiar działań handlowych, czy też ich forma.
Należy także zaznaczyć, iż sam fakt posiadania przez skarżącą uprawnień emerytalnych nie wyłącza objęcia jej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z nieobowiązującym już przepisem art. 22 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 153), jeżeli spełnione były przesłanki do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 8 tej ustawy, z więcej niż jednego tytułu, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana była z każdego z tych tytułów odrębnie. Z kolei w art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach wśród "spełniających warunki do objęcia" ubezpieczeniem wymieniono zarówno osoby prowadzące działalność gospodarczą, jak i pobierające emerytury oraz renty. Podkreślenia wymaga, że spełnianie warunków do objęcia ubezpieczeniem to przynależność do określonej kategorii podmiotów w razie spełnienia ustawowych przesłanek. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż uprawnienia emerytalne nabyte przez skarżącą nie wyłączają objęcia skarżącej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zdaniem Sądu należy uznać w konsekwencji, iż zarówno Prezes NFZ, jak i Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, wydając sporne decyzje, prawidłowo zastosowali przepisy prawa materialnego. Jednocześnie uznać należy, iż stanowisko wyrażone w decyzjach organów obu instancji zostało uzasadnione w sposób zgodny z wymogami określonymi przez przepis art. 107 § 3 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. uznał, że skargę jako bezzasadną należało oddalić.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło