VI SA/Wa 1794/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. i Z. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia do obrotu partii miodu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Skarżący – R. Z. i Z. Z., w terminie złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, którą zakazano wprowadzenia do obrotu partii miodu o nazwie "[...]", w ilości 84 opakowań. Wraz ze skargą skarżący uiścili od niej należny wpis oraz wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że nieuchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności może narazić na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci upływu minimalnych terminów do spożycia zabezpieczonej partii miodu, co w konsekwencji uniemożliwi wprowadzenie go do obrotu gospodarczego. Nadto w piśmie z 2 sierpnia 2013 r. skarżący podnieśli, że wytknięte przez organ braki lub nieprawidłowości w oznaczeniu miodu w żaden sposób nie wpływają na jego jakość, jak również nie stwarzają zagrożenia dla konsumentów. Do pisma tego załączono PIT/B za 2012 r. oraz podano, że firma skarżących zatrudnia dwie osoby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ów stanowi również, że odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem rozpoznawanego wniosku jest decyzja, którą zakazano wprowadzenia do obrotu partii miodu w ilości 84 opakowań, o wartości brutto 7.600,00 złotych oraz z datą minimalnej trwałości "najlepiej spożyć przed: 27.02.2015". We wniosku tym skarżący wskazali, że niewstrzymanie owej decyzji może narazić ich na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci upływu minimalnych terminów do spożycia zabezpieczonej partii miodu, co w konsekwencji uniemożliwi wprowadzenie go do obrotu gospodarczego. Nadto podnieśli, że wytknięte przez organ braki lub nieprawidłowości w oznaczeniu miodu w żaden sposób nie wpływają na jego jakość, jak również nie stwarzają zagrożenia dla konsumentów Zdaniem Sądu przywołane przez skarżących okoliczności - upływu minimalnego terminu do spożycia - oznaczony na luty 2015 r. oraz w konsekwencji uniemożliwienie wprowadzenia miodu do obrotu gospodarczego, nie dowodzą istnienia w niniejszym przypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wskazano data przydatności miodu do spożycia jest oznaczona do luty 2015 r., zatem miód ów jeszcze przez prawie dwa lata będzie mógł być wprowadzony do obrotu. Mają powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie okoliczności przywołane przez skarżących nie stanowią o "znacznej szkodzie", czy też "trudnych do odwrócenia skutkach", a więc żadna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez skarżących wykazana, co powoduje, że wniosek nie może zostać uwzględniony. Jednocześnie należy nadmienić, że na tym etapie postępowania kwestie doniosłości braków lub nieprawidłowości wytkniętych przez organ nie mogą być badane przez Sąd, gdyż będzie to przedmiotem rozpoznania skargi, a nie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się bowiem zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.