VI SA/Wa 1807/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić B. M. kwotę 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca – B. M., reprezentowana przez rzecznika patentowego, w dniu 10 sierpnia 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...] (por. datę stempla Kancelarii Ogólnej Urzędu Patentowego RP – w aktach sprawy). Wymieniona decyzja została odebrana przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącej w dniu 10 lipca 2012 r. (por. pokwitowanie odbioru decyzji w tej dacie w aktach administracyjnych). W swojej treści decyzja zawiera pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kwestię terminu zaskarżenia decyzji reguluje art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – cytowanej dalej jako "p.p.s.a.", stanowiąc, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Skoro zaskarżona decyzja organu została doręczona skarżącej w dniu 10 lipca 2012 r., to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 9 sierpnia 2012 r. Oznacza to, że złożona przez skarżącą bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 10 sierpnia 2010 r. skarga (por. datę wpływu do organu), wniesiona została z uchybieniem tego terminu. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.