VI SA/Wa 1814/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.T., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.T., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący A.T., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję organu z [...] marca 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W wykonaniu zarządzenia z [...] lipca 2014 r. wezwano organ pokwitowania uiszczenia przedmiotowej kary. W odpowiedzi na powyższe organ przesłał do wiadomości Sądu pismo, informujące iż kwota nałożonej kary pieniężnej została w całości uiszczona w dniu kontroli – [...] czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy - art. 61 § 3 p.p.s.a. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przesłanką wstrzymania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak, więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W niniejszej sprawie kluczową dla rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje kwestia jej wykonania. Jak wynika z treści pisma organu z [...] lipca 2014 r. skarżący uiścił całą kwotę należnej kary pieniężnej w dniu kontroli i tym samym wykonał zaskarżoną decyzję. W orzecznictwie przyjmuje się, iż w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została wykonana przed wydaniem przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie jest możliwe uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji jest dopuszczalne do dnia jej wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II OZ 1176/07). Mając na względzie istotę instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podkreślić należy, iż jej głównym zadaniem jest ochrona strony przed skutkami wykonania decyzji, a zatem fakt wykonania zaskarżonej decyzji w całości niweczy cel zastosowania ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.