VI SA/Wa 1816/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi P. Sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zakazu sprzedaży w aptece produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne oddala skargę Spółka [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...] (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2011 r. o zakazaniu skarżącej sprzedaży w aptece ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w [...] przy ul. [...] produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Spółka [...] zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w [...] przy ul. [...]. Do wniosku dołączono dokumenty, m.in. plan i opis techniczny pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzony przez osobę uprawnioną. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., znak [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] udzielił spółce [...] zezwolenia na prowadzenie apteki, ustanawiając zakaz sprzedaży w aptece produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne. Po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., znak [...] w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne, decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w wyżej wymienionej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając skargę spółki [...] na powyższą decyzję stwierdził m.in., że w rozpatrywanej sprawie decyzja organu I instancji została zaskarżona, w trybie odwołania do organu II instancji, w części, w jakiej organ I instancji wydając decyzję w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki, orzekł o wyłączeniu z zezwolenia na prowadzenie obrotu detalicznego produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi - produkty określone w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1299/07). Od powyższego wyroku [...] Spółka Jawna w [...] złożyła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła przedmiotowe orzeczenie w całości. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt II GSK 511/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Prawomocnym od 30 maja 2009 r. wyrokiem z dnia 20 marca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 151/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Następnie, postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 151/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na wniosek strony - postanowił "rozstrzygnąć wątpliwości co do treści wyroku z dnia 20 marca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 151/09 w ten sposób że użyte w pkt I sentencji wyroku sformułowanie »oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji« oznacza uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. tylko w części ustanawiającej zakaz sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne". WSA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 20 marca 2009 r. stwierdził, że "postępowanie administracyjne musi być powtórzone z zaznaczeniem, że organ wydający zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, ustalając warunki prowadzenia tej apteki ma prawo orzec o wyłączeniu z jej obrotu produktów określonych w art. 72 ust. 5 Prawa farmaceutycznego oraz, że obligatoryjnym – w aptece mającej prowadzić obrót produktami wymienionymi w art. 72 ust. 5 Prawa farmaceutycznego - jest magazyn do ich przechowywania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany będzie do zbadania złożonego przez Spółkę wniosku i wezwaniu do jego uzupełnienia w zakresie planu i opisu technicznego pomieszczeń przeznaczonych - zgodnie z deklarowaną przez podmiot wolą - na sprzedaż w aptece produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne." Jednocześnie stwierdził, iż dotychczas zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż skarżący nie uzupełnił wniosku w sposób, który by pozwalał na stwierdzenie istnienia w pomieszczeniu apteki oddzielnego magazynu przeznaczonego dla w/w asortymentu. Nadto wskazał Sąd, że "decyzja organu I instancji, obarczona była podobnie jak organu odwoławczego naruszaniem art. 9 k.p.a. poprzez brak wyraźnego pouczenia, iż dla wyniku sprawy zgodnego z intencją wnioskodawcy, podstawowe znaczenie ma kwestia odzwierciedlenia w dokumentacji technicznej apteki, pomieszczenia dla produktów z art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutycznego, a charakter naruszenia miał zasadnicze znaczenia dla wydanego rozstrzygnięcia." Jednocześnie Sąd stwierdził, "że dotychczas zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż skarżący nie uzupełnił wniosku w sposób, który by pozwalał na stwierdzenie istnienia w pomieszczeniu apteki oddzielnego magazynu przeznaczonego dla w/w asortymentu". Wykonując powyższy wyrok [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny przeprowadził postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie zakazu sprzedaży w aptece ogólnodostępnej o nazwie: "[...]" położonej w [...] przy ul. [...] produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Przed wydaniem w/w decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w dniu [...] sierpnia 2010 r. skierował do strony pismo znak: [...] (doręczone za potwierdzeniem odbioru w dniu [...] sierpnia 2010 r.), w którym wyznaczył dodatkowy 7-dniowy termin od dnia doręczenia pisma na uczynienie zadość wezwaniu z dnia [...] września 2009 r. wzywając do przedłożenia oryginałów aktualnego planu i opisu technicznego pomieszczeń przeznaczonych na aptekę ogólnodostępną o nazwie: "[...]" w [...] przy ul. [...] (uwzględniającego dokonane zmiany - utworzenie drugiego magazynu), spełniającego wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie danych wymaganych w opisie technicznym lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną (Dz. U. Nr 161, poz. 1337), sporządzonego przez osobę uprawnioną. Następnie, w dniu [...] września 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny skierował do strony pismo znak: [...] (doręczone za potwierdzeniem odbioru w dniu [...] września 2010 r.), w którym - powołując się na art. 10 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego - poinformował stronę o zakończeniu postępowania dowodowego. Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny poinformował, że przed zajęciem przez organ merytorycznego stanowiska w sprawie strona ma prawo, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłosić ewentualnie żądania ich uzupełnienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona złożyła "aktualny plan pomieszczeń sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane i projektowe oraz opis techniczny pomieszczeń apteki podpisany przez wnioskodawcę i sporządzony według wytycznych ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ZDROWIA z dnia 26 września 2002 r. w sprawie danych wymaganych w opisie technicznym lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną" (vide: pismo z [...] września 2010 r. określone jako "wniosek"). Organ I instancji, w piśmie z [...] września 2010 r., zwrócił stronie uwagę na uchybienia zawarte w w/w planie i opisie technicznym. Jednocześnie organ wezwał stronę do: 1) wyjaśnienia niezgodności pomiędzy planem a opisem technicznym w zakresie połączeń komunikacyjnych, 2) przedłożenia planu lokalu apteki zaopiniowanego zgodnie z odrębnymi przepisami w zakresie spełniania wymogów sanitarno-higienicznych, BHP i zabezpieczeń przeciwpożarowych, wyznaczając w tym celu termin 14 dni od dnia doręczenia pisma. Odpowiadając na w/w wezwania pismami z [...] października 2010 r. oraz [...] października 2010 r. skarżąca m.in. wniosła o uzupełnienie treści pisma z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] "o informację w jakiej konkretnie sprawie organ administracji zakończył postępowanie i ponowne doręczenie uzupełnionego pisma oraz udzielenie stosownego terminu do zapoznania się i wypowiedzenia ze zgromadzonymi dowodami i materiałami stosownie do przedmiotu postępowania". W dniu [...] grudnia 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny skierował do strony pismo znak: [...] (doręczone za potwierdzeniem odbioru w dniu [...] grudnia 2010 r.) określone jako Wezwanie. Organ odniósł się do pisma pełnomocnika strony z dnia [...] października 2010 r. oraz ponownie wezwał stronę do: 1) przedłożenia planu lokalu apteki zaopiniowanego zgodnie z odrębnymi przepisami w zakresie spełniania wymogów sanitarno-higienicznych, BHP i zabezpieczeń przeciwpożarowych 2) usunięcia niezgodności pomiędzy planem a opisem technicznym w zakresie połączeń komunikacyjnych, wyznaczając w tym celu termin 14-dni od dnia doręczenia pisma. W dniu [...] lutego 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny skierował do strony pismo znak: [...] (doręczone za potwierdzeniem odbioru w dniu [...] lutego 2011 r.), w którym - powołując się na art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - poinformował stronę o zakończeniu postępowania dowodowego "w sprawie dopuszczalności sprzedaży produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne w aptece ogólnodostępnej »[...]« w [...]". Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny poinformował, że przed zajęciem przez organ merytorycznego stanowiska w sprawie strona ma prawo, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłosić ewentualnie żądania ich uzupełnienia. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny [...] zakazał Spółce: [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...] sprzedaży w aptece ogólnodostępnej o nazwie: "[...]" położonej w [...] przy ul. [...] produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Od powyższej decyzji skarżąca spółka wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, który opisaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzja organu odwoławczego została wydana na podstawie art. 115 pkt 4 w związku z art. 86 ust. 8, 72 ust. 5 i art. 100 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.), § 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki (Dz. U. Nr 161, poz. 1338), § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki (Dz. U. Nr 171, poz. 1395) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Powołując się na wskazane w w/w decyzji przepisy ustawy Prawo Farmaceutyczne oraz Rozporządzeń, Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że złożony przez stronę przy piśmie z dnia [...] września 2010 r. aktualny plan i opis techniczny pomieszczeń apteki uwzględnia magazyn do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Opis techniczny zawiera dane dotyczące powyższego magazynu wymienione w § 3 ust. 2 pkt 5 lit. a — d i § 4 pkt 1 — 11 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie danych wymaganych w opisie technicznym lokalu przeznaczonego na aptekę ogólnodostępną (Dz. U. Nr 161, poz. 1337). Jednakże, w ocenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego należy wziąć pod uwagę § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki, zgodnie z którym lokal apteki musi spełniać m. in. wszystkie wymagania techniczne, sanitarnohigieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy określone dla budynku użyteczności publicznej i pomieszczeń pracy określone w odrębnych przepisach. Potwierdzeniem faktu spełnienia wymagań, o których mowa wyżej są stosowne adnotacje na planie pomieszczeń apteki dokonane przez rzeczoznawców z wymienionych dziedzin. Natomiast złożony przez stronę plan pomieszczeń apteki, sporządzony przez osobę uprawnioną, nie zawiera adnotacji potwierdzających fakt spełnienia przez lokal apteki wymagań technicznych, sanitarno-higienicznych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy określonych dla budynku użyteczności publicznej i pomieszczeń pracy określonych w odrębnych przepisach. Organ odwoławczy zaakcentował, że [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] przedstawił stronie szczegółowo zasady opiniowania planu lokalu apteki w zakresie, o którym mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki. Powyższe pismo zostało doręczone stronie w dniu [...] grudnia 2010 r. Strona w wyznaczonym przez organ pierwszej instancji terminie 14 dni od dnia doręczenia powyższego pisma nie przedstawiła planu pomieszczeń apteki zaopiniowanego zgodnie z § 1 ust. 1 w/w Rozporządzenia. Jednocześnie Główny Inspektor Farmaceutyczny podzielił stanowisko organu I instancji, że inspektorzy farmaceutyczni nie mogą samodzielnie dokonać oceny, czy lokal apteki spełnia wymagania techniczne, sanitarnohigieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy określone dla budynku użyteczności publicznej i pomieszczeń pracy określone w odrębnych przepisach. W skardze do tutejszego Sądu na powyższą decyzję z dnia [...] lipca 2011 r. spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, decyzji ją poprzedzającej oraz wszystkich rozstrzygnięć będących w obrocie prawnym wydanych w toku postępowania administracyjnego, związanych z zaskarżoną decyzją. Strona wnosi także o zasądzenie od organu administracji na rzecz strony skarżącej poniesionych kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazano: "Pomimo że zaskarżone decyzje wydano z istotnym naruszeniem prawa nie zostały one zmienione, ani uchylone dlatego dla obrony należnych stronie praw wniesienie skargi do WSA jest konieczne i uzasadnione. Zaskarżone decyzje wydano po ponownym rozpatrzeniu sprawy wynikającym z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2009 roku, VII SA/Wa 151/09. Zaskarżone decyzje naruszają prawo materialne, a także wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego oraz z naruszeniem ustawy o p.p.s.a., które to naruszenie miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w treści decyzji. W szczególności organy obu instancji nie zastosowały się do wskazówek dotyczących sposobu rozpoznania sprawy określonych w wymienionym wyżej wyroku. Strona została także pozbawiona możliwości obrony swoich praw oraz nie była należycie informowana o podstawach prawnych dotyczących załatwienia sprawy". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2009 r. sygn. akt VIISA/Wa 151/09 a także postanowienie tego Sądu z dnia 12 sierpnia 2009 r. albowiem powyższy wyrok był wydany uprzednio w niniejszej sprawie, natomiast na mocy art. 153 ppsa zarówno organ administracji jak i Sąd rozpatrujący ponownie sprawę jest związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku poprzedniego Sądu. Należy dodać, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się zgodnie, iż naruszenie przez organy administracyjne zasady związania oceną prawną wyrażoną w wyroku Sądu, powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę organ w pełni zastosował się do wskazówek wynikających z wyżej wymienionego wyroku Sądu z 20 marca 2009 r. Ze względu na przytoczenie wzmiankowanych wskazówek w części historycznej niniejszego uzasadnienia nie ma potrzeby powtarzania ich w tym miejscu. W świetle wskazówek zawartych w wyroku z 20 marca 2009 r., podstawową dla rozstrzygnięcia kwestią było odzwierciedlenie w dokumentacji technicznej apteki – pomieszczenia (oddzielnego magazynu) przeznaczonego dla produktów z art. 72 ust. 5 Prawo Farmaceutyczne. Zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy - Prawo farmaceutyczne, "W aptekach ogólnodostępnych na wydzielonych stoiskach można sprzedawać produkty określone w art. 72 ust. 5 posiadające wymagane prawem atesty lub zezwolenia, pod warunkiem że ich przechowywanie i sprzedaż nie będą przeszkadzać podstawowej działalności apteki". Art. 72 ust. 5 ustawy stanowi: "Hurtownie farmaceutyczne mogą również prowadzić obrót hurtowy: 1) wyrobami medycznymi, 1a) produktami leczniczymi przeznaczonymi wyłącznie na eksport, posiadającymi pozwolenie na dopuszczenie do obrotu inne niż określone w ust. 3, 2) środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego, 2a) suplementami diety, w rozumieniu przepisów o bezpieczeństwie żywności i żywienia, 3) środkami kosmetycznymi, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o kosmetykach (Dz. U. Nr 42, poz. 473, z późn. zm.), z wyłączeniem kosmetyków przeznaczonych do perfumowania lub upiększania, 4) środkami higienicznymi, 5) przedmiotami do pielęgnacji niemowląt i chorych, 6) środkami spożywczymi zawierającymi w swoim składzie farmakopealne naturalne składniki pochodzenia roślinnego, 7) środkami dezynfekcyjnymi stosowanymi w medycynie - spełniającymi wymagania określone w odrębnych przepisach". Minister Zdrowia wykonując upoważnienie zawarte w art. 97 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne w dniu 26 września 2002 r. wydał rozporządzenie w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki (Dz. U. Nr 161, poz. 1338). Zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia, w skład powierzchni podstawowej lokalu apteki ogólnodostępnej wchodzi "magazyn lub magazyny do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, jeżeli jest on prowadzony przez aptekę". Z kolei z art. 100 ust. 2 pkt 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne wynika, że do wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej należy dołączyć "plan i opis techniczny pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzony przez osobę uprawnioną". Jeżeli apteka prowadzi asortyment wymieniony w art. 72 ust. 5 ustawy – Prawo farmaceutyczne plan i opis techniczny musi uwzględniać magazyn lub magazyny do przechowywania tego asortymentu. Wykonując upoważnienie zawarte w art. 98 ust. 5 ustawy – Prawo farmaceutyczne Minister Zdrowia wydał w dniu 30 września 2002 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki (Dz. U. Nr 171, poz. 1395). Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia, "Lokal apteki musi spełniać wszystkie wymagania techniczne, sanitarnohigieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy określone dla budynku użyteczności publicznej i pomieszczeń pracy określone w odrębnych przepisach, oraz szczegółowe wymogi określone w rozporządzeniu". W świetle powyższych regulacji nie budzi wątpliwości, zdaniem Sądu, że skoro w skład powierzchni podstawowej lokalu apteki ogólnodostępnej wchodzi magazyn do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne a lokal apteki (a więc również wzmiankowany magazyn) musi spełniać wszystkie wymagania określone w odrębnych przepisach oraz szczegółowe wymogi określone w rozporządzeniu, konieczne było przedstawienie przez skarżącą planu lokalu apteki zaopiniowanego zgodnie z odrębnymi przepisami w zakresie spełniania wymogów sanitarno-higienicznych, BHP i zabezpieczeń przeciwpożarowych. Takiego planu skarżąca nie przedstawiła pomimo – co należy podkreślić – dwukrotnego wezwania do jego przedłożenia (v. pisma organu z [...] września 2010 r. oraz [...] grudnia 2010 r.). Brak wzmiankowanego planu uzasadniał wydanie negatywnej decyzji. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, nie zostały również naruszone przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca spółka była należycie informowana o przepisach dotyczących załatwienia niniejszej sprawy administracyjnej, a także uprawnieniach strony. Podkreślenia wymaga, że szczegółowe informacje dotyczące podstaw prawnych opiniowania lokalu apteki w zakresie, o którym mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki - zawarte są w piśmie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...] stanowiącym odpowiedź na pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia [...] października 2010 r. określone jako Wniosek. Treść tego pisma jest jednoznaczna, nie budzi żadnych wątpliwości, co do zakresu żądania organu. Należy ją uznać za w pełni respektującą zasadę informowania, o której mowa w art. 9 kpa. Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ppsa gdyż nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.