VI SA/Wa 1817/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty eksploatacyjnej za wydobycie kopaliny bez koncesji. postanowił: odrzucić skargę Pismem z [...] sierpnia 2008 r. M. S. sprecyzował swoje żądania i wyjaśnił, iż wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w związku z art. 156 § 1 ust. 3 oraz odwołuje się od decyzji Starosty P. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], z uwagi na jej bezpodstawność i bezzasadność bowiem wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z [...] maja 2005 r. skarżący został uniewinniony od zarzucanego mu czynu, tj. wydobywania kopalin bez wymaganej koncesji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -zwanej dalej p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art 3 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzją z [...] października 2004 r. Nr [...] Starosta P. wymierzył M. S. opłatę eksploatacyjną za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji po 2002 r. w wysokości 3950,76 zł. Opłatę tą naliczono na podstawie oświadczenia skarżącego o wysokości wydobytej kopaliny zgodnie z art. 85a ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Powyższa decyzja została uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z [...] grudnia 2004 r. Nr [...] i przekazana do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji z powodu naruszenia art. 151 § 1 kpa. W wyniku ponownego rozpoznania Starosta P. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] wymierzył M. S. opłatę eksploatacyjną za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji w wysokości 3950,76 zł. Decyzją z [...] maja 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty P. z [...] lutego 2005 r. Następnie pismem z [...] września 2006 r. skarżący zwrócił się do Ministra Środowiska o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wojewody [...]. Postanowieniem z [...] września 2006 r. wniosek skarżącego został przekazany według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ostateczną decyzją z [...] grudnia 2006 r. stwierdziło nieważność decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2005 r. Nr [...] jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. W związku z powyższym M. S. nie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ponieważ decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego, a w stosunku do decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nie został wyczerpany tok instancji. Mając powyższe na względzie to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.