VI SA/Wa 1819/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) dalej k.p.a., art. 9a ust. 1 i 2, art. 35a pkt 4, art. 35c ust. 1, art. 35d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1728 z późn. zm.) dalej "ustawy" oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r., poz. 148, z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania z [...] maja 2016 r., przedsiębiorcy [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (skarżąca, przedsiębiorca) - od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] kwietnia 2016 r. (sygn. [...]) nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 5000 zł, za niezamieszczenie na stacji paliw w [...], przy ul. [...], informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji paliw, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dnia [...] lutego 2016 r. inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przeprowadzili kontrolę w zakresie identyfikacji przedsiębiorcy, jakości paliw oraz sprawdzenia zamieszczenia na stacji paliw informacji dotyczących zawartości biokomponentów w oferowanych paliwach ciekłych, kontrola została przeprowadzona na stacji paliw w [...], przy ul. [...], należącej do skarżącej. W toku kontroli stwierdzono, że Przedsiębiorca nie zamieścił na kontrolowanej stacji informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, co stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z [...] lutego 2016 r. nr [...]. Ponadto przesłuchano Kierownika Działu Logistyczno - Technicznego Pana S. K. jako osobę czynną w lokalu stacji w rozumieniu art. 97 Kc. Z jego zeznań wynikło, iż sprawując nadzór nad stacją paliw nie wiedział o obowiązku wynikającym z art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i był przekonany, że wszystkie obowiązki dotyczące funkcjonowania stacji są spełnione. Biorąc powyższe pod uwagę, [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej - pismem z [...] marca 2016 r. poinformował Przedsiębiorcę, o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 5000 zł, określonej zgodnie z dyspozycją art. 35a pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wobec braku zamieszczenia na kontrolowanej stacji paliw informacji o zawartości biokomponentów w oferowanych do sprzedaży paliwach ciekłych. Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej poinformował Stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy. Skarżąca nie skorzystała z prawa wypowiedzenia się. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej nałożył na Przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 5000 zł, za niezamieszczenie na stacji paliw w [...], przy ul. [...], informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji paliw. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca odwołała się od przedmiotowej decyzji. Rozpatrując przedmiotowe odwołanie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał między innymi, że zgodnie z art. 9a ust. 1 i 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Informacje te należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Przedsiębiorca, który nie zamieszcza na stacji paliwowej lub stacji zakładowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji w sposób określony w art. 9a, zgodnie z art. 35a pkt 4, podlega karze pieniężnej. Wysokość kary pieniężnej w kwocie 5000 zł, wynika natomiast wprost z art. 35c ust. 1 ustawy. Organ II instancji podkreślił, że oparł się na dowodach zgromadzonych w niniejszej sprawie, a mianowicie protokole kontroli i zeznaniach świadka. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnił, że przedstawione na wstępie uzasadnienia przepisy są jasne i czytelne. Niedopełnienie obowiązku tj. niezamieszczenie informacji dotyczących biokomponentów w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, powoduje że przedsiębiorca podlega karze pieniężnej. W uzasadnieniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] kwietnia 2016 r. Skarżąca przywołała fragment uzasadniania do projektu ustawy z dnia [...] lipca 2014 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw. Strona wywodziła z cytowanej treści uzasadnienia do projektu ustawy, że jeżeli przedsiębiorca sprzedaje tylko benzynę E5 to nie musi zamieszczać na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach. Skarżąca podniosła, że z protokołu kontroli Przedsiębiorcy nie wynika, aby oferowała konsumentom paliwa inne niż E5. Zatem wobec Strony nie ma zastosowania art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i nie może zostać tym samym nałożona na nią kara wynikająca z art. 35a pkt 4 ustawy. Odnosząc się do powyższego zarzutu organ wyjaśnił, że zastosowane w uzasadnieniu zawartym w druku 4123 sformułowanie, iż doprecyzowano w nowym brzmieniu art. 9a, że przedsiębiorca będzie zobowiązany do zamieszczania informacji na temat zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych ze szczególnym uwzględnieniem zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych wskazuje jedynie na szczególne znaczenie zamieszczenia takich informacji w przypadku benzyn, gdyż to właśnie to paliwo ciekłe oferowane będzie na stacjach paliw w okresie przejściowym w dwóch rodzajach - E5 oraz E10. Nie oznacza to jednak, że art. 9a dotyczy jedynie zamieszczenia informacji na temat zawartości biokomponentów w benzynach (E5 oraz E10), co sugeruje Strona. Z brzmienia art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2014 poz. 1728 z późn. zm.) wynika jednoznacznie, iż przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych (w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy) na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Zatem art. 9a ma zastosowanie zarówno w przypadku oferowania na stacji paliw benzyn silnikowych E5 lub E10 lub oleju napędowego albo wszystkich tych paliw łącznie. Odnosząc się do twierdzenia Skarżącej, iż z protokołu kontroli nie wynika, aby Przedsiębiorca oferował konsumentom paliwa inne niż E5, czyli benzynę bezołowiową Pb95 z maksymalną zawartością tlenu do 2,7% (m/m), co skutkuje brakiem możliwości zastosowania art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, organ zauważył, iż z protokołu kontroli z [...] lutego 2016 r. (Nr akt kontroli [...]) jednoznacznie wynika, że na stacji paliw w [...] przy ul. [...] w dniu kontroli oferowane były następujące paliwa ciekłe: olej napędowy oraz benzyna bezołowiowa Pb95. Argumenty Strony nie znajdują zatem uzasadnienia, gdyż wymogi art. 9a znajdują zastosowanie do Przedsiębiorcy ze względu na udokumentowane oferowanie w dniu kontroli paliw ciekłych tj. oleju napędowego oraz benzyny bezołowiowej Pb95. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przez paliwa ciekłe należy rozumieć zarówno benzyny silnikowe, jak i olej napędowy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła skarżąca. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez jego błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie oraz uznanie, iż w stanie faktycznym badanej sprawy znajduje zastosowanie norma prawna wynikająca z tego przepisu i tym samym naruszenie art. 35a pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw z którego wynika norma sankcjonująca normy z art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. - naruszenie art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz umorzenia postępowania w sprawie względnie stwierdzenia nieważności w/w decyzji. W uzasadnieniu skargi podtrzymała dotychczasową argumentację zawartą w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie była decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nie zamieszczenie na stacji paliw informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji. Jak wynika z protokołu kontroli z dnia [...] lutego 2016 r. na stacji paliw w [...] przy ul. [...] oferowane były następujące paliwa ciekłe: olej napędowy i benzyna bezołowiowa Pb 95. Z art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontroli jakości paliw, jak słusznie zauważył organ wynika, że przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczania na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzonych do obrotu na tych stacjach, w szczególności informacji o zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Definicja paliw ciekłych zawarta jest w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontroli jakości paliw. Z powyższego przepisu wynika, że paliwa ciekłe to zarówno benzyny silnikowe (tj. E5 i E10) jak i olej napędowy. Zatem argumentacja skarżącej, że przepis art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontroli jakości paliw nie ma zastosowania, gdy przedsiębiorca sprzedaje tylko benzynę E5 należy uznać za chybioną. Jak słusznie zauważył organ w art. 9a doprecyzowano, że przedsiębiorca będzie zobowiązany do zamieszczania informacji na temat zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych ze szczególnym uwzględnieniem zawartości bioetanolu w benzynach silnikowych. Użycie przez racjonalnego ustawodawcę sformułowania w szczególności wskazuje jedynie na szczególne znaczenie zamieszczania takich informacji w stosunku do benzyn, gdyż to właśnie to paliwo ciekłe oferowane będzie w okresie przejściowym w dwóch rodzajach (E5 oraz E10). W ocenie Sądu nie oznacza to jednak, że obowiązek zamieszczania na stacjach paliw czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów dotyczy tylko benzyn, gdyż ustawodawca wyraźnie wskazuje, że chodzi o paliwa ciekłe tj. benzyny silnikowe i olej napędowy. Zgodnie natomiast z art. 35a pkt 4, 35c ust. 1c ustawy o systemie monitorowania i kontroli jakości paliw niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 9a ww. ustawy skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5000 zł. Ustawa nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ kary, o której wyżej mowa, czy też jej miarkowania. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na charakter odpowiedzialności dotyczącej tzw. decyzji związanych. Decyzje takie, nakładające kary pieniężne za naruszenia określonych przepisów prawnych mają charakter szczególny. Są to mianowicie decyzje wydawane w ramach tzw. uznania związanego, nie stwarzającego właściwym organom administracji praktycznie żadnych luzów interpretacyjnych. Odpowiedzialność administracyjna za popełnione naruszenia, określone w odpowiedniej ustawie, jest co do zasady oderwana od kwestii winy odpowiedzialnego, a także od zaistnienia szkody bądź stanu zagrożenia nią. Organ orzekający ma obowiązek stwierdzenia, czy nastąpiło naruszenie określone powołanymi wyżej przepisami, bez wnikania jakie były jego przyczyny i kto ponosi za to winę. W postępowaniu administracyjnym w tego rodzaju sprawach istotne jest bowiem przede wszystkim stwierdzenie faktu popełnienia naruszenia i stwierdzenie odpowiedzialności za ten czyn - przy założonej (obecnie już co do zasady) odpowiedzialności przedsiębiorcy, niezależnie od jego winy, możliwości przyczynienia się do jej powstania, czy ewentualnych żądań miarkowania wysokości kary. Ustawa nie określa jakichkolwiek przesłanek wyłączających odpowiedzialność (możliwość odstąpienia od wymierzenia kary) bądź prowadzących do jej ograniczenia. Organ kontrolny działa w takiej sytuacji w warunkach uznania związanego - stwierdzenie określonego ustawą naruszenia musi spowodować jego odpowiednią, zgodną z przepisami ustawy kwalifikację, a następnie nałożenie kary w wymaganej tą ustawą wysokości. Zaistnienie określonych ustawą przesłanek odpowiedzialności zobowiązuje właściwy organ (wojewódzkiego inspektora) do wymierzenia kary. Sąd na zakończenie podkreśla, że obowiązek zamieszczenia czytelnych informacji o zawartości biokomponentów wynika z konieczności zapewnienia konsumentom możliwości weryfikacji, czy oferowane na danej stacji paliwo może być stosowane w użytkowanym przez konsumenta pojeździe, zgodnie ze wskazaniami producenta, warunkami udzielonej gwarancji lub oceny, czy nie wywiera ono niekorzystnego wpływu na pojazd. Brak informacji, o której mowa w art. 9a ustawy uniemożliwia konsumentowi możliwość dokonania prawidłowego wyboru. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi tj. naruszenia art. 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, Sąd wskazuje, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający i pozwolił na dokonanie prawidłowej subsumpcji materiału dowodowego do wskazanych powyżej przepisów prawa materialnego. Organ, w ocenie składu orzekającego w sprawie, dokonał prawidłowej analizy zebranych w sprawie dowodów i wyciągnął z nich prawidłowe wnioski. Biorąc powyższe pod rozwagę działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.