VI SA/Wa 1822/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Ministra Energii z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej oddala skargę Minister Energii decyzją z dnia [...] lipca 201 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), dalej "k.p.a.", oraz art. 21b ust. 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1210), dalej "ustawa o zapasach", w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, z późn. zm.), dalej "u.s.d.g.", utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów dotyczących opłaty zapasowej. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: G. sp. z o.o. z siedzibą w B. wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2018 r., wystąpiła do Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych o udzielenie interpretacji w trybie art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, z późn. zm.) przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2017 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2017 r. , poz. 1210 ze zm., dalej ustawa o zapasach), oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 grudnia 2014 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych oraz wykazu paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej (DZ. U. z 2014 r., poz. 1806, dalej rozp. MG w/s/ wykazu surowców), z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej w jego indywidualnej sprawie. We wniosku Wnioskodawca wskazał, że jest podmiotem gospodarczym specjalizującym się w produkcji i dystrybucji środków smarnych - przede wszystkim olejów smarowych klasyfikowanych na gruncie [...] do kodów [...] – [...] (potencjalnie mogą to być również preparaty smarowe klasyfikowane do pozycji [...]). Produkty wyżej wymienione nie są paliwami w rozumieniu ustawy o zapasach. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca, w celu realizacji procesów produkcyjnych środków smarnych, nabywa poza granicami Polski, a następnie dokonuje przywozu do swojego zakładu na terenie Polski (posiadającego status składu podatkowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym) produkty naftowe o klasyfikacji [...]. Przywożone produkty naftowe o kodzie [...] nie są przeznaczone do celów opałowych ani napędowych - stanowią one komponent w procesie produkcyjnym środków smarnych. Produkt naftowy będący przedmiotem przywozu nie jest przeznaczony ani wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych (samochodów osobowych, ciężarowych itp.). W istotnej części powstający w zakładzie Wnioskodawcy środek smarny, zawierający komponent [...], jest następnie przedmiotem wywozu poza granice Polski i dalszej odsprzedaży do odbiorców Wnioskodawcy. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie zajmuje się obrotem paliwami ciekłymi wymagającymi posiadania stosownej koncesji na gruncie Prawda energetycznego ([...] lub [...]). Z racji profilu prowadzonej działalności, w tym realizowanego przywozu produktów naftowych o kodzie [...] Wnioskodawca jest natomiast wpisany do rejestru podmiotów przywożących prowadzonego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki pod numerem [...]. W rejestrze tym wskazano, że przeznaczeniem przywożonego przez Wnioskodawcę produktu o kodzie [...] są "potrzeby własne". Ponadto Wnioskodawca, z uwagi na realizowany przywóz wpisany jest do rejestru systemu zapasów interwencyjnych prowadzonego przez Prezesa Agencji pod numerem [...] i w związku z tym tworzy i utrzymuje zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw oraz uiszcza opłatę zapasową w przepisanym terminie i w należnej wysokości. Ponieważ w ocenie Wnioskodawcy jego działalność nie ma żadnego wpływu na stan bezpieczeństwa paliwowego Państwa, a całość przywożonego produktu ma przeznaczenie wyłącznie jako komponent do produkcji środków smarnych, które następnie są przedmiotem wywozu (jako komponent środków smarnych), Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie powinien być zobowiązany do realizacji obowiązków przewidzianych w ustawie o zapasach.  W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się o udzielnie odpowiedzi na następujące pytania. 1. Czy w świetle: - art. 2 pkt 2 lit 1 w związku z art, 2 pkt 3 ustawy o zapasach, a także wr związku z - art. 2 pkt 19 ustawy o zapasach, - art. 3 ust. 5 pkt 3 ustawy o zapasach, - art. 21 b ust. 1 i ust. 2 ustawy o zapasach oraz w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 grudnia 2014 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych oraz wykazu paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1806), dalej: "rozporządzenie w sprawie wykazu", dokonywanie czynności stanowiącej przywóz w rozumieniu ustawy o zapasach, której przedmiotem jest produkt naftowy klasyfikowany do kodu [...], który ze względu na swoje przeznaczenie nie jest nawet potencjalnie, wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych (samochodów osobowych, ciężarowych itp.), a tylko i wyłącznie do produkcji środków smarnych, powinno skutkować obowiązkiem uiszczania opłaty zapasowej, o której mowa w art. 21b ust. 1 i ust. 2 ustawy o zapasach? 2. Czy w świetle art. 5 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 21b ust. 2 ustawy o zapasach, w związku z dokonaniem wywozu wyprodukowanych przez Wnioskodawcę środków smarnych zawierających jako komponent przywieziony uprzednio produkt o kodzie [...] - Wnioskodawca powinien być uprawniony do pomniejszenia wielkości przywozu stanowiącej podstawę obliczenia opłaty zapasowej o ilości tego produktu zawarte w wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gotowych środkach smarnych? W oparciu o opis stanu faktycznego Wnioskodawca przedstawił swoje stanowisko. W zakresie pytania pierwszego Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w świetle: - art. 2 pkt 2 lit ł w związku z art. 2 pkt 3 ustawy o zapasach, a także w związku z - art. 2 pkt 19 ustawy o zapasach, - art. 3 ust. 5 pkt 3 ustawy o zapasach, - art. 21b ust. 1 i ust. 2 ustawy o zapasach oraz - w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wykazu dokonywanie czynności stanowiącej przywóz w rozumieniu ustawy o zapasach, której przedmiotem jest produkt naftowy klasyfikowany do kodu [...], który ze względu na swoje przeznaczenie nie jest, nawet potencjalnie, wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych (samochodów osobowych, ciężarowych itp.), a tylko i wyłącznie do produkcji środków smarnych, nie powinno skutkować obowiązkiem uiszczania opłaty zapasowej, o której mowa w art. 21 b ust. 1 i ust. 2 ustawy o zapasach. W zakresie pytania drugiego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w świetle art. 5 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 21b ust. 2 ustawy o zapasach, w związku z dokonaniem wywozu wyprodukowanych przez Wnioskodawcę środków smarnych zawierających jako komponent przywieziony uprzednio produkt o kodzie [...], powinien być uprawniony do pomniejszenia wielkości przywozu stanowiącego podstawę obliczenia opłaty zapasowej o ilości tego produktu zawarte w wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gotowych środkach smarnych. Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, w związku z art. 21b ust. 1 i ust. 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1210, ze zm. dalej "ustawa o zapasach") uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obu pytań za nieprawidłowe. Na skutek odwołania Spółki od powyższej decyzji Minister Energii wydał wskazaną na wstępie decyzje z dnia [...] lipca 2018 r. którą, utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu decyzji Minister Energii wyjaśnił, że Spółka dokonując przywozu produktów naftowych o kodzie [...] jest handlowcem w rozumieniu art. 2 pkt 19 lit a ustawy o zapasach, zobowiązanym do uiszczania opłaty zapasowej na podstawie art. 21b ust. 1 tej ustawy. W świetle tej ustawy nie ma znaczenia, że produkt naftowy nabywany przez Spółkę o kodzie [...] nie jest wykorzystywany do celów napędowych czy opałowych, lecz przeznaczony jest do produkcji produktów smarnych niebędących paliwami w rozumieniu ustawy o zapasach. Natomiast olej napędowy w formie elementu składowego innego wyrobu nie jest już "olejem napędowym", o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. I ustawy o zapasach, ani żadnym innym z wymienionych w art. 2 pkt 2 ustawy o zapasach paliw, a zatem nie podlega odliczeniu od podstawy obliczenia opłaty zapasowej, o którym mowa w art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy o zapasach. G. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na powyższą decyzję Ministra Energii wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej naruszenie: - art 107 § 1 pkt 6 w związku z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez wydanie decyzji zawierającej wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie w odniesieniu do czynników pozwalających na uznanie danego produktu za paliwo w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym. - art. 2 pkt 3 w związku art. 2 pkt 2 lit I) z, a także w związku z § 6 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 8 grudnia 2014 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych oraz wykazu paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej oraz w związku z załącznikiem B rozdział 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii uwzględniającym zmiany wprowadzone rozporządzeniem Komisji UE 2017/2010 z dnia 9 listopada 2017 r. zmieniającym to rozporządzenie w odniesieniu do aktualizacji rocznych i miesięcznych statystyk dotyczących energii, w tym definicję oleju napędowego ujętą w pkt 3.4.17. obecnego brzmienia załącznika A do rozp. UE w/s statystki energii - poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że produkt naftowy klasyfikowany do kodu [...], który jest wykorzystywany tylko i wyłącznie do produkcji środków smarnych stanowi paliwo w rozumieniu ustawy o zapasach; - art. 2 pkt 3 w związku art. 2 pkt 2 lit I) rozp. MG w/s wykazu surowców w zw. z pkt 3.4.17 załącznika A rozporządzenia UE w/s statystyki energii, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że katalog zawartych w tym punkcie przeznaczeń oleju napędowego ma charakter otwarty, a w konsekwencji może mieć zastosowanie do dalszego przetworzenia produktu naftowego klasyfikowanego do kodu [...]; - art. 21b ust. 1 i ust. 2 ustawy o zapasach w związku z art. 2 pkt 2 lit I) w związku z art. 2 pkt 3 ustawy o zapasach, a także w związku z § 6 pkt 7 rozp. MG w/s wykazu surowców, poprzez ich błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że dokonanie przywozu produktu naftowego klasyfikowanego do kodu [...], który jest wykorzystywany tylko i wyłącznie do produkcji środków smarnych powinno skutkować obowiązkiem uiszczania opłaty zapasowej; - art 5 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 21b ust. 2 ustawy o zapasach, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w związku z dokonaniem wywozu wyprodukowanych przez Spółkę środków smarnych zawierających jako komponent przywieziony uprzednio produkt o kodzie [...], Spółka nie jest uprawniona do pomniejszenia wielkości przywozu stanowiącej podstawę obliczenia opłaty zapasowej o ilości tego produktu zawarte w wywiezionych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gotowych środkach smarnych. Mając na uwadze wskazane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła i szczegółowo uzasadniła podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej z tym, że w myśl § 2 tegoż artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny oceniając skargę na decyzję i postanowienia, akty lub inne czynności z zakresu administracji publicznej bada czy nie naruszają one przepisów proceduralnych, jak również czy zostały wydane zgodnie z prawem materialnym. Sąd, natomiast, nie uwzględnia przy orzekaniu zasad słuszności czy też zasad współżycia społecznego. Podkreślenia również wymaga, że Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 Ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał skargę za niezasadną. Zgodnie z obowiązującym w dniu złożenia wniosku art. 10 ust. 1 u.s.d.g. przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. Przepis art. 10 ust. 3 u.s.d.g. stanowi, iż przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji jest obowiązany przedstawić stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. Zgodnie natomiast z przepisem art. 10 ust. 5 u.s.d.g. udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie. Interpretacja zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym oraz pouczeniem o prawie wniesienia środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1-2 ustawy o zapasach, w celu zapewnienia zaopatrzenia Rzeczypospolitej Polskiej w ropę naftową i produkty naftowe w sytuacji wystąpienia zakłóceń w ich dostawach na rynek krajowy oraz wypełniania zobowiązań międzynarodowych, tworzy się zapasy ropy naftowej i produktów naftowych, zwane "zapasami interwencyjnymi". Zapasy interwencyjne obejmują zapasy: 1) obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, tworzone i utrzymywane przez producentów i handlowców; 2) agencyjne ropy naftowej i paliw, tworzone i utrzymywane przez Agencję Rezerw Materiałowych. W związku z powyższym podziałem zapasów interwencyjnych zasady tworzenia i utrzymywania ww. dwóch rodzajów tych zapasów (w tym zasady obliczania ich wielkości oraz zasady dotyczące ich finansowania) zostały określone odmiennie. Przepis art. 21b ust. 1 ustawy o zapasach stanowi, że koszty tworzenia i finansowania zapasów agencyjnych ponoszą producenci i handlowcy, uiszczając opłatę zapasową. Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o zapasach, handlowiec to przedsiębiorca wykonujący samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu działalność gospodarczą w zakresie przywozu ropy naftowej lub paliw lub osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która nie prowadząc działalności gospodarczej w zakresie przywozu ropy naftowej lub paliw, samodzielnie lub za pośrednictwem innego podmiotu wykonuje działalność polegającą na przywozie ropy naftowej lub paliw i zużywa je na potrzeby własne z wyłączeniem przywozu paliw w standardowych zbiornikach, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 43, 60 i 937), lub rozporządza nimi poprzez jakąkolwiek czynność prawną lub faktyczną. Zgodnie art. 2 pkt 14 ustawy o zapasach w związku z treścią art. 2 pkt. 9 i 12 tej ustawy, przywozem jest sprowadzenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego w ramach: - nabycia wewnątrzwspólnotowego czyli przemieszczenia ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego z terytorium innego państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym lub - importu rozumianego jako import ropy naftowej, produktów naftowych lub gazu ziemnego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o zapasach paliwa to produkty naftowe określone w pkt 2 lit. f-n, w tym również zawierające dodatki bez względu na ich ilość. Z przepisu art. 2 pkt 3 lit. f-n wynika natomiast, iż paliwami są gaz płynny (LPG), benzyny silnikowe, benzyny lotnicze, paliwa typu benzyny do silników odrzutowych, paliwa typu nafty do silników odrzutowych, inne nafty, oleje napędowe, lekkie oleje opałowe i pozostałe oleje napędowe, ciężkie oleje opałowe - określone w załączniku B rozdział 4 rozporządzenia nr 1099/2008. Zgodnie z art. 3 ust. 5 pkt 3 ustawy o zapasach szczegółowy wykaz paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej jest określany w drodze rozporządzenia. Wydane na tej podstawie rozporządzenie w sprawie szczegółowego wykazu wymienia olej napędowy o kodzie [...] wśród paliw stanowiących podstawę do wyliczenia opłaty zapasowej (§ 6 pkt 7). Powyższe oznacza, iż z przywozem przez handlowca oleju napędowego o kodzie [...] wiąże się obowiązek zapłaty opłaty zapasowej. Na mocy zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/2010 z dnia 9 listopada 2017 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 w sprawie statystyki energii w odniesieniu do aktualizacji rocznych i miesięcznych statystyk dotyczących energii (Dz. Urz. UE L 292 z 10.11.2017r., str. 3 i nast.), która weszła w życie 30 listopada 2017 r., definicje legalne przywołanych produktów zostały przeniesione do załącznika A, przy czym w załączniku B w rozdziale 4 odnoszącym się do ropy naftowej i produktów naftowych w pozycji 4.1. "[...]" zaznaczono, że o ile nie określono inaczej, w kategorii tej gromadzone są dane odnoszące się do wszystkich nośników energii wymienionych w załączniku A rozdział 3.4 [...] (ropa naftowa i produkty naftowe). Jednocześnie załącznik A zatytułowany "Wyjaśnienia dotyczące terminologii" jednoznacznie wskazuje, że zawiera on wyjaśnienia, uwagi geograficzne lub definicje pojęć, które są stosowane w pozostałych załącznikach, o ile w załącznikach tych nie stwierdzono inaczej. Wskutek powyższego bezpośrednie odesłanie z ustawy o zapasach do załącznika B rozdziału 4 rozporządzenia nr 1099/2008 przekształciło się w odesłanie kaskadowe, które dla ustalenia właściwego brzmienia definicji paliw wymaga sięgnięcia, poprzez odesłanie z załącznika B. do definicji określonych w załączniku A rozporządzenia nr 1099/2008. Jak wynika zaś z pkt 3.4.17 załącznika A rozporządzenia nr 1099/2008 w brzemieniu obowiązującym od ww. zamiany tj. od dnia 30 listopada 2017 r.: "Olej napędowy jest głównie pośrednim produktem destylacji. która przebiega w temperaturze 180-380 °C. Pozycja ta obejmuje domieszki. Obejmuje kilka gatunków o różnych przeznaczeniach: olej napędowy obejmuje olej napędowy wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych, takich jak samochody osobowe i ciężarowe. Olej napędowy obejmuje lekki olej opałowy wykorzystywany w przemyśle i gospodarstwach domowych; olej napędowy wykorzystywany w transporcie morskim i szynowym; inne oleje napędowe, w tym ciężkie oleje napędowe, których temperatura destylacji mieści się w granicach 380-540°C, wykorzystywane jako wsad w przemyśle petrochemicznym. Olej napędowy stanowi zbiór produktów, do którego należą mieszanka biodiesli (biodiesle w oleju napędowym) i benzyna inna niż biodiesle." Definicja ta odwołuje się do obiektywnych cech produktów naftowych - przede wszystkim do ich cech fizykochemicznych oraz ich obiektywnego, a nie faktycznego przeznaczenia. Powyższe oznacza, że olejem napędowym w rozumieniu ustawy o zapasach jest nie tylko olej napędowy przeznaczony do wysokoprężnych silników pojazdów drogowych, ale także oleje napędowe o innych przeznaczeniach (np. przeznaczony przez ich dysponenta do dalszego przetworzenia). Kategoria oleju napędowego zgodnie z rozporządzeniem nr 1099/2008 obejmuje kilka gatunków o różnych przeznaczeniach w tym (a nie wyłączanie) olej napędowy wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych, takich jak samochody osobowe i ciężarowe. Ze definicji oleju napędowych zawartej w rozporządzeniu nr 1099/2008 wynika także, iż katalog możliwych przeznaczeń oleju napędowego jest przykładowy, a nie zamknięty, zaś dla uznania danego produktu za olej napędowy wystarczy, iż posiada on wskazane cechy fizykochemiczne. Z punktu widzenia przedstawionych uregulowań nie ma znaczenia, że produkt naftowy nabywany przez skarżącą Spółkę o kodzie [...] nie jest wykorzystywany do celów napędowych czy opałowych, lecz przeznaczony jest do produkcji produktów smarnych niebędących paliwami w rozumieniu ustawy o zapasach. Ustawa o zapasach w żadnym punkcie nie określa, że przywóz jedynie tych wolumenów produktów naftowych, które użytkownik wykorzysta do celów napędowych wiąże się z obowiązkiem uiszczenia przez producenta lub handlowca określonej opłaty zapasowej, bowiem tylko takie produkty można uznać za paliwo. Ustawa o zapasach w art. 2 pkt 2 w sposób jednoznaczny określa, że dla uznania konkretnego produktu za paliwo istotne jest nie przeznaczenie produktu ale spełnienie przez ten produkt warunków określonych w załączniku B rozdział 4 rozporządzenia nr 1099/2008, które w przypadku olejów napędowych odnoszą się głównie do spełnienia przez produkt parametrów fizyko-chemicznych i dotyczą one wszystkich pośrednich produktów destylacji niezależnie od ich zastosowania. Tym samym skoro przywożony przez Skarżącą produkt jest paliwem w rozumieniu ustawy o zapasach, to Skarżąca zobowiązana jest uiszczać opłatę zapasową za przywożony olej napędowy. Odnosząc się natomiast do kwestii pomniejszenia wielkości przywozu stanowiącego podstawę wyliczenia opłaty zapasowej to zauważyć należy, że ustawa o zapasach nie klasyfikuje smarów jako "paliwa", co oznacza, iż ani z jego przywozem ani produkcją nie można powiązać żadnych obowiązków określonych w ustawie o zapasach. Konsekwentnie - z jego wywozem ustawa nie łączy żadnych uprawnień dla przedsiębiorców. Produkty o kodzie [...] nie są również wymieniane wśród paliw stanowiącym podstawę wyliczenia opłaty zapasowej (§ 6 rozporządzenia w sprawie wykazu) bowiem instytucja opłaty zapasowej obejmuje jedynie paliwa. Reasumując, w ocenie Sądu interpretacja dokonana przez Prezesa Agencji Rezerw Materiałowych jest prawidłowa i zasadnie została utrzymana w mocy przez Ministra Energii. W zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przez art. 107 § 1 kpa, w szczególności zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne - stosownie do wymogów art. 107 § 3 kpa. Stan faktyczny sprawy opisany w decyzji nie wymaga dodatkowych ustaleń, jest jednoznaczny, natomiast uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawy prawne zaskarżonej decyzji. Z kolei sam fakt, że strona skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem organu administracji, nie przesądza o tym, że w sprawie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.