VI SA/Wa 1825/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę P. W. (dalej: Skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: Organ) z dnia 18 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej (dalej: zaskarżona decyzja). Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 24 października 2024 r. (k.24 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2024 r. Skarżący nadał do tut. Sądu skargę na zaskarżoną decyzję w dniu 5 maja 2025 r. Ponadto Organ w zaskarżonej decyzji pouczył Skarżącego, że w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji może wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub bez skorzystania z tego prawa wnieść bezpośrednio skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem nadanym w dniu 8 listopada 2024 r. tj. z uchybieniem 14 – dniowego terminu, który upływał ostatecznie w dniu 7 listopada 2024 r. Skarżący wniósł do Organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 13 marca 2025 r. Organ stwierdził wobec Skarżącego o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niniejsze postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 21 marca 2025 r., zaś w jego treści Organ pouczył Skarżącego, że ww. postanowienie jest ostateczne w toku instancji, a w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, Skarżący może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący nie wniósł do tut. Sądu skargi od wyżej wskazanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję lub postanowienie, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688 oraz z 2025 r. poz. 619, 621 i 622) albo konsul. Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 24 października 2024 r. (k.24 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 listopada 2024 r. Skarżący nadał do tut. Sądu skargę na zaskarżoną decyzję w dniu 5 maja 2025 r. Ponadto Organ w zaskarżonej decyzji pouczył Skarżącego, że w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji może wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub bez skorzystania z tego prawa wnieść bezpośrednio skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem nadanym w dniu 8 listopada 2024 r. tj. z uchybieniem 14 – dniowego terminu, który upływał ostatecznie w dniu 7 listopada 2024 r., Skarżący wniósł do Organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 13 marca 2025 r. Organ stwierdził wobec Skarżącego o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niniejsze postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 21 marca 2025 r., zaś w jego treści Organ pouczył Skarżącego, że ww. postanowienie jest ostateczne w toku instancji, a w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, Skarżący może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący nie wniósł do tut. Sądu skargi od wyżej wskazanego postanowienia. W związku z tym, że Skarżący w toku postępowania administracyjnego skorzystał pierwotne z wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jako środka odwoławczego od zaskarżonej decyzji, co zakończyło się wydaniem przez Organ ostatecznego postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które nie zostało następnie zaskarżone, Sąd na gruncie niniejszej sprawy uznał, że Skarżący nie może domagać się ponownie zaskarżenia przedmiotowej decyzji, tym razem poprzez bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Sąd w tym miejscu wskazuje, że ustawodawca przyznał Skarżącemu możliwość wyboru środka odwoławczego od zaskarżonej decyzji, którym może być albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skarga do sądu administracyjnego. Tym samym istnieje zakaz dwutorowego rozpoznawania sprawy dotyczącej zaskarżenia tej samej decyzji Organu. Mając na uwadze powyższe względy, Sąd stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.