VI SA/Wa 1830/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu od decyzji udzielającej patent na wynalazek oddala skargę Urząd Patentowy RP (organ) decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] działając w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] maja 2009 r. wniosku o unieważnienie patentu na wynalazek nr [...] udzielonego na rzecz P. (uprawniony) na skutek sprzeciwu wniesionego przez Z. z B. (skarżący) na podstawie art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119 z 2000 r., poz. 1117 ze zm.) oraz art. 24, 25 i 26 ww. ustawy oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. sprzeciw oddalił. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] września 2005 r. udzielił P., patentu na wynalazek pt: "Samonośna górnicza siatka okładzinowa łańcuchowo-węzłowa" nr [...] z datą pierwszeństwa [...] lutego 2002 r. Dnia [...] czerwca 2006 r. Z. z B. wystąpiły do organu ze sprzeciwem wobec udzielenia tego patentu. Wskazując brak nowości, jak też poziomu wynalazczego, tj. niespełnienia wymogów art. 24, art. 25 i art. 26 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej. Jego zdaniem zastrzeżenia patentowe (pierwsze niezależne oraz cztery zastrzeżenia zależne) nie spełniają wymogu nowości bądź poziomu wynalazczego spornego wynalazku. Porównując zastrzeżenie niezależne z polską normą PN-G-15050 skarżący stwierdza, że nie spełnia ono wymogu nowości, ponieważ siatki znormalizowane w ww. normie mają końce wzdłużnych prętów zakończone w kształcie litery U. Ponadto podnosi, że "określenie skrajny poprzeczny pręt od strony haków mocowany jest do wzdłużnych prętów od strony wyrobiska" nic nie oznacza, ponieważ wyrobisko nie jest przedmiotem zgłoszenia. Podobnie odnośnie zastrzeżenia 2-go zależnego skarżący podnosi, że zastrzegany w nim środek techniczny, tj., że "średnice skrajnych poprzecznych prętów są większe od średnicy pozostałych" nie jest nowym w świetle przeciwstawionej polskiej normy. W dalszej części uzasadnienia wniosku, wnioskodawca stwierdza, że zastrzeżenia patentowe zależne nr 3, 4 i 5 nie spełniają wymogu § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa RM z dnia 17 września 2001 r. (Dz. U. Nr 102, poz. 1119), w związku z czym powinny "być wyeliminowane" i nie mogą być uwzględnione przy ocenie zdolności patentowej zgłoszenia. Uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny, wskazując, że przeciwstawiona norma PN-G-15050 została powołana jako stan techniki w opisie spornego wynalazku. Na rozprawie przed Kolegium Orzekającym skarżący powtórzył zarzuty postawione we wniosku o unieważnienie patentu. Uprawniony wskazał, że sprzeciw jest bezzasadny, podnosząc, że powoływana norma nie stanowi przeciwstawienia dla rozwiązania zastrzeganego w zastrzeżeniach patentowych. Wnosił o oddalenie wniosku, prezentując modelowe rozwiązanie według spornego wynalazku. Kolegium Orzekające po rozpatrzeniu sprawy zważyło, że stosownie do art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego w dniu [...] lutego 2002 r., a więc w okresie obowiązywania już powołanej ustawy p.w.p. Przepisy powyższej ustawy, tj. art. 24, art. 25 i art. 26 stanowiły podstawę prawną do oceny zdolności patentowej spornego wynalazku. Jego zdaniem w dacie zgłoszenia wniosek spełniał wymóg nowości zawarty w art. 25 oraz posiadał poziom wynalazczy zgodnie z art. 26 powołanej ustawy p.w.p. Zdaniem organu biorąc pod uwagę polską normę PN-G-15050, niemiecki wzór użytkowy [...] i opinię Głównego Instytutu Górnictwa oraz niemiecki opis patentowy [...] należy uznać, że wynalazek jest nowy, bowiem nie jest on częścią stanu techniki. Jego zdaniem przed datą pierwszeństwa do uzyskania patentu informacje w nim zawarte nie zostały udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Wskazało, że zgodnie z art. 26 wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli nie wynika on w sposób oczywisty dla znawcy, ze stanu techniki. Wskazało, że zastrzeżenie niezależne i uzależnione od niego zastrzeżenie 2 spełniają wymóg nowości zawarty w art. 25 ustawy p.w.p. W żadnym załączonym do wniosku dokumencie, mającym być przeciwstawieniem dla spornego wynalazku, nie ujawniono zastrzeganych (w części znamiennej) środków technicznych, znamiennym tym, że końce prętów 2 są zagięte w haki 3 i 4 w kształcie litery U, leżące w płaszczyźnie siatki, odwrotnie ukierunkowane na poszczególnych końcach, przy czym skrajny poprzeczny pręt od strony haków 4 mocowany jest do wzdłużnych prętów od strony wyrobiska. Jego zdaniem w żadnym z przeciwstawionych dokumentów nie są ujawnione różnice wielkości średnic skrajnych poprzecznych prętów 5 i 6 od średnicy pozostałych poprzecznych 1. Zastrzeżenia zależne nr 3, 4 i 5 zdaniem organu są zredagowane prawidłowo i prawidłowo uzależnione od poprzednich zastrzeżeń i całkowicie spełniają wymogi § 8 ust. 3 pkt 1, 2 i 3 (a nie § 8 ust. 1 pkt 1 i 2 dotyczącego zastrzeżenia niezależnego), powołanego rozporządzenia Prezesa RM z dnia 17 września 2001 r. (Dz. U. Nr 102, poz. 1119). W tej sytuacji organ uznał, że przedmiotowy wynalazek nr [...] w dacie zgłoszenia w Urzędzie Patentowym RP spełniał wymóg nowości oraz poziomu wynalazczego zawarty w art. 25 i art. 26 ustawy Prawo własności przemysłowej. Skargę na decyzję tę decyzję wniósł skarżący wnosząc o: 1. uchylenie ww. decyzji w całości jako niezgodnej z prawem i zebranym materiałem dowodowym oraz skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, 2. zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz proceduralnego, tj.: 1. art. 7 k.p.a. z związku z art. 256 cytowanej ustawy prawo własności przemysłowej (p.w.p.) - tj. zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu strony - poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędne ustalenia, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik postępowania, 2. art. 75 k.p.a. tj. zasady równej mocy dowodowej - poprzez nieuwzględnienie dowodów przedstawionych przez stronę wnoszącą sprzeciw, 3. naruszenie art. 77 k.p.a. tj. zasady prawdy obiektywnej - poprzez nierozpatrzenie dowodów wskazanych przez stronę wnoszącą sprzeciw, 4. naruszenie art. 81 k.p.a. - poprzez wydanie decyzji w oparciu o dowody, co do których strona skarżąca nie miała możliwości wypowiedzenie się, 5. naruszenie art.107 § 1 i § 3 k.p.a. - poprzez wydanie decyzji nie spełniającej podstawowych wymagań wynikających z treści wymienionego artykułu, w szczególności nie dające się usunąć wady, polegające na braku uzasadnienia faktycznego oraz prawnego decyzji, 6. naruszenie przepisu art. 24, art. 25 i art. 26 ustawy prawo własności przemysłowej poprzez przyjęcie, iż rozwiązanie według wynalazku opatentowanego za nr [...] jest nowe, ma poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego stosowania. Wskazał, że w sprzeciwie do udzielonego patentu na wynalazek nr [...] pt. "Samonośna górnicza siatka okładzinowa łańcuchowo - węzłowa". uznał, iż przedmiotowy wynalazek nie spełniał wymagań stawianych wynalazkom przez art. 25 ustawy prawo własności przemysłowej, a mianowicie w zakresie nowości i nieoczywistości. Jego zdaniem analiza zastrzeżeń patentowych i porównanie ich z wcześniejszą publikacją Polskiej Normy PN-G-15050 z [...] października 1996 r., gdzie ujawnione zostały środki techniczne zawarte w części znamiennej zastrzeżeń patentowych nie daje podstaw do udzielenia patentu. Ponadto wskazał, że w piśmie z dnia [...] maja 2009 r. stawiał zarzut o braku możliwości przemysłowego zastosowania przedmiotowego wynalazku opierając go na analizie zastrzeżeń patentowych, gdzie użyte określenia nie należą do przedmiotu wynalazku, przez co określenia te nie precyzują, jak wynalazek należy wykonać. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Te wymogi spełnia wspomniana wyżej decyzja administracyjna. Decyzja organu działającego w trybie postępowania spornego została wydana w oparciu o zebrany materiał dowodowy, po rozpatrzeniu na jawnej rozprawie z udziałem stron i jest zgodna ze stanem faktycznym. Zdaniem sądu organ podjął wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia stanu faktycznego, czyli do właściwej oceny merytorycznej i formalnej zdolności patentowej spornego wynalazku. Ocena skarżącego, że wniosek sprzeciwowy nie został prawidłowo rozpoznany jest nie mającą potwierdzenia w ww. decyzji a więc organ zdaniem sądu nie naruszył art. 7 k.p.a. Organ rozpatrując wniosek o unieważnienie patentu na wynalazek nr [...] wziął pod uwagę wszystkie przeciwstawione dokumenty, a mianowicie polską normę PN-6-15050, niemiecki wzór użytkowy [...], niemiecki opis patentowy [...] oraz opinię Głównego Instytutu Górnictwa, które zostały szczegółowo przeanalizowane w uzasadnieniu decyzji Urzędu (str. 3 i str. 4). W ocenie sądu zarzut naruszenia art. 75 k.p.a. jest niezasadny, ponieważ polska norma PN-G-15050, nie może świadczyć o braku nowości i braku poziomu wynalazczego, czego dowodem jest zamieszczenie jej przez uprawnionego w części przedznamiennej zastrzeżenia niezależnego jako znanej ze stanu techniki, oraz przeprowadzonej analizy przez Kolegium Orzekające. Zarzut naruszenia art. 77 k.p.a. również jest niezasadny, ponieważ organ rozpatrując wniosek w sposób wyczerpujący i obiektywny ocenił wszystkie dostępne mu materiały w tym normy PN-G-15050. Art. 81 k.p.a. także nie został naruszony w trybie postępowania przed Urzędem Patentowym, ponieważ skarżący był informowany o każdym piśmie uprawnionego z patentu, a dotyczącego przedmiotowego sprzeciwu. Natomiast omawianie lub poruszanie kwestii przeciwstawionych materiałów należy do stron postępowania a nie organu prowadzącego rozprawę. Postawiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. jest bezzasadny, ponieważ decyzja sporządzona jest, zgodnie przywołanym przepisem i zawiera wszystkie wymogi, tj. oznaczenie organu, datę wydania, ilość stron, podstawę prawną, uzasadnienie faktyczne i tryb w jaki służy od niej odwołanie a ponadto wskazane zostały w niej fakty, które organ uznał za udowodnione oraz zawiera podstawy prawne do podjęcia decyzji. Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia przez organ art. 24, art. 25 i art. 26 powołanej ustawy p.w.p., ponieważ skarżący odnosi się wyłącznie do zastrzeżenia niezależnego przeciwstawiając rysunki z wymienionej polskiej normy. Skarżący oświadcza ponadto, że przedmiot spornego wynalazku nie dotyczy samej siatki górniczej, lecz elementów kopalni, takich jak "wyrobisko" czy "ocios". Nie jest zgodne takie stwierdzenie z opisem, zastrzeżeniami i tytułem spornego patentu, ponieważ zastrzegana siatka ma zastosowanie w zabezpieczeniu wyrobiska górniczego w chodnikach kopalni. Organ podkreślił, że w stanie techniki ujawniono różne konstrukcje siatek mających różnorodne zastosowanie (min. w ogrodnictwie, budownictwie, górnictwie itd.) mocowane za pomocą różnych środków technicznych. Porównując całość dokumentacji wynalazku objętego spornym patentem nr [...] (opis, zastrzeżenia i rysunek) z przeciwstawionym materiałem polską normą PN-G-15050, zdaniem sądu organ prawidło uznał, że ww. wynalazek w dacie zgłoszenia spełnia wymóg nowości zawarty w art. 25 powołanej ustawy p.w.p. Ponadto wynalazek spełniał również wymóg poziomu wynalazczego, ponieważ jak to już zostało wskazane zarzut braku poziomu wynalazczego musi dotyczyć całego rozwiązania, a nie tylko jego poszczególnych części, zaś połączenie znanych środków w nowy sposób może stanowić rozwiązanie nowe, posiadające poziom wynalazczy". Rozpatrując wniosek o unieważnienie patentu organ wziął pod uwagę całość dokumentacji zgłoszeniowej (opis, zastrzeżenia i rysunek) i cały materiał dowodowy w sprawie i słusznie uznał, że w świetle zebranego materiału w zakresie oceny nowości, poziomu wynalazczego oraz przemysłowej stosowalności, sporny wynalazek objęty patentem nr [...] spełnia powyższe wymogi zawarte w art. 24, 25, 26 i 27 powołanej ustawy p.w.p. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ - rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.