VI SA/Wa 1833/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi J. Z. na czynność Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] czerwca 2017 r. [...] w przedmiocie przyjęcia pod dozór techniczny postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 20 lipca 2017 r. Pan J. Z. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "rozstrzygnięcie organu zawarte w pismach w sprawie o przyjęcie cysterny pod dozór techniczny w sprawie nr [...] , zakończonej pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. (...)" . Skarżący zarzucił Dyrektorowi Transportowego Dozoru Technicznego w [...] ("DTDT", "Dyrektor TDT") naruszenie prawa materialnego, tj. lp. 6.8.2.4.5 Umowy ADR poprzez uznanie, że bez wszystkich badań okresowych/pośrednich Dyrektor TDT nie może przyjąć cysterny pod dozór techniczny. W skardze wniesiono o uchylenie skarżonego aktu poprzez wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w trybie art. 145a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że w dniu 26 kwietnia 2017 r. do Dyrektora TDT wpłynął wniosek skarżącego o określenie warunków przyjęcia pod dozór techniczny cysterny importowanej producenta KAISER - Niemcy, nr identyfikacyjny [...] , nr fabryczny [...] , rok budowy 2001. W odpowiedzi, DTDT - pismem z dnia 16 maja 2017 r., nr [...] - poinformował wnioskodawcę, iż organ nie może określić warunków przyjęcia pod dozór techniczny przedmiotowej cysterny ponieważ załączona do ww. wniosku dokumentacja nie spełnia minimalnego zakresu wymagań dla importowanych cystern drogowych. Jednocześnie DTDT zwrócił wnioskodawcy dokumentację złożoną wraz z ww. wnioskiem. Jak wskazał organ podstawowe informacje dotyczące minimalnego zakresu dokumentacji wymaganej dla importowanych cystern drogowych, przeznaczonych do transportu towarów niebezpiecznych według Umowy ADR zostały ustalone przez DTDT i znajdują się na stronie internetowej Transportowego Dozoru Technicznego www.tdt.gov.pl w zakładce "Wymagania dla cystern ADR". Zgodnie z ww. wymaganiami dokumentacja załączona do wniosku o określenie warunków przyjęcia pod dozór techniczny powinna zawierać m.in. poświadczenia (protokoły) - oryginały z badań okresowych i pośrednich (z całego okresu eksploatacji), przeprowadzone przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego kraju poprzedniego użytkownika zagranicznego wraz z aktualnym (w chwili złożenia wniosku) poświadczeniem (protokołem) z ostatniego badania okresowego lub pośredniego potwierdzającego sprawność cystern lub zbiorników - 6.8.2.4.5. Umowy ADR. Dokumentacja załączona do wniosku skarżącego nie zawierała zaś ww. poświadczeń (protokołów) z badań okresowych/pośrednich z całego okresu eksploatacji cysterny, tj. z lat 2003-2016. Tym samym przedmiotowa cysterna nie spełniała ww. "Wymagań dla cystern ADR" i w związku z tym DTDT nie mógł jej zarejestrować w ewidencji urządzeń Transportowego Dozoru Technicznego i dopuścić do przewozu odpadów towarów niebezpiecznych według Umowy ADR. W dniu 1 czerwca 2017 r. do DTDT wpłynęło wezwanie skarżącego, zastępowanego radcę prawnego, do usunięcia naruszenia prawa, które to naruszenie w opinii skarżącego stanowiło wskazanie w piśmie organu z dnia 16 maja 2017 r. braku możliwości określenia przez DTDT warunków przyjęcia pod dozór techniczny importowanej cysterny. DTDT odnosząc się do zarzutów i twierdzeń z ww. wezwania, w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r., wskazał na błędną interpretację przez skarżącego wymagań wynikających z obowiązujących przepisów prawa w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych. Organ wyjaśnił, że wymagania stawiane cysternom przeznaczonym do transportu towarów niebezpiecznych regulują następujące przepisy: • ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1040), • ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1834 ze zm.), • Umowa europejska dotycząca transportu drogowego towarów niebezpiecznych - Umowa ADR. Odnosząc się zaś do wątpliwości dotyczących interpretacji wymagań Umowy ADR organ wskazał, że obowiązek posiadania dokumentacji z badań był i jest wymagany zarówno zapisami obowiązującej Umowy ADR (również przed 2007r.), jak i przepisami krajowymi. Wymóg wystawiania dokumentów (poświadczeń) z przeprowadzonych badań zapisany jest w Umowie ADR w 6.8.2.3.1 oraz 6.8.2.4.5. Zgodnie z przepisem 6.8.2.4.5 Umowy ADR, próby, badania i sprawozdania wymagane pod 6.8.2.4.1 do 6.8.2.4.4, powinny być wykonane przez rzeczoznawcę uznanego przez właściwą władzę a wyniki tych czynności, nawet w przypadku negatywnego ich wyniku, powinny być ujęte w poświadczeniu badania. Kopie tych protokołów (poświadczeń) powinny być załączone do dokumentacji cysterny. Obowiązek posiadania dokumentacji technicznej, co najmniej w zakresie o których mowa w 6.8.2.4.5 Umowy ADR, z przeprowadzonych badań był i jest określony także w art. 33 ust. 3 ustawy o dozorze technicznym, jak również w 4.3.2.1.7 Umowy ADR. Następnie DTDT poinformował, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, zostały opracowane przez TDT warunki techniczne dotyczące przyjęcia pod dozór cystern drogowych przeznaczonych do transportu towarów niebezpiecznych według Umowy ADR (dostępne na stronie www.tdt.gov.pl w zakładce "Wymagania dla cystern ADR"). Zgodnie z tymi warunkami przed dopuszczeniem zbiornika (cysterny) do eksploatacji, wnioskodawca (właściciel/użytkownik, importer) zgłasza pisemnie wniosek o określenie warunków przyjęcia pod dozór techniczny urządzenia do właściwego terenowo Oddziału Terenowego TDT, w celu przyjęcia pod dozór techniczny urządzenia. Do wniosku, o którym mowa, eksploatujący dołącza dwa egzemplarze dokumentacji zawierającej co najmniej: - oryginał lub kopie świadectwa zatwierdzenia typu potwierdzające zgodność konstrukcji z wymogami ADR - 6.8.2.3.1 Umowy ADR, - oryginał lub kopię (potwierdzoną przez wytwórcę lub organ wystawiający) poświadczenia (protokołu) z badań odbiorczych przeprowadzonych u wytwórcy, wystawione przez właściwą władzę kraju wytwórcy lub organ kontrolny przez te władze upoważniony - 6.8.2.4.5 Umowy ADR, - poświadczenia (protokoły) - oryginały z badań okresowych i pośrednich (z całego okresu eksploatacji), przeprowadzone przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego kraju poprzedniego użytkownika zagranicznego wraz z aktualnym (w chwili złożenia wniosku) poświadczeniem (protokołem) z ostatniego badania okresowego lub pośredniego potwierdzającego sprawność cystern lub zbiorników - 6.8.2.4.5 Umowy ADR, - "świadectwo ADR" dopuszczające do przewozu towarów niebezpiecznych - 9.1.3 Umowy ADR, - poświadczenie lub homologacja (lub potwierdzenie w innych dokumentach) stwierdzające spełnienie przez pojazd - cysternę stateczności bocznej według Regulaminu 111 wystawione przez właściwą władzę kraju wytwórcy lub organ kontrolny przez tę władzę upoważniony - dotyczy pojazdów cystern zarejestrowanych za granica po raz pierwszy po 1 lipca 2004 r. oraz nowych pojazdów - cystern sprowadzonych po raz pierwszy do Polski, które badane są przy zastosowaniu ciśnienia próbnego poniżej 4 bar -9.7.5.2 i 1.6.5.9 Umowy ADR, - kopie atestów materiałowych zastosowanych do budowy zbiornika (dopuszcza się inne dokumenty np. wykaz materiałów atestowanych, w których zawarte są informacje o materiałach zastosowanych do budowy zbiornika cysterny) - PN EN 12972, - kopię dowodu rejestracyjnego pojazdu cysterny. - rysunek zestawieniowy zbiornika cysterny z uwzględnieniem w szczególności rozmieszczenia elementów zbiornika (np. płaszcza, den, przegród, rozmieszczenie elementów wzmacniających, wyposażenie zbiornika) z podaniem grubości ścianek (płaszcza, falochronów, przegród i dennic) - PN EN 12972, - rysunek zestawieniowy uwzględniający sposób połączenia (mocowania) zbiornika z podwoziem (rama pośrednia) wraz z naniesionymi charakterystycznymi wymiarami dla danego sposobu zamocowania (jeżeli na innych rysunkach nie jest to pokazane) - PN EN 12972, - opis techniczny zawierający parametry techniczne, tj.: pojemność całkowitą, pojemność komór (jeżeli występują), ciśnienie próbne, obliczeniowe i max ciśnienie robocze (całego zbiornika i komór, jeżeli ciśnienie komór jest inne niż całego zbiornika), prawidłowy kod cysterny, przeznaczenie, wykaz towarów niebezpiecznych według ADR dopuszczonych do przewozu itd. - PN EN 12972, - schemat instalacji napełniająco - opróżniającej z zaznaczeniem armatury wchodzącej w jej skład, urządzeń zabezpieczających przed nadciśnieniem lub podciśnieniem z podaniem typów wyposażenia, wytwórców oraz podaniem parametrów, itd. Schemat instalacji powinien być zgodny z instrukcją obsługi i w pełni odzwierciedlać aktualne wyposażenie cysterny - PN EN 12972, - obliczenia sprawdzające grubość ścianek zbiornika cysterny z uwzględnieniem wytrzymałości na podciśnienie (jeżeli dotyczy), jak również mocowanie jego do podwozia pojazdu -PN EN 12972, - z litrażowania - jeżeli jest wymagany przepisami ADR, - instrukcje obsługi i eksploatacji w języku polskim. Powyższe dokumenty - jak wskazał organ - są konieczne do otrzymania indywidualnych warunków technicznych przyjęcia cysterny pod dozór techniczny. Ponadto, zgodnie z 4.3.2.1.7 Umowy ADR pełna dokumentacja cysterny powinna być przechowywana przez właściciela lub użytkownika, który powinien ją udostępniać na żądanie właściwej władzy. Dokumentacja powinna być przechowywana przez cały okres eksploatacji cysterny i zachowana przez 15 miesięcy po wycofaniu cysterny z eksploatacji. Jeżeli następuje zmiana właściciela lub użytkownika w czasie użytkowania cysterny, dokumentacja powinna być przekazana nowemu właścicielowi lub użytkownikowi a kopie dokumentacji cysterny oraz niezbędne dokumenty powinny być dostępne dla rzeczoznawców przeprowadzających badania, kontrole i próby. Z przedłożonej zaś przez skarżącego dokumentacji wynika, że cysterna, o której mowa we wniosku, miała wykonane badanie odbiorcze 7 lutego 2001 r. (poświadczenie z badań Prüfbericht Tankfahrzeug für Saug Druck Tanks für Abfälle) i została dopuszczona do przewozu odpadów towarów niebezpiecznych zgodnie z Umową ADR. Na podstawie wyników badania odbiorczego zostało wydane świadectwo zatwierdzenia z dnia 7 lutego 2001 r. zgodnie z wymaganiem punktu 6.8.2.3.1 Umowy ADR. W trakcie eksploatacji cysterny tj. w latach 2004-2017, urządzenie to nie było jednak poddawane badaniom pośrednim i okresowym wymaganych Umową ADR, co wynika z poświadczenia poprzedniego eksploatującego F. GmbH (pismo z dnia 21 kwietnia 2017 r.). W podsumowaniu organ wskazał, że dokumentacja złożona przez Pana J. Z. nie zawiera poświadczeń (protokołów) z badań okresowych/pośrednich z całego okresu eksploatacji ww. cysterny, tj. z lat 2004-2017. Tak więc przedmiotowa cysterna nie spełnia podstawowych "Wymagań dla cystern ADR" i w związku z tym TDT nie mógł określić warunków jej przyjęcia pod dozór techniczny oraz cysterna nie będzie mogła zostać zarejestrowana w ewidencji urządzeń Transportowego Dozoru Technicznego i dopuszczona do przewozu odpadów towarów niebezpiecznych według Umowy ADR. W dniu 25 lipca 2017 r. do organu wpłynęła skarga skarżącego, o której mowa na wstępie. W odpowiedzi DTDT, powołując się na art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 26 września 2017 r. organ wniósł o rozważanie przez Sąd odrzucenia skargi, a w piśmie z dnia 11 września 2018 r. zawarł w ww. zakresie argumentację prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd stwierdza, że skarga skarżącego dotycząca oceny prawidłowości działań DTDT związanych z przyjęciem pod dozór techniczny urządzeń (cysterny) do przewozu materiałów niebezpiecznych nie mieści się w przedstawionym zakresie kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Należy zauważyć bowiem, że przedmiotem skargi nie jest indywidualny akt prawny z zakresu administracji publicznej, czy też czynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., lecz działanie DTDT rozumiane jako ciąg czynności podejmowanych przez organ w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego o wydanie wymagań technicznych umożliwiających rejestrację importowanego urządzenia. Wspomniane czynności to korespondencja kierowana przez organ do skarżącego, zawierająca informacje o wymaganiach technicznych dla cysterny importowanej producenta KAISER - Niemcy, nr identyfikacyjny [...] , nr fabryczny [...] , rok budowy 2001 oraz wyjaśnienia dotyczące przepisów prawnych stanowiących podstawę określenia wymienionych wymagań technicznych pozwalających na rejestrację cysterny. Zaś art. 3 § 2 p.p.s.a. nie daje prawa do zaskarżenia do Sądu działań organu polegających na udzielaniu skarżącemu informacji odnośnie procedury rejestracyjnej, wymagań technicznych stawianych urządzeniu, obowiązujących w tym zakresie przepisów prawnych, a więc czynności poprzedzających wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia, w której ustala się formę dozoru technicznego, jaką będzie objęte to urządzenie. Innymi słowy, przedmiotem skargi nie mogą być czynności organu określone w art. 14 ust. 2 ustawy z o dozorze technicznym, zgodnie z którym organ właściwej jednostki dozoru technicznego przed wydaniem decyzji, o której wspomniano powyżej, przeprowadza badania i wykonuje czynności sprawdzające: 1) sprawdza kompletność i prawidłowość przedłożonej dokumentacji, 2) dokonuje badania urządzenia poprzez sprawdzenie zgodności wykonania tego urządzenia z dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego, a także stanu urządzenia, jego wyposażenia i oznakowań, 3) przeprowadza próby techniczne przed uruchomieniem urządzenia oraz w warunkach pracy w zakresie ustalonym w warunkach technicznych dozoru technicznego dla poszczególnych rodzajów urządzeń, 4) przeprowadza badanie specjalne ustalone w dokumentacji projektowej urządzenia lub, w technicznie uzasadnionych przypadkach, na żądanie organu właściwej jednostki dozoru technicznego. W technicznie uzasadnionych przypadkach część badań urządzenia technicznego, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, może być przeprowadzona u wytwarzającego urządzenie. Wyniki tych badań oraz stan techniczny urządzenia określa się w protokole badania; wyniki te mogą być uwzględniane przy badaniu urządzenia u eksploatującego, poprzedzającym wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia. Z powyższego przepisu wynika więc, że żądana przez skarżącego kontrola dotyczyła czynności sprawdzających niezbędnych do wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ustawy o dozorze technicznym, które jednak nie podlegają zaskarżeniu do Sądu w trybie art. 3 § 2 p.p.s.a. Należy wskazać, że TDT został powołany do podejmowania działań zmierzających do zapewnienia bezpiecznej pracy urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, jako specjalistyczna jednostka dozoru technicznego. Zakres działań TDT wyznacza treść art. 44 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym. Zgodnie z art. 45 ust 2 ustawy o dozorze technicznym TDT kieruje i reprezentuje na zewnątrz Dyrektor TDT. Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych w art. 9 ust 1 pkt 4 wskazuje, iż Dyrektor TDT jest organem właściwym w sprawach dotyczących warunków technicznych i badań urządzeń transportowych przeznaczonych do przewozu drogowego, koleją i żeglugą śródlądową towarów niebezpiecznych. W art. 7 ust. 1 ustawy z o dozorze technicznym stanowi się zaś, że do postępowania przed organami jednostek dozoru technicznego stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy w sprawach należących do zakresu działania Transportowego Dozoru Technicznego, o którym mowa w art. 42 ust. 1, organem właściwym, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, jest Dyrektor TDT, a organem wyższego stopnia - minister właściwy do spraw transportu. Nie cały jednak zakres działalności jednostek dozoru technicznego polega na sprawowaniu władztwa administracyjnego, lecz jedynie jego ograniczona część. Pamiętać należy bowiem, że Transportowy Dozór Techniczny jest państwową osobą prawną a nie organem administracji publicznej, o którym mowa w art. 1 pkt. 1 k.p.a. O zakresie ww. władztwa administracyjnego wykonywanego przez TDT wypowiadały się już sądy, a nawet Trybunał Konstytucyjny. I tak, w orzeczeniu z dnia 27 maja 2014 r., P 51/13, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że jedynie dla wykonywania kilku spośród swych zadań jednostki dozoru technicznego zostały wyposażone we władztwo administracyjne. Trybunał dokonując analizy podstaw działania Urzędu Dozoru Technicznego wskazał: "UDT, dla wykonywania kilku spośród swych zadań, został wyposażony we władztwo administracyjne. Dotyczy to w szczególności kompetencji Urzędu w zakresie nadawania uprawnień do wytwarzania, naprawiania lub modernizowania określonych urządzeń, dopuszczania do eksploatacji urządzeń, potwierdzania kwalifikacji do wykonywania określonych czynności, a także decydowania o wstrzymaniu eksploatacji lub pozbawieniu uprawnień. W tym zakresie UDT wydaje decyzje administracyjne zgodnie z art. 7 ust 1 u.d.t., a do postępowania przed jednostkami dozoru technicznego stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.)." Z powyższym koresponduje ocena prawna Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarta w wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r, II GSK 3540/15: "Sąd I instancji wyprowadza istnienie podstawy prawnej dla pisma z dnia 25 września 2012 r. z ogólnych regulacji dotyczących zadań i zakresu działania Dyrektora TDT i na tej podstawie przyjmuje, że pomimo braku wyraźnego przepisu prawa przyjąć należy, że właśnie to pismo jest decyzją administracyjną, bo taka forma działania Dyrektora TDT wynika z całokształtu regulacji u.d.t. Stanowisko takie jest błędne, bo zasada legalizmu działania administracji wyklucza domniemanie formy w jakiej mają działać organy, zwłaszcza, że w obecnym porządku prawnym zakres aktów jakie mogą być podejmowane przez organy i później kontrolowane przez sądy administracyjne jest szeroki i jednoznacznie określony w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.". W analizowanym zakresie można także odwołać się do wyroku Sądu Najwyższego, IV CK 771/04, z dnia 30 czerwca 2005 r., zgodnie z którym "W art. 14 ustawy postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji zezwalającej na eksploatację urządzeń technicznych wyraźnie zostało oddzielone od czynności wstępnych, polegających na przeprowadzeniu badań i dokonaniu czynności sprawdzających. Można więc uznać, że chociaż dokonanie czynności wstępnych jest przesłanką postępowania administracyjnego, to czynności te nie mieszczą się w samym postępowaniu administracyjnym i mają charakter cywilnoprawny. (...) Przedsiębiorca i jednostka dozoru technicznego najpierw zawierają umowę o przeprowadzenie badań urządzeń technicznych i wykonanie czynności sprawdzających. Nawiązuje się stosunek cywilnoprawny. W ramach tego stosunku jednostce dozoru technicznego należy się wynagrodzenie za przeprowadzone badania i wykonane czynności sprawdzające w formie opłaty, której wysokość określa rozporządzenie Ministra Gospodarki. Po wykonaniu umowy następuje dopiero faza postępowania administracyjnego, w którym decyzją rozstrzygana jest kwestia zezwolenia na eksploatację". Zatem odesłanie do przepisów k.p.a., według których prowadzi się postępowanie w sprawach uregulowanych w ustawie o przewozie towarów niebezpiecznych i ustawie o dozorze technicznym, dotyczyć może tylko postępowań prowadzonych przez Dyrektora TDT w sprawach załatwianych w formie decyzji administracyjnej. Reasumując, z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o dozorze technicznym, wynika zasada, że urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym mogą być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej na ich eksploatację. Przed wydaniem decyzji organ właściwej jednostki dozoru technicznego przeprowadza badania i wykonuje czynności sprawdzające. Za czynności te pobierane są opłaty (art. 34 ustawy). Podobnie rzecz się ma z dopuszczeniem do eksploatacji urządzenia technicznego po jego naprawie lub modernizacji (art. 17 ustawy). Zezwolenie na eksploatację urządzeń technicznych wymaga decyzji, nie ulega więc wątpliwości, że ma charakter administracyjno-prawny i wydawane jest w postępowaniu administracyjnym. Przedsiębiorca i jednostka dozoru technicznego najpierw jednak zawierają umowę o przeprowadzenie badań urządzeń technicznych i wykonanie czynności sprawdzających. Nawiązuje się zatem stosunek cywilnoprawny. W ramach tego stosunku jednostce dozoru technicznego należy się wynagrodzenie za przeprowadzone badania i wykonane czynności sprawdzające w formie opłaty, której wysokość określa rozporządzenie Ministra Gospodarki. Dopiero zaś po wykonaniu umowy następuje faza postępowania administracyjnego, w którym decyzją rozstrzygana jest kwestia zezwolenia na eksploatację. Dyrektor TDT nie jest zatem upoważniony - na podstawie przepisów ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych oraz ustawy o dozorze technicznym - do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie określenia warunków przyjęcia urządzenia pod dozór techniczny. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.