VI SA/Wa 1839/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu A. P. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. odrzucono skargę kasacyjną A. P. od wyroku z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1839/08 oddalającego skargę A. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. W dniu 1 czerwca 2009 r. A. P. złożył do Sądu na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi. Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i pełnoletnim synem. Skarżący wskazał, iż pobiera świadczenie emerytalne oraz uzyskuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 6500 zł miesięcznie, natomiast jego żona i syn posiadają status osób bezrobotnych. Ponadto wskazał, iż posiada dom o powierzchni 849 m2, mieszkanie o powierzchni 109 m2 oraz nieruchomość leśną o powierzchni około 1,01 ha. Dodatkowo podniósł iż posiada oszczędności w kwocie 60.000 zł Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, w wykonaniu zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2009 r. pismem z dnia 7 lipca 2009 r. wezwano go do nadesłania w terminie 14 dni: a) dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 aktualną wysokość otrzymywanej przez skarżącego emerytury (ostatni odcinek przekazu pocztowego lub decyzja organu rentowego), b) dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 aktualną wysokość otrzymywanej przez skarżącego wynagrodzenia, c) odpisu zeznania podatkowego skarżącego i jego żony za rok 2008, d) wyciągów z posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych za okres trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (w przypadku jeżeli takie rachunki posiadają), e) zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu żony skarżącego w ewidencji osób bezrobotnych, f) zaświadczenia z właściwego Powiatowego Urzędu Pracy o zarejestrowaniu syna skarżącego w ewidencji osób bezrobotnych, g) wykazu koniecznych miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącego i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z załączeniem dokumentów potwierdzających te dane. Skarżący żądanych dokumentów nie przedstawił, nie udzielając również żadnych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319). W niniejszej sprawie skarżący wskazuje we wniosku, iż pobiera świadczenie emerytalne oraz uzyskuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 6500 zł miesięcznie, natomiast jego żona i syn posiadają status osób bezrobotnych, jednakże nienadesłanie przez skarżącego na wezwanie dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącego oraz jego żony i syna, w szczególności dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów oraz zarejestrowanie żony i syna skarżącego w ewidencji osób bezrobotnych, uniemożliwia dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Podkreślić bowiem należy, iż jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest jej stan majątkowy. "Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest obowiązkiem sądu, jeśli osoba ta wykazała, że spełnia przesłanki z art. 246 § 1" (H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 631). "Instytucja zwolnienia od kosztów stanowi w istocie pomoc państwa dla osób które, ze względu na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny" (tak na gruncie przepisów k.p.c. J. Gudowski /w:/ T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze", tom 1, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 290 i cytowane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Skoro zatem jest to pomoc państwa, Sąd musi ustalić, czy ubiegający się o przyznanie prawa pomocy, wypełnia ustawowe przesłanki przyznania tejże pomocy państwa, co nie jest możliwe w przypadku niewykazania stanu majątkowego skarżącego. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.