VI SA/Wa 1843/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego uchwałą Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z dnia [...] września 2002 r. w sprawie wniosku o wpisanie na listę aplikantów radcowskich mgr W. W. postanawia odrzucić skargę Pan W. W. dnia [...] września 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego uchwałą Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] r. z dnia [...] września 2002 r., którą utrzymano w mocy uchwałę Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o odmowie wpisu na listę aplikantów radcowskich. Skarga ta była poprzedzona dwoma pismami z dnia [...] sierpnia 2004 r., tj. skierowanym do Krajowej Rady Radców Prawnych wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz odwołaniem do Ministra Sprawiedliwości. Krajowa Rada Radców Prawnych stwierdziła, że zaskarżona uchwała KRRP Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. zawierała błędne pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, tzn. że adresata uchwały pouczono o możliwości złożenia skargi bezpośrednio do Sądu, z pominięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 K.p.a. i wobec powyższego oraz wobec otrzymania wniosku z dnia [...] sierpnia 2004 r. ponownie rozpatrzyła sprawę. W wyniku przedstawionego postępowania Krajowa Rada Radców Prawnych podjęła dnia [...] października 2004 r. uchwałę Nr [...], w której wobec braku podstaw odmówiła wznowienia postępowania. W przedstawionej sytuacji należy uznać, że wobec błędnego pouczenia strony o przysługującym jej środku odwoławczym skargą została objęta uchwała KRRP, która nie miała charakteru ostatecznego. Zaskarżona do Sądu została zatem uchwała Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., od której przysługiwał jeszcze środek odwoławczy, zamiast uchwały Nr [...]Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2004 r., która miała już charakter ostateczny. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś zgodnie z § 2 tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpatrywanej sprawie strona zaskarżyła uchwałę KRRP, co do której przysługiwał jej jeszcze wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 K.p.a. W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym uznać, że wniesienie skargi w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalne i postanowić jak wyżej.