VI SA/Wa 1844/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G., A. G., T. N. i M. N. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym – M. G., A. G., T. N. i M. N., solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. M. G., A. G., T. N. i M. N. (dalej: "skarżący", "strona") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. Zgodnie z zarządzeniem z 4 września 2024 r., przy piśmie z 6 września 2024 r. (k. 20, 23, 26, 29), wezwano każdego ze skarżących do uzupełnienia solidarnie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: nadesłanie kopii dokumentu, z którego wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji; nadesłanie czterech odpisów skargi. Wezwania wysłane na prawidłowe adresy, zostały doręczone w dniu 12 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 32-35). Ostatnim dniem na dokonanie powyższych czynności był zatem 19 września 2024 r. Do dnia wydania przedmiotowego orzeczenia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych Jak wskazuje art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że brakami formalnymi skargi, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., było: niewykazanie przez stronę interesu prawnego legitymujące ją do zaskarżenia decyzji oraz niedołączenie do skargi odpowiedniej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania (których w przedmiotowej sprawie jest 4). W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Skarżący zostali wezwani prawidłowo do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie 7 dni. Zostali również pouczeni o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwania (rygor odrzucenia skargi). Termin na dokonanie tej czynności upływał stronie z dniem 19 września 2024 r. Wezwania jednak pozostały bez odpowiedzi. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych stronie w pkt 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.