VI SA/Wa 1847/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref.staż. Agata Rosiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi C. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę VI SA/Wa 1847/18 Uzasadnienie Komendant Główny Policji decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257, ze zm.) oraz art. 29 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2017r. poz. 2213, ze zm.) dalej "ustawa o ochronie osób i mienia" utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z [...] czerwca 2018r. nr [...] odmawiającą wpisania Pana C. C. na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej (dalej jako: "skarżący"). Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 21 marca 2018r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. o wpisanie go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Do wniosku dołączył, m. in. odpis dyplomu potwierdzający ukończenie przez niego w dniu [...] maja 1990r. wyższych studiów zawodowych A. w zakresie prawno-administracyjnej ochrony porządku publicznego. Po ocenie powyższego dokumentu Komendant Wojewódzki Policji w W. pismem z dnia 23 maja 2018r. wyjaśnił stronie, iż dyplom ten nie jest tożsamy z uzyskaniem dyplomu lub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji, ale potwierdza przygotowanie teoretyczne w zakresie znajomości przepisów prawa związanych z wykonaniem ochrony osób i mienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia. Dlatego też, jeśli strona chciałaby być wpisana na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej winna przedstawić dodatkowo dokument potwierdzający przygotowanie praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony i technik interwencyjnych. W związku z powyższym organ I instancji wezwał stronę w terminie 7 dni od doręczenia tego pisma do dostarczenia tego dokumentu. Skarżący zakwestionował to wezwanie, ponieważ jego zdaniem, zgodnie art. 153 ustawy o Policji funkcjonariusze MO stali się funkcjonariuszami Policji, a na zasadzie wykładni tego przepisu wszystkie szkoły Milicji Obywatelskiej stały się szkołami Policji. Dlatego też po ukończeniu Szkoły Oficerskiej w S. - bez względu na jej ówczesną nazwę - posiada nie tylko teoretyczne przygotowanie, ale i praktyczne, które uzyskał w zakresie wyszkolenia strzeleckiego pod nazwą "wyszkolenie ogniowe". Natomiast przygotowanie praktyczne z zakresu samoobrony i technik interwencyjnych uzyskał zaliczając przedmioty: "wychowanie fizyczne" i "szkolenie wojskowo - obronne". Komendant Wojewódzki Policji w W. rozpoznając ten wniosek stwierdził, że przedłożony dyplom potwierdzający ukończenie przez skarżącego w dniu [...] maja 1990r. wyższych studiów zawodowych w Wyższej Szkole Oficerskiej w S. nie spełnia wymogów prawa. Dlatego też decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. organ odmówił przedmiotowego wpisu. Od decyzji tej skarżący wniósł, w ustawowym terminie, odwołanie do Komendanta Głównego Policji zarzucając zaskarżonej decyzji błędy co do ustaleń faktycznych, a także błędną interpretację prawną w jego sprawie. Zdaniem strony ukończenie Szkoły Oficerskiej Policji w S. oznacza, że spełnia warunki określone w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego i po ponownym rozpatrzeniu sprawy Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoją decyzję wskazał na brzmienie przepisu art. 29 ust. 5 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia i 26 ust. 3 pkt 8 tej ustawy. Podkreślił, że w myśl przywołanego przepisu posiadanie przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia potwierdzają zgodnie z art. 26 ust. 7 ustawy: 1) dyplomy potwierdzające kwalifikacje zawodowe w zawodzie technika ochrony fizycznej osób i mienia lub świadectwa potwierdzające kwalifikacje w zawodzie technika ochrony fizycznej osób i mienia; 2) dyplomy tub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej; 3) świadectwo szkolenia zawodowego zakończonego złożeniem egzaminu na pierwszy stopień podoficerski, chorążego lub oficerski Służby Więziennej wraz ze świadectwem szkolenia specjalistycznego w zakresie specjalizacji ochronnej w Służbie Więziennej; 4) zaświadczenia o ukończeniu kursów organizowanych przez ośrodki szkolenia Policji, Straży Granicznej. Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu lub Służby Ochrony Państwa, o ile kursy te spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 9; 5) zaświadczenie o ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego lub kursu umiejętności zawodowych, potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, realizowanych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. art. 117 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017r. poz. 59 i 949); 6) zaświadczenia o ukończeniu innych kursów potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, prowadzonych przez publiczne i niepubliczne placówki i ośrodki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 68a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty. 7) świadectwa ukończenia szkoleń lub kursów potwierdzających przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia prowadzonych przez uczelnie. Specjalistyczne przygotowanie teoretyczne w zakresie znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia potwierdzają także dyplomy uczelni kształcących w zakresie prawa, administracji publicznej, bezpieczeństwa narodowego lub bezpieczeństwa wewnętrznego (art, 26 ust. 8). Organ w oparciu o tak wskazany stan prawny wskazał, ze skarżący na potwierdzenie swych kwalifikacji w zakresie ochrony fizycznej przedstawił dyplom Wyższej Szkoły Oficerskiej im. [...] wydany w dniu [...] maja 1990 r. W ocenie organu odwoławczego dyplom ten nie jest dyplomem, o którym mowa w pkt 1 ani świadectwem czy zaświadczeniem wymienionym w pkt 3-7 art. 26 ust. 7 ustawy o ochronie osób i mienia. Wbrew poglądowi strony powyższy dyplom nie daje podstaw do przyznania uprawnień wynikających z przepisu art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia, ponieważ jak już wyżej wskazano, zgodnie z jego brzmieniem spełnienie wymogu posiadania przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia potwierdzają dyplomy lub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej. Organ wyjaśnił, że jedynie dyplomy lub świadectwa uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej potwierdzają spełnienie wymogu posiadania przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia. Podkreślił, że, gdyby wolą ustawodawcy było przyznanie uprawnień wynikających z przepisu art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o ochronie osób i mienia absolwentom uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich resortu spraw wewnętrznych, to zapis taki znalazłby się w treści ustawy. Tak jak to uczynił ustawodawca w pkt 4 ust. 7 art. 27 ustawy o ochronie osób i mienia w przypadku zaświadczeń o ukończeniu kursów organizowanych przez ośrodki szkolenia (...) Biura Ochrony Rządu lub Służby Ochrony Państwa (...). Dlatego w przypadku dyplomu ukończenia Wyższej Szkoły Oficerskiej im. [...] wydanego wydanym w dniu [...] maja 1990 r. brak było prawnych możliwości uznania, iż dokument ten potwierdza spełnienie wymogu posiadania przygotowania teoretycznego i praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia. Organ podkreślił jednak, że choć dyplom Wyższej Szkoły Oficerskiej z dnia 1990r., nie jest dyplomem Policji, to jest on jednak dyplomem uczelni kształcących w zakresie prawa, administracji publicznej, bezpieczeństwa narodowego lub bezpieczeństwa wewnętrznego, o którym mowa w art. 26 ust. 8 ustawy o ochronie osób i mienia, a zatem potwierdza specjalistyczne przygotowanie teoretyczne w zakresie znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia. Tym samym przedłożony przez skarżącego dyplom Wyższej Szkoły Oficerskiej im. [...] tylko częściowo potwierdza spełnienie przesłanki, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia, tj. w zakresie przygotowania teoretycznego. Natomiast nie potwierdza przygotowania praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony i technik interwencyjnych. Organ II instancji wyjaśnił również, że nie neguje faktu, że strona jest absolwentem wyżej wymienionej uczelni i przez wiele lat służyła w Policji i z tego względu uczestniczyła w zajęciach wyszkolenia strzeleckiego. Jednak organ odwoławczy nie zgodził się z jego poglądem, iż szkoły Milicji Obywatelskiej stały się szkołami Policyjnymi, a udział w programowych i pozaprogramowych strzelaniach w czasie służby są zaświadczeniami czy świadectwami, o których mowa w art. 26 ust. 7 pkt 1-7 ustawy o ochronie osób i mienia. Reasumując organ odwoławczy uznał, że dyplom ukończenia przez skarżącego Wyższej Szkoły Oficerskiej im. [...] jest zgodny z wymogiem zawartym w art. 26 ust, 8 ustawy o ochronie osób i mienia, niemniej jednak nie potwierdza przygotowania praktycznego w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony i technik interwencyjnych. Samo specjalistyczne przygotowanie teoretyczne w zakresie znajomości przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia nie wyczerpuje przesłanek zawartych w art. 26 ust. 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia, a tym samym nie potwierdza posiadania kwalifikacji określonych w tym przepisie prawa. Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił decyzji organu II instancji błędy co do ustaleń faktycznych, a także błędną interpretację prawną niniejszej sprawy. W oparciu o powyższe stanowisko wniósł o uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. p. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta w myśl § 2 tegoż artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżona decyzja, postanowienie, akt bądź inne czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu materialnemu i przepisom postępowania w dacie ich wydania natomiast nie kieruje się względami słuszności bądź zasadami współżycia społecznego. Niezależnie od powyższego Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. p.1302 z poź. zm.). Majac powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu wskazującym na ich uchylenie. Zaskarżonymi decyzjami organy Policji w oparciu o art. 29 ust 5 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia odmówiły dokonania wpisu skarżącego na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej z uwagi na niespełnienie przez niego przesłanek przewidzianych w art. 26 ust 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia. Zgodnie z powyższym przepisem na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne w zakresie wyszkolenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwencyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony osób i mienia. Tak więc w myśl tego przepisu od kandydata wymagane jest nie tylko teoretyczne przygotowanie ale również praktyczne w zakresie niezbędnym dla prawidłowego spełniania obowiązków pracownika ochrony fizycznej. Ustawodawca w art. 26 ust. 7 enumeratywnie określił, jakie dyplomy, zaświadczenia i świadectwa potwierdzają spełnienie wymogów z art. 26 ust 3 pkt 8 ustawy o ochronie osób i mienia. Skarżący w toku postępowania powołał się wyłącznie na dyplom ukończenia przez niego z dnia [...] maja 1990 roku wyższych studiów zawodowych w Wyższej Szkole Oficerskiej w S. Zdaniem Sądu Komendant Główny Policji zasadnie uznał, że nie może być to uznane za spełnienie przesłanki z art. 26 ust 7 pkt 2, albowiem w przepisie tym mowa jest o dyplomach lub świadectwach uczelni, szkół oficerskich lub podoficerskich Policji lub Straży Granicznej. Skarżący natomiast uzyskał dyplom potwierdzający ukończenie przez niego Akademii Spraw Wewnętrznych , w której studiował na Wydziale Porządku Publicznego w zakresie prawno – administarcyjnej ochrony porządku publicznego. Według oceny Sądu Komendant Główny Policji trafnie przyjął, że dyplom ten potwierdza jedynie teoretyczne przygotowanie skarżącego do wykonania obowiązków pracownika ochrony fizycznej (art. 26 ust. 8 ustawy o ochronie osób i mienia). Powoływanie się na program studiów, w zakresie których były przedmioty z "Wyszkolenia ogniowego" i "Wychowania fizycznego" nie mogło być uznane za praktyczne przygotowanie do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżący odbywał studia 28 lat temu, a od tej pory nastąpiły zmiany związane z postępem cywilizacyjnym również w zakresie technik interwencyjnych, samoobrony czy też wyszkolenia strzeleckiego. Skarżący mimo wezwań organu wpisowego nie przedstawił dowodów w postaci ukończenia kursów doszkalających, o których mowa w art. 26 ust. 7 ustawy o ochronie osób i mienia. Dopiero w skardze strona powołuje się na swoje doświadczenie nabyte w czasie wieloletniej służby w organach Policji, w trakcie której w sposób cykliczny realizowane były różnorodne ćwiczenia strzeleckie, a także zajęcia z samoobrony i technik interwencyjnych. Wyjaśnienia te należy uznać za spóźnione albowiem Sąd kontroluje decyzję według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego na datę jej wydania. W tym stanie rzeczy skoro Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego i na zasadzie art. 151 ppsa skargę oddalił.